João 21

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Bbʉ ya xquí tzi cja mpa, pé bi ni̱gui car Jesús pʉ jabʉ már bbʉh quí möxte. Guegue‑cʉ má dyojʉ ca hnanguadi car mar ca i tsjifi Tiberias. Bi ncjahua gá ni̱gui guegue.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Car pa‑ca̱, már yojmʉ cʉ ddaa quí möxte car Jesús: car Simón Pedro, car Tomás, ca guejtjo mí tsjifi ʉr Cuate, car Natanael ca múr mi̱ngu̱ Caná pʉ jar jöy Galilea, cʉ yojo quí ttʉ car Zebedeo, cja̱ co pé dda yojo cʉ hñøjø cʉ xquí dɛn car Jesús hne̱je̱.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Bi ma̱n car Simón Pedro, bi xih cʉ pé ddaa:
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Bbʉ ya xní ni̱gui, bi jiantijʉ hnar hñøjø, már bböj nʉ jár nttza̱ni car mar. Nu cʉ hñøjø cʉ már pamöyjʉ jin gá mba̱dijʉ, ¿cja gue car Jesús‑ca̱?
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Diguebbʉ ya, car Jesús bi mahti, bi dyönijʉ:
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xijmʉ:
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Diguebbʉ ya, ca hnaa quí möxte car Jesús ca más mí ntzixihui bi nzoh car Pedro, bi xifi:
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Nu cʉ pé dda quí möxte, ddahtzʉ nguá hñe̱jmʉ jar barco, mbá cjʉtijʉ car hmamöy, mí ñu̱xi möy. Porque mí bbɛjti como cien metro pa di zøni jár nttza̱ni car mar.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Cja̱ bbʉ mí bøxjʉ jar barco, bi cca̱htijʉ hnar tzibi, nxøgue dɛjtzibi, xquí cjöx pʉ xøtze cʉ dda möy, cja̱ co cʉ dda tju̱jme̱.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Car Jesús ya bi xih quí möxte:
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Nubbʉ, car Pedro bi ñʉti jar barco, bi gʉx car hmamöy gá ma jar jöy, mí ñu̱x cʉ möy, cja̱ göhtjo mí ndo möytsjɛ, mí zøti ciento cincuenta y tres. Masque már ndo ngu̱, jin gá xɛh car hmamöy.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Diguebbʉ ya, car Jesús bi mahti quí möxte, bi xijmʉ:
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Cja̱ bbʉ ya xquí guatijʉ jar tzibi, car Jesús bi gʉx cʉ tju̱jme̱ cja̱ bi un quí möxte, cja̱ co guejti cʉ möy.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Guejnʉ ya xi mír cja jñu̱ vez ca mír ni̱gui car Jesús pʉ jabʉ mí bbʉh quí möxte, bbʉ ya xquí du̱ guegue, cja̱ pé xquí jña̱ ʉ́r jña̱.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Cja̱ bbʉ ya xquí guadi xquí zijʉ, car Jesús bi nzoh car Simón Pedro, bi dyöni:
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Ma ya car Jesús bi yojpi bi dyön car Pedro:
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Nu car Jesús pé bi ma̱n ca rí cja jñu̱ vez:
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Dyøjma̱ja̱ nʉr palabra nʉ gu xihqui, bbʉ ngúr ba̱tjzi hñøjøtjo, nguí cøjtsjɛ quir da̱jtu̱, nguí pa pʉ jabʉ nguí ne. Pe bbʉ ya xcrú ntita ya, xquí tʉnguitjo quir dyɛ, cja̱ pé hnar cja̱hni da cøjtiquitjo quir da̱jtu̱ cja̱ da zixqui pʉ jabʉ jin gui ne gui ma.―
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Bbʉ mí ma̱ ncjapʉ car Jesús, mí ne di ma̱ ja ncja drí du̱ car Pedro. Nucá̱ di ndo hñeme car Jesús göhtjo mbo ʉ́r mʉy, hasta di bböhti por rá nguehca̱. Nu car Jesús, bbʉ ya xquí xih car Pedro ncjapʉ, pé bi xifi:
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Má bbɛtohui car Pedro co car Jesús, cja̱ má tɛn ca hnaa ca más mí ntzixihui car Jesús. Guegue‑ca̱ xquí mi̱h pʉ jár lado car Jesús bbʉ már tzijma̱jʉ car cena. Guejtjo xquí guati pʉ jabʉ már bbʉjma̱ja̱ car Jesús, cja̱ xquí dyöni: “Nuquɛ, Tzi Jmu̱, ¿toca̱ da döqui?” Car Pedro bi bböti, bi cca̱hti car möxte‑ca̱ mbá tɛni guegue.
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Nubbʉ, car Pedro bi dyön car Jesús:
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús:
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Nubbʉ, bi ntʉngui car palabra ca xquí jma̱ digue car möxte‑ca̱. Mí ma̱n cʉ ddaa cʉ mí tɛnijʉ car Jesús, jin di du̱ ca hnaa hasta bbʉ pé xtu e̱h car Cristo. Pe jí̱ mí guehca̱ xquí ma̱n car Jesús‑ca̱, jøntsjɛtjo xquí ma̱: “Bbʉ dí ne pa da døhmi‑nʉ hasta pé xcuá e̱cö, ¿te cja, bbʉ?”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Nugö, xtú øti na̱r libro‑na̱, dúr möxtegö mí ndo ma̱jqui car Jesús, cja̱ guejcö bi xijqui ncjanʉ. Dú cca̱htitsjɛgö car Jesús bbʉ mí dyøti yʉ cosa yʉ i ju̱xcua. Eso, dí pa̱di, cierto göhtjo yʉ xtú ju̱xcua.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Guejtjo i bbʉ pé dda cosa rá ngu̱ cʉ bi dyøti car Jesús. Jin to di jiöti di jñu̱tzi göhtjo‑cʉ. Cja̱ bbʉ to di jñu̱x‑cʉ, dí i̱ngö ni mpa di ntzöhui hua jar mundo cʉ libro cʉ di ttøte. Amén.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.