Mateus 14
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Cʉ pa‑cʉ́, car Herodes mí mandado jar jöy‑ca̱, cja̱ bi dyøde, mí ndo oti milagro car Jesús.
1 Naquele tempo Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar a respeito de Jesus.
2 Nu car Herodes bi mbe̱ni, mí gue car Juan ca mí øti milagro, cja̱ bi xih quí muzo cʉ mí tɛni:
2 Então ele disse aos seus funcionários: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado. Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
3 Guejtsjɛ car Herodes xquí mandado xquí bböhti car Juan, como guegue mí hñi̱h hnár cjua̱da̱, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Felipe. Nu cár bbɛjña̱ car Felipe mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Herodías. Car Herodes xquí cuajti cár bbɛjpo, gue car Herodías. Nu car bbɛjña̱‑cá̱ bi bbɛjpi car Herodes di zʉh car Juan. Car Herodes bi cjajpi bbʉ, bi goti födi cja̱ bi da̱ti cadena. Car Herodías mí ʉhui car Juan,
3 Pois Herodes tinha mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, esposa do seu irmão Filipe.
4 porque car Juan mí huɛnti car Herodes, segue mí xifi:
4 Pois João Batista tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com Herodias!”
5 Car Herodes mí ne di möhti car Juan, pero mí tzu̱ cʉ cja̱hni, como nucʉ́ mí i̱htzibi car Juan, mí ma̱jmʉ xcuí mɛjni ca Ocja̱.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo do povo, pois eles achavam que João era profeta .
6 Diguebbʉ ya, bi tzo cár cumpleaño car Herodes, cja̱ bi ttøhtibi hnár mbaxcjua. Cár tti̱xu̱ car Herodías bi ñʉti pʉ jabʉ már ju̱ cʉ cja̱hni, bi ni̱h pʉ, cja̱ bi ndo tzøh car Herodes.
6 No dia do aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante de todos, e ele gostou tanto,
7 Guegue ya‑cá̱, bi nzoh car ba̱jtzi bbɛjña̱, bi xifi di dyöjpi ca mí ne, cja̱ bi hñi̱h ca Ocja̱ gá testigo, ntjumʉy di uni ca te di dyöjpi.
7 que prometeu à moça: — Juro que darei tudo o que você me pedir!
8 Nubbʉ́, car ba̱jtzi bbɛjña̱ bi ma bú ña̱hui cár me, cja̱ guegue‑cá̱ bú consejabi te di dyöjpi. Pé bú coh car ba̱jtzi bbɛjña̱ bbʉ, bi xih car Herodes:
8 Seguindo o conselho da sua mãe, ela pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
9 Bbʉ mí dyøj ya nʉ́, bi ndo du̱mʉy car Herodes, pe nde̱jma̱ bi mandado di ttøti ca xquí dyöh car ba̱jtzi bbɛjña̱. Como guegue xquí hñi̱h ca Ocja̱, di uni ca te di ttöjpi, cja̱ como már cca̱htijʉ cʉ cja̱hni cʉ már ju̱ pʉ jar mexa, már tøhmijʉ, te di dyøte,
9 O rei Herodes ficou triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, ordenou que o pedido da moça fosse atendido.
10 Nde̱jma̱ bi mandado du ttzɛjquibi cár dyʉga car Juan, pʉ jar födi.
10 E mandou que cortassem a cabeça de João Batista, na cadeia.
11 Nubbʉ́, bú ttzɛjquibi cár ña̱, bú cjöti hnar moji, cja̱ bú tja̱mpi car ba̱jtzi bbɛjña̱, bi ttuni, cja̱ guegue ya, pé bi un cár me.
11 Aí trouxeram a cabeça num prato, entregaram para a moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Diguebbʉ ya, bi ma quí möxte car Juan, bi du̱htzibijʉ cár cuerpo, bi ma bú öguijʉ, cja̱ pé bi möjmʉ bú xijmʉ car Jesús te xquí ncjajpi car Juan.
12 Então os discípulos de João vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram. Depois foram contar isso a Jesus.
13 Bbʉ mí dyøj ya car Jesús, bi wentsjɛ pʉ jabʉ már bbʉy, bi dexi hnar tzi barco, gá ma hnanguadi, pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni. Cja̱ bbʉ mí dyøh cʉ mi̱ngu̱ cʉ tzi jñi̱ni̱ cʉ már bbʉ cerca pʉ, bi hñɛ cʉ cja̱hni, gá möjmʉ pʉ jabʉ di ga̱h car Jesús bbʉ xti zøti car barco. Má dyodijʉ pʉ jáy nttza̱ni car deje pa di ntjɛjʉ guegue.
13 Ao saber o que havia acontecido, Jesus saiu dali num barco e foi sozinho para um lugar deserto. Mas as multidões souberam onde ele estava, vieram dos seus povoados e o seguiram por terra.
14 Bbʉ mí ga̱h car Jesús pʉ jar barco, bi jianti cʉ cja̱hni már ngu̱, ya xquí jmu̱ntzi pʉ, cja̱ bi jui̱jqui, bi jojqui quí döhtjijʉ.
14 Quando Jesus saiu do barco e viu aquela grande multidão, ficou com muita pena deles e curou os doentes que estavam ali.
15 Bbʉ ya xquí nde, quí möxte car Jesús bi guati, cja̱ bi xijmʉ:
15 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto. Mande essa gente embora, a fim de que vão aos povoados e comprem alguma coisa para comer.
16 Nu car Jesús bi xijmʉ:
16 Mas Jesus respondeu:
17 Guegue quí möxte bi da̱dijʉ:
17 Eles disseram: — Só temos aqui cinco pães e dois peixes.
18 Cja̱ car Jesús bi xijmʉ:
18 — Pois tragam para mim! — disse Jesus.
19 Diguebbʉ ya, car Jesús bi bbɛjpi cʉ cja̱hni di mi̱pjʉ já paxi, cja̱ guegue bi gʉ cʉ cʉtta tzi tju̱jme̱, bi nøhtza ji̱tzi, cja̱ bi dyöjpi ca Ocja̱ di bendeci cʉ tju̱jme̱. Ma ya bi jejque, cja̱ bi un quí möxte, cja̱ guegue ya‑cʉ́, bi un cʉ cja̱hni rá ngu̱.
19 Então mandou o povo sentar-se na grama. Depois pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Partiu os pães, entregou-os aos discípulos, e estes distribuíram ao povo.
20 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni bi zijʉ, bi ñi̱ña̱jʉ. Cja̱ quí möxte bi jmuntzijʉ cʉ tzi pedazo cʉ xquí sobra, bi ñu̱htzijʉ doce bbøtze.
20 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios dos pedaços que sobraram.
21 Mí zøti cʉtta mil cʉ hñøjø cʉ bi zijʉ. Nu cʉ bbɛjña̱ co cʉ ba̱jtzi, jí̱ mí ttʉti ʉr huɛnda‑cʉ́.
21 Os que comeram foram mais ou menos cinco mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
22 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte di dex car barco pa di hmɛtojʉ, di ddaxjʉ jar deje cja̱ guegue di gojti pʉ menta di ma cʉ cja̱hni.
22 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o lado oeste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
23 Nubbʉ́, car Jesús bi gu̱h cʉ cja̱hni di möjmʉ í ngu̱jʉ, cja̱ guegue bi bøx jar ttøø, má ddatsjɛ. Bú nzoh ca Ocja̱, bú de pʉ, bú ora, cja̱ bbʉ ya xquí hmɛxu̱y, car Jesús mbí bbʉjti pʉ jar ttøø.
23 Depois de mandar o povo embora, Jesus subiu um monte a fim de orar sozinho. Quando chegou a noite, ele estava ali, sozinho.
24 Car tzi barco ya, ca xquí dex quí möxte car Jesús, má pa madé car mar. Mí jua̱ni, porque mbá e̱h car nda̱ji̱ nʉ jabʉ mír ma car barco, mbá tɛjni cár ña̱. Guejtjo mí ndo mföhtzi car deje.
24 Naquele momento o barco já estava no meio do lago. E as ondas batiam com força no barco porque o vento soprava contra ele.
25 Bbʉ mí bbɛh tzʉ pa di ni̱gui, car Jesús bú ca̱ jar ttøø. Bi hñodi xøtze car mar, má padi jár xʉtja car barco, bi ma guí zøti pʉ jabʉ má pa car barco.
25 Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água.
26 Nu quí möxte car Jesús ya, bbʉ mí jiantijʉ guegue, xøtze car deje má dyo, bi mbidijʉ, bi majmʉ nzajqui, i̱na̱jʉ:
26 Quando os discípulos viram Jesus andando em cima da água, ficaram apavorados e exclamaram: — É um fantasma! E gritaram de medo.
27 Nu car Jesús bi nzojmʉ, bi xijmʉ:
27 Nesse instante Jesus disse:
28 Diguebbʉ ya car Pedro bi da̱di, i̱na̱:
28 Então Pedro disse: — Se é o senhor mesmo, mande que eu vá andando em cima da água até onde o senhor está.
29 Cja̱ car Jesús bi xifi:
29 — Venha! — respondeu Jesus. Pedro saiu do barco e começou a andar em cima da água, em direção a Jesus.
30 Bbʉ mí zö car Pedro már nzɛh car nda̱ji̱, bi ndo zu̱ bbʉ́, xní ñʉ jar deje. Bi mafi, bi mahti car Jesús, i̱na̱:
30 Porém, quando sentiu a força do vento, ficou com medo e começou a afundar. Então gritou: — Socorro, Senhor!
31 Nu car Jesús bi wa̱na̱ nttzɛdi cár dyɛ, bi zɛti car Pedro, bi xifi:
31 Imediatamente Jesus estendeu a mão, segurou Pedro e disse:
32 Cja̱ bbʉ mí bøxihui jar barco, exque bi tzöya car nda̱ji̱.
32 Então os dois subiram no barco, e o vento se acalmou.
33 Cja̱ cʉ pé dda hñøjø cʉ mí tøjti pʉ jar barco bi ndo hño í mʉyjʉ, bi hñi̱htzibijʉ car Jesús, bi ma̱jmʉ:
33 E os discípulos adoraram Jesus, dizendo: — De fato, o senhor é o Filho de Deus!
34 Diguebbʉ ya bi zøti car barco pʉ jár nttza̱ni car deje, tzʉdi, pʉ jar jöy Genesaret, cja̱ bi ga̱h car Jesús co ni quí möxte pʉ jar barco.
34 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré.
35 Cʉ mi̱ngu̱ pʉ jar lugar‑cá̱ bi meyajʉ car Jesús cja̱ bi tʉnguijʉ car jña̱, bi göxjʉ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh cʉ pé dda jñi̱ni pʉ jar jöy‑cá̱. Cja̱ bú ttzijmpi car Jesús göhtjo cʉ to mí jnini.
35 Ali o povo reconheceu Jesus e avisou todos os doentes das regiões vizinhas. Então muitas pessoas levaram doentes a ele,
36 Cʉ döhtji mí öjpijʉ favor car Jesús di jiɛgui di zɛtibitjojʉ cár nttza̱ni cár da̱jtu̱ ca mí pöti. Cja̱ cʉ cja̱hni cʉ bí zɛtijʉ, göhtjo bi joguijʉ.
36 pedindo que deixasse que os doentes pelo menos tocassem na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.