João 2
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Diguebbʉ ya, ca xtrá jñu̱jpa, bi ncja hnar ntja̱jti pʉ jar tzi jñini Caná, jar estado Galilea. Bi ma jar ntja̱jti cár me car Jesús.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, achando-se ali a mãe de Jesus.
2 Guejtjo bi ttzojni car Jesús co quí amigo cʉ mí ntzixihui, cja̱ bi möjmʉ pʉ jar mbaxcjua hne̱je̱.
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 Bbʉ már tzijʉ cʉ cja̱hni, bi tjeh car vino. Cja̱ cár me car Jesús bi xifi:
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: Eles não têm mais vinho.
4 Car Jesús ya bi da̱di, i̱na̱:
4 Mas Jesus lhe disse: Mulher, que tenho eu contigo? Ainda não é chegada a minha hora.
5 Diguebbʉ ya, cár me car Jesús bi xih cʉ muzo cʉ már döjʉ car jñu̱ni:
5 Então, ela falou aos serventes: Fazei tudo o que ele vos disser.
6 Már jøx pʉ jar ngu̱ ddajto cʉ ndo ttzøy gá me̱do, mí po deje. Cada hnar ttzøy mí ntzöhui yo o jñu̱ xøni cʉ deje. Cʉ judio mí cupa nʉr deje rá ngu̱ pa drí nxʉtijʉ cja̱ drí nxajmʉ, ncja ngu̱ nguá ndɛn quí costumbrejʉ.
6 Estavam ali seis talhas de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e cada uma levava duas ou três metretas.
7 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xih cʉ muzo:
7 Jesus lhes disse: Enchei de água as talhas. E eles as encheram totalmente.
8 Ma ya, car Jesús pé bi xijmʉ:
8 Então, lhes determinou: Tirai agora e levai ao mestre-sala. Eles o fizeram.
9 Diguebbʉ ya, car presidente bi zö car deje ca xquí ttøti ʉr vino. Jí̱ mí pa̱ guegue jabʉ xcuí hñe̱h car vino‑ca̱, nu cʉ muzo cʉ xcuí du̱jʉ, mí pa̱dijʉ jabʉ xcuí hñe̱je̱. Car presidente bi nzoh car novio, bbʉ.
9 Tendo o mestre-sala provado a água transformada em vinho (não sabendo donde viera, se bem que o sabiam os serventes que haviam tirado a água), chamou o noivo
10 Bi xifi:
10 e lhe disse: Todos costumam pôr primeiro o bom vinho e, quando já beberam fartamente, servem o inferior; tu, porém, guardaste o bom vinho até agora.
11 Car Jesús bi dyøti nʉr milagro‑nʉ jar tzi jñini Caná, jar estado Galilea. Gue nʉr primero ʉr milagro bi dyøti guegue. Quí amigo car Jesús cʉ mí ntzixihui bi cca̱htijʉ ter bɛh ca̱ bi ncja, cja̱ bi ba̱dijʉ, mí yojmi cár ttzɛdi ca Ocja̱ car Jesús. Bi hñe̱me̱jʉ, cierto xcuí hñe̱ ji̱tzi‑ca̱.
11 Com este, deu Jesus princípio a seus sinais em Caná da Galileia; manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Diguebbʉ ya car Jesús bi bøm pʉ jar jñini Caná, gá nga̱h pʉ Capernaum. Má yojmi cár me, quí cjua̱da̱, hne̱h quí amigo cʉ mí ntzixihui. Cja̱ bú hmʉpjʉ pʉ jar jñini Capernaum tengu̱ tzi mpa.
12 Depois disto, desceu ele para Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Cʉ judio ya xti zöjʉ car mbaxcjua ca i tsjifi ʉr Pascua. Nubbʉ, bi ma car Jesús, gá mbøx pʉ jar jñini Jerusalén.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, subiu Jesus para Jerusalém.
14 Bi ñʉti pʉ jár tji car ndo templo, cja̱ bú töti pʉ cʉ hñøjø cʉ mí pö nda̱ni, cja̱ co cʉ ddaa cʉ mí pö dɛjti co paloma. Mí bbö cʉ zu̱we̱‑cʉ pa di bböhti cja̱ di jña̱htibi ca Ocja̱ pʉ jar altar. Guejtjo már bbʉh pʉ cʉ dda cja̱hni cʉ mí pöti domi. Göhtjo már øti negocio pʉ.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados;
15 Bbʉ mí jianti ya‑cʉ car Jesús, bi dyøti hnar chirio gá ntja̱ji̱, bi fongui göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, cja̱ co cʉ dɛjti co cʉ nda̱ni. Bi dyentibi quí mexa cʉ to mí pöti domi, bi fontibi quí domi.
15 tendo feito um azorrague de cordas, expulsou todos do templo, bem como as ovelhas e os bois, derramou pelo chão o dinheiro dos cambistas, virou as mesas
16 Cja̱ bi xih cʉ to mí pö paloma:
16 e disse aos que vendiam as pombas: Tirai daqui estas coisas; não façais da casa de meu Pai casa de negócio.
17 Bbʉ mí jianti quí möxte ter bɛh ca̱ bi ncja, bi mbe̱nijʉ ca hnar palabra ca i ju̱x pʉ jar Escritura, i ma̱: “Dí ndo ne pa da jma̱jtibi nʉ́r ngu̱ ca Ocja̱, eso, dí tsjeyabi yʉ to jin gui tzu̱jpi.”
17 Lembraram-se os seus discípulos de que está escrito: O zelo da tua casa me consumirá.
18 Pe bi da̱j ya quí jefe cʉ judio cʉ mí mandadobi, bi dyönijʉ car Jesús:
18 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Que sinal nos mostras, para fazeres estas coisas?
19 Bi da̱h car Jesús, bi xijmʉ:
19 Jesus lhes respondeu: Destruí este santuário, e em três dias o reconstruirei.
20 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱n cʉ judio, bi hñi̱na̱jʉ:
20 Replicaram os judeus: Em quarenta e seis anos foi edificado este santuário, e tu, em três dias, o levantarás?
21 Nu car Jesús mí ña̱ digue cár cuerpo guegue ncjahmʉ dur templo‑ca̱.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 Hasta bbʉ mí du̱ car Jesús cja̱ pé bi nantzi, nubbʉ, cja bi mbe̱n quí möxte nʉr palabra nʉ xquí ma̱ guegue, cja̱ bi ba̱dijʉ te mí ne di ma̱. Nubbʉ, bi hñemejʉ, ya xquí zʉh cʉ palabra cʉ i ma̱m pʉ jar Escritura.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, lembraram-se os seus discípulos de que ele dissera isto; e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Car Jesús már bbʉh pʉ Jerusalén bbʉ mí ncja car mbaxcjua ca i tsjifi ʉr Pascua. Már ndo ngu̱ cʉ cja̱hni bi cca̱htijʉ cʉ milagro cʉ mí øti car Jesús, cja̱ bi guatijʉ.
23 Estando ele em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos, vendo os sinais que ele fazia, creram no seu nome;
24 Nu car Jesús, bi cca̱hti cʉ cja̱hni‑cʉ ncjahmʉ jin tza mí ntjumʉy ca mír dɛnijʉ, como ya xi mí pa̱di, jin di segue di dɛni göhtjo‑cʉ.
24 mas o próprio Jesus não se confiava a eles, porque os conhecia a todos.
25 Como guegue mí cca̱hti mbo í mʉy göhtjo cʉ cja̱hni, cja̱ jí̱ mí nesta pa to di xifi ja i ncja nʉr cja̱hni. Guejtsjɛ guegue mí pa̱di ja ga mbe̱n yʉ cja̱hni mbo ʉ́r tzi mʉyjʉ.
25 E não precisava de que alguém lhe desse testemunho a respeito do homem, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.