Lucas 23
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Bi bøn cár juntajʉ bbʉ, cʉ tita co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, bi zixjʉ car Jesús pʉ jabʉ már bbʉh car gobernador. Guegue‑ca̱ mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Pilato.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Cja̱ bbʉ mí zøtijʉ pʉ, bi mʉdi bi jiøxjʉ bbɛtjri rá ngu̱, mí ma̱jmʉ:
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Car Pilato bi dyöni, bbʉ:
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Nubbʉ, car Pilato bi xih cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzi, bi hñi̱mbijʉ:
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Nu cʉ cja̱hni bi ndo zɛtjo, bi ma̱jmʉ:
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Nu car Pilato ya, bbʉ mí dyøde, guehpʉ Galilea xcuí mʉdi xcuí u̱jti cʉ cja̱hni car Jesús, nubbʉ, bi dyön cʉ cja̱hni:
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Cʉ pa‑cʉ́, car Herodes már bbʉh pʉ jar jñi̱ni Jerusalén, xcuí hñe̱h pʉ jar estado Galilea, pʉ jabʉ már mandado. Mí tocabi guegue di reglabi quí asunto cʉ mi̱ngu̱ Galilea. Nubbʉ, car Pilato, bbʉ mí dyøde múr mi̱ngu̱ pʉ Galilea car Jesús, bi gu̱y gá ma pʉ jabʉ már bbʉh car Herodes.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Cja̱ car Heroes, bbʉ mí cca̱hti car Jesús, bi ndo mpöjö. Ya xquí cja tiempo mí ne di cca̱hti, pe jí̱ mí tzö di ntjɛhui. Guegue xquí dyøde te mí ma̱n cʉ cja̱hni digue car Jesús, cja̱ mí ne di cca̱hti hnar milagro.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Eso, bi dyön car Jesús rá ngu̱ nttöni, pe jin te gá nda̱h‑cá̱.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Guejtjo már bböh pʉ cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Nucʉ́, bi ndo jiøxjʉ bbɛtjri car Jesús.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Nubbʉ́, car Herodes co quí sundado, mí øhtibijʉ ʉr burla car Jesús. Bi jejtijʉ ca hnar da̱jtu̱ már njuɛhtzi. Ncøni mí xijmʉ múr rey, cja̱ bi ndo i̱mbitjojʉ. Cja̱ diguebbʉ, car Herodes pé bi gu̱h car Jesús, bi ma gá ngoh pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato. Nu car Herodes nde̱jma̱ bi mpöjö por rá nguehca̱ xcuí cju̱h car Jesús pa di juzga guegue.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Cja̱ por rá nguehcá̱, bi mpöjmi car Pilato co car Herodes car pa‑cá̱, masque má̱hmɛto mí ʉhui.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Diguebbʉ ya car Pilato bi nzojni cʉ möcja̱ co cʉ nzöya, co cʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Bi xijmʉ:
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Guejti car Herodes jin te xcuá ndöhtibi, eso pé xpá cohtzitjo xcuá ngojcua‑nʉ. Nugöbbe dí ma̱mbbe, jin te i ndu̱jpite nʉr Jesús pa da bböhti.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Gu tzi castigatjo, cja̱ diguebbʉ gu jɛgui da ma libre.―
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 Cʉ judio mí pɛhtzijʉ car costumbre, cada cjeya, bbʉ nguá nzöjʉ car mbaxcjua‑ca̱, car gobernador mí xojqui hnar preso, mí jɛgui di ma libre.
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Nu cʉ cja̱hni bi ndo majmʉ nzajqui, bi hñi̱na̱jʉ:
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Nu car Barrabás xquí cjoti porque xquí jiöti cʉ dda cja̱hni xquí xoxjʉ hnar tu̱jni, guejtjo xquí möhti hnar ánima bbʉ már ntu̱jnijʉ.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Car Pilato pé bi nzoh cʉ cja̱hni, porque guegue mí ne di jiɛh car Jesús di ma libre.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Nu cʉ cja̱hni bi segue bi majmʉ:
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Car Pilato bi hñön ca rá jñu̱ vez:
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Pe cʉ cja̱hni co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, más bi ndo zɛjmʉ bbʉ. Bi dé bi majmʉ:
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Nubbʉ, car Pilato, bi mandado di ttøti ca mí ne cʉ cja̱hni, como jí̱ mí ne di tzöyajʉ ca mír majmʉ.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Bi un car orden pa di bböhti car Jesús, cja̱ di tsjojqui car hñøjø ca xquí ma̱n cʉ cja̱hni di tjɛgui. Nu car hnøjø‑cá̱, xquí jiöti cʉ dda cja̱hni xquí xoxjʉ hnar tu̱jni. Guejtjo xquí pöhtite.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Nubbʉ́, bi bønijʉ bi zixjʉ car Jesús pa di bböhti. Bbʉ má pöjmʉ jar hñu̱, bi ntjɛjʉ ca hnar hñøjø, ya xcuí hñe̱h pʉ jáy jua̱ji̱. Guegue mí tsjifi ʉr Simón, múr mi̱ngu̱ Cirene. Cʉ sundado bi dyøhtibijʉ fuerza car hñøjø‑cá̱ pa bi du̱htzibi cár ponti car Jesús, má tɛni xʉtja.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Má pa rá ngu̱ cja̱hni, má tɛnijʉ car Jesús. Má hñojʉ pʉ hne̱je̱ bbɛjña̱ rá ngu̱, cja̱ nucʉ, má zonijʉ, como mí ndo jui̱jquijʉ car Jesús.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Nu car Jesús bi bböti, bi ñe̱gui, bi nzoh cʉ bbɛjña̱‑cʉ, bi xijmʉ:
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Porque ya xta zøh car pa bbʉ xtí ndo sufrijʉ hne̱je̱. Cʉ pa‑cʉ, xta ma̱n cʉ cja̱hni: “Tzi probe yʉ bbɛjña̱ yʉ i hñʉ, cja̱ co yʉ ddáa yʉ ya xqui tjɛ yí tzi wɛne cja̱ i nesta da tzʉjti. Di joh bbʉ jin di ønte.”
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Cʉ pa‑cʉ, da ndo sufri cʉ cja̱hni, hasta da ma̱n cʉ ddáa: “Xín da yøti yʉ ttøø, da gobiguijʉ, pa ex xcu tu̱jʉ nttzɛdi, cja̱ pa jin da zʉjcöjʉ car castigo ca ya xpa e̱je̱!”
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Nugö, dí xihquijʉ, ya xta ttzɛjqui na̱r ccangui za. ¿Te da ncjajpi car za ca ya xtrú dyoti, bbʉ?―
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Cja̱ mí bbʉ yojo cʉ hñøjø rá nttzo, xquí contrabi car ley. Cʉ yojo hñøjø‑cʉ bi ttzitzi co car Jesús pa di bböhti. Hnadi pʉ jabʉ di hmöh quí pontijʉ pa di bböhtijʉ.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Bi zøtijʉ car lugar ca mí tsjifi ʉr Ximo. Diguebbʉ bi døtijʉ car Jesús jar ponti. Mí hña̱ntjo, bi døhtibi quí dyɛ co quí hua jar ponti. Nubbʉ, bi bböhmijʉ car ponti. Guejtjo bi døtijʉ cʉ pé yojo hñøjø, ca hnaa jár jogui dyɛ car Jesús, cja̱ ca pé hnaa jár nccuarga.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Car Jesús bi ma̱:
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Cʉ pé dda cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, mí ndo ntsjundötjojʉ, már jantijʉ ter bɛh ca̱ már ncja. Guejti cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí pɛhtzi quí cargojʉ mí ntsjundöjʉ hne̱je̱, cja̱ bi ma̱ndijʉ:
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Cʉ sundado mí øhtibijʉ ʉr burla, mí ña̱htibijʉ vinagre pa di zi, cja̱ mí xijmʉ:
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 ―Nuquiguɛ, bbʉ cierto ʉ́r reyqui yʉ judio, gui ca̱jtsjɛ pʉ jar ponti ya, pa jin gui tu̱.―
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Mí cuati hnar jɛhmi pʉ jár ña̱ car ponti, mí ju̱x ya palabra‑ya: “Gue nʉ́r rey yʉ judio‑nʉ́.” Bi tju̱x car seña‑cá̱ gá jñu̱ idioma, tzʉdi, gá hebreo, cja̱ co gá griego, cja̱ co gá latín.
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Már ddøti pʉ já ponti hne̱je̱ yojo hñøjø cʉ xquí contrabi car ley. Guejti ca hnaa digue cʉ yojo‑cʉ, bi dyøhtibi ʉr burla car Jesús, hne̱je̱, bi xifi:
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Nu ca hnaa bi huɛnti cár hñohui, bi hñi̱mbi:
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Nugöhui, drá ntzögöhui na̱r castigo‑na̱, como xtú ndo øtihui ca rá nttzo. Pe nʉr hñøjø‑nʉ, jin te xcá dyøti ca rá nttzo.―
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Diguebbʉ ya, guegue bi nzoh car Jesús, bi xifi:
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Cja̱ car Jesús bi xifi:
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Ya xquí zʉ ngu̱ ju̱xadi, cja̱ bi ncju̱ni, bi hmɛxu̱y göhtjo car jöy‑ca̱, már hmɛxu̱ytjo hasta gue bbʉ mí zʉ jñu̱ nde.
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Jin te gá ncca̱ car jiadi cʉ jñu̱ hora‑cʉ. Pʉ mbo cár ndo ni̱cja̱ cʉ judio bi hna xɛjtsjɛ car da̱jtu̱ ca mír cjojti ca hnar cuarto ca más már nttzu̱jpi. Bi hna xɛh‑ca̱, bbʉ ya xti du̱ car Jesús.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Nubbʉ, car Jesús bi hna mafi nzajqui, bi ma̱:
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Ca hnar sundado múr capitán, már mföh pʉ. Bi cca̱hti ya ja ncja gá ndu̱ car Jesús, cja̱ bi ba̱di, guegue‑cá̱ de vera xcuí hñe̱h pʉ jar Tzi Ta ji̱tzi. Cja̱ bi ma̱:
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Car hora‑ca̱, cʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzijʉ, bi cca̱htijʉ hne̱je̱ ja gá ndu̱ car Jesús, cja̱ bi ndo unijʉ ʉr du̱mʉy. Nubbʉ, bi möjmʉ gá ngojmʉ, mí ndo ntzu̱jʉ cja̱ mí ndo ntzøtijʉ.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Nu quí amigo car Jesús co ni cʉ bbɛjña̱ cʉ xcuí dɛnijʉ bbʉ mbú e̱h pʉ Galilea, bi tzi døhmijʉ pʉ. Már bböjtijʉ tzi yanʉ, már jantitjojʉ te már ncja.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Mí bbʉh hnar hñøjø, mí tsjifi múr José. Múr jogui cja̱hni, mí tzu̱ ca Ocja̱. Guegue mí pɛhtzi cár cargo, mí pertene pʉ jar junta cʉ tita cʉ mí mandado pʉ jár ni̱cja̱ cʉ judio. Nʉr José múr mi̱ngu̱ car jñi̱ni Arimatea, pʉ jar estado Judea.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 Guegue mí tøhmi car pa bbʉ xti ni̱gui ca hnar rey ca xquí ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi di hñe̱je̱ pa di möx cʉ cja̱hni israelita. Car José jin gá ndɛmbi cár mfe̱ni cʉ pé dda tita cʉ xquí hmʉpjʉ gá acuerdo pa gá bböhti car Jesús.
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Bbʉ ya xquí du̱ car Jesús, car José bi guati pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato, bi dyöjpi ʉr tsjɛjqui di du̱htzibi cár ndodyo car Jesús du pɛhtzi. Cja̱ bi ttuni ʉr tsjɛjqui.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Nubbʉ, bi ma bú dɛjqui cár cuerpo car Jesús pʉ jar ponti, bi panti hnar ttaxi da̱tu̱ cja̱ bú cöti hnar cueva. Múr ddadyotjo car cueva. Jim be mí cjöti ánima pʉ.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Nu car nde‑ca̱ quí amigo car Jesús bi ndo mpɛguijʉ bi götijʉ cár cuerpo car Jesús jar cueva ante que di ñʉh car jiadi, porque car hora bbʉ xti ñʉh‑ca̱, ya xti mʉh ca hnar mbaxcjua ca mí ndo tzu̱jpi cʉ judio. Jí̱ mí tjɛgui to te di mɛh car pa‑ca̱. Cja̱ ya xquí ndo nde bbʉ mí cjöhtibi cár cuerpo car Jesús pʉ jar cueva.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Nu cʉ bbɛjña̱ cʉ xcuí hñe̱jmʉ pʉ Galilea, xcuí dɛnijʉ car Jesús, bi ndo jña̱jʉ ʉr huɛnda ja gá cjöti car ánima pʉ mbo car cueva.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Diguebbʉ ya, bi ma gá ngojmʉ, bi jojquijʉ cʉ dda hñi̱tji cʉ mí yʉni rá zö, co cʉ dda ungüento hne̱je̱. Nucʉ, di gohtzibijʉ cár cuerpo car Jesús, pa jim bé di ttzontjo. Pe bi tzöyajʉ car pa car nsábado, ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar ley ca mí tɛnijʉ, como már nttzu̱jpi car pa‑ca̱.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.