Mateus 15
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs BKJ
1 Diguebbʉ ya, bú e̱jmʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús cʉ dda hñøjø cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley, co cʉ dda fariseo. Gueguejʉ xcuí hñe̱jmʉ pʉ Jerusalén, cja̱ bi dyönijʉ car Jesús, bi hñi̱na̱jʉ:
1 Então escribas e fariseus vindos de Jerusalém chegaram a Jesus e lhe perguntaram:
2 ―Yir möxte yʉ i tɛnqui jin gui tɛn quí costumbre cʉ ndom titajʉ, como jin gui xʉdyɛjʉ rá zö ga nzijʉ. ¿Dyoca̱ jin gui tɛn cʉ costumbre‑cʉ́?―
2 Por que os teus discípulos transgridem a tradição dos anciãos? Pois eles não lavam as mãos quando comem pão.
3 Cja̱ car Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbijʉ:
3 Mas ele, respondendo, disse-lhes: Por que também vós transgredis o mandamento de Deus pela vossa tradição?
4 Porque bi mandado ca Ocja̱ ncjahua: “Gui hñi̱htzibi quer ta cja̱ co quer me.” Guejtjo bi ma̱n ca Ocja̱: “Car cja̱hni ca da zan cár ta o cár me, rí ntzöhui da bböhti.”
4 Porque Deus ordenou, dizendo: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem amaldiçoar o pai ou a mãe, deixe ele morrer de morte.
5 Nuquiguɛjʉ, jin guí tɛnijʉ yʉ jmandado‑yʉ. Guí ɛtijʉ yʉ cja̱hni da dö göhtjo cár diezmo pʉ jar templo, masque jin te da sobra pa da möx quí tajʉ o quí mejʉ. Guí xijmʉ, da jojtjo bbʉ da xijmʉ cár ta co cár me: “Nuquɛ ta, nuquɛ me, ya jin te dí ja̱ pa gu föxquihui. Nu ca ndí ja̱ pa gua föxquihui, ya xtú un ca Ocja̱.”
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: Isto é uma oferta, tudo quanto puder ser aproveitado de mim;
6 Eso, guí xijmʉ cʉ cja̱hni, jin guí nesta da möx quí tajʉ cja̱ co quí mejʉ. Ncjahmʉ guí ja̱jquijʉ car palabra ca xí mandado ca Ocja̱, pe guí ndo tɛnijʉ ca xí ma̱n quir mi̱nga̱‑cja̱hnitjojʉ.
6 e não honrar a seu pai nem a sua mãe, esse estará livre. Assim invalidastes o mandamento de Deus pela vossa tradição.
7 ¡Guí jiöjtejʉ! Car profeta Isaías, bbʉ mí dyøti cár libro, ya má yabbʉ, bi jñu̱x yʉ dda palabra yʉ i ma̱ ja guí ncjajʉ. Mí ma̱ ncjahua, i̱na̱:
7 Hipócritas, bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 Yʉ cja̱hni‑yʉ, xøtzetjo ga hñizquigö‑yʉ́,
8 Este povo se aproxima de mim com a sua boca, e me honra com os seus lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Jin te ntju̱mʉy ga xöjtiguijʉ,
9 Mas, em vão eles me adoram, ensinando como doutrinas os mandamentos dos homens.
10 Diguebbʉ ya car Jesús bi nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí jmuntzi pʉ, bi xijmʉ du cuati pʉ jabʉ már bbʉ guegue, bi hñi̱na̱:
10 E, ele chamando a multidão, disse-lhes: Ouvi, e compreendei:
11 Digue yʉ cosa yʉ dí tzijʉ, jin te i bbʉh ca i ccaxquijʉ ca Ocja̱ pa jin gu tzijʉ, como guegue jin gui nu̱guijʉ rá nttzo por rá ngue cʉ dí tzijʉ. Bbʉ da ma̱ngui palabra rá nttzo hnar cja̱hni, nucá̱ cierto, jin gui tzøh ca Ocja̱‑cá̱.―
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem, mas o que procede da boca, isso é o que contamina o homem.
12 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi guati cja̱ bi dyönijʉ:
12 Então, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram-lhe: Tu sabes que os fariseus se ofenderam ouvindo esse provérbio?
13 Cja̱ bi da̱ guegue, i̱na̱:
13 Mas ele, respondendo, disse: Toda a planta que meu Pai celeste não plantou, será arrancada.
14 Dyo guí cjadi mʉyjʉ‑cʉ́. Godö‑cʉ́, cja̱ pé i cjʉti pé dda godö. Nu bbʉ ʉr godö ca to i cjʉti, cja̱ pé ʉr godö ca to i tɛni, nubbʉ́, da tzohui göhtjo yojmi jar hñu̱tje.―
14 Deixai-os sozinhos; eles são cegos condutores de cegos. E se um cego conduzir outro cego, ambos cairão na cova.
15 Diguebbʉ ya car Pedro bi xih car Jesús:
15 Então Pedro respondeu, e disse-lhe: Declara-nos esta parábola.
16 Cja̱ bi ma̱n car Jesús:
16 E Jesus disse: Estais vós também ainda sem compreender?
17 ¿Cja jin guí ntiendejʉ, göhtjo ca dí cöti ʉm nejʉ rí má jam nttza̱mfojʉ, cja̱ diguebbʉ ya, rí madi tji?
17 Ainda não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai para o ventre, e é lançado fora?
18 Pe nu ca i pøxi ir nejʉ, guehca̱ rí hñe̱h pʉ jer tzi mʉyjʉ. Cja̱ bbʉ rá nttzo ca guí ma̱, nubbʉ́, cierto ca Ocja̱ i cca̱jtiqui guí tu̱ ca rá nttzo.
18 Mas, estas coisas que saem da boca vêm do coração, e elas contaminam o homem.
19 Porque rí hñe̱h pʉ jer tzi mʉyjʉ cʉ nttzomfe̱ni. Car mfe̱ni ca grí pöhti quer hñohui, car mfe̱ni ca grí jiöhtibi cár bbɛjña̱ pé hnar hñøjø o cár da̱me̱ pé hnar bbɛjña̱, car mfe̱ni ca grí jiöti hnar bbɛjña̱ o hnar hñøjø ca jin guí ntja̱jtihui, car mfe̱ni ca grí mpe̱, car mfe̱ni ca grí ña̱jqui bbɛtjri, car mfe̱ni ca grí jiøx quer mi̱nga̱‑cja̱hnihui tema cosa rá nttzo, göhtjo yʉ nttzomfe̱ni‑yʉ́ rí hñe̱h pʉ jer tzi mʉyjʉ.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, assassinatos, adultérios, fornicação, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Guejyʉ i ttzombiquijʉ yir tzi mʉyjʉ cja̱ guejyʉ jin gui tzøh ca Ocja̱‑yʉ́. Pe bbʉ jin gui xʉdyɛjʉ ncja ngu̱ ga xʉdyɛ cʉ fariseo, jin gui nttzo‑cá̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
20 São essas coisas que contaminam o homem; mas comer sem lavar as mãos não contamina o homem.
21 Diguebbʉ ya, bi bøm pʉ car Jesús, gá ma jar jöy pʉ jabʉ mí bbʉh car jñini Tiro co hne̱h car jñini Sidón.
21 E, partindo Jesus dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Hnar bbɛjña̱ múr mi̱ngu̱ car jöy‑cá̱, jí̱ múr judio, mí pertene car raza ca mí tsjifi cananea, guegue bú e̱je̱ bi ntjɛhui car Jesús. Bi nzofo, bi mahti nzajqui, bi hñi̱na̱:
22 E, eis que uma mulher cananeia, vindo daquelas regiões, gritou para ele, dizendo: Tenha misericórdia de mim, ó Senhor, Filho de Davi; minha filha está severamente atormentada por um demônio.
23 Nu car Jesús jin te gá nda̱di. Diguebbʉ bi guatijʉ quí möxte bi nzojmʉ car Jesús, bi hñi̱mbijʉ:
23 Mas ele não lhe respondeu uma palavra. E, vindo a ele os seus discípulos, pediram-lhe, dizendo: Manda-a embora, porque está gritando atrás de nós.
24 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús, bi xih car bbɛjña̱:
24 Mas ele, respondendo, disse: Eu não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Nu car bbɛjña̱ nde̱jma̱ bi guati car Jesús, bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua, bi ndo dyöjpi favor, bi hñi̱na̱:
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me!
26 Bi da̱j ya car Jesús, bi xifi:
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
27 Bi ma̱n car bbɛjña̱, bbʉ, i̱na̱:
27 E ela disse: Verdade, Senhor; ainda assim, os cães comem das migalhas que caem da mesa dos seus senhores.
28 Diguebbʉ, bi da̱h car Jesús, bi hñi̱na̱:
28 Então, respondendo Jesus, disse-lhe: Ó mulher, grande é a tua fé! Seja isto assim como tu desejas. E sua filha ficou sã naquela mesma hora.
29 Bbʉ mí bøm pʉ jár lugar‑cá̱, car Jesús bi dɛn car hñu̱ rí ma jár nttza̱ni car mar Galilea. Cja̱ bi bøxi hnar ttøø, bú mi̱h pʉ.
29 Partindo Jesus dali, aproximou-se do mar da Galileia, e, subindo a um monte, sentou-se ali.
30 Cja̱ bi guatijʉ car Jesús rá ndo ngu̱ cja̱hni, mbá tzijmpi rá ngu̱ clase cʉ döhtji, cʉ dohua, hne̱h cʉ godö, cʉ ngone co cʉ dodyɛ, cja̱ pé ddáa rá ngu̱ cʉ mí jñinijʉ. Bú tzijʉ pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, cja̱ guegue bi jojqui göhtjo.
30 E grandes multidões vieram a ele, trazendo aqueles que eram coxos, cegos, mudos, aleijados, e muitos outros, e os puseram aos pés de Jesus, e ele os curou.
31 Mí ndo dyo í mʉy cʉ cja̱hni bbʉ mí cca̱htijʉ ja gá zö cʉ döhtji. Bi ña̱ cʉ ngone, bi joh cʉ dodyɛ, bi hño cʉ dohua, bi cca̱hti cʉ godö. Cʉ cja̱hni cʉ mí cca̱hti cʉ döhtji ngá zö, bi ndo xöjtibijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, bi ma̱jmʉ:
31 De modo que a multidão se maravilhou ao ver os mudos falando, os aleijados curados, os coxos andando, e os cegos vendo; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
32 Então Jesus, chamando os seus discípulos, disse: Eu tenho compaixão da multidão, porque eles continuam comigo há três dias, e não tem o que comer; e eu não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Cja̱ bi da̱h quí möxte, bi ma̱jmʉ:
33 E os seus discípulos disseram-lhe: De onde encontraremos, aqui no deserto, tantos pães para saciar tão grande multidão?
34 Nu car Jesús bi dyönijʉ:
34 E Jesus disse-lhes: Quantos pães vocês têm? E eles disseram: Sete, e alguns pequenos peixes.
35 Nubbʉ́, car Jesús bi bbɛjpi cʉ cja̱hni di mi̱pjʉ jöy.
35 Então ele ordenou à multidão para que se assentasse no chão.
36 Cja̱ guegue ya bi gʉ cʉ yojto tju̱jme̱ cja̱ co cʉ tzi möy, cja̱ bi dyöjpi mpöcje car Tzi Ta ji̱tzi. Bi jejqui cʉ tju̱jme̱ co cʉ möy cja̱ bi un quí möxte. Cja̱ quí möxte ya, pé bi un cʉ cja̱hni.
36 E ele, tomando os sete pães e os peixes, e dando graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
37 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni bi zijʉ, bi ñi̱ña̱jʉ. Cja̱ bi jmu̱ntzijʉ cʉ pedazo cʉ xquí sobra. Bi zö yojto bbøtze, bi ñu̱tzi rá zö.
37 E todos eles comeram e se satisfizeram; e juntaram as sobras de pedaços, e encheram sete cestos.
38 Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ bi zi, mí zøti go mil cʉ hñøjø, aparte cʉ bbɛjña̱ co cʉ tzi ba̱jtzi.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens, além das mulheres e crianças.
39 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ cja̱hni di möjmʉ í ngu̱jʉ ya, cja̱ guegue bi ma guí tøh car barco, bi ddax jar deje, gá nzøti pʉ jar jöy ca mí nzøtihui car jñi̱ni Magdala.
39 E, despedindo a multidão, tomou o barco, e foi para a região de Magdala.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.