Lucas 4
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Car Jesús mí ndo yojmi car Espíritu Santo, mí øte göhtjo ca mí xih‑ca̱. Bbʉ ya xquí xixtje, bi wem pʉ jar da̱tje Jordán. Car tzi Espíritu Santo bi zitzi gá ma pʉ jabʉ jin to mí hñá̱ni, cja̱ bi hño pʉ car Jesús.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Bu dé pʉ cuarenta mpá. Nu ca Jin Gui Jo mí ndo jon car manera ja ncja drí jiöti car Jesús pa di dyøti tema cosa ca jin di tzö. Mí øhtibi prueba. Car Jesús jin te gá nzi cʉ pa‑cʉ. Diguebbʉ ya, bi ndo du̱ntju̱, bbʉ.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Nubbʉ, ca Jin Gui Jo bi xifi, i̱na̱:
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Bi da̱h car Jesús, i̱mbi:
4 Jesus respondeu:
5 Diguebbʉ ya, ca Jin Gui Jo bi zix car Jesús ca hnar ttøø pʉ jabʉ már nte. Hna ratotjo bú u̱jti göhtjo nʉr mundo co göhtjo cʉ jöy, már tzi zö mír ni̱gui‑cʉ.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Bi ma̱n ca Jin Gui Jo ya bbʉ, i̱mbi:
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Nuque, bbʉ gui ndadiña̱jmu̱, gui hñi̱zquigö, gu ddahquigö‑yʉ, gui cjajpi ir mɛjtiguɛ.― Bi ma̱ ncjapʉ ca Jin Gui Jo.
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Bi da̱h car Jesús, bi ma̱:
8 Jesus respondeu:
9 Diguebbʉ ca Jin Gui Jo bi zix jar Jesús car ciudad pʉ Jerusalén, bi hñi̱x pʉ jár ña̱jcu̱ car ndo ni̱cja̱, pʉ jabʉ már ndo nte. Nubbʉ́, bi xifi:
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Porque i ju̱x pʉ jar Escritura, i̱na̱:
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 Guegue‑cʉ́ da zɛti quir dyɛ pa jin te gui cja,
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Nu car Jesús bi da̱di ncjahua:
12 Então Jesus respondeu:
13 Ca Jin Gui Jo, bbʉ ya xquí guadi xquí dyøhtibi yʉ prueba‑yʉ car Jesús, diguebbʉ, bi jiɛgui, bi wembi tengu̱ mpa, hasta bbʉ pé di hñe̱h hnar hora drá zö pa pé di guati.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Car Jesús bi ma gá ngoh pʉ jar estado Galilea. Göhtjo ca mí øti guegue, mí föx car tzi Espíritu Santo, como göhtjo ʉr tiempo mí yojmi cja̱ mí pɛhtzibi cár ttzɛdi. Göhtjo pʉ jar estado Galilea bi ntʉngui car jña̱, hasta bi ndo fa̱di ter bɛh ca̱ mí øti car Jesús.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Mí dyo pʉ Galilea, mí tzøte rá ngu̱ cʉ tzi jñi̱ni, cja̱ mí cʉti cʉ tzi templo pʉ jabʉ mí jmu̱ntzi cʉ cja̱hni, mí u̱jti‑cʉ́ cár palabra ca Ocja̱. Cja̱ cʉ cja̱hni mí ndo respetajʉ. Guejtjo mí ma̱jmʉ, már ndo zö ca mí ma̱n car Jesús.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Car Jesús bi zøti pʉ jar jñi̱ni Nazaret, pʉ jabʉ bú te. Car pa ca mí cja tsjödi, gue car nsábado, bi ma jár ni̱cja̱ cʉ judio, porque mí øte ncjapʉ göhtjo ʉ́r vida. Bi hna ttöjpi di nøn cʉ Escritura, pa di dyøh cʉ pé dda cja̱hni, eso bi bböy.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Bi ttu̱n ca hnar jɛhmi ca xquí dyøti ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Isaías. Car Jesús bi xohti car rollo, bbʉ, bi jion car lugar pʉ jabʉ i ma̱ ncjahua, i̱na̱:
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 Xí nguajqui cár tzi Espíritu ca Ocja̱, cja̱ dí yobbe‑ca̱.
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 Gu xij yʉ cja̱hni, ya xí nzʉh car cjeya pa da gʉx yí cja̱hni ca Ocja̱.
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Bi pantzi car rollo, bbʉ, pé bi un car hñøjø ca mí pɛhtzi cʉ jɛhmi, cja̱ bi mi̱jöy, bbʉ. Cʉ pé dda cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ jar ni̱cja̱ már jantitjojʉ car Jesús. Már tøhmijʉ, ngá ma̱jmʉ te pé di ma̱.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Car Jesús bi ma̱m bbʉ:
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Göhtjo cʉ cja̱hni mí tzøjmʉ ca mí ma̱n car Jesús. Bi mbe̱ntsjɛ mbo í mʉyjʉ: “¿Jabʉ xcuí hñe̱j yʉ palabra yʉ i ma̱‑nʉ? Rá ndo zö ca i ma̱. ¿Ja ncja ga mba̱j yʉ cosa‑yʉ?” Guejtjo már hñöntsjɛjʉ:
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Guegue car Jesús bi ma̱m, bbʉ:
23 Então Jesus disse:
24 Nugö, dí xihquijʉ, jin gui tte̱me̱bi hnár jmandadero ca Ocja̱ pʉ jabʉ ʉr mi̱ngu̱, eso, jin guí neguɛjʉ gui hñe̱me̱guijʉ.
24 E continuou:
25 Cja̱ pé dí xihquijʉ, már ngu̱ cʉ ddanxu̱ mír hmʉjcua jam jöyjʉ, nuhua Israel, bbʉ mí dyo ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Elías. Cʉ pa‑cʉ, bi zʉdi jñu̱ cjeya hne̱ ddajtjo za̱na̱, jí̱ mí wa̱y, cja̱ mí cja hnar ndo tju̱ju̱ göhtjo nʉm jöygöjʉ.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Pe jin gá cjú̱h car Elías pʉ jár ngu̱ hnam mi̱nga̱‑israelitajʉ pa drí guati pʉ. Ji̱na̱‑ca̱. Bi cju̱h pʉ jar jñini Sarepta, cerca pʉ jar jñi̱ni Sidón, cja̱ bi guati pʉ jár ngu̱ hnar ddanxu̱ múr mi̱ngu̱ pʉ, masque jí̱ múr cja̱hni israelita guegue‑ca̱.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Guejtjo már ngu̱ cʉ cja̱hni israelita cʉ mí tzöhui cʉ tsja̱xi cʉ i tsjifi ʉr lepra, cʉ pa cʉ mí bbʉh cár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Eliseo. Nu car Eliseo jin gá dyøtje‑cʉ. Ji̱na̱. Bi dyøtje ca hnar mi̱ngu̱ Siria ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Naamán. Nuca̱, jí̱ múr cja̱hni israelita‑ca̱ hne̱je̱. Eso, dí xihquijʉ, car Tzi Ta ji̱tzi i pɛjni yí jmandadero pʉ jabʉ jin gui mi̱ngu̱‑yʉ.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ jar tzi ni̱cja̱, bbʉ mí dyødejʉ‑ca̱, bi ndo unijʉ ʉr cuɛ, gá jña̱jʉ ʉr huɛnda, már ma̱n car Jesús, jin drí möx cʉ mi̱ngu̱ pʉ Nazaret. Hnahño cja̱hni di möxi guegue.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Eso, bi mföxjʉ, bi zɛtijʉ car Jesús, bi gʉtijʉ gá ma jár nttza̱ni car jñi̱ni, pʉ jabʉ már bbʉh hnar ndo jñe̱. Bi hñi̱xjʉ jár nttza̱ni car jñe̱, mí ne di tsjöjquijʉ pʉ car Jesús.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Nu car Jesús ya, xní bböti nttzɛdi, bi hui̱x cʉ cja̱hni, bi wem pʉ.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Nubbʉ, car Jesús bi maa gá nzøti pʉ jar jñi̱ni Capernaum. Car jñi̱ni‑ca̱, guejtjo már bbʉh pʉ jar jöy Galilea. Cʉ pa cʉ mí cja tsjödi, car Jesús mí pa pʉ jar ni̱cja̱, cja̱ mí u̱jti cʉ cja̱hni pʉ.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Guegue‑cʉ mí ndo mpöjmʉ cja̱ mí ndo i̱htzibijʉ car Jesús, porque már ndo zö ca mí ma̱n‑ca̱. Mí pa̱di rá zö, te i ne da ma̱n car Escritura.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Már bbʉh pʉ jar ni̱cja̱ ca hnar hñøjø ca mí yojmi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo. Nuca̱, bbʉ mí cca̱hti car Jesús, bi mafi nzajqui, bi ma̱:
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 ―Nuya, ¿te guí cjaguije ya, nuquɛ, Jesús, gúr mi̱ngu̱ pʉ Nazaret? ¿Cja xcú hñe̱je̱ pa gui jña̱guije cam nttzɛdije? Dí pa̱dije toquiguɛ. Xpá ngu̱hqui car Tzi Ta ji̱tzi, xpá ddahqui quer cargo pa gui ta̱guigöje. Nuquiguɛ, gúr hñøjø rá nttzu̱jpiqui xquí hñe̱h pʉ jabʉ i bbʉh ca Ocja̱.―
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Nu car Jesús bi huɛnti car ttzonda̱ji̱, bi xifi:
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Bbʉ mí cca̱hti cʉ cja̱hni ya‑cá̱, bi ndo zu̱jʉ, bi ma̱jmʉ:
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Cja̱ bi ntʉngui car jña̱ digue cʉ milagro cʉ mí øti car Jesús. Bi dyøh cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉ já tzi jñi̱ni cʉ mí cerca pʉ.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Diguebbʉ, bi bøm pʉ jar ni̱cja̱ car Jesús, cja̱ bi ma pʉ jár ngu̱ car Simón. Cár too car Simón mí ndo ca̱x car pá. Quí familia car Simón bi xih car Jesús di dyøtje tzʉ car döhtji.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Nu car Jesús, bbʉ, bi guati pʉ jabʉ már bbɛn car bbɛjña̱, cja̱ bi mandado pa di wen car jñi̱ni ca már tzöhui. Bi wen car jñi̱ni, bbʉ, cja̱ exque bi joh car bbɛjña̱. Bi nantzi, bi wi̱n car Jesús cja̱ co quí amigo cʉ mí yojmi.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Diguebbʉ ya, bbʉ ya xi már cʉh car jiadi, göhtjo cʉ cja̱hni cʉ mí bbʉh quí döhtjijʉ, bú tzimpijʉ car Jesús. Cja̱ guegue ya, bi dyʉx quí dyɛ, bi jojqui göhtjo cʉ mí jñini.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Guejto már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ mí yojmi cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, cja̱ car Jesús bi cjajpi cár nda̱ji̱‑ca̱ bi bøni. Cja̱ bbʉ nguá mbøn car nda̱ji̱, mí ndo ña̱ nzajqui, mí ma̱:
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Bbʉ mí ni̱gui ya car jiax‑ca̱, bi bøn car Jesús gá ma ca hnar lugar pʉ jabʉ jin to mí hña̱ni. Cja̱ bú tɛn cʉ cja̱hni, como mí ne di za̱mijʉ pa di hmʉjti pʉ, jin di ma di zoh‑cʉ́.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Nu car Jesús bi xijmʉ:
43 Mas Jesus disse:
44 Nubbʉ, bi ma gá tjogui göhtjo cʉ tzi jñi̱ni jar estado Galilea. Mí cʉti göhtjo cʉ tzi ni̱cja̱, cja̱ mí xih cʉ cja̱hni car tzi ddadyo jña̱ ca mbá ja̱.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.