Marcos 4

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ca pe hnar pa, car Jesús már bbʉh pʉ jár nttza̱ni car mar, pé már u̱jti cʉ cja̱hni. Bi ndo jmuntzi cja̱hni rá ngu̱. Como mí ndo dʉjʉ, car Jesús bi ñʉti hnar tzi barco ca mí o pʉ jár nttza̱ni car deje, nu cʉ cja̱hni rá ngu̱ bi gojti pʉ jár nengui car mar, bi hmöjtijʉ jar jöy.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Diguebbʉ ya, car Jesús bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Bi xijmʉ ejemplo rá ngu̱. Ncjapʉ gá nzofo. Bi xih cʉ cja̱hni:
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 ―Gui dyødejʉ nʉr bbede‑nʉ: Mí bbʉh hnar hñøjø, bi bøni bi mongui ttɛy.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Cʉ dda ttɛy cʉ bi moni bi jiøh pʉ hnanguadi car hñu̱. Bú e̱h cʉ ttzʉntzʉ, bi za cʉ ttɛy‑cʉ.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Cʉ pe dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jabʉ jin te mí bbon car jöy. Bi jiøh pʉ jabʉ mí bbʉh cʉ ndo me̱do már nxi̱di. Cja̱ nguetica̱ bi bøx cʉ ttɛy‑cʉ́, como mí u̱jtjo jabʉ már je̱ car jöy.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Bbʉ mí bøx car jiadi, bi za̱ti cʉ ttɛy‑cʉ́, bi dyoti, como mí u̱jtjo quí dyʉ.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Cja̱ cʉ pe dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jabʉ mí bbon quí ndö cʉ hmini. Bi te cʉ hmi̱ni bi gohmi cʉ ttɛy, ya jin te gá ñʉ cʉ ttɛy.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Cja̱ cʉ pe dda ttɛy ya, bi jiøh pʉ jar jogui jöy. Bi bøtze, bi te, bi ñʉ rá zö cʉ ttɛy‑cʉ́. Cʉ ddaa bi ndu̱ treinta tzi ttɛy cada hnar tzi ña̱ttɛy, cja̱ pe ddaa bi ndu̱ sesenta tzi ttɛy cada hnar tzi ña̱ttɛy, cja̱ cʉ pé dda ttɛy ya, bi ndu̱ hasta hna ciento tzi ttɛy cada hnar tzi ña̱ttɛy.―
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Bi guadi bi ma̱n nʉr bbede‑nʉ́ car Jesús, cja̱ pé bi xih cʉ cja̱hni:
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Cja̱ bbʉ ya xquí wen cʉ cja̱hni rá ngu̱, cʉ tengu̱di cʉ xquí døhmi, már bbʉbi car Jesús cja̱ co cʉ doce hñøjø cʉ mí ntzixihui, cja̱ gueguejʉ bi dyönijʉ car Jesús, te mí ne di ma̱n car bbede digue cʉ ttɛy cʉ bi bboni.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Cja̱ bi da̱h car Jesús:
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Gueguejʉ, macja̱ i cca̱hti yʉ dí øte, pe jin gui ja̱jʉ ʉr huɛnda ja i ncja. I øj yʉ palabra yʉ dí ma̱, pe jin gui øjmʉ te i ne da ma̱. Cʉ cja̱hni‑cʉ́, dí nzofo gá bbede, pa jin da pöti quí mfe̱nijʉ. Bbʉ di pöti quí mfe̱nijʉ cja̱ di jiɛjmʉ ca rá nttzo, nubbʉ́ ca Ocja̱ di perdonabijʉ ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ.―
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Cja̱ car Jesús pé bi xih quí möxte:
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Nʉ́r bbede cʉ ttɛy, car monttɛy i jñɛjmi car cja̱hni ca i xih quí mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ nʉ́r palabra ca Ocja̱.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ hnanguadi car hñu̱, gue cʉ cja̱hni cʉ xí dyødejʉ cár palabra ca Ocja̱, pe jí̱ xcá ntiendejʉ ja i ncja. Nucʉ́, bbʉ ya xí dyødejʉ, nguetica̱ bú e̱h car Satanás, hne̱ bi jña̱htzibi car palabra ca xí dyødejʉ, ya jin gui mbe̱nijʉ ja i ncja.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ jabʉ már bbon cʉ ndo me̱do, gue cʉ cja̱hni cʉ bi dyøh cár palabra ca Ocja̱, cja̱ bi mpöjmʉ, bi cuajtijʉ nttzɛdi.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Cʉ cja̱hni‑cʉ́, i jñɛjmi cʉ ttɛy cʉ jin te i bbʉh quí dyʉ. Chi tchtjo ga déjʉ, pe diguebbʉ ya, bbʉ xta ʉjʉ yʉ pe dda cja̱hni, o bbʉ xta ttøhtibi tujni por rá ngue cár palabra ca Ocja̱, nguetica̱ da dyʉxi ʉ́r mʉyjʉ. Ya jin da ne da dɛnijʉ bbʉ́.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Nu cʉ ttɛy cʉ bi jiøh pʉ jabʉ mí cja quí ndö cʉ hmi̱ni̱, gue cʉ cja̱hni cʉ i øh cár palabra ca Ocja̱,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 pe rí ma ʉ́r mʉyjʉ nʉr vida hua jar jöy co cʉ cosa rá ngu̱ cʉ i jonijʉ. I mbe̱nijʉ, bbʉ di cjajʉ rico, di mpöjmʉ, bbʉ; eso, i ungui ʉ́r mʉyjʉ pa da ngu̱jqui ca te i pɛhtzijʉ. Cʉ cja̱hni‑cʉ, jin tza i cjajpi ngüɛnda cár palabra ca Ocja̱. Gue cʉ pe dda cosa hua jar jöy i ndo nejʉ. Eso, car palabra ca xí dyødejʉ i coji ncja ngu̱ hnar huattɛy ca jin te i cʉ́ semilla. Xí te cʉ hmi̱ni̱, xí ngohmi cʉ ttɛy. Jin te xcá joh‑cʉ.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Nu cʉ ttɛy cʉ bi bbom pʉ jar jogui jöy, gue cʉ cja̱hni cʉ i øh cár palabra ca Ocja̱ cja̱ i e̱me̱ göhtjo mbo ʉ́r mʉy. Cʉ cja̱hni‑cʉ, jin gui jɛjmʉ cár palabra, cja̱ i øtijʉ ncja ngu̱ ga ma̱. I jñɛjmi cʉ ña̱ttɛy cʉ i tu̱ rá ngu̱ semilla. Cʉ ddaa i tu̱ treinta tzi ttɛy cada hnar ña̱ttɛy. Cʉ ddaa i tu̱ sesenta tzi ttɛy cada hnaa, cja̱ cʉ pé ddaa i tu̱ hasta cien tzi ttɛy cada hnaa.―
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Diguebbʉ ya car Jesús pé bi xih quí möxte:
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Yʉ pa yá, tzi yotjo yʉ cja̱hni i pa̱di te i ne da ma̱, pe ba e̱h car pa bbʉ xta tsjifi göhtjo yʉ cja̱hni. Nugö xtú xihquijʉ gá bbede, pa jí̱ bbe da fa̱di te i ne da ma̱, hasta bbʉ xtu e̱h car pa bbʉ xtrí ntzöhui da fa̱di.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Yʉ to i bbʉj yí gu̱, da dyøde te i ne da ma̱n yʉ palabra‑yʉ.―
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Car Jesús guejtjo bi xih quí möxte:
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Nʉr cja̱hni nʉ i ju̱hpi ndu̱mʉy ca tengu̱ ca ya xqui pa̱di, da ba̱di más drá ngu̱. Nu car cja̱hni ca jin te i cjajpi ca chi tchʉtjo ca ya xí dyøde, da da̱be̱nitjo, ya jin da ba̱di ni digue‑ca̱.―
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Car Jesús pé bi xih quí möxte:
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Bbʉ ya xí tu̱ju̱, diguebbʉ ya car hñøjø i pa ʉ́r ngu̱, i jɛjti car semilla tengu̱ mpa. Cada bbʉ nxuy ga dyoy, cja̱ cada bbʉ nxudi ga nantzi. I tøhmi hasta bbʉ ya xí føx car semilla. Nu car hñøjø jin gui pa̱di ja ncja xcá føtze.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Guejtsjɛ nʉr jöy i cjajpi i føx car semilla. Hnajpa ngu̱ hnajpa ga té car planta. Bbɛto i føx nʉr tzi tja̱. Diguebbʉ ya i te, cja̱ i xoti car da̱nxi. Ma ya da ncja car ma̱nxja, cja̱ da nojqui car semilla.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Cja̱ bbʉ ya xí me̱h cʉ tja̱, nubbʉ́ da bøn yʉ cja̱hni du xofo, como ya xí nzøh car pá bbʉ xta tsjongui. Da ncjapʉ hne̱je̱ da ni̱gui ja ncja ga mandado ca Ocja̱ hua jar jöy.―
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Cja̱ car Jesús pé bi ma̱ pé hnar bbede, bi xih quí möxte:
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 I ncjá ncja ngu̱ hnár ndö ʉr murtaza ca i bboni jar jöy. Car tzi ndö‑cá̱, nttzɛditjo chi tchʉ. Más chi tchʉ ni ndra ngue cʉ pe dda semilla cʉ i bboni.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Pe bbʉ ya xí bboni, i føtze, i te rá nte. I ta̱pi göhtjo cʉ dda ccani cʉ i jø jar jua̱ji̱. I pøh quí dyɛ, i majqui, eso ba e̱h cʉ tzi ttzʉntzʉ, i tzöya pʉ jár xu̱mʉy.―
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Cja̱ car Jesús bi segue bi u̱jti cʉ cja̱hni gá bbede. Mí xijmʉ pé dda bbede cʉ mí jñɛjmi‑yʉ́. Ddahtzʉ nguá u̱jti, hasta pʉ jabʉ mí cca̱hti, ya jin di ntiende cʉ cja̱hni bbʉ pé di xijmʉ pé ddaa.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Göhtjo ca te mí u̱jti cʉ cja̱hni rá ngu̱, bi xifi gá bbede. Jin gá nzojtjo. Nu quí möxte, car Jesús bi nzoh‑cʉ́, bi xifi göhtjo ja mí ncja.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Guejti car pa‑cá̱, bbʉ ya xquí nde, car Jesús bi xih quí möxte:
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi hñi̱h cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí dɛni cja̱ bi ñʉtijʉ jar barco pʉ jabʉ már ju̱ car Jesús. Pé már bbʉh pʉ pé dda tzi barcotjo. Cja̱ bi möjmʉ bbʉ́, bi hño car barco jar deje.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Diguebbʉ ya bi mʉdi bi hño hnar ndo nda̱ji̱. Mí ndo ɛn car deje, már ndo nte, hasta mí mföhtzi pʉ mbo car barco. Ya xti ñu̱tzi, di cjajpi di ñʉy.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Nu car Jesús má a̱h pʉ jár xicji car barco, xquí göx cár ña̱ hnar ntju̱xiña̱. Quí amigo bi dyöjʉ cja̱ bi xijmʉ:
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Mí dyøj ya‑cá̱, car Jesús bi nantzi, bi huɛhti car nda̱ji̱ cja̱ bi xih car deje:
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte:
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Gueguejʉ ya, bi ntzu̱jʉ rá ngu̱, cja̱ bi hño quí mfe̱nijʉ, bi ma̱jmʉ:
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.