Lucas 23
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Bi bøn cár juntajʉ bbʉ, cʉ tita co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, bi zixjʉ car Jesús pʉ jabʉ már bbʉh car gobernador. Guegue‑ca̱ mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Pilato.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Cja̱ bbʉ mí zøtijʉ pʉ, bi mʉdi bi jiøxjʉ bbɛtjri rá ngu̱, mí ma̱jmʉ:
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Car Pilato bi dyöni, bbʉ:
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Nubbʉ, car Pilato bi xih cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzi, bi hñi̱mbijʉ:
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Nu cʉ cja̱hni bi ndo zɛtjo, bi ma̱jmʉ:
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Nu car Pilato ya, bbʉ mí dyøde, guehpʉ Galilea xcuí mʉdi xcuí u̱jti cʉ cja̱hni car Jesús, nubbʉ, bi dyön cʉ cja̱hni:
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Cʉ pa‑cʉ́, car Herodes már bbʉh pʉ jar jñi̱ni Jerusalén, xcuí hñe̱h pʉ jar estado Galilea, pʉ jabʉ már mandado. Mí tocabi guegue di reglabi quí asunto cʉ mi̱ngu̱ Galilea. Nubbʉ, car Pilato, bbʉ mí dyøde múr mi̱ngu̱ pʉ Galilea car Jesús, bi gu̱y gá ma pʉ jabʉ már bbʉh car Herodes.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Cja̱ car Heroes, bbʉ mí cca̱hti car Jesús, bi ndo mpöjö. Ya xquí cja tiempo mí ne di cca̱hti, pe jí̱ mí tzö di ntjɛhui. Guegue xquí dyøde te mí ma̱n cʉ cja̱hni digue car Jesús, cja̱ mí ne di cca̱hti hnar milagro.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Eso, bi dyön car Jesús rá ngu̱ nttöni, pe jin te gá nda̱h‑cá̱.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Guejtjo már bböh pʉ cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Nucʉ́, bi ndo jiøxjʉ bbɛtjri car Jesús.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Nubbʉ́, car Herodes co quí sundado, mí øhtibijʉ ʉr burla car Jesús. Bi jejtijʉ ca hnar da̱jtu̱ már njuɛhtzi. Ncøni mí xijmʉ múr rey, cja̱ bi ndo i̱mbitjojʉ. Cja̱ diguebbʉ, car Herodes pé bi gu̱h car Jesús, bi ma gá ngoh pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato. Nu car Herodes nde̱jma̱ bi mpöjö por rá nguehca̱ xcuí cju̱h car Jesús pa di juzga guegue.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Cja̱ por rá nguehcá̱, bi mpöjmi car Pilato co car Herodes car pa‑cá̱, masque má̱hmɛto mí ʉhui.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Diguebbʉ ya car Pilato bi nzojni cʉ möcja̱ co cʉ nzöya, co cʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱.
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 Bi xijmʉ:
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 Guejti car Herodes jin te xcuá ndöhtibi, eso pé xpá cohtzitjo xcuá ngojcua‑nʉ. Nugöbbe dí ma̱mbbe, jin te i ndu̱jpite nʉr Jesús pa da bböhti.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Gu tzi castigatjo, cja̱ diguebbʉ gu jɛgui da ma libre.―
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 Cʉ judio mí pɛhtzijʉ car costumbre, cada cjeya, bbʉ nguá nzöjʉ car mbaxcjua‑ca̱, car gobernador mí xojqui hnar preso, mí jɛgui di ma libre.
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Nu cʉ cja̱hni bi ndo majmʉ nzajqui, bi hñi̱na̱jʉ:
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Nu car Barrabás xquí cjoti porque xquí jiöti cʉ dda cja̱hni xquí xoxjʉ hnar tu̱jni, guejtjo xquí möhti hnar ánima bbʉ már ntu̱jnijʉ.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Car Pilato pé bi nzoh cʉ cja̱hni, porque guegue mí ne di jiɛh car Jesús di ma libre.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Nu cʉ cja̱hni bi segue bi majmʉ:
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Car Pilato bi hñön ca rá jñu̱ vez:
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Pe cʉ cja̱hni co cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, más bi ndo zɛjmʉ bbʉ. Bi dé bi majmʉ:
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Nubbʉ, car Pilato, bi mandado di ttøti ca mí ne cʉ cja̱hni, como jí̱ mí ne di tzöyajʉ ca mír majmʉ.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Bi un car orden pa di bböhti car Jesús, cja̱ di tsjojqui car hñøjø ca xquí ma̱n cʉ cja̱hni di tjɛgui. Nu car hnøjø‑cá̱, xquí jiöti cʉ dda cja̱hni xquí xoxjʉ hnar tu̱jni. Guejtjo xquí pöhtite.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Nubbʉ́, bi bønijʉ bi zixjʉ car Jesús pa di bböhti. Bbʉ má pöjmʉ jar hñu̱, bi ntjɛjʉ ca hnar hñøjø, ya xcuí hñe̱h pʉ jáy jua̱ji̱. Guegue mí tsjifi ʉr Simón, múr mi̱ngu̱ Cirene. Cʉ sundado bi dyøhtibijʉ fuerza car hñøjø‑cá̱ pa bi du̱htzibi cár ponti car Jesús, má tɛni xʉtja.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Má pa rá ngu̱ cja̱hni, má tɛnijʉ car Jesús. Má hñojʉ pʉ hne̱je̱ bbɛjña̱ rá ngu̱, cja̱ nucʉ, má zonijʉ, como mí ndo jui̱jquijʉ car Jesús.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Nu car Jesús bi bböti, bi ñe̱gui, bi nzoh cʉ bbɛjña̱‑cʉ, bi xijmʉ:
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Porque ya xta zøh car pa bbʉ xtí ndo sufrijʉ hne̱je̱. Cʉ pa‑cʉ, xta ma̱n cʉ cja̱hni: “Tzi probe yʉ bbɛjña̱ yʉ i hñʉ, cja̱ co yʉ ddáa yʉ ya xqui tjɛ yí tzi wɛne cja̱ i nesta da tzʉjti. Di joh bbʉ jin di ønte.”
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Cʉ pa‑cʉ, da ndo sufri cʉ cja̱hni, hasta da ma̱n cʉ ddáa: “Xín da yøti yʉ ttøø, da gobiguijʉ, pa ex xcu tu̱jʉ nttzɛdi, cja̱ pa jin da zʉjcöjʉ car castigo ca ya xpa e̱je̱!”
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Nugö, dí xihquijʉ, ya xta ttzɛjqui na̱r ccangui za. ¿Te da ncjajpi car za ca ya xtrú dyoti, bbʉ?―
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Cja̱ mí bbʉ yojo cʉ hñøjø rá nttzo, xquí contrabi car ley. Cʉ yojo hñøjø‑cʉ bi ttzitzi co car Jesús pa di bböhti. Hnadi pʉ jabʉ di hmöh quí pontijʉ pa di bböhtijʉ.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Bi zøtijʉ car lugar ca mí tsjifi ʉr Ximo. Diguebbʉ bi døtijʉ car Jesús jar ponti. Mí hña̱ntjo, bi døhtibi quí dyɛ co quí hua jar ponti. Nubbʉ, bi bböhmijʉ car ponti. Guejtjo bi døtijʉ cʉ pé yojo hñøjø, ca hnaa jár jogui dyɛ car Jesús, cja̱ ca pé hnaa jár nccuarga.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Car Jesús bi ma̱:
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Cʉ pé dda cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, mí ndo ntsjundötjojʉ, már jantijʉ ter bɛh ca̱ már ncja. Guejti cʉ möcja̱ cja̱ co cʉ tita cʉ mí pɛhtzi quí cargojʉ mí ntsjundöjʉ hne̱je̱, cja̱ bi ma̱ndijʉ:
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Cʉ sundado mí øhtibijʉ ʉr burla, mí ña̱htibijʉ vinagre pa di zi, cja̱ mí xijmʉ:
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 ―Nuquiguɛ, bbʉ cierto ʉ́r reyqui yʉ judio, gui ca̱jtsjɛ pʉ jar ponti ya, pa jin gui tu̱.―
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Mí cuati hnar jɛhmi pʉ jár ña̱ car ponti, mí ju̱x ya palabra‑ya: “Gue nʉ́r rey yʉ judio‑nʉ́.” Bi tju̱x car seña‑cá̱ gá jñu̱ idioma, tzʉdi, gá hebreo, cja̱ co gá griego, cja̱ co gá latín.
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Már ddøti pʉ já ponti hne̱je̱ yojo hñøjø cʉ xquí contrabi car ley. Guejti ca hnaa digue cʉ yojo‑cʉ, bi dyøhtibi ʉr burla car Jesús, hne̱je̱, bi xifi:
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Nu ca hnaa bi huɛnti cár hñohui, bi hñi̱mbi:
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Nugöhui, drá ntzögöhui na̱r castigo‑na̱, como xtú ndo øtihui ca rá nttzo. Pe nʉr hñøjø‑nʉ, jin te xcá dyøti ca rá nttzo.―
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Diguebbʉ ya, guegue bi nzoh car Jesús, bi xifi:
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Cja̱ car Jesús bi xifi:
43 Jesus lhe respondeu:
44 Ya xquí zʉ ngu̱ ju̱xadi, cja̱ bi ncju̱ni, bi hmɛxu̱y göhtjo car jöy‑ca̱, már hmɛxu̱ytjo hasta gue bbʉ mí zʉ jñu̱ nde.
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 Jin te gá ncca̱ car jiadi cʉ jñu̱ hora‑cʉ. Pʉ mbo cár ndo ni̱cja̱ cʉ judio bi hna xɛjtsjɛ car da̱jtu̱ ca mír cjojti ca hnar cuarto ca más már nttzu̱jpi. Bi hna xɛh‑ca̱, bbʉ ya xti du̱ car Jesús.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Nubbʉ, car Jesús bi hna mafi nzajqui, bi ma̱:
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Ca hnar sundado múr capitán, már mföh pʉ. Bi cca̱hti ya ja ncja gá ndu̱ car Jesús, cja̱ bi ba̱di, guegue‑cá̱ de vera xcuí hñe̱h pʉ jar Tzi Ta ji̱tzi. Cja̱ bi ma̱:
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Car hora‑ca̱, cʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱ cʉ xquí jmu̱ntzijʉ, bi cca̱htijʉ hne̱je̱ ja gá ndu̱ car Jesús, cja̱ bi ndo unijʉ ʉr du̱mʉy. Nubbʉ, bi möjmʉ gá ngojmʉ, mí ndo ntzu̱jʉ cja̱ mí ndo ntzøtijʉ.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Nu quí amigo car Jesús co ni cʉ bbɛjña̱ cʉ xcuí dɛnijʉ bbʉ mbú e̱h pʉ Galilea, bi tzi døhmijʉ pʉ. Már bböjtijʉ tzi yanʉ, már jantitjojʉ te már ncja.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 Mí bbʉh hnar hñøjø, mí tsjifi múr José. Múr jogui cja̱hni, mí tzu̱ ca Ocja̱. Guegue mí pɛhtzi cár cargo, mí pertene pʉ jar junta cʉ tita cʉ mí mandado pʉ jár ni̱cja̱ cʉ judio. Nʉr José múr mi̱ngu̱ car jñi̱ni Arimatea, pʉ jar estado Judea.
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 Guegue mí tøhmi car pa bbʉ xti ni̱gui ca hnar rey ca xquí ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi di hñe̱je̱ pa di möx cʉ cja̱hni israelita. Car José jin gá ndɛmbi cár mfe̱ni cʉ pé dda tita cʉ xquí hmʉpjʉ gá acuerdo pa gá bböhti car Jesús.
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Bbʉ ya xquí du̱ car Jesús, car José bi guati pʉ jabʉ már bbʉh car Pilato, bi dyöjpi ʉr tsjɛjqui di du̱htzibi cár ndodyo car Jesús du pɛhtzi. Cja̱ bi ttuni ʉr tsjɛjqui.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Nubbʉ, bi ma bú dɛjqui cár cuerpo car Jesús pʉ jar ponti, bi panti hnar ttaxi da̱tu̱ cja̱ bú cöti hnar cueva. Múr ddadyotjo car cueva. Jim be mí cjöti ánima pʉ.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Nu car nde‑ca̱ quí amigo car Jesús bi ndo mpɛguijʉ bi götijʉ cár cuerpo car Jesús jar cueva ante que di ñʉh car jiadi, porque car hora bbʉ xti ñʉh‑ca̱, ya xti mʉh ca hnar mbaxcjua ca mí ndo tzu̱jpi cʉ judio. Jí̱ mí tjɛgui to te di mɛh car pa‑ca̱. Cja̱ ya xquí ndo nde bbʉ mí cjöhtibi cár cuerpo car Jesús pʉ jar cueva.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Nu cʉ bbɛjña̱ cʉ xcuí hñe̱jmʉ pʉ Galilea, xcuí dɛnijʉ car Jesús, bi ndo jña̱jʉ ʉr huɛnda ja gá cjöti car ánima pʉ mbo car cueva.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Diguebbʉ ya, bi ma gá ngojmʉ, bi jojquijʉ cʉ dda hñi̱tji cʉ mí yʉni rá zö, co cʉ dda ungüento hne̱je̱. Nucʉ, di gohtzibijʉ cár cuerpo car Jesús, pa jim bé di ttzontjo. Pe bi tzöyajʉ car pa car nsábado, ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar ley ca mí tɛnijʉ, como már nttzu̱jpi car pa‑ca̱.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.