Lucas 14

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ca hnar pa nsábado, hnar fariseo ca mí ja̱ cár cargo bi mvitabi car Jesús di ma pʉ́r ngu̱, du tzi pʉ. Cja̱ cʉ pé dda fariseo cʉ már bbʉh pʉ, már cca̱htijʉ, ¿ter bɛh ca̱ di dyøti car Jesús? Como múr pa gá nttzöya car pa‑ca̱.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Cja̱ nu̱jma̱, már bbʉjti pʉ hnar hñøjø, mí jñi̱ni, xquí nen cár cuerpo.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Car Jesús bi nzoh cʉ maestro co ni cʉ fariseo cʉ már cca̱htijʉ guegue, bi dyöni, i̱na̱:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Nu gueguejʉ, jin te gá nda̱dijʉ. Nubbʉ́, car Jesús bi zɛtibi cár dyɛ car döhtji, bi zitzi hnanguadi, cja̱ bi jojqui. Cja̱ car döhtji bi ma ʉ́r ngu̱ bbʉ́.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Diguebbʉ, car Jesús bi xih cʉ fariseo cʉ már bbʉh pʉ:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Gueguejʉ ya, jin gá mba̱di te drí da̱dijʉ.
6 A isto nada puderam responder.
7 Diguebbʉ car Jesús bi jianti cʉ cja̱hni cʉ xquí ttzofo pa di zijʉ pʉ. Mí juajnijʉ cʉ tju̱jni cʉ más már zö. Cja̱ guegue bi xijmʉ bbʉ́, i̱na̱:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 ―Bbʉ da ttzohqui hnar mbaxcjua pa gui ma tzi, jin gui ma gui jñu̱xti car tju̱jni ca más rá zö, porque tal vez da zøh hnar hñøjø más i ntju̱mʉy ni diguehquɛ.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Nubbʉ́, xtu e̱h car mi̱ngu̱ ca bi nzohqui, xta xihqui: “Gui u̱ni tzʉ quer tju̱jni nʉr tada‑nʉ́.” Cja̱ nuquɛ ya, xquí pɛhtzi ir tzö, xquí un car tju̱jni‑cá̱, cja̱ gui ma mi̱jti pʉ jabʉ jin tza i ntju̱mʉy.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Bbʉ da ttzohqui hnar mbaxcjua, gui ma bú mi̱jti pʉ jabʉ xí mi̱h cʉ cja̱hni cʉ jin tza i ntju̱mʉy. Diguebbʉ ya, bbʉ xta ne car mi̱ngu̱, du e̱je̱, da xihqui: “Amigo, dí ddaxcua jabʉ rá zö.” Nubbʉ, da jiantiqui cʉ ddáa cʉ gár tzihui, guí tzi ntju̱mʉyguɛ hne̱je̱.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ca to da hñi̱xtsjɛ, da hmɛtibi ʉ́r tzö, cja̱ nu ca to jin da hñi̱xtsjɛ, da nrespetabi‑cá̱.―
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nzoh car cja̱hni ca xquí mvitabi, imbi:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Nuquiguɛ, bbʉ gui dyøti hnar mbaxcjua, gui mvitabi cʉ probe, co ni cʉ jin gui zøti ʉ́r cuerpo, co ni cʉ dohua, cja̱ co cʉ godö.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Nubbʉ, ca Ocja̱ da möxqui, porque cʉ cja̱hni‑cʉ́, jin te i ja̱ pa pé drí cozquijʉ. Bbʉ xta ncja car juicio, cja̱ xta nantzi cʉ ánima cʉ mí e̱me̱jʉ ca Ocja̱, nubbʉ́, da ttahqui quer tja̱ja̱, bbʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Ca hnar cja̱hni ca már tzi pʉ hne̱, bbʉ mí dyøh ca mí ma̱n car Jesús, bi ma̱ guegue, i̱na̱:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Nu car Jesús bi da̱di, bi xih hnar bbede gá ejemplo digue ja i ncja cʉ cja̱hni cʉ bi ttzofo pa di ñʉti pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱. Bi ma̱ ncjahua:
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Bbʉ mí zøh car hora, bi gu̱h cár mɛfi di ma du nzoh cʉ cja̱hni cʉ xquí mvitabi, du xijmʉ: “Bú e̱jmʉ ya, ya xí joh car jñuni.”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Nuya cʉ xquí mvitabi, jin guá ne guá hñe̱jmʉ. Cada hnaa‑cʉ́ bi xifi te rá nguehcá̱ jin di ma. Ca hnáa bi ma̱, i̱na̱: “Cja xtú töngö hnar jua̱ji̱, i nesta gu ma cca̱hti. Despensagui, hnar favor.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ca hnáa bi ma̱, i̱na̱: “Cja xtú töngö cʉtta yunda cʉ nda̱ni. I nesta gu ma tzö. Despensagui hnar favor. Jin gui tzö gu e̱je̱.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Nu ca pé hnáa bi ma̱: “Cja xtú ntja̱jtigöbbe cam bbɛjña̱. Jin gui tzö gu ma. Despensagui hnar favor.”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Car mɛfi bú coh bbʉ, bi xih cár jmu̱ te xcuí ma̱n‑cʉ́. Nubbʉ, cár jmu̱ bi ndo ungui ʉr cuɛ. Bi xih car mɛfi bbʉ: “Má nttzɛdi, gui hño nʉ jar jñi̱ni, gui tɛn cʉ calle co cʉ tzi hñu̱ cʉ i bbʉj nʉ. Ma bú tzí cʉ tzi probe cja̱ co cʉ te i cja quí cuerpo, cʉ godö, cʉ dohua.”
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Bi dyøti car mɛfi ca xquí tsjifi, cja̱ pé bú coji, bi xih cár lamo: “Nuya, ya xtú coj ya, Tzi Jmu̱, ya xtú øti ca xcú mandado, cja̱ todavía i cjadi lugar pʉ jar mexa, pʉ jabʉ da zi cʉ cja̱hni.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Cja̱ car jmu̱ pé bi gu̱h car mɛfi, bbʉ, bi xifi: “Nuya, gui ma pʉ jar carretera, cja̱ co pʉ jáy nttza̱ni nʉr jñini, cja̱ gu tzí göhtjo cʉ gu ntjɛhui pʉ. Du e̱je̱ göhtjo‑cʉ, pa da ndʉ nʉm ngu̱.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Dí xihqui ya, cʉ cja̱hni cʉ bbɛto xtú mvitabi, ni di hnaa‑cʉ́ da zi cam cena, nim pa da zöjʉ ¿cja rá ncʉji car jñuni?” Ncjapʉ gá ma̱n car tada‑ca̱.―
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Már ngu̱ cʉ cja̱hni má tɛnijʉ car Jesús. Guegue ya, bi bböti, bi xijmʉ, i̱na̱:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―Bbʉ to da guajquigö, i nesta da ndo negui. Más da negui ni ndra ngue ca i ne cár ta, co cár me, co cár bbɛjña̱, co quí ba̱jtzi, cja̱ co quí cjua̱da̱, co ni quí ncju̱. Guejtjo, más da neguigö ni ndra nguejtsjɛ guegue. Bbʉ da ndo ne‑yʉ, cja̱ jin tza da negui, jin da jogui da dɛnguigö, bbʉ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Bbʉ to i ne da dɛngui, jin da jiøjqui cár nzajqui. Masque xín da zö ca rá ʉ por rá nguejquigö, ncja ngu̱ hnar cja̱hni ca i ddøti pʉ jar ponti pa da du̱, pe da zɛjtitjojo. Da ncjapʉ drí dɛnguigö.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Bbʉ to i mbe̱ni da jiøh hnár ngu̱ rá nte, ante que da mʉdi, i nesta da ntzohmi, da dyʉti ʉr huɛnda, ¿cja da zö car domi drí guah car ngu̱?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Bbʉ di ji̱na̱, una vez ya xtrú dyøti cʉ cimiento, cja̱ ya jin gui pɛhtzi pa drí cjuajti, da jianti yí vecino, cja̱ da denijʉ bbʉ.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Da ma̱jmʉ: “Jiantijma̱, nʉr tada xí fʉjti nʉ́r ngu̱, cja̱ nin tzö da cjuajti.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Guejti hnar rey, bbʉ i mbe̱ni da contrabi cár mi̱nga̱‑reyhui, bbɛto da mbe̱ni, da ña̱hui quí capitán cʉ i pɛjpi, da dyöni, ¿cja da da̱pi cʉ veinte mil quí contra, siendo guegue ddɛtta miltjo quí sundado i pɛhtzi?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Bbʉ i pa̱di jin da jiöti, menta ba e̱ti yanʉ car rey ca i ne da contrabi, da gu̱h hnar corrego, du öjpi mpaz.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ncjadijma̱ nʉr cja̱hni nʉ i ne da dɛnguigö. Jin da jiøjqui quí mɛjti cja̱ jin da ndo ne‑cʉ́. I nesta da mbe̱ni, jin te i mporta göhtjo cʉ i pɛhtzi, pa drí dɛnguigö göhtjo mbo ʉ́r mʉy.―
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús nʉ pé hnar palabra, ja da ncja cʉ cja̱hni cʉ i mbe̱ni da dɛni guegue. Bi hñi̱na̱:
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Ya jin te i sirve, bbʉ. Nim pa da sirve gá lama pa da tjøti jar jöy. Da bbontjo. Yʉ to i bbʉj yí gu̱, da dyøde te i ne da ma̱n yʉ palabra yʉ xtú ma̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.