Lucas 4

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Car Jesús mí ndo yojmi car Espíritu Santo, mí øte göhtjo ca mí xih‑ca̱. Bbʉ ya xquí xixtje, bi wem pʉ jar da̱tje Jordán. Car tzi Espíritu Santo bi zitzi gá ma pʉ jabʉ jin to mí hñá̱ni, cja̱ bi hño pʉ car Jesús.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Bu dé pʉ cuarenta mpá. Nu ca Jin Gui Jo mí ndo jon car manera ja ncja drí jiöti car Jesús pa di dyøti tema cosa ca jin di tzö. Mí øhtibi prueba. Car Jesús jin te gá nzi cʉ pa‑cʉ. Diguebbʉ ya, bi ndo du̱ntju̱, bbʉ.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Nubbʉ, ca Jin Gui Jo bi xifi, i̱na̱:
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Bi da̱h car Jesús, i̱mbi:
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Diguebbʉ ya, ca Jin Gui Jo bi zix car Jesús ca hnar ttøø pʉ jabʉ már nte. Hna ratotjo bú u̱jti göhtjo nʉr mundo co göhtjo cʉ jöy, már tzi zö mír ni̱gui‑cʉ.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Bi ma̱n ca Jin Gui Jo ya bbʉ, i̱mbi:
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Nuque, bbʉ gui ndadiña̱jmu̱, gui hñi̱zquigö, gu ddahquigö‑yʉ, gui cjajpi ir mɛjtiguɛ.― Bi ma̱ ncjapʉ ca Jin Gui Jo.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Bi da̱h car Jesús, bi ma̱:
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Diguebbʉ ca Jin Gui Jo bi zix jar Jesús car ciudad pʉ Jerusalén, bi hñi̱x pʉ jár ña̱jcu̱ car ndo ni̱cja̱, pʉ jabʉ már ndo nte. Nubbʉ́, bi xifi:
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Porque i ju̱x pʉ jar Escritura, i̱na̱:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Guegue‑cʉ́ da zɛti quir dyɛ pa jin te gui cja,
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Nu car Jesús bi da̱di ncjahua:
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Ca Jin Gui Jo, bbʉ ya xquí guadi xquí dyøhtibi yʉ prueba‑yʉ car Jesús, diguebbʉ, bi jiɛgui, bi wembi tengu̱ mpa, hasta bbʉ pé di hñe̱h hnar hora drá zö pa pé di guati.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Car Jesús bi ma gá ngoh pʉ jar estado Galilea. Göhtjo ca mí øti guegue, mí föx car tzi Espíritu Santo, como göhtjo ʉr tiempo mí yojmi cja̱ mí pɛhtzibi cár ttzɛdi. Göhtjo pʉ jar estado Galilea bi ntʉngui car jña̱, hasta bi ndo fa̱di ter bɛh ca̱ mí øti car Jesús.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Mí dyo pʉ Galilea, mí tzøte rá ngu̱ cʉ tzi jñi̱ni, cja̱ mí cʉti cʉ tzi templo pʉ jabʉ mí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni, mí u̱jti‑cʉ́ cár palabra ca Ocja̱. Cja̱ cʉ cja̱hni mí ndo respetajʉ. Guejtjo mí ma̱jmʉ, már ndo zö ca mí ma̱n car Jesús.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Car Jesús bi zøti pʉ jar jñi̱ni Nazaret, pʉ jabʉ bú te. Car pa ca mí cja tsjödi, gue car nsábado, bi ma jár ni̱cja̱ cʉ judio, porque mí øte ncjapʉ göhtjo ʉ́r vida. Bi hna ttöjpi di nøn cʉ Escritura, pa di dyøh cʉ pé dda cja̱hni, eso bi bböy.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Bi ttu̱n ca hnar jɛhmi ca xquí dyøti ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Isaías. Car Jesús bi xohti car rollo, bbʉ, bi jion car lugar pʉ jabʉ i ma̱ ncjahua, i̱na̱:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 Xí nguajqui cár tzi Espíritu ca Ocja̱, cja̱ dí yobbe‑ca̱.
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Gu xij yʉ cja̱hni, ya xí nzʉh car cjeya pa da gʉx yí cja̱hni ca Ocja̱.
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Bi pantzi car rollo, bbʉ, pé bi un car hñøjø ca mí pɛhtzi cʉ jɛhmi, cja̱ bi mi̱jöy, bbʉ. Cʉ pé dda cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ jar ni̱cja̱ már jantitjojʉ car Jesús. Már tøhmijʉ, ngá ma̱jmʉ te pé di ma̱.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Car Jesús bi ma̱m bbʉ:
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Göhtjo cʉ cja̱hni mí tzøjmʉ ca mí ma̱n car Jesús. Bi mbe̱ntsjɛ mbo í mʉyjʉ: “¿Jabʉ xcuí hñe̱j yʉ palabra yʉ i ma̱‑nʉ? Rá ndo zö ca i ma̱. ¿Ja ncja ga mba̱j yʉ cosa‑yʉ?” Guejtjo már hñöntsjɛjʉ:
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Guegue car Jesús bi ma̱m, bbʉ:
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Nugö, dí xihquijʉ, jin gui tte̱me̱bi hnár jmandadero ca Ocja̱ pʉ jabʉ ʉr mi̱ngu̱, eso, jin guí neguɛjʉ gui hñe̱me̱guijʉ.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Cja̱ pé dí xihquijʉ, már ngu̱ cʉ ddanxu̱ mír hmʉjcua jam jöyjʉ, nuhua Israel, bbʉ mí dyo ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Elías. Cʉ pa‑cʉ, bi zʉdi jñu̱ cjeya hne̱ ddajtjo za̱na̱, jí̱ mí wa̱y, cja̱ mí cja hnar ndo tju̱ju̱ göhtjo nʉm jöygöjʉ.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Pe jin gá cjú̱h car Elías pʉ jár ngu̱ hnam mi̱nga̱‑israelitajʉ pa drí guati pʉ. Ji̱na̱‑ca̱. Bi cju̱h pʉ jar jñini Sarepta, cerca pʉ jar jñi̱ni Sidón, cja̱ bi guati pʉ jár ngu̱ hnar ddanxu̱ múr mi̱ngu̱ pʉ, masque jí̱ múr cja̱hni israelita guegue‑ca̱.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Guejtjo már ngu̱ cʉ cja̱hni israelita cʉ mí tzöhui cʉ tsja̱xi cʉ i tsjifi ʉr lepra, cʉ pa cʉ mí bbʉh cár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Eliseo. Nu car Eliseo jin gá dyøtje‑cʉ. Ji̱na̱. Bi dyøtje ca hnar mi̱ngu̱ Siria ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Naamán. Nuca̱, jí̱ múr cja̱hni israelita‑ca̱ hne̱je̱. Eso, dí xihquijʉ, car Tzi Ta ji̱tzi i pɛjni yí jmandadero pʉ jabʉ jin gui mi̱ngu̱‑yʉ.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ jar tzi ni̱cja̱, bbʉ mí dyødejʉ‑ca̱, bi ndo unijʉ ʉr cuɛ, gá jña̱jʉ ʉr huɛnda, már ma̱n car Jesús, jin drí möx cʉ mi̱ngu̱ pʉ Nazaret. Hnahño cja̱hni di möxi guegue.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Eso, bi mföxjʉ, bi zɛtijʉ car Jesús, bi gʉtijʉ gá ma jár nttza̱ni car jñi̱ni, pʉ jabʉ már bbʉh hnar ndo jñe̱. Bi hñi̱xjʉ jár nttza̱ni car jñe̱, mí ne di tsjöjquijʉ pʉ car Jesús.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Nu car Jesús ya, xní bböti nttzɛdi, bi hui̱x cʉ cja̱hni, bi wem pʉ.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Nubbʉ, car Jesús bi maa gá nzøti pʉ jar jñi̱ni Capernaum. Car jñi̱ni‑ca̱, guejtjo már bbʉh pʉ jar jöy Galilea. Cʉ pa cʉ mí cja tsjödi, car Jesús mí pa pʉ jar ni̱cja̱, cja̱ mí u̱jti cʉ cja̱hni pʉ.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Guegue‑cʉ mí ndo mpöjmʉ cja̱ mí ndo i̱htzibijʉ car Jesús, porque már ndo zö ca mí ma̱n‑ca̱. Mí pa̱di rá zö, te i ne da ma̱n car Escritura.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Már bbʉh pʉ jar ni̱cja̱ ca hnar hñøjø ca mí yojmi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo. Nuca̱, bbʉ mí cca̱hti car Jesús, bi mafi nzajqui, bi ma̱:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 ―Nuya, ¿te guí cjaguije ya, nuquɛ, Jesús, gúr mi̱ngu̱ pʉ Nazaret? ¿Cja xcú hñe̱je̱ pa gui jña̱guije cam nttzɛdije? Dí pa̱dije toquiguɛ. Xpá ngu̱hqui car Tzi Ta ji̱tzi, xpá ddahqui quer cargo pa gui ta̱guigöje. Nuquiguɛ, gúr hñøjø rá nttzu̱jpiqui xquí hñe̱h pʉ jabʉ i bbʉh ca Ocja̱.―
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Nu car Jesús bi huɛnti car ttzonda̱ji̱, bi xifi:
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Bbʉ mí cca̱hti cʉ cja̱hni ya‑cá̱, bi ndo zu̱jʉ, bi ma̱jmʉ:
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Cja̱ bi ntʉngui car jña̱ digue cʉ milagro cʉ mí øti car Jesús. Bi dyøh cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉ já tzi jñi̱ni cʉ mí cerca pʉ.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Diguebbʉ, bi bøm pʉ jar ni̱cja̱ car Jesús, cja̱ bi ma pʉ jár ngu̱ car Simón. Cár too car Simón mí ndo ca̱x car pá. Quí familia car Simón bi xih car Jesús di dyøtje tzʉ car döhtji.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Nu car Jesús, bbʉ, bi guati pʉ jabʉ már bbɛn car bbɛjña̱, cja̱ bi mandado pa di wen car jñi̱ni ca már tzöhui. Bi wen car jñi̱ni, bbʉ, cja̱ exque bi joh car bbɛjña̱. Bi nantzi, bi wi̱n car Jesús cja̱ co quí amigo cʉ mí yojmi.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xi már cʉh car jiadi, göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉh quí döhtjijʉ, bú tzimpijʉ car Jesús. Cja̱ guegue ya, bi dyʉx quí dyɛ, bi jojqui göhtjo cʉ mí jñini.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Guejto már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ mí yojmi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, cja̱ car Jesús bi cjajpi cár nda̱ji̱‑ca̱ bi bøni. Cja̱ bbʉ nguá mbøn car nda̱ji̱, mí ndo ña̱ nzajqui, mí ma̱:
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Bbʉ mí ni̱gui ya car jiax‑ca̱, bi bøn car Jesús gá ma ca hnar lugar pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni. Cja̱ bú tɛn cʉ cja̱hni, como mí ne di za̱mijʉ pa di hmʉjti pʉ, jin di ma di zoh‑cʉ́.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Nu car Jesús bi xijmʉ:
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Nubbʉ, bi ma gá tjogui göhtjo cʉ tzi jñi̱ni jar estado Galilea. Mí cʉti göhtjo cʉ tzi ni̱cja̱, cja̱ mí xih cʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱ ca mbá ja̱.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.