Mateus 13
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Mismo car pa‑cá̱, car Jesús bi bøm pʉ́r ngu̱, bi ma gá ma pʉ jár nttza̱ni car mar, bú mi̱h pʉ.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Cja̱ bi jmu̱ntzi cja̱hni rá ngu̱, már ndo dʉjʉ. Nu car Jesús bi dex car tzi barco, bi mi̱h pʉ, cja̱ göhtjo cʉ dda cja̱hni már bböjti pʉ jár nttza̱ni car deje, már øjmʉ.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Diguebbʉ ya, car Jesús bi u̱jti cʉ cja̱hni, mí peh cʉ bbede gá ejemplo. Bi ma̱:
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Bbʉ má pongui ttɛy, cʉ dda ttɛy bi mfonti pʉ hnanguadi car hñu̱. Bú e̱ cʉ ttzʉntzʉ, bi go cʉ ttɛy.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Cja̱ pé dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ já doo, pʉ jabʉ mí tchʉtjo car jöy. Nucʉ́, bi føxi nttzɛdi, porque jí̱ mí je̱ car jöy pʉ jabʉ mí bboni.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Pe bbʉ mí bøx car jiadi cja̱ bi pati, bi za̱ti cʉ tzi ttɛy, como jin te mí pøh quí dyʉ.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Nu cʉ pé dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jabʉ mí ndo cja quí ndö cʉ hmi̱ni̱. Bi te cʉ ttɛy, pe más bi ndo te cʉ hmini, hasta bi gohmi cʉ ttɛy.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Guejtjo bi bboni pé dda ttɛy, cja̱ nucʉ́, bi jiøh pʉ jabʉ már zö car jöy. Bi te cʉ ttɛy‑cʉ́, bi ndøn cʉ ña̱ttɛy. Cʉ dda ña̱ttɛy bi ñʉ cien tzi ttɛy, xquí bøxi hnaatjo ʉr semilla. Pé ddáa bi ñʉ sesenta tzi ttɛy, xquí bøxi hnaatjo ʉr semilla. Cja̱ cʉ pé ddáa ya, bi ñʉ treinta tzi ttɛy, xquí bøxi hnaatjo ʉr semilla.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Yʉ to i bbʉj yí gu̱, da dyøde te i ne da ma̱ nʉr bbede‑nʉ́.―
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi guatijʉ cja̱ bi dyönijʉ:
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Bi da̱j ya car Jesús, bi xijmʉ:
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Nʉr cja̱hni nʉ ya xí tzi mba̱di, más pé da möx car Tzi Ta ji̱tzi, pa más drá ngu̱ da dyøde cja̱ da ba̱di. Nu car cja̱hni ca jí̱ xcá ne xcá mba̱di, ni di gue ca tchʉtjo ca xí dyøde, ya jin da ba̱di ja i ncja‑cá̱.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Eso, bbʉ dí u̱jti yʉ cja̱hni yʉ rá ngu̱, dí xijmʉ bbede gá ejemplo. Guegue‑yʉ́, masque i cca̱hti te dí øtigö cja̱ i øde te dí ma̱ngö, nde̱jma̱ jin gui pa̱dijʉ ja ncja ga mandado ca Ocja̱, cja̱ jin gui ntiendejʉ te i ne da ma̱n yʉ bbede dí xijmʉ.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Eso, xí nzʉj nʉr palabra nʉ bi jma̱ ya má yabbʉ, bi ma̱n ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Isaías. Bi ma̱ ncjahua, i̱na̱:
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Porque ya xí ndo cja me̱mʉy yʉ cja̱hni;
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 Pe nuquiguɛjʉ, como ngu̱ guír tɛnguijʉ, xí ndo möxquijʉ ca Ocja̱. Xí xoquijʉ yir döjʉ cja̱ co yir gu̱jʉ pa gui pa̱dijʉ, te i ne da ma̱n yʉ dí øtigö, cja̱ pa gui dyødejʉ te i ne da ma̱n yʉ palabra dí ma̱.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Cierto nʉr palabra dí xihquijʉ, cʉ cjeya cʉ xí tjogui, már ngu̱ cʉ profeta co cʉ pé dda cja̱hni cʉ mí e̱me̱jʉ ca Ocja̱. Guegue‑cʉ́ mí ne di cca̱htijʉ ca hnáa ca di mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi, pe jin gá nzʉdi di nú̱jʉ. Mí ne di dyødejʉ te di ma̱ guegue, pe jin gá nzʉdi di dyødejʉ. Nuquɛjʉ, xcú cca̱jtiguijʉ, cja̱ xcú dyødejʉ yʉ palabra yʉ dí ma̱. Xí ttahquijʉ ca hnar bendición rá tzi zö ca mí tøhmi cʉ pé ddáa.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Nuya, gui dyødejʉ te i ne da ma̱n car bbede digue car monttɛy.
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Bbʉ to da dyøj nʉr palabra ja ncja ga mandado ca Ocja̱ hua jar jöy, cja̱ bbʉ jin gui ntiende, nubbʉ́, ba e̱h ca Jin Gui Jo, i ja̱mbitjo car semilla ca xquí bbom pʉ mbo cár mʉy car cja̱hni. Car palabra ca xí dyøde i jñɛjmi cʉ ttɛy cʉ bi mfonti pʉ hnanguadi car hñu̱, gue cʉ bi gʉx cʉ ttzʉntzʉ.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Nu cʉ dda ttɛy cʉ bi jiøx pʉ já doo, i jñɛjmi car cja̱hni ca bi mpöh bbʉ mí dyøh cár palabra ca Ocja̱. Nguetica̱ bi hñeme.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 Como jin te i pøh quí dyʉ car semilla‑cá̱, jøndi bbʉ rá zö car tiempo, da te. Cʉ cja̱hni‑cʉ́, bbʉ to da ʉni o da göhmi por rá ngue cár palabra ca Ocja̱, nubbʉ, pé xní pöti cár mfe̱ni. Ya jin gui ne da dɛn cár palabra ca Ocja̱.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ madé cʉ ndöhmi̱ni, i jñɛjmi car cja̱hni ca i øh car palabra, pe rí ma ʉ́r mʉy yʉ cosa hua jar mundo. Xí jiöhtibi ʉ́r mʉy car domi co cʉ pé dda cosa cʉ i ne da mɛhtzi. Cʉ cosa‑cʉ́, i jñɛjmi cʉ hmi̱ni̱, i cohmijʉ cár palabra ca Ocja̱, i ccahtzi pa jin da joh car semilla.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ jabʉ már zö car jöy, i jñɛjmi cʉ cja̱hni cʉ i øh car palabra, i ntiende rá zö, cja̱ i e̱me̱ göhtjo mbo ʉ́r mʉy. Nucʉ́, i jñɛjmi cʉ semilla cʉ bi jogui. Cʉ ddáa bi uni cien tzi ttɛy cada hnáa. Cʉ pé ddáa ya, bi uni sesenta tzi ttɛy cada hnáa, cja̱ cʉ pé ddáa ya, bi uni treinta tzi ttɛy cada hnáa.
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Diguebbʉ ya car Jesús pé bi xih cʉ cja̱hni pé hnar bbede gá ejemplo. Nʉr bbede‑nʉ́ i xijquijʉ te da ncja bbʉ xta ntʉngui nʉr tzi ddadyo jña̱ digue cár jmandado ca Ocja̱. øde, pʉ jabʉ xí ntʉngui cár palabra ca Ocja̱, i jñɛjmi hnar jua̱ttɛy. Car hñøjø ca to múr mɛjti car jua̱ttɛy bi mongui semilla rá zö pʉ jár jöy.
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Bbʉ mí nxu̱y, bbʉ már a̱h cʉ cja̱hni, bú e̱h cár contra car mi̱ngu̱, bi mombi ngʉdi pʉ jabʉ xquí mon cʉ ttɛy, cja̱ pé bi ma.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Bi bøxi ya cʉ ttɛy, cja̱ bbʉ ya xi mí pøx í nga̱, bi ni̱gui pʉ cʉ ngʉdi hne̱je̱.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Nubbʉ́, bú e̱h cʉ mɛfi, bi dyön cár jmu̱jʉ, i̱na̱jʉ: “Nuquɛ, lamo, ¿cja jí̱ xquí pongui jogui semilla, nxøgue ttɛy? ¿Sá i hua̱nihui ngʉdi ya bbʉ?”
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Cja̱ guegue bi da̱di: “Hnar hñøjø ʉm contra xí ma xpá mon cʉ ngʉdi pʉ jam ttɛy.” Diguebbʉ ya, pé bi dyön cʉ mɛfi: “¿Cja jin guí ne gui cu̱jquije gu ma ccʉhtzije cʉ́?”
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 Bi da̱j ya car jmu̱, i̱na̱: “Ji̱na̱, porque bbʉ gui ccʉhtzijʉ‑cʉ́, nde̱jma̱ i bbʉh pʉ jabʉ xtí ccʉhtzijʉ dda ttɛy, hne̱je̱.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Gui jiɛguijʉ göhtjo da te parejo hasta xtrí ntsjattɛy. Nubbʉ́, xtá xijcö cʉ mɛfi cʉ da xattɛy: Bbɛto gui xajʉ cʉ ngʉdi cja̱ gui tu̱htijʉ gá manajo pa gui tjʉtijʉ. Nu car trigo ya, gui tu̱xjʉ drí ma jam ngu̱.”―
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Diguebbʉ ya car Jesús pé bi xih cʉ cja̱hni hnar bbede, pa di ba̱dijʉ ja ncja di ngu̱jqui cʉ cja̱hni cʉ di hñeme nʉ́r palabra ca Ocja̱. Bi xijmʉ ncjahua:
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 Cʉ tzi ndö‑murtaza más chi tchʉ ni digue göhtjo cʉ pé dda semilla, pe bbʉ ya xí te car planta, i ta̱pi göhtjo cʉ ccani, rá nte ncja ngu̱ hnar tzi za. Ba e̱h cʉ tzi ttzʉntzʉ, i tex pʉ jáy dyɛ.―
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Guejtjo, pé bi ma̱n car Jesús nʉ pé hnar bbede gá ejemplo, bi xih cʉ cja̱hni ncjahua:
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Car Jesús bi xih cʉ cja̱hni göhtjo yʉ palabra‑yʉ́ digue ja ncja ga mandado ca Ocja̱. Göhtjo bbʉ nguá u̱jti cʉ cja̱hni, mí xijmʉ tema bbede gá ejemplo. Jí̱ mí nzojtjo.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Bi ncjapʉ gá cumpli car palabra ca xquí ma̱n car profeta, ya má yabbʉ, i̱na̱:
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Diguebbʉ ya, car Jesús bi gu̱h cʉ cja̱hni di möjmʉ í ngu̱jʉ, cja̱ guegue bi ñʉti pʉ́r ngu̱. Cja̱ bi dɛn quí möxte, bi ñʉtijʉ hne̱je̱, bi dyönijʉ car Jesús:
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Bi da̱j ya car Jesús, i̱na̱:
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 Cja̱ car jua̱ttɛy, i jñɛjmi nʉr mundo. Nu car semilla rá zö ya, gue quí ba̱jtzi ca Ocja̱ cʉ i e̱me̱bi cár jmandado. Cʉ ngʉdi ya, gue quí ba̱jtzi ca Jin Gui Jo.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Car contra ca bi mon cʉ ngʉdi, gue ca Jin Gui Jo. Car pá bbʉ xta ncja tsjattɛy i jñɛjmi car pa bbʉ xta guaj nʉr mundo cja̱ xta ncja juicio. Cʉ mɛfi cʉ da xa cʉ ttɛy, gue cʉ ángele.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Ncja ngu̱ gá tjejqui yʉ ngʉdi cja̱ bi ddʉti pʉ jar tzibi, da ncjapʉ hne̱je̱ bbʉ xta guaj nʉr mundo.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Nugö, xcuá cu̱h cʉm ángele pa da gʉhtzijʉ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ i ʉjʉ ca rá zö, cja̱ co göhtjo cʉ i øti ca rá nttzo. Nugö, xpá bbɛnqui hua jar jöy pa gu mandado. Cʉm ángele da fongui cʉ cja̱hni‑cʉ́ pa jin da hmʉh pʉ jabʉ gu mandado.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 Xta tjøti pʉ jar horno pʉ jabʉ ra zø car tzibi ca jin gui jui̱ti. Nupʉ, xta nzonijʉ cja̱ xta ndo sufrijʉ.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Nu cʉ cja̱hni cʉ jin te i tu̱, da hmʉh pʉ jabʉ i mandado cár Tzi Tajʉ, da ni̱gui rá tzi zö ncja nʉr jiadi bbʉ i ndo yoti. Bbʉ xcú dyødejʉ nʉr bbede‑nʉ́, gui mbe̱nijʉ te i ne da ma̱.―
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 Car Jesús pé bi ma̱ hnar bbede pa di dyøh cʉ cja̱hni, rá ndo zö ca dí tötijʉ bbʉ dí cuatijʉ jár dyɛ ca Ocja̱ pa da mandadoguijʉ. Bi hñi̱na̱:
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 Guejtjo hne̱je̱ car cja̱hni ca xí nguati jár dyɛ ca Ocja̱ pa da mandadobi, i jñɛjmi hnar döy ca mí töngui perla. Mí jon cʉ perla cʉ más rá njuɛtzi cja̱ más rá nojo, como guehcʉ́, más i ndo mu̱hui.
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Bbʉ ya xquí döti ca hnar perla rá ndo zö, mí ndo ne, masque már ndo ma̱di. Eso, bi ma bú pö göhtjo ca mí pɛhtzi, cja̱ pé bú cojya, bi dön car perla‑cá̱. Nubbʉ, bi ndo mpöh bbʉ.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 Guejtjo hne̱je̱ bbʉ xta ntʉngui nʉr palabra nʉ i ma̱, ja ncja ga mandado ca Ocja̱, da jñɛjmi hnar hmamöy, xí bbøti jar mar, xpá tzo pʉ göhtjo tema möy.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Cʉ mamöy, bbʉ ya xqui tzö rá jñʉ car hmamöy, xta gʉxjʉ bbʉ, xtrí ma jár nttza̱ni car mar, xtu mi̱pjʉ pʉ. Xta juajnijʉ cʉ möy rá zö, cja̱ cʉ jin gui tzö ya, pé xta monijʉ.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Da ncjapʉ hne̱je̱ bbʉ xtrí guaj nʉr mundo. Ca Ocja̱ du cu̱h quí ángele pa da wejqui quí ba̱jtzi guegue cʉ jin te i tu̱ co cʉ cja̱hni cʉ i ndu̱jpite.
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Nu cʉ i ndu̱jpite da tjøti pʉ jar tzibi ca jin gui jui̱ti, pʉ jabʉ da nzonijʉ cja̱ da ndo sufrijʉ.―
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Diguebbʉ ya, bi dyön car Jesús quí möxte:
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Cja̱ guegue pé bi xijmʉ:
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Cja̱ bbʉ mí guaj ya mí ma̱n yʉ bbede gá ejemplo, car Jesús bi bøm pʉ jar jñi̱ni‑cá̱,
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 bi ma gá ma pʉ jar jñini Nazaret, pʉ jabʉ xquí te, cja̱ pé bi u̱jti cʉ cja̱hni pʉ jár templojʉ. Cja̱ bi ndo hño í mʉyjʉ, bi hñöntsjɛjʉ:
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 ¿Cja jin gui gue nʉ́r ttʉ car yaxi‑nʉ́? ¿Cja jí̱ ʉ́r ttʉ‑nʉ́ car bbɛjña̱ ca i ju̱ cár tju̱ju̱ ʉr María? ¿Cja jí̱ ʉ́r cjua̱da̱‑nʉ́ car Santiago, hne̱h car José, co car Simón, cja̱ co car Judas?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 ¿Cja jin gui bbʉjcua hne̱je̱ göhtjo quí ncju̱? Xi ya, ¿ja i ncja xcá mba̱j nʉr hñøjø‑nʉ́ yʉ i ma̱, cja̱ co yʉ i øte?― Mí ma̱ ncjapʉ quí mi̱ngu̱jʉ.
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Cʉ mi̱ngu̱ Nazaret jí̱ mí ne di hñemejʉ, ¿cja xcuí hñe̱h ca Ocja̱ car Jesús? Nu car Jesús bi ma̱:
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Eso, jin gá dyøti rá ngu milagro pʉ. Mí tzi yotjo cʉ milagro bi dyøti pʉ.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.