Marcos 4
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Ca pe hnar pa, car Jesús már bbʉh pʉ jár nttza̱ni car mar, pé már u̱jti cʉ cja̱hni. Bi ndo jmuntzi cja̱hni rá ngu̱. Como mí ndo dʉjʉ, car Jesús bi ñʉti hnar tzi barco ca mí o pʉ jár nttza̱ni car deje, nu cʉ cja̱hni rá ngu̱ bi gojti pʉ jár nengui car mar, bi hmöjtijʉ jar jöy.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Diguebbʉ ya, car Jesús bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Bi xijmʉ ejemplo rá ngu̱. Ncjapʉ gá nzofo. Bi xih cʉ cja̱hni:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 ―Gui dyødejʉ nʉr bbede‑nʉ: Mí bbʉh hnar hñøjø, bi bøni bi mongui ttɛy.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Cʉ dda ttɛy cʉ bi moni bi jiøh pʉ hnanguadi car hñu̱. Bú e̱h cʉ ttzʉntzʉ, bi za cʉ ttɛy‑cʉ.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Cʉ pe dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jabʉ jin te mí bbon car jöy. Bi jiøh pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ ndo me̱do már nxi̱di. Cja̱ nguetica̱ bi bøx cʉ ttɛy‑cʉ́, como mí u̱jtjo jabʉ már je̱ car jöy.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Bbʉ mí bøx car jiadi, bi za̱ti cʉ ttɛy‑cʉ́, bi dyoti, como mí u̱jtjo quí dyʉ.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Cja̱ cʉ pe dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jabʉ mí bbon quí ndö cʉ hmini. Bi te cʉ hmi̱ni bi gohmi cʉ ttɛy, ya jin te gá ñʉ cʉ ttɛy.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Cja̱ cʉ pe dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jar jogui jöy. Bi bøtze, bi te, bi ñʉ rá zö cʉ ttɛy‑cʉ́. Cʉ ddaa bi ndu̱ treinta tzi ttɛy cada hnar tzi ña̱ttɛy, cja̱ pe ddaa bi ndu̱ sesenta tzi ttɛy cada hnar tzi ña̱ttɛy, cja̱ cʉ pé dda ttɛy ya, bi ndu̱ hasta hna ciento tzi ttɛy cada hnar tzi ña̱ttɛy.―
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Bi guadi bi ma̱n nʉr bbede‑nʉ́ car Jesús, cja̱ pé bi xih cʉ cja̱hni:
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Cja̱ bbʉ ya xquí wen cʉ cja̱hni rá ngu̱, cʉ tengu̱di cʉ xquí døhmi, már bbʉbi car Jesús cja̱ co cʉ doce hñøjø cʉ mí ntzixihui, cja̱ gueguejʉ bi dyönijʉ car Jesús, te mí ne di ma̱n car bbede digue cʉ ttɛy cʉ bi bboni.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Cja̱ bi da̱h car Jesús:
11 Jesus disse a eles:
12 Gueguejʉ, macja̱ i cca̱hti yʉ dí øte, pe jin gui ja̱jʉ ʉr huɛnda ja i ncja. I øj yʉ palabra yʉ dí ma̱, pe jin gui øjmʉ te i ne da ma̱. Cʉ cja̱hni‑cʉ́, dí nzofo gá bbede, pa jin da pöti quí mfe̱nijʉ. Bbʉ di pöti quí mfe̱nijʉ cja̱ di jiɛjmʉ ca rá nttzo, nubbʉ́ ca Ocja̱ di perdonabijʉ ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ.―
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Cja̱ car Jesús pé bi xih quí möxte:
13 Então Jesus perguntou:
14 Nʉ́r bbede cʉ ttɛy, car monttɛy i jñɛjmi car cja̱hni ca i xih quí mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ nʉ́r palabra ca Ocja̱.
14 E continuou:
15 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ hnanguadi car hñu̱, gue cʉ cja̱hni cʉ xí dyødejʉ cár palabra ca Ocja̱, pe jí̱ xcá ntiendejʉ ja i ncja. Nucʉ́, bbʉ ya xí dyødejʉ, nguetica̱ bú e̱h car Satanás, hne̱ bi jña̱htzibi car palabra ca xí dyødejʉ, ya jin gui mbe̱nijʉ ja i ncja.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ jabʉ már bbon cʉ ndo me̱do, gue cʉ cja̱hni cʉ bi dyøh cár palabra ca Ocja̱, cja̱ bi mpöjmʉ, bi cuajtijʉ nttzɛdi.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Cʉ cja̱hni‑cʉ́, i jñɛjmi cʉ ttɛy cʉ jin te i bbʉh quí dyʉ. Chi tchtjo ga déjʉ, pe diguebbʉ ya, bbʉ xta ʉjʉ yʉ pe dda cja̱hni, o bbʉ xta ttøhtibi tujni por rá ngue cár palabra ca Ocja̱, nguetica̱ da dyʉxi ʉ́r mʉyjʉ. Ya jin da ne da dɛnijʉ bbʉ́.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ jabʉ mí cja quí ndö cʉ hmi̱ni̱, gue cʉ cja̱hni cʉ i øh cár palabra ca Ocja̱,
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 pe rí ma ʉ́r mʉyjʉ nʉr vida hua jar jöy co cʉ cosa rá ngu̱ cʉ i jonijʉ. I mbe̱nijʉ, bbʉ di cjajʉ rico, di mpöjmʉ, bbʉ; eso, i ungui ʉ́r mʉyjʉ pa da ngu̱jqui ca te i pɛhtzijʉ. Cʉ cja̱hni‑cʉ, jin tza i cjajpi ngüɛnda cár palabra ca Ocja̱. Gue cʉ pe dda cosa hua jar jöy i ndo nejʉ. Eso, car palabra ca xí dyødejʉ i coji ncja ngu̱ hnar huattɛy ca jin te i cʉ́ semilla. Xí te cʉ hmi̱ni̱, xí ngohmi cʉ ttɛy. Jin te xcá joh‑cʉ.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Nu cʉ ttɛy cʉ bi bbom pʉ jar jogui jöy, gue cʉ cja̱hni cʉ i øh cár palabra ca Ocja̱ cja̱ i e̱me̱ göhtjo mbo ʉ́r mʉy. Cʉ cja̱hni‑cʉ, jin gui jɛjmʉ cár palabra, cja̱ i øtijʉ ncja ngu̱ ga ma̱. I jñɛjmi cʉ ña̱ttɛy cʉ i tu̱ rá ngu̱ semilla. Cʉ ddaa i tu̱ treinta tzi ttɛy cada hnar ña̱ttɛy. Cʉ ddaa i tu̱ sesenta tzi ttɛy cada hnaa, cja̱ cʉ pé ddaa i tu̱ hasta cien tzi ttɛy cada hnaa.―
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Diguebbʉ ya car Jesús pé bi xih quí möxte:
21 Jesus continuou:
22 Yʉ pa yá, tzi yotjo yʉ cja̱hni i pa̱di te i ne da ma̱, pe ba e̱h car pa bbʉ xta tsjifi göhtjo yʉ cja̱hni. Nugö xtú xihquijʉ gá bbede, pa jí̱ bbe da fa̱di te i ne da ma̱, hasta bbʉ xtu e̱h car pa bbʉ xtrí ntzöhui da fa̱di.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Yʉ to i bbʉj yí gu̱, da dyøde te i ne da ma̱n yʉ palabra‑yʉ.―
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Car Jesús guejtjo bi xih quí möxte:
24 Disse também:
25 Nʉr cja̱hni nʉ i ju̱hpi ndu̱mʉy ca tengu̱ ca ya xqui pa̱di, da ba̱di más drá ngu̱. Nu car cja̱hni ca jin te i cjajpi ca chi tchʉtjo ca ya xí dyøde, da da̱be̱nitjo, ya jin da ba̱di ni digue‑ca̱.―
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Car Jesús pé bi xih quí möxte:
26 Jesus disse:
27 Bbʉ ya xí tu̱ju̱, diguebbʉ ya car hñøjø i pa ʉ́r ngu̱, i jɛjti car semilla tengu̱ mpa. Cada bbʉ nxuy ga dyoy, cja̱ cada bbʉ nxudi ga nantzi. I tøhmi hasta bbʉ ya xí føx car semilla. Nu car hñøjø jin gui pa̱di ja ncja xcá føtze.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Guejtsjɛ nʉr jöy i cjajpi i føx car semilla. Hnajpa ngu̱ hnajpa ga té car planta. Bbɛto i føx nʉr tzi tja̱. Diguebbʉ ya i te, cja̱ i xoti car da̱nxi. Ma ya da ncja car ma̱nxja, cja̱ da nojqui car semilla.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Cja̱ bbʉ ya xí me̱h cʉ tja̱, nubbʉ́ da bøn yʉ cja̱hni du xofo, como ya xí nzøh car pá bbʉ xta tsjongui. Da ncjapʉ hne̱je̱ da ni̱gui ja ncja ga mandado ca Ocja̱ hua jar jöy.―
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Cja̱ car Jesús pé bi ma̱ pé hnar bbede, bi xih quí möxte:
30 Jesus continuou:
31 I ncjá ncja ngu̱ hnár ndö ʉr murtaza ca i bboni jar jöy. Car tzi ndö‑cá̱, nttzɛditjo chi tchʉ. Más chi tchʉ ni ndra ngue cʉ pe dda semilla cʉ i bboni.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Pe bbʉ ya xí bboni, i føtze, i te rá nte. I ta̱pi göhtjo cʉ dda ccani cʉ i jø jar jua̱ji̱. I pøh quí dyɛ, i majqui, eso ba e̱h cʉ tzi ttzʉntzʉ, i tzöya pʉ jár xu̱mʉy.―
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Cja̱ car Jesús bi segue bi u̱jti cʉ cja̱hni gá bbede. Mí xijmʉ pé dda bbede cʉ mí jñɛjmi‑yʉ́. Ddahtzʉ nguá u̱jti, hasta pʉ jabʉ mí cca̱hti, ya jin di ntiende cʉ cja̱hni bbʉ pé di xijmʉ pé ddaa.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Göhtjo ca te mí u̱jti cʉ cja̱hni rá ngu̱, bi xifi gá bbede. Jin gá nzojtjo. Nu quí möxte, car Jesús bi nzoh‑cʉ́, bi xifi göhtjo ja mí ncja.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Guejti car pa‑cá̱, bbʉ ya xquí nde, car Jesús bi xih quí möxte:
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi hñi̱h cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí dɛni cja̱ bi ñʉtijʉ jar barco pʉ jabʉ már ju̱ car Jesús. Pé már bbʉh pʉ pé dda tzi barcotjo. Cja̱ bi möjmʉ bbʉ́, bi hño car barco jar deje.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Diguebbʉ ya bi mʉdi bi hño hnar ndo nda̱ji̱. Mí ndo ɛn car deje, már ndo nte, hasta mí mföhtzi pʉ mbo car barco. Ya xti ñu̱tzi, di cjajpi di ñʉy.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Nu car Jesús má a̱h pʉ jár xicji car barco, xquí göx cár ña̱ hnar ntju̱xiña̱. Quí amigo bi dyöjʉ cja̱ bi xijmʉ:
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Mí dyøj ya‑cá̱, car Jesús bi nantzi, bi huɛhti car nda̱ji̱ cja̱ bi xih car deje:
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte:
40 Aí ele perguntou:
41 Gueguejʉ ya, bi ntzu̱jʉ rá ngu̱, cja̱ bi hño quí mfe̱nijʉ, bi ma̱jmʉ:
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.