Lucas 17
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ACF
1 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte, bi hñi̱mbijʉ:
1 E disse aos discípulos: É impossível que não venham escândalos, mas ai daquele por quem vierem!
2 Más drá ngu̱ da sufri hnar cja̱hni ca xtrú jiöti cár mi̱nga̱‑cja̱hnihui pa xtrú dyøti ca rá nttzo, ni ndra ngue car cja̱hni ca di hna̱htibi hnar me̱do drá nojo cár dyʉga, di ttɛnti pʉ jar deje pa di du̱.
2 Melhor lhe fora que lhe pusessem ao pescoço uma mó de atafona, e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequenos.
3 Eso, dí xihquijʉ, gui jña̱jʉ ʉr huɛnda pa jin gui dyøhtibijʉ ca rá nttzo quir mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ. Pe bbʉ da dyøjtiqui ca rá nttzo quer hñohui, gui nzofo. Gui xifi, ¿dyoca̱ xí dyøjtiqui ncjapʉ? Cja̱ bbʉ da repenti, gui perdonabi, bbʉ.
3 Olhai por vós mesmos. E, se teu irmão pecar contra ti, repreende-o e, se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Masque xín da dyøjtiqui ca rá nttzo yojto vez, hnajpatjo, bbʉ da mbe̱ni cada vez cja̱ da xihqui: “Dí repenti ca xtú cjahqui ca jin gui tzö,” nubbʉ, gui perdonabi yojto vez hne̱je̱.―
4 E, se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes no dia vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; perdoa-lhe.
5 Bi guaj ya car Jesús, bi ma̱n yʉ palabra‑yʉ. Diguebbʉ ya cʉ doce quí möxte cʉ xquí tti̱tzi gá apóstole bi xijmʉ:
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Acrescenta-nos a fé.
6 Car Jesús bi da̱h, bbʉ:
6 E disse o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te daqui, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 Car Jesús pé bi ma̱ngui hnar bbede, bi xih cʉ cja̱hni cʉ mí tɛnijʉ.
7 E qual de vós terá um servo a lavrar ou a apascentar gado, a quem, voltando ele do campo, diga: Chega-te, e assenta-te à mesa?
8 Al contrario, mí xifi: “Jojqui ya ca gu tzi, cja̱ gui mpɛgui gui sirvegui. Cja̱ bbʉ ya xcúr tzigö, nubbʉ́, xtí tziguɛ hne̱je̱.” Mí xifi ncjapʉ cár jmu̱.
8 E não lhe diga antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me até que tenha comido e bebido, e depois comerás e beberás tu?
9 Cja̱ jí̱ mí öjpi mpöjcje digue car bbɛfi ca xquí dyøte, ji̱na̱. Como gue cár oficio hnar mɛfi, da cjajpi quí jmandado cár jmu̱.
9 Porventura dá graças ao tal servo, porque fez o que lhe foi mandado? Creio que não.
10 Nuquiguɛjʉ, hne̱je̱, masque gui purajʉ gui dyøtijʉ göhtjo ca xí mandadoquijʉ ca Ocja̱, jí̱ rí ntzöhui da tti̱zquiguɛjʉ o da ttöhquijʉ mpöjcje por rá ngue ca xcú dyøtijʉ, como gue quer bbɛfitjojʉ‑ca̱. Rí ntzöhui gui ma̱ndijʉ: “Jin te xtú øhtibije ca Ocja̱. Jøntjo xtú øtije ca mí nesta, guehca̱ bi bbɛjpiguije cam Tzi Jmu̱jʉ.”―
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Hna vez, car Jesús má tjoh pʉ jár lindero car estado Samaria co ni car estado Galilea, mír ma Jerusalén.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passou pelo meio de Samaria e da Galiléia;
12 Bbʉ ya xi má tzøtijʉ ca hnar tzi jñi̱ni, bi jianti ddɛtta hñøjø, gueguejʉ mí jøx cʉ ttzotsja̱xi cʉ mí tsjifi ʉr lepra. Yadinʉ már bböpjʉ, como jí̱ mí tjɛgui di yojmʉ cʉ cja̱hni cʉ jin te mí cja.
12 E, entrando numa certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez homens leprosos, os quais pararam de longe;
13 Cʉ hñøjø‑cʉ bi mahtijʉ car Jesús, bi xijmʉ:
13 E levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem misericórdia de nós.
14 Car Jesús ya bi cca̱hti‑cʉ, bi xijmʉ ncjahua:
14 E ele, vendo-os, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, indo eles, ficaram limpos.
15 Ca hnar hñøjø, bbʉ mí cca̱hti, ya xquí joh quí tsja̱xi, bú coh pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi xöjtibi ca Ocja̱, bi ña̱ nzajqui.
15 E um deles, vendo que estava são, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 Bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua car Jesús, bi ndo ani jöy cja̱ bi dyöjpi cjama̱di. Múr mi̱ngu̱ car jöy Samaria car hñøjø‑ca̱.
16 E caiu aos seus pés, com o rosto em terra, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Bi ma̱n car Jesús, bbʉ, bi xih cʉ cja̱hni cʉ mbá yojmi:
17 E, respondendo Jesus, disse: Não foram dez os limpos? E onde estão os nove?
18 ¿Dyoca̱ jí̱ xcá dyöjqui cjama̱di guegue‑cʉ? Ddatsjɛ nʉr hñøjø‑nʉ xpá ngoy, xí xöjtibi ca Ocja̱, cja̱ hné̱, jin gur judio‑nʉ.―
18 Não houve quem voltasse para dar glória a Deus senão este estrangeiro?
19 Cja̱ diguebbʉ ya bi nzoh car hñøjø‑ca̱, bi xifi:
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Ca hnajpa cʉ fariseo bi dyönijʉ car Jesús tema mpa di mʉdi di mandado ca Ocja̱ hua jar jöy. Car Jesús bi da̱di:
20 E, interrogado pelos fariseus sobre quando havia de vir o reino de Deus, respondeu-lhes, e disse: O reino de Deus não vem com aparência exterior.
21 Jin da jma̱: “Tji nʉ rá cjanʉ,” o “Tji hua ra cjahua, ya xí ni̱gui hua cár gobierno ca Ocja̱.” Como cár jmandado ca Ocja̱ jin gui ncja ngu̱ yʉ gobierno yʉ i ncca̱hti. Dí xihquijʉ, ya xí mʉdi xí mandado ca Ocja̱ hua jabʉ guí bbʉpjʉ.―
21 Nem dirão: Ei-lo aqui, ou: Ei-lo ali; porque eis que o reino de Deus está entre vós.
22 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih quí möxte, bi hñi̱mbijʉ:
22 E disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Cʉ pa‑cʉ da tsjihquijʉ: “Ya pé xí nzøh ca hnar cja̱hni ca xpá mɛjni car Tzi Ta ji̱tzi. Rá bbʉjcua rá cjahua.” O bbʉ ji̱na̱, xta tsjihquijʉ: “Rí hmʉ pé hnar parte.” Pe jin gui hñe̱me̱jʉ, má̱s guejquigö, como jim pé xcrú coji, cja̱ jin gui ma gui tɛnijʉ cʉ to da xihquijʉ ncjapʉ.
23 E dir-vos-ão: Ei-lo aqui, ou: Ei-lo ali. Não vades, nem os sigais;
24 Como bbʉ xta zøh car pa bbʉ pé xcuá e̱cö, da fa̱di rá zö. Xta hna zøh car pa‑ca̱ ncja ngu̱ bbʉ i juɛx nʉr rayo. I juɛxi hnanguadi, cja̱ pé i yoti göhtjo nʉr ji̱tzi. Da ncjadipʉ hne̱je̱, drí ndo fa̱h bbʉ pé xcuá coji.
24 Porque, como o relâmpago ilumina desde uma extremidade inferior do céu até à outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Pe i bbɛjtjo pa da ncja‑ca̱. Porque i nesta bbɛto gu sufri rá ngu̱. Xta zanguitjo cja̱ xta ʉguitjo yʉ cja̱hni yʉ i bbʉj yʉ pa ya. Nuyʉ, jin da hñe̱me̱gui, ¿cja cierto dúr cja̱hnigö xtrú bbɛnquigö hua jar jöy.
25 Mas primeiro convém que ele padeça muito, e seja reprovado por esta geração.
26 Nu car pa ca pé xcuá e̱, da dyøti cʉ cja̱hni ncja ngu̱ nguá dyøti cʉ cja̱hni bbʉ mí bbʉh ca ndom titajʉ Noé.
26 E, como aconteceu nos dias de Noé, assim será também nos dias do Filho do homem.
27 Cʉ pa‑cʉ, cʉ cja̱hni mí ñu̱nijʉ, mí øtijʉ mbaxcjua, cja̱ mí ntja̱jtijʉ, hasta mero car pa bbʉ mí ñʉti jar barco car Noé. Diguebbʉ ya, bi ndo wa̱y, sta bi ñu̱xi deje car jöy, cja̱ bi mpuni göhtjo cʉ cja̱hni‑cʉ, bi du̱ pʉ jar deje.
27 Comiam, bebiam, casavam, e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio, e os consumiu a todos.
28 Guejtjo mí ncjapʉ cʉ pa bbʉ mí bbʉh car Lot, bbʉ ya xti mpun car jñi̱ni Sodoma. Mí ñuni cʉ cja̱hni, mí øtijʉ mbaxcjua, mí ntöjmʉ, mí mpöjʉ, mí tu̱jmʉ semilla, mí xoxjʉ ngu̱. Jin gá mba̱dijʉ ¿cja di hñe̱h car castigo?
28 Como também da mesma maneira aconteceu nos dias de Ló: Comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Pero bbʉ mí ccʉjqui car Lot, ngá mbøm pʉ jar jñini Sodoma, pa di wem pʉ, nubbʉ, bi jiø tzibi güí hñe̱ ji̱tzi, mí yojmi azufre cja̱ mí ndo fʉni, bi dʉti göhtjo cʉ mi̱ngu̱ pʉ.
29 Mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os consumiu a todos.
30 Guejtjo da ncjapʉ bbʉ pé xcuá e̱cö, jin da ba̱h cʉ cja̱hni cʉ jin gui e̱me̱ nʉ́r palabra ca Ocja̱, ¿cja ba e̱h car castigo?
30 Assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 Car pa‑cá̱, bbʉ to xtrú mbøx pʉ jar ña̱jcu̱, cja̱ quí mɛjti dra bbʉh pʉ mbo car ngu̱, jin da ñʉti pʉ mbo cár ngu̱ pa da gʉjqui‑cʉ. Guejtjo, ca to dra bbʉh pʉ jár jua̱ji̱, jin du coh pʉ jár ngu̱ pa da gʉjqui pʉ ca te i pɛhtzi.
31 Naquele dia, quem estiver no telhado, tendo as suas alfaias em casa, não desça a tomá-las; e, da mesma sorte, o que estiver no campo não volte para trás.
32 Gui mbe̱nijʉ te bi ncjajpi cár bbɛjña̱ car Lot. Guegue bi ñe̱gui gá jani ʉ́r xʉtja, bi jiøjqui cʉ xquí zogui, cja̱ por rá nguehcá̱, bi bbɛh cár nzajqui.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Cja̱ pé dí xihquijʉ, ca to jin da ne da dɛngui por rá nguehca̱ rí jiøjqui cár vida cja̱ rí mödi, nde̱jma̱ da bbɛdi. Nu ca to da hñi̱ti ʉ́r mʉy ca Ocja̱, masque da bbɛh cár vida hua jar jöy, ca Ocja̱ da un car vida ca ntju̱mʉy, cja̱ nucá̱, jin da bbɛh‑ca̱.
33 Qualquer que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, salvá-la-á.
34 Dí xihquijʉ ya, te da ncja bbʉ pé xcuá cojcö. Yojo cja̱hni cʉ di a̱jmi hnadi car gama, ca hnaa xta hna ttzitzi, da u̱jtjo, nu ca pé hnaa da goji.
34 Digo-vos que naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e outro será deixado.
35 Yojo bbɛjña̱ dar cʉnihui jar cjʉni, xta hna ttzix ca hnaa, xta u̱jtjo, nu ca pé hnaa, da goji.
35 Duas estarão juntas, moendo; uma será tomada, e outra será deixada.
36 Car pa‑ca̱, yojo hñøjø dar pɛh pʉ jar jua̱ji̱. Xta hna bbɛjti ca hnaa, xta u̱jtjo, nu ca pé hnaa ya, da gojti‑ca̱.―
36 Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.
37 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi dyönijʉ, bbʉ́:
37 E, respondendo, disseram-lhe: Onde, Senhor? E ele lhes disse: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.