Mateus 15
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Diguebbʉ ya, bú e̱jmʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús cʉ dda hñøjø cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley, co cʉ dda fariseo. Gueguejʉ xcuí hñe̱jmʉ pʉ Jerusalén, cja̱ bi dyönijʉ car Jesús, bi hñi̱na̱jʉ:
1 Então alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus e lhe perguntaram:
2 ―Yir möxte yʉ i tɛnqui jin gui tɛn quí costumbre cʉ ndom titajʉ, como jin gui xʉdyɛjʉ rá zö ga nzijʉ. ¿Dyoca̱ jin gui tɛn cʉ costumbre‑cʉ́?―
2 “Por que seus discípulos desobedecem à tradição dos líderes religiosos? Eles não respeitam a cerimônia de lavar as mãos antes de comer!”.
3 Cja̱ car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ:
3 Jesus respondeu: “E por que vocês, com suas tradições, desobedecem ao mandamento de Deus?
4 Porque bi mandado ca Ocja̱ ncjahua: “Gui hñi̱htzibi quer ta cja̱ co quer me.” Guejtjo bi ma̱n ca Ocja̱: “Car cja̱hni ca da zan cár ta o cár me, rí ntzöhui da bböhti.”
4 Pois Deus ordenou: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
5 Nuquiguɛjʉ, jin guí tɛnijʉ yʉ jmandado‑yʉ. Guí ɛtijʉ yʉ cja̱hni da dö göhtjo cár diezmo pʉ jar templo, masque jin te da sobra pa da möx quí tajʉ o quí mejʉ. Guí xijmʉ, da jojtjo bbʉ da xijmʉ cár ta co cár me: “Nuquɛ ta, nuquɛ me, ya jin te dí ja̱ pa gu föxquihui. Nu ca ndí ja̱ pa gua föxquihui, ya xtú un ca Ocja̱.”
5 Em vez disso, vocês ensinam que, se alguém disser a seus pais: ‘Sinto muito, mas não posso ajudá-los; jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’,
6 Eso, guí xijmʉ cʉ cja̱hni, jin guí nesta da möx quí tajʉ cja̱ co quí mejʉ. Ncjahmʉ guí ja̱jquijʉ car palabra ca xí mandado ca Ocja̱, pe guí ndo tɛnijʉ ca xí ma̱n quir mi̱nga̱‑cja̱hnitjojʉ.
6 não precisará mais honrar seus pais. Com isso, vocês anulam a palavra de Deus em favor de sua própria tradição.
7 ¡Guí jiöjtejʉ! Car profeta Isaías, bbʉ mí dyøti cár libro, ya má yabbʉ, bi jñu̱x yʉ dda palabra yʉ i ma̱ ja guí ncjajʉ. Mí ma̱ ncjahua, i̱na̱:
7 Hipócritas! Isaías tinha razão quando assim profetizou a seu respeito:
8 Yʉ cja̱hni‑yʉ, xøtzetjo ga hñizquigö‑yʉ́,
8 ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
9 Jin te ntju̱mʉy ga xöjtiguijʉ,
9 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam ideias humanas como se fossem mandamentos divinos’”.
10 Diguebbʉ ya car Jesús bi nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí jmuntzi pʉ, bi xijmʉ du cuati pʉ jabʉ már bbʉ guegue, bi hñi̱na̱:
10 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam e procurem entender.
11 Digue yʉ cosa yʉ dí tzijʉ, jin te i bbʉh ca i ccaxquijʉ ca Ocja̱ pa jin gu tzijʉ, como guegue jin gui nu̱guijʉ rá nttzo por rá ngue cʉ dí tzijʉ. Bbʉ da ma̱ngui palabra rá nttzo hnar cja̱hni, nucá̱ cierto, jin gui tzøh ca Ocja̱‑cá̱.―
11 Não é o que entra pela boca que os contamina; vocês se contaminam com as palavras que saem dela”.
12 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi guati cja̱ bi dyönijʉ:
12 Então os discípulos vieram e perguntaram: “O senhor sabe que ofendeu os fariseus com isso que acabou de dizer?”.
13 Cja̱ bi da̱ guegue, i̱na̱:
13 Jesus respondeu: “Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pela raiz.
14 Dyo guí cjadi mʉyjʉ‑cʉ́. Godö‑cʉ́, cja̱ pé i cjʉti pé dda godö. Nu bbʉ ʉr godö ca to i cjʉti, cja̱ pé ʉr godö ca to i tɛni, nubbʉ́, da tzohui göhtjo yojmi jar hñu̱tje.―
14 Portanto, não façam caso deles. São guias cegos conduzindo cegos e, se um cego conduzir outro, ambos cairão numa vala”.
15 Diguebbʉ ya car Pedro bi xih car Jesús:
15 Então Pedro disse: “Explique-nos a parábola de que as pessoas não são contaminadas pelo que comem”.
16 Cja̱ bi ma̱n car Jesús:
16 “Ainda não entendem?”, perguntou Jesus.
17 ¿Cja jin guí ntiendejʉ, göhtjo ca dí cöti ʉm nejʉ rí má jam nttza̱mfojʉ, cja̱ diguebbʉ ya, rí madi tji?
17 “Tudo que comem passa pelo estômago e vai para o esgoto,
18 Pe nu ca i pøxi ir nejʉ, guehca̱ rí hñe̱h pʉ jer tzi mʉyjʉ. Cja̱ bbʉ rá nttzo ca guí ma̱, nubbʉ́, cierto ca Ocja̱ i cca̱jtiqui guí tu̱ ca rá nttzo.
18 mas as palavras vêm do coração, e é isso que os contamina.
19 Porque rí hñe̱h pʉ jer tzi mʉyjʉ cʉ nttzomfe̱ni. Car mfe̱ni ca grí pöhti quer hñohui, car mfe̱ni ca grí jiöhtibi cár bbɛjña̱ pé hnar hñøjø o cár da̱me̱ pé hnar bbɛjña̱, car mfe̱ni ca grí jiöti hnar bbɛjña̱ o hnar hñøjø ca jin guí ntja̱jtihui, car mfe̱ni ca grí mpe̱, car mfe̱ni ca grí ña̱jqui bbɛtjri, car mfe̱ni ca grí jiøx quer mi̱nga̱‑cja̱hnihui tema cosa rá nttzo, göhtjo yʉ nttzomfe̱ni‑yʉ́ rí hñe̱h pʉ jer tzi mʉyjʉ.
19 Pois do coração vêm maus pensamentos, homicídio, adultério, imoralidade sexual, roubo, mentiras e calúnias.
20 Guejyʉ i ttzombiquijʉ yir tzi mʉyjʉ cja̱ guejyʉ jin gui tzøh ca Ocja̱‑yʉ́. Pe bbʉ jin gui xʉdyɛjʉ ncja ngu̱ ga xʉdyɛ cʉ fariseo, jin gui nttzo‑cá̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
20 São essas coisas que os contaminam. Comer sem lavar as mãos não os contaminará.”
21 Diguebbʉ ya, bi bøm pʉ car Jesús, gá ma jar jöy pʉ jabʉ mí bbʉh car jñini Tiro co hne̱h car jñini Sidón.
21 Então Jesus deixou a Galileia, rumo ao norte, para a região de Tiro e Sidom.
22 Hnar bbɛjña̱ múr mi̱ngu̱ car jöy‑cá̱, jí̱ múr judio, mí pertene car raza ca mí tsjifi cananea, guegue bú e̱je̱ bi ntjɛhui car Jesús. Bi nzofo, bi mahti nzajqui, bi hñi̱na̱:
22 Uma mulher cananeia que ali morava veio a ele, suplicando: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim! Minha filha está possuída por um demônio que a atormenta terrivelmente”.
23 Nu car Jesús jin te gá nda̱di. Diguebbʉ bi guatijʉ quí möxte bi nzojmʉ car Jesús, bi hñi̱mbijʉ:
23 Jesus não disse uma só palavra em resposta. Então os discípulos insistiram com ele: “Mande-a embora; ela não para de gritar atrás de nós”.
24 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús, bi xih car bbɛjña̱:
24 Jesus disse à mulher: “Fui enviado para ajudar apenas as ovelhas perdidas do povo de Israel”.
25 Nu car bbɛjña̱ nde̱jma̱ bi guati car Jesús, bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua, bi ndo dyöjpi favor, bi hñi̱na̱:
25 A mulher, porém, aproximou-se, ajoelhou-se diante dele e implorou mais uma vez: “Senhor, ajude-me!”.
26 Bi da̱j ya car Jesús, bi xifi:
26 Jesus respondeu: “Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
27 Bi ma̱n car bbɛjña̱, bbʉ, i̱na̱:
27 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros comem as migalhas que caem da mesa de seus donos.”
28 Diguebbʉ, bi da̱h car Jesús, bi hñi̱na̱:
28 “Mulher, sua fé é grande”, disse-lhe Jesus. “Seu pedido será atendido.” E, no mesmo instante, a filha dela foi curada.
29 Bbʉ mí bøm pʉ jár lugar‑cá̱, car Jesús bi dɛn car hñu̱ rí ma jár nttza̱ni car mar Galilea. Cja̱ bi bøxi hnar ttøø, bú mi̱h pʉ.
29 Deixando aquele lugar, Jesus voltou ao mar da Galileia e subiu a um monte, onde se sentou.
30 Cja̱ bi guatijʉ car Jesús rá ndo ngu̱ cja̱hni, mbá tzijmpi rá ngu̱ clase cʉ döhtji, cʉ dohua, hne̱h cʉ godö, cʉ ngone co cʉ dodyɛ, cja̱ pé ddáa rá ngu̱ cʉ mí jñinijʉ. Bú tzijʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, cja̱ guegue bi jojqui göhtjo.
30 Uma grande multidão veio e colocou diante dele aleijados, cegos, paralíticos, mudos e muitos outros, e ele curou a todos.
31 Mí ndo dyo í mʉy cʉ cja̱hni bbʉ mí cca̱htijʉ ja gá zö cʉ döhtji. Bi ña̱ cʉ ngone, bi joh cʉ dodyɛ, bi hño cʉ dohua, bi cca̱hti cʉ godö. Cʉ cja̱hni cʉ mí cca̱hti cʉ döhtji ngá zö, bi ndo xöjtibijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, bi ma̱jmʉ:
31 As pessoas ficavam admiradas e louvavam o Deus de Israel, pois os que eram mudos agora falavam, os paralíticos estavam curados, os aleijados andavam e os cegos podiam ver.
32 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
32 Então Jesus chamou seus discípulos e disse: “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer. Se eu os mandar embora com fome, podem desmaiar no caminho”.
33 Cja̱ bi da̱h quí möxte, bi ma̱jmʉ:
33 Os discípulos disseram: “Onde conseguiríamos comida suficiente para tamanha multidão neste lugar deserto?”.
34 Nu car Jesús bi dyönijʉ:
34 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete, e alguns peixinhos”, responderam eles.
35 Nubbʉ́, car Jesús bi bbɛjpi cʉ cja̱hni di mi̱pjʉ jöy.
35 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão.
36 Cja̱ guegue ya bi gʉ cʉ yojto tju̱jme̱ cja̱ co cʉ tzi möy, cja̱ bi dyöjpi mpöcje car Tzi Ta ji̱tzi. Bi jejqui cʉ tju̱jme̱ co cʉ möy cja̱ bi un quí möxte. Cja̱ quí möxte ya, pé bi un cʉ cja̱hni.
36 Tomou os sete pães e os peixes, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni bi zijʉ, bi ñi̱ña̱jʉ. Cja̱ bi jmu̱ntzijʉ cʉ pedazo cʉ xquí sobra. Bi zö yojto bbøtze, bi ñu̱tzi rá zö.
37 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram, ainda, sete cestos grandes com as sobras.
38 Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ bi zi, mí zøti go mil cʉ hñøjø, aparte cʉ bbɛjña̱ co cʉ tzi ba̱jtzi.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar mulheres e crianças.
39 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ cja̱hni di möjmʉ í ngu̱jʉ ya, cja̱ guegue bi ma guí tøh car barco, bi ddax jar deje, gá nzøti pʉ jar jöy ca mí nzøtihui car jñi̱ni Magdala.
39 Então Jesus os mandou para casa, entrou num barco e atravessou para a região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.