João 2
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Diguebbʉ ya, ca xtrá jñu̱jpa, bi ncja hnar ntja̱jti pʉ jar tzi jñini Caná, jar estado Galilea. Bi ma jar ntja̱jti cár me car Jesús.
1 Três dias depois, celebravam-se bodas em Caná da Galiléia, e achava-se ali a mãe de Jesus.
2 Guejtjo bi ttzojni car Jesús co quí amigo cʉ mí ntzixihui, cja̱ bi möjmʉ pʉ jar mbaxcjua hne̱je̱.
2 Também foram convidados Jesus e os seus discípulos.
3 Bbʉ már tzijʉ cʉ cja̱hni, bi tjeh car vino. Cja̱ cár me car Jesús bi xifi:
3 Como viesse a faltar vinho, a mãe de Jesus disse-lhe: Eles já não têm vinho.
4 Car Jesús ya bi da̱di, i̱na̱:
4 Respondeu-lhe Jesus: Mulher, isso compete a nós? Minha hora ainda não chegou.
5 Diguebbʉ ya, cár me car Jesús bi xih cʉ muzo cʉ már döjʉ car jñu̱ni:
5 Disse, então, sua mãe aos serventes: Fazei o que ele vos disser.
6 Már jøx pʉ jar ngu̱ ddajto cʉ ndo ttzøy gá me̱do, mí po deje. Cada hnar ttzøy mí ntzöhui yo o jñu̱ xøni cʉ deje. Cʉ judio mí cupa nʉr deje rá ngu̱ pa drí nxʉtijʉ cja̱ drí nxajmʉ, ncja ngu̱ nguá ndɛn quí costumbrejʉ.
6 Ora, achavam-se ali seis talhas de pedra para as purificações dos judeus, que continham cada qual duas ou três medidas.
7 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ muzo:
7 Jesus ordena-lhes: Enchei as talhas de água. Eles encheram-nas até em cima.
8 Ma ya, car Jesús pé bi xijmʉ:
8 Tirai agora , disse-lhes Jesus, e levai ao chefe dos serventes. E levaram.
9 Diguebbʉ ya, car presidente bi zö car deje ca xquí ttøti ʉr vino. Jí̱ mí pa̱ guegue jabʉ xcuí hñe̱h car vino‑ca̱, nu cʉ muzo cʉ xcuí du̱jʉ, mí pa̱dijʉ jabʉ xcuí hñe̱je̱. Car presidente bi nzoh car novio, bbʉ.
9 Logo que o chefe dos serventes provou da água tornada vinho, não sabendo de onde era {se bem que o soubessem os serventes, pois tinham tirado a água}, chamou o noivo
10 Bi xifi:
10 e disse-lhe: É costume servir primeiro o vinho bom e, depois, quando os convidados já estão quase embriagados, servir o menos bom. Mas tu guardaste o vinho melhor até agora.
11 Car Jesús bi dyøti nʉr milagro‑nʉ jar tzi jñini Caná, jar estado Galilea. Gue nʉr primero ʉr milagro bi dyøti guegue. Quí amigo car Jesús cʉ mí ntzixihui bi cca̱htijʉ ter bɛh ca̱ bi ncja, cja̱ bi ba̱dijʉ, mí yojmi cár ttzɛdi ca Ocja̱ car Jesús. Bi hñe̱me̱jʉ, cierto xcuí hñe̱ ji̱tzi‑ca̱.
11 Este foi o primeiro milagre de Jesus; realizou-o em Caná da Galiléia. Manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Diguebbʉ ya car Jesús bi bøm pʉ jar jñini Caná, gá nga̱h pʉ Capernaum. Má yojmi cár me, quí cjua̱da̱, hne̱h quí amigo cʉ mí ntzixihui. Cja̱ bú hmʉpjʉ pʉ jar jñini Capernaum tengu̱ tzi mpa.
12 Depois disso, desceu para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ali só demoraram poucos dias.
13 Cʉ judio ya xti zöjʉ car mbaxcjua ca i tsjifi ʉr Pascua. Nubbʉ, bi ma car Jesús, gá mbøx pʉ jar jñini Jerusalén.
13 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
14 Bi ñʉti pʉ jár tji car ndo templo, cja̱ bú töti pʉ cʉ hñøjø cʉ mí pö nda̱ni, cja̱ co cʉ ddaa cʉ mí pö dɛjti co paloma. Mí bbö cʉ zu̱we̱‑cʉ pa di bböhti cja̱ di jña̱htibi ca Ocja̱ pʉ jar altar. Guejtjo már bbʉh pʉ cʉ dda cja̱hni cʉ mí pöti domi. Göhtjo már øti negocio pʉ.
14 Encontrou no templo os negociantes de bois, ovelhas e pombas, e mesas dos trocadores de moedas.
15 Bbʉ mí jianti ya‑cʉ car Jesús, bi dyøti hnar chirio gá ntja̱ji̱, bi fongui göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, cja̱ co cʉ dɛjti co cʉ nda̱ni. Bi dyentibi quí mexa cʉ to mí pöti domi, bi fontibi quí domi.
15 Fez ele um chicote de cordas, expulsou todos do templo, como também as ovelhas e os bois, espalhou pelo chão o dinheiro dos trocadores e derrubou as mesas.
16 Cja̱ bi xih cʉ to mí pö paloma:
16 Disse aos que vendiam as pombas: Tirai isto daqui e não façais da casa de meu Pai uma casa de negociantes.
17 Bbʉ mí jianti quí möxte ter bɛh ca̱ bi ncja, bi mbe̱nijʉ ca hnar palabra ca i ju̱x pʉ jar Escritura, i ma̱: “Dí ndo ne pa da jma̱jtibi nʉ́r ngu̱ ca Ocja̱, eso, dí tsjeyabi yʉ to jin gui tzu̱jpi.”
17 Lembraram-se então os seus discípulos do que está escrito: O zelo da tua casa me consome {Sl 68,10}.
18 Pe bi da̱j ya quí jefe cʉ judio cʉ mí mandadobi, bi dyönijʉ car Jesús:
18 Perguntaram-lhe os judeus: Que sinal nos apresentas tu, para procederes deste modo?
19 Bi da̱h car Jesús, bi xijmʉ:
19 Respondeu-lhes Jesus: Destruí vós este templo, e eu o reerguerei em três dias.
20 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱n cʉ judio, bi hñi̱na̱jʉ:
20 Os judeus replicaram: Em quarenta e seis anos foi edificado este templo, e tu hás de levantá-lo em três dias?!
21 Nu car Jesús mí ña̱ digue cár cuerpo guegue ncjahmʉ dur templo‑ca̱.
21 Mas ele falava do templo do seu corpo.
22 Hasta bbʉ mí du̱ car Jesús cja̱ pé bi nantzi, nubbʉ, cja bi mbe̱n quí möxte nʉr palabra nʉ xquí ma̱ guegue, cja̱ bi ba̱dijʉ te mí ne di ma̱. Nubbʉ, bi hñemejʉ, ya xquí zʉh cʉ palabra cʉ i ma̱m pʉ jar Escritura.
22 Depois que ressurgiu dos mortos, os seus discípulos lembraram-se destas palavras e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Car Jesús már bbʉh pʉ Jerusalén bbʉ mí ncja car mbaxcjua ca i tsjifi ʉr Pascua. Már ndo ngu̱ cʉ cja̱hni bi cca̱htijʉ cʉ milagro cʉ mí øti car Jesús, cja̱ bi guatijʉ.
23 Enquanto Jesus celebrava em Jerusalém a festa da Páscoa, muitos creram no seu nome, à vista dos milagres que fazia.
24 Nu car Jesús, bi cca̱hti cʉ cja̱hni‑cʉ ncjahmʉ jin tza mí ntjumʉy ca mír dɛnijʉ, como ya xi mí pa̱di, jin di segue di dɛni göhtjo‑cʉ.
24 Mas Jesus mesmo não se fiava neles, porque os conhecia a todos.
25 Como guegue mí cca̱hti mbo í mʉy göhtjo cʉ cja̱hni, cja̱ jí̱ mí nesta pa to di xifi ja i ncja nʉr cja̱hni. Guejtsjɛ guegue mí pa̱di ja ga mbe̱n yʉ cja̱hni mbo ʉ́r tzi mʉyjʉ.
25 Ele não necessitava que alguém desse testemunho de nenhum homem, pois ele bem sabia o que havia no homem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.