Lucas 14

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ca hnar pa nsábado, hnar fariseo ca mí ja̱ cár cargo bi mvitabi car Jesús di ma pʉ́r ngu̱, du tzi pʉ. Cja̱ cʉ pé dda fariseo cʉ már bbʉh pʉ, már cca̱htijʉ, ¿ter bɛh ca̱ di dyøti car Jesús? Como múr pa gá nttzöya car pa‑ca̱.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Cja̱ nu̱jma̱, már bbʉjti pʉ hnar hñøjø, mí jñi̱ni, xquí nen cár cuerpo.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Car Jesús bi nzoh cʉ maestro co ni cʉ fariseo cʉ már cca̱htijʉ guegue, bi dyöni, i̱na̱:
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Nu gueguejʉ, jin te gá nda̱dijʉ. Nubbʉ́, car Jesús bi zɛtibi cár dyɛ car döhtji, bi zitzi hnanguadi, cja̱ bi jojqui. Cja̱ car döhtji bi ma ʉ́r ngu̱ bbʉ́.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Diguebbʉ, car Jesús bi xih cʉ fariseo cʉ már bbʉh pʉ:
5 Aí disse:
6 Gueguejʉ ya, jin gá mba̱di te drí da̱dijʉ.
6 E eles não puderam responder.
7 Diguebbʉ car Jesús bi jianti cʉ cja̱hni cʉ xquí ttzofo pa di zijʉ pʉ. Mí juajnijʉ cʉ tju̱jni cʉ más már zö. Cja̱ guegue bi xijmʉ bbʉ́, i̱na̱:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 ―Bbʉ da ttzohqui hnar mbaxcjua pa gui ma tzi, jin gui ma gui jñu̱xti car tju̱jni ca más rá zö, porque tal vez da zøh hnar hñøjø más i ntju̱mʉy ni diguehquɛ.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 Nubbʉ́, xtu e̱h car mi̱ngu̱ ca bi nzohqui, xta xihqui: “Gui u̱ni tzʉ quer tju̱jni nʉr tada‑nʉ́.” Cja̱ nuquɛ ya, xquí pɛhtzi ir tzö, xquí un car tju̱jni‑cá̱, cja̱ gui ma mi̱jti pʉ jabʉ jin tza i ntju̱mʉy.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Bbʉ da ttzohqui hnar mbaxcjua, gui ma bú mi̱jti pʉ jabʉ xí mi̱h cʉ cja̱hni cʉ jin tza i ntju̱mʉy. Diguebbʉ ya, bbʉ xta ne car mi̱ngu̱, du e̱je̱, da xihqui: “Amigo, dí ddaxcua jabʉ rá zö.” Nubbʉ, da jiantiqui cʉ ddáa cʉ gár tzihui, guí tzi ntju̱mʉyguɛ hne̱je̱.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Ca to da hñi̱xtsjɛ, da hmɛtibi ʉ́r tzö, cja̱ nu ca to jin da hñi̱xtsjɛ, da nrespetabi‑cá̱.―
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nzoh car cja̱hni ca xquí mvitabi, imbi:
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Nuquiguɛ, bbʉ gui dyøti hnar mbaxcjua, gui mvitabi cʉ probe, co ni cʉ jin gui zøti ʉ́r cuerpo, co ni cʉ dohua, cja̱ co cʉ godö.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Nubbʉ, ca Ocja̱ da möxqui, porque cʉ cja̱hni‑cʉ́, jin te i ja̱ pa pé drí cozquijʉ. Bbʉ xta ncja car juicio, cja̱ xta nantzi cʉ ánima cʉ mí e̱me̱jʉ ca Ocja̱, nubbʉ́, da ttahqui quer tja̱ja̱, bbʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Ca hnar cja̱hni ca már tzi pʉ hne̱, bbʉ mí dyøh ca mí ma̱n car Jesús, bi ma̱ guegue, i̱na̱:
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Nu car Jesús bi da̱di, bi xih hnar bbede gá ejemplo digue ja i ncja cʉ cja̱hni cʉ bi ttzofo pa di ñʉti pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱. Bi ma̱ ncjahua:
16 Então Jesus lhe disse:
17 Bbʉ mí zøh car hora, bi gu̱h cár mɛfi di ma du nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí mvitabi, du xijmʉ: “Bú e̱jmʉ ya, ya xí joh car jñuni.”
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Nuya cʉ xquí mvitabi, jin guá ne guá hñe̱jmʉ. Cada hnaa‑cʉ́ bi xifi te rá nguehcá̱ jin di ma. Ca hnáa bi ma̱, i̱na̱: “Cja xtú töngö hnar jua̱ji̱, i nesta gu ma cca̱hti. Despensagui, hnar favor.”
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Ca hnáa bi ma̱, i̱na̱: “Cja xtú töngö cʉtta yunda cʉ nda̱ni. I nesta gu ma tzö. Despensagui hnar favor. Jin gui tzö gu e̱je̱.”
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Nu ca pé hnáa bi ma̱: “Cja xtú ntja̱jtigöbbe cam bbɛjña̱. Jin gui tzö gu ma. Despensagui hnar favor.”
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Car mɛfi bú coh bbʉ, bi xih cár jmu̱ te xcuí ma̱n‑cʉ́. Nubbʉ, cár jmu̱ bi ndo ungui ʉr cuɛ. Bi xih car mɛfi bbʉ: “Má nttzɛdi, gui hño nʉ jar jñi̱ni, gui tɛn cʉ calle co cʉ tzi hñu̱ cʉ i bbʉj nʉ. Ma bú tzí cʉ tzi probe cja̱ co cʉ te i cja quí cuerpo, cʉ godö, cʉ dohua.”
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Bi dyøti car mɛfi ca xquí tsjifi, cja̱ pé bú coji, bi xih cár lamo: “Nuya, ya xtú coj ya, Tzi Jmu̱, ya xtú øti ca xcú mandado, cja̱ todavía i cjadi lugar pʉ jar mexa, pʉ jabʉ da zi cʉ cja̱hni.”
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Cja̱ car jmu̱ pé bi gu̱h car mɛfi, bbʉ, bi xifi: “Nuya, gui ma pʉ jar carretera, cja̱ co pʉ jáy nttza̱ni nʉr jñini, cja̱ gu tzí göhtjo cʉ gu ntjɛhui pʉ. Du e̱je̱ göhtjo‑cʉ, pa da ndʉ nʉm ngu̱.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Dí xihqui ya, cʉ cja̱hni cʉ bbɛto xtú mvitabi, ni di hnaa‑cʉ́ da zi cam cena, nim pa da zöjʉ ¿cja rá ncʉji car jñuni?” Ncjapʉ gá ma̱n car tada‑ca̱.―
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Már ngu̱ cʉ cja̱hni má tɛnijʉ car Jesús. Guegue ya, bi bböti, bi xijmʉ, i̱na̱:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 ―Bbʉ to da guajquigö, i nesta da ndo negui. Más da negui ni ndra ngue ca i ne cár ta, co cár me, co cár bbɛjña̱, co quí ba̱jtzi, cja̱ co quí cjua̱da̱, co ni quí ncju̱. Guejtjo, más da neguigö ni ndra nguejtsjɛ guegue. Bbʉ da ndo ne‑yʉ, cja̱ jin tza da negui, jin da jogui da dɛnguigö, bbʉ.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Bbʉ to i ne da dɛngui, jin da jiøjqui cár nzajqui. Masque xín da zö ca rá ʉ por rá nguejquigö, ncja ngu̱ hnar cja̱hni ca i ddøti pʉ jar ponti pa da du̱, pe da zɛjtitjojo. Da ncjapʉ drí dɛnguigö.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Bbʉ to i mbe̱ni da jiøh hnár ngu̱ rá nte, ante que da mʉdi, i nesta da ntzohmi, da dyʉti ʉr huɛnda, ¿cja da zö car domi drí guah car ngu̱?
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Bbʉ di ji̱na̱, una vez ya xtrú dyøti cʉ cimiento, cja̱ ya jin gui pɛhtzi pa drí cjuajti, da jianti yí vecino, cja̱ da denijʉ bbʉ.
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 Da ma̱jmʉ: “Jiantijma̱, nʉr tada xí fʉjti nʉ́r ngu̱, cja̱ nin tzö da cjuajti.”
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Guejti hnar rey, bbʉ i mbe̱ni da contrabi cár mi̱nga̱‑reyhui, bbɛto da mbe̱ni, da ña̱hui quí capitán cʉ i pɛjpi, da dyöni, ¿cja da da̱pi cʉ veinte mil quí contra, siendo guegue ddɛtta miltjo quí sundado i pɛhtzi?
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Bbʉ i pa̱di jin da jiöti, menta ba e̱ti yanʉ car rey ca i ne da contrabi, da gu̱h hnar corrego, du öjpi mpaz.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Ncjadijma̱ nʉr cja̱hni nʉ i ne da dɛnguigö. Jin da jiøjqui quí mɛjti cja̱ jin da ndo ne‑cʉ́. I nesta da mbe̱ni, jin te i mporta göhtjo cʉ i pɛhtzi, pa drí dɛnguigö göhtjo mbo ʉ́r mʉy.―
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús nʉ pé hnar palabra, ja da ncja cʉ cja̱hni cʉ i mbe̱ni da dɛni guegue. Bi hñi̱na̱:
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Ya jin te i sirve, bbʉ. Nim pa da sirve gá lama pa da tjøti jar jöy. Da bbontjo. Yʉ to i bbʉj yí gu̱, da dyøde te i ne da ma̱n yʉ palabra yʉ xtú ma̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.