Lucas 17

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte, bi hñi̱mbijʉ:
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Más drá ngu̱ da sufri hnar cja̱hni ca xtrú jiöti cár mi̱nga̱‑cja̱hnihui pa xtrú dyøti ca rá nttzo, ni ndra ngue car cja̱hni ca di hna̱htibi hnar me̱do drá nojo cár dyʉga, di ttɛnti pʉ jar deje pa di du̱.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Eso, dí xihquijʉ, gui jña̱jʉ ʉr huɛnda pa jin gui dyøhtibijʉ ca rá nttzo quir mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ. Pe bbʉ da dyøjtiqui ca rá nttzo quer hñohui, gui nzofo. Gui xifi, ¿dyoca̱ xí dyøjtiqui ncjapʉ? Cja̱ bbʉ da repenti, gui perdonabi, bbʉ.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Masque xín da dyøjtiqui ca rá nttzo yojto vez, hnajpatjo, bbʉ da mbe̱ni cada vez cja̱ da xihqui: “Dí repenti ca xtú cjahqui ca jin gui tzö,” nubbʉ, gui perdonabi yojto vez hne̱je̱.―
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Bi guaj ya car Jesús, bi ma̱n yʉ palabra‑yʉ. Diguebbʉ ya cʉ doce quí möxte cʉ xquí tti̱tzi gá apóstole bi xijmʉ:
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Car Jesús bi da̱h, bbʉ:
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Car Jesús pé bi ma̱ngui hnar bbede, bi xih cʉ cja̱hni cʉ mí tɛnijʉ.
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Al contrario, mí xifi: “Jojqui ya ca gu tzi, cja̱ gui mpɛgui gui sirvegui. Cja̱ bbʉ ya xcúr tzigö, nubbʉ́, xtí tziguɛ hne̱je̱.” Mí xifi ncjapʉ cár jmu̱.
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Cja̱ jí̱ mí öjpi mpöjcje digue car bbɛfi ca xquí dyøte, ji̱na̱. Como gue cár oficio hnar mɛfi, da cjajpi quí jmandado cár jmu̱.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Nuquiguɛjʉ, hne̱je̱, masque gui purajʉ gui dyøtijʉ göhtjo ca xí mandadoquijʉ ca Ocja̱, jí̱ rí ntzöhui da tti̱zquiguɛjʉ o da ttöhquijʉ mpöjcje por rá ngue ca xcú dyøtijʉ, como gue quer bbɛfitjojʉ‑ca̱. Rí ntzöhui gui ma̱ndijʉ: “Jin te xtú øhtibije ca Ocja̱. Jøntjo xtú øtije ca mí nesta, guehca̱ bi bbɛjpiguije cam Tzi Jmu̱jʉ.”―
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Hna vez, car Jesús má tjoh pʉ jár lindero car estado Samaria co ni car estado Galilea, mír ma Jerusalén.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Bbʉ ya xi má tzøtijʉ ca hnar tzi jñi̱ni, bi jianti ddɛtta hñøjø, gueguejʉ mí jøx cʉ ttzotsja̱xi cʉ mí tsjifi ʉr lepra. Yadinʉ már bböpjʉ, como jí̱ mí tjɛgui di yojmʉ cʉ cja̱hni cʉ jin te mí cja.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Cʉ hñøjø‑cʉ bi mahtijʉ car Jesús, bi xijmʉ:
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Car Jesús ya bi cca̱hti‑cʉ, bi xijmʉ ncjahua:
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Ca hnar hñøjø, bbʉ mí cca̱hti, ya xquí joh quí tsja̱xi, bú coh pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi xöjtibi ca Ocja̱, bi ña̱ nzajqui.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua car Jesús, bi ndo ani jöy cja̱ bi dyöjpi cjama̱di. Múr mi̱ngu̱ car jöy Samaria car hñøjø‑ca̱.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Bi ma̱n car Jesús, bbʉ, bi xih cʉ cja̱hni cʉ mbá yojmi:
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 ¿Dyoca̱ jí̱ xcá dyöjqui cjama̱di guegue‑cʉ? Ddatsjɛ nʉr hñøjø‑nʉ xpá ngoy, xí xöjtibi ca Ocja̱, cja̱ hné̱, jin gur judio‑nʉ.―
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Cja̱ diguebbʉ ya bi nzoh car hñøjø‑ca̱, bi xifi:
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Ca hnajpa cʉ fariseo bi dyönijʉ car Jesús tema mpa di mʉdi di mandado ca Ocja̱ hua jar jöy. Car Jesús bi da̱di:
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Jin da jma̱: “Tji nʉ rá cjanʉ,” o “Tji hua ra cjahua, ya xí ni̱gui hua cár gobierno ca Ocja̱.” Como cár jmandado ca Ocja̱ jin gui ncja ngu̱ yʉ gobierno yʉ i ncca̱hti. Dí xihquijʉ, ya xí mʉdi xí mandado ca Ocja̱ hua jabʉ guí bbʉpjʉ.―
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte, bi hñi̱mbijʉ:
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Cʉ pa‑cʉ da tsjihquijʉ: “Ya pé xí nzøh ca hnar cja̱hni ca xpá mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi. Rá bbʉjcua rá cjahua.” O bbʉ ji̱na̱, xta tsjihquijʉ: “Rí hmʉ pé hnar parte.” Pe jin gui hñe̱me̱jʉ, má̱s guejquigö, como jim pé xcrú coji, cja̱ jin gui ma gui tɛnijʉ cʉ to da xihquijʉ ncjapʉ.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Como bbʉ xta zøh car pa bbʉ pé xcuá e̱cö, da fa̱di rá zö. Xta hna zøh car pa‑ca̱ ncja ngu̱ bbʉ i juɛx nʉr rayo. I juɛxi hnanguadi, cja̱ pé i yoti göhtjo nʉr ji̱tzi. Da ncjadipʉ hne̱je̱, drí ndo fa̱h bbʉ pé xcuá coji.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Pe i bbɛjtjo pa da ncja‑ca̱. Porque i nesta bbɛto gu sufri rá ngu̱. Xta zanguitjo cja̱ xta ʉguitjo yʉ cja̱hni yʉ i bbʉj yʉ pa ya. Nuyʉ, jin da hñe̱me̱gui, ¿cja cierto dúr cja̱hnigö xtrú bbɛnquigö hua jar jöy.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Nu car pa ca pé xcuá e̱, da dyøti cʉ cja̱hni ncja ngu̱ nguá dyøti cʉ cja̱hni bbʉ mí bbʉh ca ndom titajʉ Noé.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Cʉ pa‑cʉ, cʉ cja̱hni mí ñu̱nijʉ, mí øtijʉ mbaxcjua, cja̱ mí ntja̱jtijʉ, hasta mero car pa bbʉ mí ñʉti jar barco car Noé. Diguebbʉ ya, bi ndo wa̱y, sta bi ñu̱xi deje car jöy, cja̱ bi mpuni göhtjo cʉ cja̱hni‑cʉ, bi du̱ pʉ jar deje.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Guejtjo mí ncjapʉ cʉ pa bbʉ mí bbʉh car Lot, bbʉ ya xti mpun car jñi̱ni Sodoma. Mí ñuni cʉ cja̱hni, mí øtijʉ mbaxcjua, mí ntöjmʉ, mí mpöjʉ, mí tu̱jmʉ semilla, mí xoxjʉ ngu̱. Jin gá mba̱dijʉ ¿cja di hñe̱h car castigo?
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Pero bbʉ mí ccʉjqui car Lot, ngá mbøm pʉ jar jñini Sodoma, pa di wem pʉ, nubbʉ, bi jiø tzibi güí hñe̱ ji̱tzi, mí yojmi azufre cja̱ mí ndo fʉni, bi dʉti göhtjo cʉ mi̱ngu̱ pʉ.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Guejtjo da ncjapʉ bbʉ pé xcuá e̱cö, jin da ba̱h cʉ cja̱hni cʉ jin gui e̱me̱ nʉ́r palabra ca Ocja̱, ¿cja ba e̱h car castigo?
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Car pa‑cá̱, bbʉ to xtrú mbøx pʉ jar ña̱jcu̱, cja̱ quí mɛjti dra bbʉh pʉ mbo car ngu̱, jin da ñʉti pʉ mbo cár ngu̱ pa da gʉjqui‑cʉ. Guejtjo, ca to dra bbʉh pʉ jár jua̱ji̱, jin du coh pʉ jár ngu̱ pa da gʉjqui pʉ ca te i pɛhtzi.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Gui mbe̱nijʉ te bi ncjajpi cár bbɛjña̱ car Lot. Guegue bi ñe̱gui gá jani ʉ́r xʉtja, bi jiøjqui cʉ xquí zogui, cja̱ por rá nguehcá̱, bi bbɛh cár nzajqui.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Cja̱ pé dí xihquijʉ, ca to jin da ne da dɛngui por rá nguehca̱ rí jiøjqui cár vida cja̱ rí mödi, nde̱jma̱ da bbɛdi. Nu ca to da hñi̱ti ʉ́r mʉy ca Ocja̱, masque da bbɛh cár vida hua jar jöy, ca Ocja̱ da un car vida ca ntju̱mʉy, cja̱ nucá̱, jin da bbɛh‑ca̱.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Dí xihquijʉ ya, te da ncja bbʉ pé xcuá cojcö. Yojo cja̱hni cʉ di a̱jmi hnadi car gama, ca hnaa xta hna ttzitzi, da u̱jtjo, nu ca pé hnaa da goji.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Yojo bbɛjña̱ dar cʉnihui jar cjʉni, xta hna ttzix ca hnaa, xta u̱jtjo, nu ca pé hnaa, da goji.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Car pa‑ca̱, yojo hñøjø dar pɛh pʉ jar jua̱ji̱. Xta hna bbɛjti ca hnaa, xta u̱jtjo, nu ca pé hnaa ya, da gojti‑ca̱.―
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi dyönijʉ, bbʉ́:
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.