João 2
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Diguebbʉ ya, ca xtrá jñu̱jpa, bi ncja hnar ntja̱jti pʉ jar tzi jñini Caná, jar estado Galilea. Bi ma jar ntja̱jti cár me car Jesús.
1 Dois dias depois, houve um casamento no povoado de Caná, na região da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 Guejtjo bi ttzojni car Jesús co quí amigo cʉ mí ntzixihui, cja̱ bi möjmʉ pʉ jar mbaxcjua hne̱je̱.
2 Jesus e os seus discípulos também tinham sido convidados para o casamento.
3 Bbʉ már tzijʉ cʉ cja̱hni, bi tjeh car vino. Cja̱ cár me car Jesús bi xifi:
3 Quando acabou o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — O vinho acabou.
4 Car Jesús ya bi da̱di, i̱na̱:
4 Jesus respondeu:
5 Diguebbʉ ya, cár me car Jesús bi xih cʉ muzo cʉ már döjʉ car jñu̱ni:
5 Então ela disse aos empregados: — Façam o que ele mandar.
6 Már jøx pʉ jar ngu̱ ddajto cʉ ndo ttzøy gá me̱do, mí po deje. Cada hnar ttzøy mí ntzöhui yo o jñu̱ xøni cʉ deje. Cʉ judio mí cupa nʉr deje rá ngu̱ pa drí nxʉtijʉ cja̱ drí nxajmʉ, ncja ngu̱ nguá ndɛn quí costumbrejʉ.
6 Ali perto estavam seis potes de pedra; em cada um cabiam entre oitenta e cento e vinte litros de água. Os judeus usavam a água que guardavam nesses potes nas suas cerimônias de purificação .
7 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ muzo:
7 Jesus disse aos empregados: E eles os encheram até a boca.
8 Ma ya, car Jesús pé bi xijmʉ:
8 Em seguida Jesus mandou: E eles levaram.
9 Diguebbʉ ya, car presidente bi zö car deje ca xquí ttøti ʉr vino. Jí̱ mí pa̱ guegue jabʉ xcuí hñe̱h car vino‑ca̱, nu cʉ muzo cʉ xcuí du̱jʉ, mí pa̱dijʉ jabʉ xcuí hñe̱je̱. Car presidente bi nzoh car novio, bbʉ.
9 Então o dirigente da festa provou a água, e a água tinha virado vinho. Ele não sabia de onde tinha vindo aquele vinho, mas os empregados sabiam. Por isso ele chamou o noivo
10 Bi xifi:
10 e disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, depois que os convidados já beberam muito, servem o vinho comum. Mas você guardou até agora o melhor vinho.
11 Car Jesús bi dyøti nʉr milagro‑nʉ jar tzi jñini Caná, jar estado Galilea. Gue nʉr primero ʉr milagro bi dyøti guegue. Quí amigo car Jesús cʉ mí ntzixihui bi cca̱htijʉ ter bɛh ca̱ bi ncja, cja̱ bi ba̱dijʉ, mí yojmi cár ttzɛdi ca Ocja̱ car Jesús. Bi hñe̱me̱jʉ, cierto xcuí hñe̱ ji̱tzi‑ca̱.
11 Jesus fez esse seu primeiro milagre em Caná da Galileia. Assim ele revelou a sua natureza divina, e os seus discípulos creram nele.
12 Diguebbʉ ya car Jesús bi bøm pʉ jar jñini Caná, gá nga̱h pʉ Capernaum. Má yojmi cár me, quí cjua̱da̱, hne̱h quí amigo cʉ mí ntzixihui. Cja̱ bú hmʉpjʉ pʉ jar jñini Capernaum tengu̱ tzi mpa.
12 Depois disso, Jesus, a sua mãe, os seus irmãos e os seus discípulos foram para a cidade de Cafarnaum e ficaram alguns dias ali.
13 Cʉ judio ya xti zöjʉ car mbaxcjua ca i tsjifi ʉr Pascua. Nubbʉ, bi ma car Jesús, gá mbøx pʉ jar jñini Jerusalén.
13 Alguns dias antes da Páscoa dos judeus, Jesus foi até a cidade de Jerusalém.
14 Bi ñʉti pʉ jár tji car ndo templo, cja̱ bú töti pʉ cʉ hñøjø cʉ mí pö nda̱ni, cja̱ co cʉ ddaa cʉ mí pö dɛjti co paloma. Mí bbö cʉ zu̱we̱‑cʉ pa di bböhti cja̱ di jña̱htibi ca Ocja̱ pʉ jar altar. Guejtjo már bbʉh pʉ cʉ dda cja̱hni cʉ mí pöti domi. Göhtjo már øti negocio pʉ.
14 No pátio do Templo encontrou pessoas vendendo bois, ovelhas e pombas; e viu também os que, sentados às suas mesas, trocavam dinheiro para o povo.
15 Bbʉ mí jianti ya‑cʉ car Jesús, bi dyøti hnar chirio gá ntja̱ji̱, bi fongui göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, cja̱ co cʉ dɛjti co cʉ nda̱ni. Bi dyentibi quí mexa cʉ to mí pöti domi, bi fontibi quí domi.
15 Então ele fez um chicote de cordas e expulsou toda aquela gente dali e também as ovelhas e os bois. Virou as mesas dos que trocavam dinheiro, e as moedas se espalharam pelo chão.
16 Cja̱ bi xih cʉ to mí pö paloma:
16 E disse aos que vendiam pombas:
17 Bbʉ mí jianti quí möxte ter bɛh ca̱ bi ncja, bi mbe̱nijʉ ca hnar palabra ca i ju̱x pʉ jar Escritura, i ma̱: “Dí ndo ne pa da jma̱jtibi nʉ́r ngu̱ ca Ocja̱, eso, dí tsjeyabi yʉ to jin gui tzu̱jpi.”
17 Então os discípulos dele lembraram das palavras das Escrituras Sagradas que dizem: “O meu amor pela tua casa, ó Deus, queima dentro de mim como fogo.”
18 Pe bi da̱j ya quí jefe cʉ judio cʉ mí mandadobi, bi dyönijʉ car Jesús:
18 Aí os líderes judeus perguntaram: — Que milagre você pode fazer para nos provar que tem autoridade para fazer isso?
19 Bi da̱h car Jesús, bi xijmʉ:
19 Jesus respondeu:
20 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱n cʉ judio, bi hñi̱na̱jʉ:
20 Eles disseram: — A construção deste Templo levou quarenta e seis anos, e você diz que vai construí-lo de novo em três dias?
21 Nu car Jesús mí ña̱ digue cár cuerpo guegue ncjahmʉ dur templo‑ca̱.
21 Porém o templo do qual Jesus estava falando era o seu próprio corpo.
22 Hasta bbʉ mí du̱ car Jesús cja̱ pé bi nantzi, nubbʉ, cja bi mbe̱n quí möxte nʉr palabra nʉ xquí ma̱ guegue, cja̱ bi ba̱dijʉ te mí ne di ma̱. Nubbʉ, bi hñemejʉ, ya xquí zʉh cʉ palabra cʉ i ma̱m pʉ jar Escritura.
22 Quando Jesus foi ressuscitado, os seus discípulos lembraram que ele tinha dito isso e então creram nas Escrituras Sagradas e nas palavras dele.
23 Car Jesús már bbʉh pʉ Jerusalén bbʉ mí ncja car mbaxcjua ca i tsjifi ʉr Pascua. Már ndo ngu̱ cʉ cja̱hni bi cca̱htijʉ cʉ milagro cʉ mí øti car Jesús, cja̱ bi guatijʉ.
23 Quando Jesus estava em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa , muitos creram nele porque viram os milagres que ele fazia.
24 Nu car Jesús, bi cca̱hti cʉ cja̱hni‑cʉ ncjahmʉ jin tza mí ntjumʉy ca mír dɛnijʉ, como ya xi mí pa̱di, jin di segue di dɛni göhtjo‑cʉ.
24 Mas Jesus não confiava neles, pois os conhecia muito bem.
25 Como guegue mí cca̱hti mbo í mʉy göhtjo cʉ cja̱hni, cja̱ jí̱ mí nesta pa to di xifi ja i ncja nʉr cja̱hni. Guejtsjɛ guegue mí pa̱di ja ga mbe̱n yʉ cja̱hni mbo ʉ́r tzi mʉyjʉ.
25 E ninguém precisava falar com ele sobre qualquer pessoa, pois ele sabia o que cada pessoa pensava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.