Lucas 4
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Car Jesús mí ndo yojmi car Espíritu Santo, mí øte göhtjo ca mí xih‑ca̱. Bbʉ ya xquí xixtje, bi wem pʉ jar da̱tje Jordán. Car tzi Espíritu Santo bi zitzi gá ma pʉ jabʉ jin to mí hñá̱ni, cja̱ bi hño pʉ car Jesús.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Bu dé pʉ cuarenta mpá. Nu ca Jin Gui Jo mí ndo jon car manera ja ncja drí jiöti car Jesús pa di dyøti tema cosa ca jin di tzö. Mí øhtibi prueba. Car Jesús jin te gá nzi cʉ pa‑cʉ. Diguebbʉ ya, bi ndo du̱ntju̱, bbʉ.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Nubbʉ, ca Jin Gui Jo bi xifi, i̱na̱:
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Bi da̱h car Jesús, i̱mbi:
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Diguebbʉ ya, ca Jin Gui Jo bi zix car Jesús ca hnar ttøø pʉ jabʉ már nte. Hna ratotjo bú u̱jti göhtjo nʉr mundo co göhtjo cʉ jöy, már tzi zö mír ni̱gui‑cʉ.
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Bi ma̱n ca Jin Gui Jo ya bbʉ, i̱mbi:
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Nuque, bbʉ gui ndadiña̱jmu̱, gui hñi̱zquigö, gu ddahquigö‑yʉ, gui cjajpi ir mɛjtiguɛ.― Bi ma̱ ncjapʉ ca Jin Gui Jo.
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Bi da̱h car Jesús, bi ma̱:
8 Mas Jesus respondeu:
9 Diguebbʉ ca Jin Gui Jo bi zix jar Jesús car ciudad pʉ Jerusalén, bi hñi̱x pʉ jár ña̱jcu̱ car ndo ni̱cja̱, pʉ jabʉ már ndo nte. Nubbʉ́, bi xifi:
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Porque i ju̱x pʉ jar Escritura, i̱na̱:
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 Guegue‑cʉ́ da zɛti quir dyɛ pa jin te gui cja,
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Nu car Jesús bi da̱di ncjahua:
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Ca Jin Gui Jo, bbʉ ya xquí guadi xquí dyøhtibi yʉ prueba‑yʉ car Jesús, diguebbʉ, bi jiɛgui, bi wembi tengu̱ mpa, hasta bbʉ pé di hñe̱h hnar hora drá zö pa pé di guati.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Car Jesús bi ma gá ngoh pʉ jar estado Galilea. Göhtjo ca mí øti guegue, mí föx car tzi Espíritu Santo, como göhtjo ʉr tiempo mí yojmi cja̱ mí pɛhtzibi cár ttzɛdi. Göhtjo pʉ jar estado Galilea bi ntʉngui car jña̱, hasta bi ndo fa̱di ter bɛh ca̱ mí øti car Jesús.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Mí dyo pʉ Galilea, mí tzøte rá ngu̱ cʉ tzi jñi̱ni, cja̱ mí cʉti cʉ tzi templo pʉ jabʉ mí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni, mí u̱jti‑cʉ́ cár palabra ca Ocja̱. Cja̱ cʉ cja̱hni mí ndo respetajʉ. Guejtjo mí ma̱jmʉ, már ndo zö ca mí ma̱n car Jesús.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Car Jesús bi zøti pʉ jar jñi̱ni Nazaret, pʉ jabʉ bú te. Car pa ca mí cja tsjödi, gue car nsábado, bi ma jár ni̱cja̱ cʉ judio, porque mí øte ncjapʉ göhtjo ʉ́r vida. Bi hna ttöjpi di nøn cʉ Escritura, pa di dyøh cʉ pé dda cja̱hni, eso bi bböy.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Bi ttu̱n ca hnar jɛhmi ca xquí dyøti ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Isaías. Car Jesús bi xohti car rollo, bbʉ, bi jion car lugar pʉ jabʉ i ma̱ ncjahua, i̱na̱:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 Xí nguajqui cár tzi Espíritu ca Ocja̱, cja̱ dí yobbe‑ca̱.
18 “O Espírito do Senhor
19 Gu xij yʉ cja̱hni, ya xí nzʉh car cjeya pa da gʉx yí cja̱hni ca Ocja̱.
19 e proclamar o ano aceitável
20 Bi pantzi car rollo, bbʉ, pé bi un car hñøjø ca mí pɛhtzi cʉ jɛhmi, cja̱ bi mi̱jöy, bbʉ. Cʉ pé dda cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ jar ni̱cja̱ már jantitjojʉ car Jesús. Már tøhmijʉ, ngá ma̱jmʉ te pé di ma̱.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Car Jesús bi ma̱m bbʉ:
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Göhtjo cʉ cja̱hni mí tzøjmʉ ca mí ma̱n car Jesús. Bi mbe̱ntsjɛ mbo í mʉyjʉ: “¿Jabʉ xcuí hñe̱j yʉ palabra yʉ i ma̱‑nʉ? Rá ndo zö ca i ma̱. ¿Ja ncja ga mba̱j yʉ cosa‑yʉ?” Guejtjo már hñöntsjɛjʉ:
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Guegue car Jesús bi ma̱m, bbʉ:
23 Então Jesus disse:
24 Nugö, dí xihquijʉ, jin gui tte̱me̱bi hnár jmandadero ca Ocja̱ pʉ jabʉ ʉr mi̱ngu̱, eso, jin guí neguɛjʉ gui hñe̱me̱guijʉ.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Cja̱ pé dí xihquijʉ, már ngu̱ cʉ ddanxu̱ mír hmʉjcua jam jöyjʉ, nuhua Israel, bbʉ mí dyo ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Elías. Cʉ pa‑cʉ, bi zʉdi jñu̱ cjeya hne̱ ddajtjo za̱na̱, jí̱ mí wa̱y, cja̱ mí cja hnar ndo tju̱ju̱ göhtjo nʉm jöygöjʉ.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Pe jin gá cjú̱h car Elías pʉ jár ngu̱ hnam mi̱nga̱‑israelitajʉ pa drí guati pʉ. Ji̱na̱‑ca̱. Bi cju̱h pʉ jar jñini Sarepta, cerca pʉ jar jñi̱ni Sidón, cja̱ bi guati pʉ jár ngu̱ hnar ddanxu̱ múr mi̱ngu̱ pʉ, masque jí̱ múr cja̱hni israelita guegue‑ca̱.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Guejtjo már ngu̱ cʉ cja̱hni israelita cʉ mí tzöhui cʉ tsja̱xi cʉ i tsjifi ʉr lepra, cʉ pa cʉ mí bbʉh cár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Eliseo. Nu car Eliseo jin gá dyøtje‑cʉ. Ji̱na̱. Bi dyøtje ca hnar mi̱ngu̱ Siria ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Naamán. Nuca̱, jí̱ múr cja̱hni israelita‑ca̱ hne̱je̱. Eso, dí xihquijʉ, car Tzi Ta ji̱tzi i pɛjni yí jmandadero pʉ jabʉ jin gui mi̱ngu̱‑yʉ.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ jar tzi ni̱cja̱, bbʉ mí dyødejʉ‑ca̱, bi ndo unijʉ ʉr cuɛ, gá jña̱jʉ ʉr huɛnda, már ma̱n car Jesús, jin drí möx cʉ mi̱ngu̱ pʉ Nazaret. Hnahño cja̱hni di möxi guegue.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Eso, bi mföxjʉ, bi zɛtijʉ car Jesús, bi gʉtijʉ gá ma jár nttza̱ni car jñi̱ni, pʉ jabʉ már bbʉh hnar ndo jñe̱. Bi hñi̱xjʉ jár nttza̱ni car jñe̱, mí ne di tsjöjquijʉ pʉ car Jesús.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Nu car Jesús ya, xní bböti nttzɛdi, bi hui̱x cʉ cja̱hni, bi wem pʉ.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Nubbʉ, car Jesús bi maa gá nzøti pʉ jar jñi̱ni Capernaum. Car jñi̱ni‑ca̱, guejtjo már bbʉh pʉ jar jöy Galilea. Cʉ pa cʉ mí cja tsjödi, car Jesús mí pa pʉ jar ni̱cja̱, cja̱ mí u̱jti cʉ cja̱hni pʉ.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Guegue‑cʉ mí ndo mpöjmʉ cja̱ mí ndo i̱htzibijʉ car Jesús, porque már ndo zö ca mí ma̱n‑ca̱. Mí pa̱di rá zö, te i ne da ma̱n car Escritura.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Már bbʉh pʉ jar ni̱cja̱ ca hnar hñøjø ca mí yojmi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo. Nuca̱, bbʉ mí cca̱hti car Jesús, bi mafi nzajqui, bi ma̱:
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 ―Nuya, ¿te guí cjaguije ya, nuquɛ, Jesús, gúr mi̱ngu̱ pʉ Nazaret? ¿Cja xcú hñe̱je̱ pa gui jña̱guije cam nttzɛdije? Dí pa̱dije toquiguɛ. Xpá ngu̱hqui car Tzi Ta ji̱tzi, xpá ddahqui quer cargo pa gui ta̱guigöje. Nuquiguɛ, gúr hñøjø rá nttzu̱jpiqui xquí hñe̱h pʉ jabʉ i bbʉh ca Ocja̱.―
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Nu car Jesús bi huɛnti car ttzonda̱ji̱, bi xifi:
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Bbʉ mí cca̱hti cʉ cja̱hni ya‑cá̱, bi ndo zu̱jʉ, bi ma̱jmʉ:
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Cja̱ bi ntʉngui car jña̱ digue cʉ milagro cʉ mí øti car Jesús. Bi dyøh cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉ já tzi jñi̱ni cʉ mí cerca pʉ.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Diguebbʉ, bi bøm pʉ jar ni̱cja̱ car Jesús, cja̱ bi ma pʉ jár ngu̱ car Simón. Cár too car Simón mí ndo ca̱x car pá. Quí familia car Simón bi xih car Jesús di dyøtje tzʉ car döhtji.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Nu car Jesús, bbʉ, bi guati pʉ jabʉ már bbɛn car bbɛjña̱, cja̱ bi mandado pa di wen car jñi̱ni ca már tzöhui. Bi wen car jñi̱ni, bbʉ, cja̱ exque bi joh car bbɛjña̱. Bi nantzi, bi wi̱n car Jesús cja̱ co quí amigo cʉ mí yojmi.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xi már cʉh car jiadi, göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉh quí döhtjijʉ, bú tzimpijʉ car Jesús. Cja̱ guegue ya, bi dyʉx quí dyɛ, bi jojqui göhtjo cʉ mí jñini.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Guejto már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ mí yojmi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, cja̱ car Jesús bi cjajpi cár nda̱ji̱‑ca̱ bi bøni. Cja̱ bbʉ nguá mbøn car nda̱ji̱, mí ndo ña̱ nzajqui, mí ma̱:
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Bbʉ mí ni̱gui ya car jiax‑ca̱, bi bøn car Jesús gá ma ca hnar lugar pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni. Cja̱ bú tɛn cʉ cja̱hni, como mí ne di za̱mijʉ pa di hmʉjti pʉ, jin di ma di zoh‑cʉ́.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Nu car Jesús bi xijmʉ:
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Nubbʉ, bi ma gá tjogui göhtjo cʉ tzi jñi̱ni jar estado Galilea. Mí cʉti göhtjo cʉ tzi ni̱cja̱, cja̱ mí xih cʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱ ca mbá ja̱.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.