Lucas 8

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Car Jesús mí dyo, mí visita cʉ jñi̱ni. Má yojmi cʉ doce quí möxte. Mí xih cʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱. Mí xijmʉ: “Ya xta mʉdi da mandado hua jar jöy ca Ocja̱, ya xta ni̱gui cár jmandado.”
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Guejtjo má pa cʉ dda bbɛjña̱ cʉ xquí dyøtje car Jesús. Guegue‑cʉ́ má̱hmɛto mí hñohui ttzonda̱ji̱ hne̱ mí tzöhui jñini, pe nuya, ya jin te mí cja. Ca hnáa, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr María, cja̱ cár yotju̱ ya, múr Lena. Guegue‑ca̱, bbʉ jí̱ bbe mí ntjɛhui car Jesús, mí hñohui yojto cʉ nda̱ji̱ cʉ jin gui tzö, nu car Jesús bi fongui‑cʉ.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Ca pé hnaa ya, múr Juana, múr bbɛjña̱ car Chuza. Nu car Chuza mí pɛhtzi cár cargo jar gobierno, mí pɛjpi car Herodes. Ca pé hnaa ya, múr Susana. Guejtjo már ngu̱jʉ cʉ pé dda bbɛjña̱ cʉ mí föxjʉ car Jesús. Gueguejʉ mí unijʉ car Jesús cja̱ co quí amigo cʉ mí tɛni ca te mí nesta‑cʉ́.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Már ndo ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ bi jmuntzi. Mír hñe̱jmʉ ja jñini, mbá cuatijʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Cja̱ car Jesús bi xijmʉ hnar tzi bbede gá comparación. Bi ma̱:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 ―Hnar monttɛy bi bøni du pon cár ttɛy. Má poni, cja̱ bi mfonti cʉ ddaa pʉ jar hñu̱. Bi tjoh cʉ cja̱hni, bi di̱ni, cja̱ guejtjo bi zøh cʉ ttzʉntzʉ, bi za.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Pé dda ttɛy bi jiøh pʉ jabʉ jin tza mí bbon car jöy, como mí ndo cʉ́ pʉ cʉ me̱do rá nojo. Bi bøtze, pe bi dyotitjo, porque jin te mí bbʉh car xajöy.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Guejtjo bi jiøh cʉ dda ttɛy pʉ jabʉ mí bbon quí ndö cʉ hmi̱ni̱. Bi bøxihui parejo cʉ ttɛy co ni cʉ hmi̱ni̱. Cʉ hmi̱ni̱ ya, bi te, hasta bi gohmi cʉ ttɛy, cja̱ cʉ ttɛy ya, bi go jöy.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Cja̱ pé dda ttɛy bi jiøh pʉ jar jogui jöy. Bi bøtze, bi ndo jogui. Cada hnar tzi ña̱ttɛy ya, mí ndo tu̱ cʉ tzi ttɛy. Hasta cien tzi ttɛy mí tu̱ cʉ ddaa.―
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Cja̱ cʉ doce quí möxte car Jesús bi dyöni, bbʉ, bi hñi̱mbijʉ:
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Cja̱ guegue bi da̱di:
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 Nuya, xtá xihquijʉ te i ne da ma̱n nʉr bbede digue cʉ ttɛy. Nʉr ttɛy i jñɛjmi nʉ́r palabra ca Ocja̱.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Nu cʉ ttɛy cʉ xí jiøh hnanguadi car hñu̱ i jñɛjmi cʉ cja̱hni cʉ i øde, pe jin gui e̱me̱. Ba cuati ca Jin Gui Jo, cja̱ i cjʉhtzibi jáy mʉyjʉ car palabra, pa jin da hñe̱me̱, cja̱ jin da mɛhtzi car nzajqui ca jin da tjegue.
12 e os que
13 Cja̱ cʉ ttɛy cʉ xí jiøh pʉ jabʉ i cʉ́ cʉ me̱do, pʉ jabʉ jin tza i bbon car jöy, i jñɛjmi cʉ cja̱hni cʉ xí dyøde, bi mpöjö gá hñe̱me̱ car palabra, pe jin tza gá hñi̱ti mbo ʉ́r mʉyjʉ. Bi ncjajʉ ncja ngu̱ hnar planta ca jin te i bbʉh quí dyʉ. Cʉ cja̱hni‑cʉ, i e̱me̱ hna tzi tiempotjo, cja̱ bbʉ xta zøh car prueba ya, xta jiɛh bbʉ.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Guejti cʉ ttɛy cʉ i jøh pʉ jáy ndö cʉ hmi̱ni, i jñɛjmi nʉr cja̱hni nʉ i øde, cja̱ diguebbʉ ya, i mbe̱n cʉ pé dda cosa i ne da jña̱, o i mbe̱n quí asunto i ne da nu̱, o i mbe̱ni te da dyøte pa da mpöh cár tzi mʉy. Eso, jin gui ni̱gui má̱s xtrú dyøh cár palabra ca Ocja̱. I ncjadipʉ cár vida, i bbʉy ncja ngu̱ mír hmʉ má̱hmɛto.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Pe nu cʉ ttɛy cʉ xí jiøh pʉ jar jogui jöy, i jñɛjmi car cja̱hni ca i jon ca Ocja̱ göhtjo mbo ʉ́r mʉy. Gue yʉ cja̱hni yʉ i cuajti car palabra ca xí dyøde, cja̱ i seguetjo, jin gui jɛgui. Guegue‑yʉ i jñɛjmi car ttɛy ca i cʉ́ cár semilla rá ngu̱, como xí ungui í mʉyjʉ, xí hñe̱me̱bijʉ cár tzi palabra ca Ocja̱.
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 Bbʉ to i tzøqui hnar tzibi, jin da gohmi, cja̱ jin da jiøh pʉ jöy car gama. Nde̱jma̱ja̱ da hñi̱x pʉ jabʉ rá nte, pʉ jabʉ da ni̱gui, pa drí yoti cʉ to da ñʉti pʉ.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Masque xí tta̱h hnar cosa, pe nde̱jma̱ja̱ xta zøh car pá bbʉ xta ni̱gui. Masque xí cjohmitjo hnar cosa, pe nde̱jma̱ja̱ xta fa̱di, xta ccʉjqui jar bbɛxu̱y, cja̱ xta ncca̱hti pʉ jar jiahtzi. Xta fa̱di hne̱je̱ te i ne da ma̱ yʉm palabra yʉ dí xihquijʉ, yʉ jin gui pa̱h cʉ pé dda cja̱hni yʉ pa ya.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Eso, dí xihquijʉ, gui dyødejʉ rá zö yʉ palabra yʉ dí xihquijʉ. Ca to i tzi pa̱di, más drá ngu̱ da ttu̱jti. Cja̱ nu ca jin tza te i pa̱di, hasta da bbɛh ca tchʉ ca i ma̱ i pa̱di.― Ncjapʉ gá xijmʉ quí möxte car Jesús. Ncjapʉ gá xijmʉ quí möxte car Jesús.
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Diguebbʉ bi zøh cár me co quí cjua̱da̱ car Jesús, gá hñe̱jmʉ pʉ jabʉ már bbʉ guegue. Pe jí̱ mí tzö di ntjɛjʉ car Jesús, como már ndo dʉ cʉ cja̱hni már bbʉh pʉ.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Cja̱ bi tsjih car Jesús, bi tti̱mbi ncjahua:
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Guegue ya bi da̱di, bi ma̱:
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Ca pé hnar pa, car Jesús bi dex car barco co ni cʉ doce quí moxte cʉ mí ntzixihui. Bi xijmʉ:
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Cja̱ menta má pöjmʉ, bi a̱h car Jesús. Cja̱ bi ndo hño hnar ndo nda̱ji̱ jar mar, bi ndo dɛjni car deje. Ya xi mí ne di ñu̱xi deje car barco.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Bbʉ mí nu̱jʉ quí amigo car Jesús te mí ncja, bi nzojmʉ car Jesús, bi hñi̱mbijʉ:
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Cja̱ guegue bi dyön‑cʉ́:
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Car Jesús co quí möxte bi zøjmʉ jar jöy ca mí tsjifi Gadara, ca hnanguadi car deje, mír jñantihui car estado Galilea.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Bi ga̱jmʉ jar barco, bi hñojʉ jar jöy. Cja̱ bú hna e̱h hnar hñøjø, bi ntjɛhui car Jesús co quí möxte. Múr mi̱ngu̱ car hñøjø pʉ jar jñi̱ni Gadara. Ya xquí ndo cja tiempo xquí yojmi ttzonda̱ji̱. Jin te mí je í da̱jtu̱, cja̱ jin te mí bbʉ ʉ́r ngu̱. Jøntjo mí cuatitjojo pʉ já tzi ni̱cja̱ pʉ jabʉ mí cjöti cʉ ánima.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Car hñøjø‑cá̱, bbʉ mí jianti car Jesús, bi ndo mafi nzajqui. Bi nda̱ndiña̱jmu̱ jáy hua car Jesús, cja̱ bi ndo majtsjɛ, bi xifi:
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Bi ma̱ ncjanʉ car hñøjø‑ca, como car Jesús xquí bbɛjpi car ttzonda̱ji̱ di bøni, di zoh car hñøjø. Ya xquí ndo cja tiempo xquí yojmi car ttzonda̱ji̱. Masque mí hnu̱htibi cadena quí dyɛ co quí hua car hñøjø‑ca̱, pe mí wajquitjojo‑cʉ́. Car demonio mí tzitzi mír ma pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Nubbʉ́, car Jesús bi dyöni, i̱mbi:
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Cʉ ttzonda̱ji̱‑cʉ, bi ttzi̱n car Jesús, pa jin di gu̱pjʉ pʉ jabʉ jin gui tzö.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Már ndo ngu̱ cʉ zacjua má dyo nʉ rá cjanʉ jar ttøø. Quí nda̱ji̱ ca Jin Gui Tzö bi ndo ttzi̱n car Jesús pa di ungui ʉr tsjɛjqui di ma drí zʉh‑cʉ cja̱ drí yojmʉ. Cja̱ bi uni ʉr tsjɛjqui, bbʉ.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Nubbʉ, cʉ ttzonda̱ji̱ bi wembijʉ car hñøjø, bi ma gá ma pʉ jabʉ már ca̱ cʉ zacjua, bi guatijʉ, cja̱ bi ñʉtijʉ mbo í mʉy‑cʉ́. Cʉ zacjua ya, bi gʉjʉ ʉr ddiji gá nga̱jmʉ, gá jiøjʉ jar deje, bú cjá̱tijʉ pʉ.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Nubbʉ, cʉ to már föh cʉ zacjua, bbʉ mí cca̱htijʉ te xquí ncja, bi ddaguijʉ, bi ma bú ngöxtejʉ jar jñi̱ni. Guejtjo bi xijmʉ cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉ já rancho, cʉ mí cerca pʉ.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Nu cʉ cja̱hni ya bbʉ, bú pøjmʉ guá hñe̱jmʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Bi dötijʉ car hñøjø, már ju̱h pʉ hnanguadi car Jesús, ya xi mí je í da̱jtu̱, cja̱ ya xcuí goh cár mfe̱ni. Bi cca̱htijʉ ya‑ca̱ bbʉ, cja̱ bi ndo ntzu̱jʉ.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Diguebbʉ, cʉ cja̱hni cʉ xquí jianti te xquí ncja, bi xih cʉ ddáa cʉ cja mbá tzøjmʉ, bi xijmʉ ja ncja xquí mfongui cʉ ttzonda̱ji̱ cʉ mí yojma̱hui car hñøjø‑ca̱.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Cja̱ diguebbʉ ya, cʉ mi̱ngu̱ car jñi̱ni Gadara co cʉ pé dda jñi̱ni cʉ mí bbʉ cerca pʉ, bi xijmʉ car Jesús di wen tzʉ pʉ, di ma, como mí ndo ntzu̱jʉ. Nubbʉ, car Jesús bi dex car barco, bi möjmʉ quí möxte, pe gá ngojmʉ pʉ jabʉ xcuí hñe̱jmʉ.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Nu car hñøjø ca xquí zö, bbʉ ya xquí wen cʉ ttzonda̱ji̱, bi dyöjpi favor car Jesús pa di jiɛgui di dɛni. Pe guegue‑ca̱, jin gá ne gá uni ʉr tsjɛjqui. Bi xih car hñøjø:
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 ―Ji̱na̱, gui ma ya, grí coj jer ngu̱. Gui ngöxte pʉ, ja xcá dyøtjequi ca Ocja̱, como rá ndo zö ca xí cjahqui.―
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Nu car Jesús, bbʉ mí zøti pʉ jabʉ xcuí hñe̱je̱, ya xi már tøhmitjo cʉ cja̱hni rá ngu̱. Cja̱ nucʉ́, bi ndo mpöjmʉ gá jiantijʉ, ya pé xqui zø guegue.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Diguebbʉ bi guati hnar hñøjø, mí tsjifi múr Jairo, mí mandado pʉ jár ni̱cja̱ cʉ judio. Bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jabʉ már bböh car Jesús. Bi dyöjpi di ma tzʉ pʉ jár ngu̱ guegue.
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Mí jñi̱n cár tti̱xu̱, cja̱ mí jøña̱‑cá̱, mí pɛhtzi doce año. Ya xi már cömbe̱ni.
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Guejtjo má tɛni pʉ hnar bbɛjña̱, mí xoti cji. Ya xquí cja como doce año xquí tzöhui car jñini‑ca̱. Ya xquí ndo bböti já médico, xquí ndo gasto ca mí pɛhtzi, hni̱, jin te mí øjte.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Guegue‑ca̱ hne̱je̱ bi dɛngui ʉ́r xʉtja car Jesús, cja̱ bi zɛtibi cár nttzani cár da̱jtu̱. Nguetica̱, bbʉ, bi hmöh cár cji.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Cja̱ ya car Jesús bi ma̱:
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Pe car Jesús bi ma̱:
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Diguebbʉ, bi nu̱ car bbɛjña̱, ya xi mí pa̱h car Jesús, guegue xquí dömbi cár da̱jtu̱. Nubbʉ, bi guati pʉ jabʉ már bböh car Jesús, bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua. Mí ndo ntzu̱, hasta már jua̱. Masque már øjmʉ göhtjo cʉ cja̱hni te már ma̱ guegue, car bbɛjña̱ bi ncjua̱ni ja gá zö bbʉ mí zɛtibi quí da̱jtu̱ car Jesús.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Nuya car Jesús bi xifi:
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Menta már ña̱di car Jesús, bi zøh hnar jmandadero, güí hñe̱h pʉ́ jár ngu̱ car Jairo, tzʉdi, car hñøjø ca mí mandado pʉ jár ni̱cja̱ cʉ judio. Bi ma̱n car jmandadero, bi xih car Jairo:
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Nu car Jesús bi dyøde cja̱ bi xih car Jairo:
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Bi mɛhui bbʉ́, bi ñʉti pʉ́r ngu̱ car Jairo. Pe jin gá jiɛgui di ñʉti göhtjo cʉ cja̱hni cʉ má tɛni, jøña̱ car Pedro hne̱h car Jacobo co car Juan, guejti cár ta, co cár me car ba̱jtzi bbɛjña̱tjo.
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Cʉ cja̱hni cʉ xquí jmu̱ntzi pʉ, már ndo zonijʉ, como mí ndo jui̱jquijʉ car ba̱jtzi ca ya xquí du̱. Pe guegue car Jesús bi ma̱:
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Nu cʉ pé dda cja̱hni jin gá mba̱dijʉ te mí ne di ma̱. Eso, bi dendijʉ, como mí pa̱dijʉ, ya xquí du̱ car ba̱jtzi.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Nu car Jesús bi pɛntibi cár dyɛ car ba̱jtzi bbɛjña̱ cja̱ bi nzofo, i̱mbi:
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Diguebbʉ, cár tzi mʉy bú coji, cja̱ nguetica̱ bi bböh car ba̱jtzi. Car Jesús bi mandado di ttu̱ni te di zi.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Nuya, cár ta ya, co cár me, bi ndo hño í mʉyhui cja̱ bi ndo mpöjmi ca gá zö cár ba̱jtzihui. Nu car Jesús bi xijmi jin to di göxihui‑cá̱.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.