Lucas 13

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mismo cʉ pa cʉ́, bi cjöx car Jesús, bi tsjifi, i̱mbijʉ:
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Bi da̱h car Jesús, bbʉ́, bi hñi̱mbijʉ:
2 Então Jesus disse:
3 Nugö, dí xihquijʉ jí̱na̱. Dí xihquijʉ guehquitjoguɛjʉ, parejo guí ndu̱jpitejʉ co cʉ ddaa cʉ xí bböhti. Cja̱ pé dí xihquijʉ, bbʉ jin gui repentijʉ, xquí hna tu̱jʉ ncjapʉ hne̱je̱.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Xí cʉ dieciocho hñøjø cʉ mí mi̱ngu̱ Jerusalén, nu cʉ bi zɛhmi car ntorre pʉ Siloé bbʉ mí yøte, ¿cja guí ma̱nguɛjʉ, más mí ndo ndu̱jpite‑cʉ́ ni digue cʉ pé dda mi̱ngu̱ Jerusalén?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Ji̱na̱ hne̱je̱. Dí xihquijʉ, bbʉ jin gui repentijʉ, da ncjadipʉ drí zʉhqui quer castigojʉ hne̱je̱, ncja ngu̱ gá nzʉh cár castigo guegue‑cʉ́.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Diguebbʉ ya car Jesús bi xih cʉ cja̱hni hnar bbede gá comparación, i̱na̱:
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Diguebbʉ ya, car jmu̱ bi xih car jardinero, bbʉ́, i̱mbi: “Nu̱u̱, ya xí nzʉ jñu̱ cjeya, dé dá e̱je̱ dí cca̱hti nʉr za gá higo, hni̱, jin te i tu̱. ¿Te i pɛjcua jabʉ i jø? Mejor gu tzɛjqui.”
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Bi da̱h car jardinero, i̱na̱: “Nuquɛ, Tzi Jmu̱, tøhmijma̱ nʉr cjeya‑yá, gu føhmi nʉr jöy, cja̱ gu jøhti lama.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Diguebbʉ ya, ʉr cjeya, bbʉ da du̱u̱ cʉ higo, rá zö bbʉ́. Cja̱ bbʉ jin te xcá ndu̱ car cjeya‑cá̱, nubbʉ́, xtá tzɛjqui bbʉ guí netjo.” Ncjapʉ gá nda̱h car jardinero.―
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Ca hnar nsabado, car Jesús már bbʉh pʉ jár templo cʉ judio, már u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Cja̱ bi cca̱hti, már bbʉh pʉ hnar bbɛjña̱, xquí ntjɛhui cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, eso, mí jñi̱ni. Mí ántjo nguá hño, cja̱ jí̱ mí tzö di hmöy derecho.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Bbʉ mí cca̱hti car bbɛjña̱‑ca̱ car Jesús, bi nzofo, bi xifi:
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Diguebbʉ ya, bi dyʉx quí dyɛ car Jesús, cja̱ exque bi joh car döhtji, bi hmöy rá zö, bi ncjua̱ngui cár xʉtja, bbʉ. Cja̱ car bbɛjña̱ ya, bi ndo xöjtibi car Tzi Ta ji̱tzi, bi dyöjpi mpöjcje.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Nu car hñøjø ca már dirigi car tsjödi, bi ndo ungui ʉr cuɛ, porque car pa‑ca̱ múr pa ca mí tzu̱jpi cʉ judio, nu car Jesús, nde̱jma̱ bi jojqui hnar döhtji. Eso, car hñøjø‑ca̱ bi huɛnti cʉ cja̱hni cʉ xquí jmuntzijʉ, bi hñi̱mbijʉ:
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Nu car Tzi Ta Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbi:
15 Então o Senhor respondeu:
16 ¿Cja jin gui tzö ca xcá joj nʉr bbɛjña̱‑nʉ, xí zötjo, nʉr pa nsábado ya? Dí ma̱ngö, rá ndo zö, como guejti‑nʉ́, ʉ́r cji ca ndom titajʉ Abraham. Mír ntzöhui gua cjʉhtzibi cár jñi̱ni rá pa ya, como ya xí nzʉ dieciocho año ca xcá nguati cár nda̱ji̱ car Satanás.―
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Bbʉ mí ma̱ ncjapʉ car Jesús, bi ncja í tzö quí contra, como jin gá mba̱di te pé drí da̱dijʉ. Nu cʉ pé dda cja̱hni bi mpöjmʉ, ca gá zö car bbɛjña̱ ca múr döhtji jma̱ja̱. Bi mpöjmʉ, como mí ndo ni̱gui cár ttzɛdi car Tzi Ta ji̱tzi por rá ngue cʉ milagro cʉ mí øti car Jesús.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ cja̱hni:
18 Jesus disse:
19 I ncjá ncja ngu̱ hnár tzi ndö ʉr murtaza ca bi dyɛnti hnar hñøjø pʉ jár jardín. Nttzɛditjo mí chi tchʉ car semilla‑ca̱, pe bi bøtze, bi te, ncja hnar tzi za. Bú e̱h cʉ tzi ttzʉntzʉ, bi ndøh pʉ jáy dyɛ car planta.― Da ncjadipʉ drí ngu̱jqui yʉ cja̱hni yʉ da hñe̱me̱bi nʉ́r palabra ca Ocja̱.
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús, i̱na̱:
20 Jesus continuou:
21 Nʉ́r palabra ca Ocja̱ i jñɛjmi car levadura ca i hua̱nihui rá ngu̱ car harina pa da ttøti ttu̱jme̱. Es xi jñu̱ ttɛni gá harina xí ñʉti pʉ, cja̱ hna tzi tʉjquitjo car levadura, pe nucá̱, i dyo göhtjo car cjʉni, i cjajpi da mføntzi.―
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Diguebbʉ ya, bi ma car Jesús. Bi bøm pʉ pa drí ma Jerusalén. Bi tjoh cʉ dda jñi̱ni rá nojo co cʉ dda tzi jñi̱nitjo hne̱je̱, má u̱jti cʉ cja̱hni.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Ca hnar cja̱hni bi dyön car Jesús nʉr nttöni‑nʉ́:
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 ―Gui uni ir mʉyjʉ gui cʉtijʉ jar goxtji rá nttzʉhti, menta i xojtjo. Ba e̱h car pa bbʉ xta ne rá ngu̱ cʉ cja̱hni da ñʉti, pe ya jin da jogui da ñʉtijʉ.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Car pa‑cá̱, ya xtrú bböh car mi̱ngu, ya xtrú ngoti car goxtji. Nubbʉ, masque xquí hmöjtijʉ pʉ tji, xquí ddootijʉ car goxtji, ya jin da jogui gui cʉtijʉ pʉ. Nubbʉ, xquí xijmʉ car mi̱ngu̱: “Nuquiguɛ, Tzi Jmu̱, xoguije tzʉ nir goxtji, pa gu cʉtije.” Pe guegue da da̱di: “Jin dí pa̱di jabʉ xquí hñe̱jmʉ. Jin dí meyaquijʉ.”
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 Diguebbʉ ya, pé xquí xijmʉ car mi̱ngu̱: “Dyøjma̱ja̱, Tzi Jmu̱, guí meyaguitjoje, hasta hnadi pʉ dú tzijʉ, cja̱ nuquiguɛ, gú u̱jtiguije quer tzi palabra pʉ jam ngu̱je.”
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Nu guegue pé da da̱di: “Dí xihquijʉ, jin dí pa̱di to í cja̱hniquiguɛjʉ. Wenijʉ ya, como guí ndu̱jpitejʉ.” Da ma̱ ncjapʉ car mi̱ngu̱.
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Nuquɛjʉ, guí israelitajʉ, dí xihquijʉ, ba e̱h car pa bbʉ xtí cca̱htijʉ cár jmandado cam Tzi Ta ji̱tzi cja̱ co te da ncja pʉ. Nubbʉ, xquí cca̱htijʉ cʉ ndom titajʉ, nu car Abraham, co car Isaac, co car Jacob cja̱ co göhtjo cʉ profeta cʉ mí bbʉ ya má yabbʉ, guegue‑cʉ́ dra bbʉh pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱, cja̱ nuquɛjʉ, jin gui cʉtijʉ pʉ, gui cojtijʉ pʉ tji. Nu pʉ tji, xquí ndo nzonijʉ cja̱ xquí ndo ntzøtijʉ.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Nubbʉ́, cʉ hnahño cja̱hni cʉ cjá xí dyøjmʉ ja i ncja ca Ocja̱, du e̱jmʉ desde pʉ jabʉ ba pøx nʉr jiadi, cja̱ co pʉ jabʉ rí ñʉy, du e̱jmʉ desde jar norte, cja̱ co desde jar sur. Masque jin gui israelita‑cʉ́, xta ñʉti pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱, da dyøtijʉ mbaxcjua. Nuquiguɛjʉ, guí israelitajʉ, xquí cojtijʉ pʉ tji.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Nubbʉ́, cʉ dda cja̱hni cʉ jin tza i pa̱di, yʉ pa ya, ja i ncja ca Ocja̱, da ñʉti‑cʉ́ pʉ jabʉ i bbʉ guegue. Cja̱ yʉ dda cja̱hni yʉ xí ndo nxöjmʉ cár palabra ca Ocja̱, da gojmʉ xʉtja, ni mpa da ñʉtijʉ pʉ.― Car Jesús bi xih cʉ cja̱hni yʉ palabra‑yʉ́.
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Mismo car hora‑cá̱, bú e̱h cʉ dda fariseo, bi göx car Jesús, bi xifi:
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Nu car Jesús bi da̱di, bi xih‑cʉ:
32 Jesus respondeu:
33 Cja̱ pé dí xihquijʉ, gu tɛn cam hñu̱ rá pa ya cor xu̱di, cja̱ ʉr ma̱ni xtá tzøngö pʉ jabʉ drá ma. Jí̱ rí ntzöhui da bböjtigui hua, como guehpʉ Jerusalén rá bböhti cʉ profeta, desde ya má yabbʉ.
33 E Jesus continuou:
34 Nuquɛjʉ, guí mi̱ngu̱jʉ Jerusalén, segue guí pöhtijʉ cʉ profeta, guí ccajnijʉ me̱do yí jmandadero car Tzi Ta ji̱tzi yʉ mbá pɛjni guegue pa drí nzohquijʉ. Guejquitjogö, xtú nzohquijʉ rá ngu̱ vez, ncja hnar tzu̱huade ga nzoh quí tzi huadetjo da guati, pa da juitzi. Pe nuquɛjʉ, jí̱ xquí ne xquí cuajquijʉ.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Dyøjma̱jʉ ya, ya xpa e̱h car pa bbʉ xta tjøhti quir ngu̱jʉ, como ya xta zoquijʉ car Tzi Ta ji̱tzi. Nugö dí xihquijʉ, ya jim pé gui cca̱jtiguijʉ, desde rá pa ya sta gue bbʉ xtí xijquigöjʉ: “Car Tzi Ta ji̱tzi da bendeci nʉr hñøjø nʉ ya xpa e̱je̱, guejnʉ xpá mɛjni guegue pa da mandadoguije.”― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.