Lucas 13

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mismo cʉ pa cʉ́, bi cjöx car Jesús, bi tsjifi, i̱mbijʉ:
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Bi da̱h car Jesús, bbʉ́, bi hñi̱mbijʉ:
2 Então Jesus lhes disse:
3 Nugö, dí xihquijʉ jí̱na̱. Dí xihquijʉ guehquitjoguɛjʉ, parejo guí ndu̱jpitejʉ co cʉ ddaa cʉ xí bböhti. Cja̱ pé dí xihquijʉ, bbʉ jin gui repentijʉ, xquí hna tu̱jʉ ncjapʉ hne̱je̱.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Xí cʉ dieciocho hñøjø cʉ mí mi̱ngu̱ Jerusalén, nu cʉ bi zɛhmi car ntorre pʉ Siloé bbʉ mí yøte, ¿cja guí ma̱nguɛjʉ, más mí ndo ndu̱jpite‑cʉ́ ni digue cʉ pé dda mi̱ngu̱ Jerusalén?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Ji̱na̱ hne̱je̱. Dí xihquijʉ, bbʉ jin gui repentijʉ, da ncjadipʉ drí zʉhqui quer castigojʉ hne̱je̱, ncja ngu̱ gá nzʉh cár castigo guegue‑cʉ́.― Bi ma̱ ncjapʉ car Jesús.
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Diguebbʉ ya car Jesús bi xih cʉ cja̱hni hnar bbede gá comparación, i̱na̱:
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Diguebbʉ ya, car jmu̱ bi xih car jardinero, bbʉ́, i̱mbi: “Nu̱u̱, ya xí nzʉ jñu̱ cjeya, dé dá e̱je̱ dí cca̱hti nʉr za gá higo, hni̱, jin te i tu̱. ¿Te i pɛjcua jabʉ i jø? Mejor gu tzɛjqui.”
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Bi da̱h car jardinero, i̱na̱: “Nuquɛ, Tzi Jmu̱, tøhmijma̱ nʉr cjeya‑yá, gu føhmi nʉr jöy, cja̱ gu jøhti lama.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Diguebbʉ ya, ʉr cjeya, bbʉ da du̱u̱ cʉ higo, rá zö bbʉ́. Cja̱ bbʉ jin te xcá ndu̱ car cjeya‑cá̱, nubbʉ́, xtá tzɛjqui bbʉ guí netjo.” Ncjapʉ gá nda̱h car jardinero.―
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Ca hnar nsabado, car Jesús már bbʉh pʉ jár templo cʉ judio, már u̱jti cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Cja̱ bi cca̱hti, már bbʉh pʉ hnar bbɛjña̱, xquí ntjɛhui cár nda̱ji̱ ca Jin Gui Jo, eso, mí jñi̱ni. Mí ántjo nguá hño, cja̱ jí̱ mí tzö di hmöy derecho.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Bbʉ mí cca̱hti car bbɛjña̱‑ca̱ car Jesús, bi nzofo, bi xifi:
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Diguebbʉ ya, bi dyʉx quí dyɛ car Jesús, cja̱ exque bi joh car döhtji, bi hmöy rá zö, bi ncjua̱ngui cár xʉtja, bbʉ. Cja̱ car bbɛjña̱ ya, bi ndo xöjtibi car Tzi Ta ji̱tzi, bi dyöjpi mpöjcje.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Nu car hñøjø ca már dirigi car tsjödi, bi ndo ungui ʉr cuɛ, porque car pa‑ca̱ múr pa ca mí tzu̱jpi cʉ judio, nu car Jesús, nde̱jma̱ bi jojqui hnar döhtji. Eso, car hñøjø‑ca̱ bi huɛnti cʉ cja̱hni cʉ xquí jmuntzijʉ, bi hñi̱mbijʉ:
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Nu car Tzi Ta Jesús bi da̱di, bi hñi̱mbi:
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 ¿Cja jin gui tzö ca xcá joj nʉr bbɛjña̱‑nʉ, xí zötjo, nʉr pa nsábado ya? Dí ma̱ngö, rá ndo zö, como guejti‑nʉ́, ʉ́r cji ca ndom titajʉ Abraham. Mír ntzöhui gua cjʉhtzibi cár jñi̱ni rá pa ya, como ya xí nzʉ dieciocho año ca xcá nguati cár nda̱ji̱ car Satanás.―
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Bbʉ mí ma̱ ncjapʉ car Jesús, bi ncja í tzö quí contra, como jin gá mba̱di te pé drí da̱dijʉ. Nu cʉ pé dda cja̱hni bi mpöjmʉ, ca gá zö car bbɛjña̱ ca múr döhtji jma̱ja̱. Bi mpöjmʉ, como mí ndo ni̱gui cár ttzɛdi car Tzi Ta ji̱tzi por rá ngue cʉ milagro cʉ mí øti car Jesús.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ cja̱hni:
18 Jesus disse:
19 I ncjá ncja ngu̱ hnár tzi ndö ʉr murtaza ca bi dyɛnti hnar hñøjø pʉ jár jardín. Nttzɛditjo mí chi tchʉ car semilla‑ca̱, pe bi bøtze, bi te, ncja hnar tzi za. Bú e̱h cʉ tzi ttzʉntzʉ, bi ndøh pʉ jáy dyɛ car planta.― Da ncjadipʉ drí ngu̱jqui yʉ cja̱hni yʉ da hñe̱me̱bi nʉ́r palabra ca Ocja̱.
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Cja̱ pé bi ma̱n car Jesús, i̱na̱:
20 Disse mais:
21 Nʉ́r palabra ca Ocja̱ i jñɛjmi car levadura ca i hua̱nihui rá ngu̱ car harina pa da ttøti ttu̱jme̱. Es xi jñu̱ ttɛni gá harina xí ñʉti pʉ, cja̱ hna tzi tʉjquitjo car levadura, pe nucá̱, i dyo göhtjo car cjʉni, i cjajpi da mføntzi.―
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Diguebbʉ ya, bi ma car Jesús. Bi bøm pʉ pa drí ma Jerusalén. Bi tjoh cʉ dda jñi̱ni rá nojo co cʉ dda tzi jñi̱nitjo hne̱je̱, má u̱jti cʉ cja̱hni.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Ca hnar cja̱hni bi dyön car Jesús nʉr nttöni‑nʉ́:
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 ―Gui uni ir mʉyjʉ gui cʉtijʉ jar goxtji rá nttzʉhti, menta i xojtjo. Ba e̱h car pa bbʉ xta ne rá ngu̱ cʉ cja̱hni da ñʉti, pe ya jin da jogui da ñʉtijʉ.
24 Jesus respondeu:
25 Car pa‑cá̱, ya xtrú bböh car mi̱ngu, ya xtrú ngoti car goxtji. Nubbʉ, masque xquí hmöjtijʉ pʉ tji, xquí ddootijʉ car goxtji, ya jin da jogui gui cʉtijʉ pʉ. Nubbʉ, xquí xijmʉ car mi̱ngu̱: “Nuquiguɛ, Tzi Jmu̱, xoguije tzʉ nir goxtji, pa gu cʉtije.” Pe guegue da da̱di: “Jin dí pa̱di jabʉ xquí hñe̱jmʉ. Jin dí meyaquijʉ.”
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Diguebbʉ ya, pé xquí xijmʉ car mi̱ngu̱: “Dyøjma̱ja̱, Tzi Jmu̱, guí meyaguitjoje, hasta hnadi pʉ dú tzijʉ, cja̱ nuquiguɛ, gú u̱jtiguije quer tzi palabra pʉ jam ngu̱je.”
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Nu guegue pé da da̱di: “Dí xihquijʉ, jin dí pa̱di to í cja̱hniquiguɛjʉ. Wenijʉ ya, como guí ndu̱jpitejʉ.” Da ma̱ ncjapʉ car mi̱ngu̱.
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Nuquɛjʉ, guí israelitajʉ, dí xihquijʉ, ba e̱h car pa bbʉ xtí cca̱htijʉ cár jmandado cam Tzi Ta ji̱tzi cja̱ co te da ncja pʉ. Nubbʉ, xquí cca̱htijʉ cʉ ndom titajʉ, nu car Abraham, co car Isaac, co car Jacob cja̱ co göhtjo cʉ profeta cʉ mí bbʉ ya má yabbʉ, guegue‑cʉ́ dra bbʉh pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱, cja̱ nuquɛjʉ, jin gui cʉtijʉ pʉ, gui cojtijʉ pʉ tji. Nu pʉ tji, xquí ndo nzonijʉ cja̱ xquí ndo ntzøtijʉ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Nubbʉ́, cʉ hnahño cja̱hni cʉ cjá xí dyøjmʉ ja i ncja ca Ocja̱, du e̱jmʉ desde pʉ jabʉ ba pøx nʉr jiadi, cja̱ co pʉ jabʉ rí ñʉy, du e̱jmʉ desde jar norte, cja̱ co desde jar sur. Masque jin gui israelita‑cʉ́, xta ñʉti pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱, da dyøtijʉ mbaxcjua. Nuquiguɛjʉ, guí israelitajʉ, xquí cojtijʉ pʉ tji.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Nubbʉ́, cʉ dda cja̱hni cʉ jin tza i pa̱di, yʉ pa ya, ja i ncja ca Ocja̱, da ñʉti‑cʉ́ pʉ jabʉ i bbʉ guegue. Cja̱ yʉ dda cja̱hni yʉ xí ndo nxöjmʉ cár palabra ca Ocja̱, da gojmʉ xʉtja, ni mpa da ñʉtijʉ pʉ.― Car Jesús bi xih cʉ cja̱hni yʉ palabra‑yʉ́.
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Mismo car hora‑cá̱, bú e̱h cʉ dda fariseo, bi göx car Jesús, bi xifi:
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Nu car Jesús bi da̱di, bi xih‑cʉ:
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Cja̱ pé dí xihquijʉ, gu tɛn cam hñu̱ rá pa ya cor xu̱di, cja̱ ʉr ma̱ni xtá tzøngö pʉ jabʉ drá ma. Jí̱ rí ntzöhui da bböjtigui hua, como guehpʉ Jerusalén rá bböhti cʉ profeta, desde ya má yabbʉ.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Nuquɛjʉ, guí mi̱ngu̱jʉ Jerusalén, segue guí pöhtijʉ cʉ profeta, guí ccajnijʉ me̱do yí jmandadero car Tzi Ta ji̱tzi yʉ mbá pɛjni guegue pa drí nzohquijʉ. Guejquitjogö, xtú nzohquijʉ rá ngu̱ vez, ncja hnar tzu̱huade ga nzoh quí tzi huadetjo da guati, pa da juitzi. Pe nuquɛjʉ, jí̱ xquí ne xquí cuajquijʉ.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Dyøjma̱jʉ ya, ya xpa e̱h car pa bbʉ xta tjøhti quir ngu̱jʉ, como ya xta zoquijʉ car Tzi Ta ji̱tzi. Nugö dí xihquijʉ, ya jim pé gui cca̱jtiguijʉ, desde rá pa ya sta gue bbʉ xtí xijquigöjʉ: “Car Tzi Ta ji̱tzi da bendeci nʉr hñøjø nʉ ya xpa e̱je̱, guejnʉ xpá mɛjni guegue pa da mandadoguije.”― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesús.
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.