Mateus 14
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Cʉ pa‑cʉ́, car Herodes mí mandado jar jöy‑ca̱, cja̱ bi dyøde, mí ndo oti milagro car Jesús.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Nu car Herodes bi mbe̱ni, mí gue car Juan ca mí øti milagro, cja̱ bi xih quí muzo cʉ mí tɛni:
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Guejtsjɛ car Herodes xquí mandado xquí bböhti car Juan, como guegue mí hñi̱h hnár cjua̱da̱, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Felipe. Nu cár bbɛjña̱ car Felipe mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Herodías. Car Herodes xquí cuajti cár bbɛjpo, gue car Herodías. Nu car bbɛjña̱‑cá̱ bi bbɛjpi car Herodes di zʉh car Juan. Car Herodes bi cjajpi bbʉ, bi goti födi cja̱ bi da̱ti cadena. Car Herodías mí ʉhui car Juan,
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 porque car Juan mí huɛnti car Herodes, segue mí xifi:
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Car Herodes mí ne di möhti car Juan, pero mí tzu̱ cʉ cja̱hni, como nucʉ́ mí i̱htzibi car Juan, mí ma̱jmʉ xcuí mɛjni ca Ocja̱.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Diguebbʉ ya, bi tzo cár cumpleaño car Herodes, cja̱ bi ttøhtibi hnár mbaxcjua. Cár tti̱xu̱ car Herodías bi ñʉti pʉ jabʉ már ju̱ cʉ cja̱hni, bi ni̱h pʉ, cja̱ bi ndo tzøh car Herodes.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Guegue ya‑cá̱, bi nzoh car ba̱jtzi bbɛjña̱, bi xifi di dyöjpi ca mí ne, cja̱ bi hñi̱h ca Ocja̱ gá testigo, ntjumʉy di uni ca te di dyöjpi.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Nubbʉ́, car ba̱jtzi bbɛjña̱ bi ma bú ña̱hui cár me, cja̱ guegue‑cá̱ bú consejabi te di dyöjpi. Pé bú coh car ba̱jtzi bbɛjña̱ bbʉ, bi xih car Herodes:
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Bbʉ mí dyøj ya nʉ́, bi ndo du̱mʉy car Herodes, pe nde̱jma̱ bi mandado di ttøti ca xquí dyöh car ba̱jtzi bbɛjña̱. Como guegue xquí hñi̱h ca Ocja̱, di uni ca te di ttöjpi, cja̱ como már cca̱htijʉ cʉ cja̱hni cʉ már ju̱ pʉ jar mexa, már tøhmijʉ, te di dyøte,
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Nde̱jma̱ bi mandado du ttzɛjquibi cár dyʉga car Juan, pʉ jar födi.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Nubbʉ́, bú ttzɛjquibi cár ña̱, bú cjöti hnar moji, cja̱ bú tja̱mpi car ba̱jtzi bbɛjña̱, bi ttuni, cja̱ guegue ya, pé bi un cár me.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Diguebbʉ ya, bi ma quí möxte car Juan, bi du̱htzibijʉ cár cuerpo, bi ma bú öguijʉ, cja̱ pé bi möjmʉ bú xijmʉ car Jesús te xquí ncjajpi car Juan.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Bbʉ mí dyøj ya car Jesús, bi wentsjɛ pʉ jabʉ már bbʉy, bi dexi hnar tzi barco, gá ma hnanguadi, pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni. Cja̱ bbʉ mí dyøh cʉ mi̱ngu̱ cʉ tzi jñi̱ni̱ cʉ már bbʉ cerca pʉ, bi hñɛ cʉ cja̱hni, gá möjmʉ pʉ jabʉ di ga̱h car Jesús bbʉ xti zøti car barco. Má dyodijʉ pʉ jáy nttza̱ni car deje pa di ntjɛjʉ guegue.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Bbʉ mí ga̱h car Jesús pʉ jar barco, bi jianti cʉ cja̱hni már ngu̱, ya xquí jmu̱ntzi pʉ, cja̱ bi jui̱jqui, bi jojqui quí döhtjijʉ.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Bbʉ ya xquí nde, quí möxte car Jesús bi guati, cja̱ bi xijmʉ:
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Nu car Jesús bi xijmʉ:
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Guegue quí möxte bi da̱dijʉ:
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Cja̱ car Jesús bi xijmʉ:
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bbɛjpi cʉ cja̱hni di mi̱pjʉ já paxi, cja̱ guegue bi gʉ cʉ cʉtta tzi tju̱jme̱, bi nøhtza ji̱tzi, cja̱ bi dyöjpi ca Ocja̱ di bendeci cʉ tju̱jme̱. Ma ya bi jejque, cja̱ bi un quí möxte, cja̱ guegue ya‑cʉ́, bi un cʉ cja̱hni rá ngu̱.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni bi zijʉ, bi ñi̱ña̱jʉ. Cja̱ quí möxte bi jmuntzijʉ cʉ tzi pedazo cʉ xquí sobra, bi ñu̱htzijʉ doce bbøtze.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Mí zøti cʉtta mil cʉ hñøjø cʉ bi zijʉ. Nu cʉ bbɛjña̱ co cʉ ba̱jtzi, jí̱ mí ttʉti ʉr huɛnda‑cʉ́.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte di dex car barco pa di hmɛtojʉ, di ddaxjʉ jar deje cja̱ guegue di gojti pʉ menta di ma cʉ cja̱hni.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Nubbʉ́, car Jesús bi gu̱h cʉ cja̱hni di möjmʉ í ngu̱jʉ, cja̱ guegue bi bøx jar ttøø, má ddatsjɛ. Bú nzoh ca Ocja̱, bú de pʉ, bú ora, cja̱ bbʉ ya xquí hmɛxu̱y, car Jesús mbí bbʉjti pʉ jar ttøø.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Car tzi barco ya, ca xquí dex quí möxte car Jesús, má pa madé car mar. Mí jua̱ni, porque mbá e̱h car nda̱ji̱ nʉ jabʉ mír ma car barco, mbá tɛjni cár ña̱. Guejtjo mí ndo mföhtzi car deje.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Bbʉ mí bbɛh tzʉ pa di ni̱gui, car Jesús bú ca̱ jar ttøø. Bi hñodi xøtze car mar, má padi jár xʉtja car barco, bi ma guí zøti pʉ jabʉ má pa car barco.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Nu quí möxte car Jesús ya, bbʉ mí jiantijʉ guegue, xøtze car deje má dyo, bi mbidijʉ, bi majmʉ nzajqui, i̱na̱jʉ:
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Nu car Jesús bi nzojmʉ, bi xijmʉ:
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Diguebbʉ ya car Pedro bi da̱di, i̱na̱:
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Cja̱ car Jesús bi xifi:
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Bbʉ mí zö car Pedro már nzɛh car nda̱ji̱, bi ndo zu̱ bbʉ́, xní ñʉ jar deje. Bi mafi, bi mahti car Jesús, i̱na̱:
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Nu car Jesús bi wa̱na̱ nttzɛdi cár dyɛ, bi zɛti car Pedro, bi xifi:
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Cja̱ bbʉ mí bøxihui jar barco, exque bi tzöya car nda̱ji̱.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Cja̱ cʉ pé dda hñøjø cʉ mí tøjti pʉ jar barco bi ndo hño í mʉyjʉ, bi hñi̱htzibijʉ car Jesús, bi ma̱jmʉ:
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Diguebbʉ ya bi zøti car barco pʉ jár nttza̱ni car deje, tzʉdi, pʉ jar jöy Genesaret, cja̱ bi ga̱h car Jesús co ni quí möxte pʉ jar barco.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Cʉ mi̱ngu̱ pʉ jar lugar‑cá̱ bi meyajʉ car Jesús cja̱ bi tʉnguijʉ car jña̱, bi göxjʉ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh cʉ pé dda jñi̱ni pʉ jar jöy‑cá̱. Cja̱ bú ttzijmpi car Jesús göhtjo cʉ to mí jnini.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Cʉ döhtji mí öjpijʉ favor car Jesús di jiɛgui di zɛtibitjojʉ cár nttza̱ni cár da̱jtu̱ ca mí pöti. Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ bí zɛtijʉ, göhtjo bi joguijʉ.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.