Lucas 23
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs BKJ
1 Bi bøn cár juntajʉ bbʉ, cʉ tita co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, bi zixjʉ car Jesús pʉ jabʉ már bbʉh car gobernador. Guegue‑ca̱ mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Pilato.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Cja̱ bbʉ mí zøtijʉ pʉ, bi mʉdi bi jiøxjʉ bbɛtjri rá ngu̱, mí ma̱jmʉ:
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Car Pilato bi dyöni, bbʉ:
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Nubbʉ, car Pilato bi xih cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzi, bi hñi̱mbijʉ:
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Nu cʉ cja̱hni bi ndo zɛtjo, bi ma̱jmʉ:
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Nu car Pilato ya, bbʉ mí dyøde, guehpʉ Galilea xcuí mʉdi xcuí u̱jti cʉ cja̱hni car Jesús, nubbʉ, bi dyön cʉ cja̱hni:
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Cʉ pa‑cʉ́, car Herodes már bbʉh pʉ jar jñi̱ni Jerusalén, xcuí hñe̱h pʉ jar estado Galilea, pʉ jabʉ már mandado. Mí tocabi guegue di reglabi quí asunto cʉ mi̱ngu̱ Galilea. Nubbʉ, car Pilato, bbʉ mí dyøde múr mi̱ngu̱ pʉ Galilea car Jesús, bi gu̱y gá ma pʉ jabʉ már bbʉh car Herodes.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Cja̱ car Heroes, bbʉ mí cca̱hti car Jesús, bi ndo mpöjö. Ya xquí cja tiempo mí ne di cca̱hti, pe jí̱ mí tzö di ntjɛhui. Guegue xquí dyøde te mí ma̱n cʉ cja̱hni digue car Jesús, cja̱ mí ne di cca̱hti hnar milagro.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Eso, bi dyön car Jesús rá ngu̱ nttöni, pe jin te gá nda̱h‑cá̱.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Guejtjo már bböh pʉ cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Nucʉ́, bi ndo jiøxjʉ bbɛtjri car Jesús.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Nubbʉ́, car Herodes co quí sundado, mí øhtibijʉ ʉr burla car Jesús. Bi jejtijʉ ca hnar da̱jtu̱ már njuɛhtzi. Ncøni mí xijmʉ múr rey, cja̱ bi ndo i̱mbitjojʉ. Cja̱ diguebbʉ, car Herodes pé bi gu̱h car Jesús, bi ma gá ngoh pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato. Nu car Herodes nde̱jma̱ bi mpöjö por rá nguehca̱ xcuí cju̱h car Jesús pa di juzga guegue.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Cja̱ por rá nguehcá̱, bi mpöjmi car Pilato co car Herodes car pa‑cá̱, masque má̱hmɛto mí ʉhui.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Diguebbʉ ya car Pilato bi nzojni cʉ möcja̱ co cʉ nzöya, co cʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱.
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 Bi xijmʉ:
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Guejti car Herodes jin te xcuá ndöhtibi, eso pé xpá cohtzitjo xcuá ngojcua‑nʉ. Nugöbbe dí ma̱mbbe, jin te i ndu̱jpite nʉr Jesús pa da bböhti.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Gu tzi castigatjo, cja̱ diguebbʉ gu jɛgui da ma libre.―
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 Cʉ judio mí pɛhtzijʉ car costumbre, cada cjeya, bbʉ nguá nzöjʉ car mbaxcjua‑ca̱, car gobernador mí xojqui hnar preso, mí jɛgui di ma libre.
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Nu cʉ cja̱hni bi ndo majmʉ nzajqui, bi hñi̱na̱jʉ:
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 Nu car Barrabás xquí cjoti porque xquí jiöti cʉ dda cja̱hni xquí xoxjʉ hnar tu̱jni, guejtjo xquí möhti hnar ánima bbʉ már ntu̱jnijʉ.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Car Pilato pé bi nzoh cʉ cja̱hni, porque guegue mí ne di jiɛh car Jesús di ma libre.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Nu cʉ cja̱hni bi segue bi majmʉ:
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Car Pilato bi hñön ca rá jñu̱ vez:
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Pe cʉ cja̱hni co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, más bi ndo zɛjmʉ bbʉ. Bi dé bi majmʉ:
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Nubbʉ, car Pilato, bi mandado di ttøti ca mí ne cʉ cja̱hni, como jí̱ mí ne di tzöyajʉ ca mír majmʉ.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Bi un car orden pa di bböhti car Jesús, cja̱ di tsjojqui car hñøjø ca xquí ma̱n cʉ cja̱hni di tjɛgui. Nu car hnøjø‑cá̱, xquí jiöti cʉ dda cja̱hni xquí xoxjʉ hnar tu̱jni. Guejtjo xquí pöhtite.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Nubbʉ́, bi bønijʉ bi zixjʉ car Jesús pa di bböhti. Bbʉ má pöjmʉ jar hñu̱, bi ntjɛjʉ ca hnar hñøjø, ya xcuí hñe̱h pʉ jáy jua̱ji̱. Guegue mí tsjifi ʉr Simón, múr mi̱ngu̱ Cirene. Cʉ sundado bi dyøhtibijʉ fuerza car hñøjø‑cá̱ pa bi du̱htzibi cár ponti car Jesús, má tɛni xʉtja.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Má pa rá ngu̱ cja̱hni, má tɛnijʉ car Jesús. Má hñojʉ pʉ hne̱je̱ bbɛjña̱ rá ngu̱, cja̱ nucʉ, má zonijʉ, como mí ndo jui̱jquijʉ car Jesús.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Nu car Jesús bi bböti, bi ñe̱gui, bi nzoh cʉ bbɛjña̱‑cʉ, bi xijmʉ:
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Porque ya xta zøh car pa bbʉ xtí ndo sufrijʉ hne̱je̱. Cʉ pa‑cʉ, xta ma̱n cʉ cja̱hni: “Tzi probe yʉ bbɛjña̱ yʉ i hñʉ, cja̱ co yʉ ddáa yʉ ya xqui tjɛ yí tzi wɛne cja̱ i nesta da tzʉjti. Di joh bbʉ jin di ønte.”
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Cʉ pa‑cʉ, da ndo sufri cʉ cja̱hni, hasta da ma̱n cʉ ddáa: “Xín da yøti yʉ ttøø, da gobiguijʉ, pa ex xcu tu̱jʉ nttzɛdi, cja̱ pa jin da zʉjcöjʉ car castigo ca ya xpa e̱je̱!”
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Nugö, dí xihquijʉ, ya xta ttzɛjqui na̱r ccangui za. ¿Te da ncjajpi car za ca ya xtrú dyoti, bbʉ?―
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Cja̱ mí bbʉ yojo cʉ hñøjø rá nttzo, xquí contrabi car ley. Cʉ yojo hñøjø‑cʉ bi ttzitzi co car Jesús pa di bböhti. Hnadi pʉ jabʉ di hmöh quí pontijʉ pa di bböhtijʉ.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Bi zøtijʉ car lugar ca mí tsjifi ʉr Ximo. Diguebbʉ bi døtijʉ car Jesús jar ponti. Mí hña̱ntjo, bi døhtibi quí dyɛ co quí hua jar ponti. Nubbʉ, bi bböhmijʉ car ponti. Guejtjo bi døtijʉ cʉ pé yojo hñøjø, ca hnaa jár jogui dyɛ car Jesús, cja̱ ca pé hnaa jár nccuarga.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Car Jesús bi ma̱:
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Cʉ pé dda cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, mí ndo ntsjundötjojʉ, már jantijʉ ter bɛh ca̱ már ncja. Guejti cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí pɛhtzi quí cargojʉ mí ntsjundöjʉ hne̱je̱, cja̱ bi ma̱ndijʉ:
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Cʉ sundado mí øhtibijʉ ʉr burla, mí ña̱htibijʉ vinagre pa di zi, cja̱ mí xijmʉ:
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 ―Nuquiguɛ, bbʉ cierto ʉ́r reyqui yʉ judio, gui ca̱jtsjɛ pʉ jar ponti ya, pa jin gui tu̱.―
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Mí cuati hnar jɛhmi pʉ jár ña̱ car ponti, mí ju̱x ya palabra‑ya: “Gue nʉ́r rey yʉ judio‑nʉ́.” Bi tju̱x car seña‑cá̱ gá jñu̱ idioma, tzʉdi, gá hebreo, cja̱ co gá griego, cja̱ co gá latín.
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Már ddøti pʉ já ponti hne̱je̱ yojo hñøjø cʉ xquí contrabi car ley. Guejti ca hnaa digue cʉ yojo‑cʉ, bi dyøhtibi ʉr burla car Jesús, hne̱je̱, bi xifi:
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Nu ca hnaa bi huɛnti cár hñohui, bi hñi̱mbi:
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Nugöhui, drá ntzögöhui na̱r castigo‑na̱, como xtú ndo øtihui ca rá nttzo. Pe nʉr hñøjø‑nʉ, jin te xcá dyøti ca rá nttzo.―
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Diguebbʉ ya, guegue bi nzoh car Jesús, bi xifi:
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Cja̱ car Jesús bi xifi:
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Ya xquí zʉ ngu̱ ju̱xadi, cja̱ bi ncju̱ni, bi hmɛxu̱y göhtjo car jöy‑ca̱, már hmɛxu̱ytjo hasta gue bbʉ mí zʉ jñu̱ nde.
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 Jin te gá ncca̱ car jiadi cʉ jñu̱ hora‑cʉ. Pʉ mbo cár ndo ni̱cja̱ cʉ judio bi hna xɛjtsjɛ car da̱jtu̱ ca mír cjojti ca hnar cuarto ca más már nttzu̱jpi. Bi hna xɛh‑ca̱, bbʉ ya xti du̱ car Jesús.
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Nubbʉ, car Jesús bi hna mafi nzajqui, bi ma̱:
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Ca hnar sundado múr capitán, már mföh pʉ. Bi cca̱hti ya ja ncja gá ndu̱ car Jesús, cja̱ bi ba̱di, guegue‑cá̱ de vera xcuí hñe̱h pʉ jar Tzi Ta ji̱tzi. Cja̱ bi ma̱:
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Car hora‑ca̱, cʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzijʉ, bi cca̱htijʉ hne̱je̱ ja gá ndu̱ car Jesús, cja̱ bi ndo unijʉ ʉr du̱mʉy. Nubbʉ, bi möjmʉ gá ngojmʉ, mí ndo ntzu̱jʉ cja̱ mí ndo ntzøtijʉ.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Nu quí amigo car Jesús co ni cʉ bbɛjña̱ cʉ xcuí dɛnijʉ bbʉ mbú e̱h pʉ Galilea, bi tzi døhmijʉ pʉ. Már bböjtijʉ tzi yanʉ, már jantitjojʉ te már ncja.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Mí bbʉh hnar hñøjø, mí tsjifi múr José. Múr jogui cja̱hni, mí tzu̱ ca Ocja̱. Guegue mí pɛhtzi cár cargo, mí pertene pʉ jar junta cʉ tita cʉ mí mandado pʉ jár ni̱cja̱ cʉ judio. Nʉr José múr mi̱ngu̱ car jñi̱ni Arimatea, pʉ jar estado Judea.
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 Guegue mí tøhmi car pa bbʉ xti ni̱gui ca hnar rey ca xquí ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi di hñe̱je̱ pa di möx cʉ cja̱hni israelita. Car José jin gá ndɛmbi cár mfe̱ni cʉ pé dda tita cʉ xquí hmʉpjʉ gá acuerdo pa gá bböhti car Jesús.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Bbʉ ya xquí du̱ car Jesús, car José bi guati pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato, bi dyöjpi ʉr tsjɛjqui di du̱htzibi cár ndodyo car Jesús du pɛhtzi. Cja̱ bi ttuni ʉr tsjɛjqui.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Nubbʉ, bi ma bú dɛjqui cár cuerpo car Jesús pʉ jar ponti, bi panti hnar ttaxi da̱tu̱ cja̱ bú cöti hnar cueva. Múr ddadyotjo car cueva. Jim be mí cjöti ánima pʉ.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Nu car nde‑ca̱ quí amigo car Jesús bi ndo mpɛguijʉ bi götijʉ cár cuerpo car Jesús jar cueva ante que di ñʉh car jiadi, porque car hora bbʉ xti ñʉh‑ca̱, ya xti mʉh ca hnar mbaxcjua ca mí ndo tzu̱jpi cʉ judio. Jí̱ mí tjɛgui to te di mɛh car pa‑ca̱. Cja̱ ya xquí ndo nde bbʉ mí cjöhtibi cár cuerpo car Jesús pʉ jar cueva.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Nu cʉ bbɛjña̱ cʉ xcuí hñe̱jmʉ pʉ Galilea, xcuí dɛnijʉ car Jesús, bi ndo jña̱jʉ ʉr huɛnda ja gá cjöti car ánima pʉ mbo car cueva.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Diguebbʉ ya, bi ma gá ngojmʉ, bi jojquijʉ cʉ dda hñi̱tji cʉ mí yʉni rá zö, co cʉ dda ungüento hne̱je̱. Nucʉ, di gohtzibijʉ cár cuerpo car Jesús, pa jim bé di ttzontjo. Pe bi tzöyajʉ car pa car nsábado, ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar ley ca mí tɛnijʉ, como már nttzu̱jpi car pa‑ca̱.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.