Marcos 4
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Ca pe hnar pa, car Jesús már bbʉh pʉ jár nttza̱ni car mar, pé már u̱jti cʉ cja̱hni. Bi ndo jmuntzi cja̱hni rá ngu̱. Como mí ndo dʉjʉ, car Jesús bi ñʉti hnar tzi barco ca mí o pʉ jár nttza̱ni car deje, nu cʉ cja̱hni rá ngu̱ bi gojti pʉ jár nengui car mar, bi hmöjtijʉ jar jöy.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Diguebbʉ ya, car Jesús bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Bi xijmʉ ejemplo rá ngu̱. Ncjapʉ gá nzofo. Bi xih cʉ cja̱hni:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 ―Gui dyødejʉ nʉr bbede‑nʉ: Mí bbʉh hnar hñøjø, bi bøni bi mongui ttɛy.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Cʉ dda ttɛy cʉ bi moni bi jiøh pʉ hnanguadi car hñu̱. Bú e̱h cʉ ttzʉntzʉ, bi za cʉ ttɛy‑cʉ.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Cʉ pe dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jabʉ jin te mí bbon car jöy. Bi jiøh pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ ndo me̱do már nxi̱di. Cja̱ nguetica̱ bi bøx cʉ ttɛy‑cʉ́, como mí u̱jtjo jabʉ már je̱ car jöy.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Bbʉ mí bøx car jiadi, bi za̱ti cʉ ttɛy‑cʉ́, bi dyoti, como mí u̱jtjo quí dyʉ.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Cja̱ cʉ pe dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jabʉ mí bbon quí ndö cʉ hmini. Bi te cʉ hmi̱ni bi gohmi cʉ ttɛy, ya jin te gá ñʉ cʉ ttɛy.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Cja̱ cʉ pe dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jar jogui jöy. Bi bøtze, bi te, bi ñʉ rá zö cʉ ttɛy‑cʉ́. Cʉ ddaa bi ndu̱ treinta tzi ttɛy cada hnar tzi ña̱ttɛy, cja̱ pe ddaa bi ndu̱ sesenta tzi ttɛy cada hnar tzi ña̱ttɛy, cja̱ cʉ pé dda ttɛy ya, bi ndu̱ hasta hna ciento tzi ttɛy cada hnar tzi ña̱ttɛy.―
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Bi guadi bi ma̱n nʉr bbede‑nʉ́ car Jesús, cja̱ pé bi xih cʉ cja̱hni:
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Cja̱ bbʉ ya xquí wen cʉ cja̱hni rá ngu̱, cʉ tengu̱di cʉ xquí døhmi, már bbʉbi car Jesús cja̱ co cʉ doce hñøjø cʉ mí ntzixihui, cja̱ gueguejʉ bi dyönijʉ car Jesús, te mí ne di ma̱n car bbede digue cʉ ttɛy cʉ bi bboni.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Cja̱ bi da̱h car Jesús:
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Gueguejʉ, macja̱ i cca̱hti yʉ dí øte, pe jin gui ja̱jʉ ʉr huɛnda ja i ncja. I øj yʉ palabra yʉ dí ma̱, pe jin gui øjmʉ te i ne da ma̱. Cʉ cja̱hni‑cʉ́, dí nzofo gá bbede, pa jin da pöti quí mfe̱nijʉ. Bbʉ di pöti quí mfe̱nijʉ cja̱ di jiɛjmʉ ca rá nttzo, nubbʉ́ ca Ocja̱ di perdonabijʉ ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ.―
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Cja̱ car Jesús pé bi xih quí möxte:
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Nʉ́r bbede cʉ ttɛy, car monttɛy i jñɛjmi car cja̱hni ca i xih quí mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ nʉ́r palabra ca Ocja̱.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ hnanguadi car hñu̱, gue cʉ cja̱hni cʉ xí dyødejʉ cár palabra ca Ocja̱, pe jí̱ xcá ntiendejʉ ja i ncja. Nucʉ́, bbʉ ya xí dyødejʉ, nguetica̱ bú e̱h car Satanás, hne̱ bi jña̱htzibi car palabra ca xí dyødejʉ, ya jin gui mbe̱nijʉ ja i ncja.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ jabʉ már bbon cʉ ndo me̱do, gue cʉ cja̱hni cʉ bi dyøh cár palabra ca Ocja̱, cja̱ bi mpöjmʉ, bi cuajtijʉ nttzɛdi.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Cʉ cja̱hni‑cʉ́, i jñɛjmi cʉ ttɛy cʉ jin te i bbʉh quí dyʉ. Chi tchtjo ga déjʉ, pe diguebbʉ ya, bbʉ xta ʉjʉ yʉ pe dda cja̱hni, o bbʉ xta ttøhtibi tujni por rá ngue cár palabra ca Ocja̱, nguetica̱ da dyʉxi ʉ́r mʉyjʉ. Ya jin da ne da dɛnijʉ bbʉ́.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ jabʉ mí cja quí ndö cʉ hmi̱ni̱, gue cʉ cja̱hni cʉ i øh cár palabra ca Ocja̱,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 pe rí ma ʉ́r mʉyjʉ nʉr vida hua jar jöy co cʉ cosa rá ngu̱ cʉ i jonijʉ. I mbe̱nijʉ, bbʉ di cjajʉ rico, di mpöjmʉ, bbʉ; eso, i ungui ʉ́r mʉyjʉ pa da ngu̱jqui ca te i pɛhtzijʉ. Cʉ cja̱hni‑cʉ, jin tza i cjajpi ngüɛnda cár palabra ca Ocja̱. Gue cʉ pe dda cosa hua jar jöy i ndo nejʉ. Eso, car palabra ca xí dyødejʉ i coji ncja ngu̱ hnar huattɛy ca jin te i cʉ́ semilla. Xí te cʉ hmi̱ni̱, xí ngohmi cʉ ttɛy. Jin te xcá joh‑cʉ.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Nu cʉ ttɛy cʉ bi bbom pʉ jar jogui jöy, gue cʉ cja̱hni cʉ i øh cár palabra ca Ocja̱ cja̱ i e̱me̱ göhtjo mbo ʉ́r mʉy. Cʉ cja̱hni‑cʉ, jin gui jɛjmʉ cár palabra, cja̱ i øtijʉ ncja ngu̱ ga ma̱. I jñɛjmi cʉ ña̱ttɛy cʉ i tu̱ rá ngu̱ semilla. Cʉ ddaa i tu̱ treinta tzi ttɛy cada hnar ña̱ttɛy. Cʉ ddaa i tu̱ sesenta tzi ttɛy cada hnaa, cja̱ cʉ pé ddaa i tu̱ hasta cien tzi ttɛy cada hnaa.―
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Diguebbʉ ya car Jesús pé bi xih quí möxte:
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Yʉ pa yá, tzi yotjo yʉ cja̱hni i pa̱di te i ne da ma̱, pe ba e̱h car pa bbʉ xta tsjifi göhtjo yʉ cja̱hni. Nugö xtú xihquijʉ gá bbede, pa jí̱ bbe da fa̱di te i ne da ma̱, hasta bbʉ xtu e̱h car pa bbʉ xtrí ntzöhui da fa̱di.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Yʉ to i bbʉj yí gu̱, da dyøde te i ne da ma̱n yʉ palabra‑yʉ.―
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Car Jesús guejtjo bi xih quí möxte:
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Nʉr cja̱hni nʉ i ju̱hpi ndu̱mʉy ca tengu̱ ca ya xqui pa̱di, da ba̱di más drá ngu̱. Nu car cja̱hni ca jin te i cjajpi ca chi tchʉtjo ca ya xí dyøde, da da̱be̱nitjo, ya jin da ba̱di ni digue‑ca̱.―
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Car Jesús pé bi xih quí möxte:
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Bbʉ ya xí tu̱ju̱, diguebbʉ ya car hñøjø i pa ʉ́r ngu̱, i jɛjti car semilla tengu̱ mpa. Cada bbʉ nxuy ga dyoy, cja̱ cada bbʉ nxudi ga nantzi. I tøhmi hasta bbʉ ya xí føx car semilla. Nu car hñøjø jin gui pa̱di ja ncja xcá føtze.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Guejtsjɛ nʉr jöy i cjajpi i føx car semilla. Hnajpa ngu̱ hnajpa ga té car planta. Bbɛto i føx nʉr tzi tja̱. Diguebbʉ ya i te, cja̱ i xoti car da̱nxi. Ma ya da ncja car ma̱nxja, cja̱ da nojqui car semilla.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Cja̱ bbʉ ya xí me̱h cʉ tja̱, nubbʉ́ da bøn yʉ cja̱hni du xofo, como ya xí nzøh car pá bbʉ xta tsjongui. Da ncjapʉ hne̱je̱ da ni̱gui ja ncja ga mandado ca Ocja̱ hua jar jöy.―
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Cja̱ car Jesús pé bi ma̱ pé hnar bbede, bi xih quí möxte:
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 I ncjá ncja ngu̱ hnár ndö ʉr murtaza ca i bboni jar jöy. Car tzi ndö‑cá̱, nttzɛditjo chi tchʉ. Más chi tchʉ ni ndra ngue cʉ pe dda semilla cʉ i bboni.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Pe bbʉ ya xí bboni, i føtze, i te rá nte. I ta̱pi göhtjo cʉ dda ccani cʉ i jø jar jua̱ji̱. I pøh quí dyɛ, i majqui, eso ba e̱h cʉ tzi ttzʉntzʉ, i tzöya pʉ jár xu̱mʉy.―
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Cja̱ car Jesús bi segue bi u̱jti cʉ cja̱hni gá bbede. Mí xijmʉ pé dda bbede cʉ mí jñɛjmi‑yʉ́. Ddahtzʉ nguá u̱jti, hasta pʉ jabʉ mí cca̱hti, ya jin di ntiende cʉ cja̱hni bbʉ pé di xijmʉ pé ddaa.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Göhtjo ca te mí u̱jti cʉ cja̱hni rá ngu̱, bi xifi gá bbede. Jin gá nzojtjo. Nu quí möxte, car Jesús bi nzoh‑cʉ́, bi xifi göhtjo ja mí ncja.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Guejti car pa‑cá̱, bbʉ ya xquí nde, car Jesús bi xih quí möxte:
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi hñi̱h cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí dɛni cja̱ bi ñʉtijʉ jar barco pʉ jabʉ már ju̱ car Jesús. Pé már bbʉh pʉ pé dda tzi barcotjo. Cja̱ bi möjmʉ bbʉ́, bi hño car barco jar deje.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Diguebbʉ ya bi mʉdi bi hño hnar ndo nda̱ji̱. Mí ndo ɛn car deje, már ndo nte, hasta mí mföhtzi pʉ mbo car barco. Ya xti ñu̱tzi, di cjajpi di ñʉy.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Nu car Jesús má a̱h pʉ jár xicji car barco, xquí göx cár ña̱ hnar ntju̱xiña̱. Quí amigo bi dyöjʉ cja̱ bi xijmʉ:
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Mí dyøj ya‑cá̱, car Jesús bi nantzi, bi huɛhti car nda̱ji̱ cja̱ bi xih car deje:
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte:
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Gueguejʉ ya, bi ntzu̱jʉ rá ngu̱, cja̱ bi hño quí mfe̱nijʉ, bi ma̱jmʉ:
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.