João 21
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Bbʉ ya xquí tzi cja mpa, pé bi ni̱gui car Jesús pʉ jabʉ már bbʉh quí möxte. Guegue‑cʉ má dyojʉ ca hnanguadi car mar ca i tsjifi Tiberias. Bi ncjahua gá ni̱gui guegue.
1 Depois disso, Jesus apareceu novamente a seus discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que aconteceu:
2 Car pa‑ca̱, már yojmʉ cʉ ddaa quí möxte car Jesús: car Simón Pedro, car Tomás, ca guejtjo mí tsjifi ʉr Cuate, car Natanael ca múr mi̱ngu̱ Caná pʉ jar jöy Galilea, cʉ yojo quí ttʉ car Zebedeo, cja̱ co pé dda yojo cʉ hñøjø cʉ xquí dɛn car Jesús hne̱je̱.
2 estavam ali Simão Pedro, Tomé, apelidado de Gêmeo, Natanael, de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e outros dois discípulos.
3 Bi ma̱n car Simón Pedro, bi xih cʉ pé ddaa:
3 Simão Pedro disse: “Vou pescar”. “Nós também vamos”, disseram os outros. Assim, entraram no barco e foram, mas não pegaram coisa alguma a noite toda.
4 Bbʉ ya xní ni̱gui, bi jiantijʉ hnar hñøjø, már bböj nʉ jár nttza̱ni car mar. Nu cʉ hñøjø cʉ már pamöyjʉ jin gá mba̱dijʉ, ¿cja gue car Jesús‑ca̱?
4 Ao amanhecer, Jesus estava na praia, mas os discípulos não o reconheceram.
5 Diguebbʉ ya, car Jesús bi mahti, bi dyönijʉ:
5 Ele perguntou: “Filhos, por acaso vocês têm peixe para comer?”. “Não”, responderam eles.
6 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xijmʉ:
6 Então ele disse: “Lancem a rede para o lado direito do barco e pegarão”. Fizeram assim e não conseguiam recolher a rede, de tão cheia de peixes que estava.
7 Diguebbʉ ya, ca hnaa quí möxte car Jesús ca más mí ntzixihui bi nzoh car Pedro, bi xifi:
7 O discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: “É o Senhor!”. Quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, vestiu a capa, pois a havia removido para trabalhar, e saltou na água.
8 Nu cʉ pé dda quí möxte, ddahtzʉ nguá hñe̱jmʉ jar barco, mbá cjʉtijʉ car hmamöy, mí ñu̱xi möy. Porque mí bbɛjti como cien metro pa di zøni jár nttza̱ni car mar.
8 Os outros ficaram no barco e puxaram até a praia a rede carregada, pois estavam a apenas uns noventa metros de distância.
9 Cja̱ bbʉ mí bøxjʉ jar barco, bi cca̱htijʉ hnar tzibi, nxøgue dɛjtzibi, xquí cjöx pʉ xøtze cʉ dda möy, cja̱ co cʉ dda tju̱jme̱.
9 Quando chegaram, encontraram um braseiro, no qual havia um peixe, e pão.
10 Car Jesús ya bi xih quí möxte:
10 Jesus disse: “Tragam alguns dos peixes que vocês acabaram de pegar”.
11 Nubbʉ, car Pedro bi ñʉti jar barco, bi gʉx car hmamöy gá ma jar jöy, mí ñu̱x cʉ möy, cja̱ göhtjo mí ndo möytsjɛ, mí zøti ciento cincuenta y tres. Masque már ndo ngu̱, jin gá xɛh car hmamöy.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a praia. Havia 153 peixes grandes e, no entanto, a rede não arrebentou.
12 Diguebbʉ ya, car Jesús bi mahti quí möxte, bi xijmʉ:
12 “Venham comer!”, disse Jesus. Nenhum dos discípulos tinha coragem de perguntar: “Quem é você?”, pois sabiam muito bem que era o Senhor.
13 Cja̱ bbʉ ya xquí guatijʉ jar tzibi, car Jesús bi gʉx cʉ tju̱jme̱ cja̱ bi un quí möxte, cja̱ co guejti cʉ möy.
13 Então Jesus lhes serviu o pão e o peixe.
14 Guejnʉ ya xi mír cja jñu̱ vez ca mír ni̱gui car Jesús pʉ jabʉ mí bbʉh quí möxte, bbʉ ya xquí du̱ guegue, cja̱ pé xquí jña̱ ʉ́r jña̱.
14 Foi a terceira vez que Jesus apareceu a seus discípulos depois de ressuscitar dos mortos.
15 Cja̱ bbʉ ya xquí guadi xquí zijʉ, car Jesús bi nzoh car Simón Pedro, bi dyöni:
15 Depois da refeição, Jesus perguntou a Simão Pedro: “Simão, filho de João, você me ama mais do que estes?”. “Sim, Senhor”, respondeu Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então alimente meus cordeiros”, disse Jesus.
16 Ma ya car Jesús bi yojpi bi dyön car Pedro:
16 Jesus repetiu a pergunta: “Simão, filho de João, você me ama?”. “Sim, Senhor”, disse Pedro. “O senhor sabe que eu o amo”. “Então cuide de minhas ovelhas”, disse Jesus.
17 Nu car Jesús pé bi ma̱n ca rí cja jñu̱ vez:
17 Pela terceira vez, ele perguntou: “Simão, filho de João, você me ama?”. Pedro ficou triste porque Jesus fez a pergunta pela terceira vez e disse: “O Senhor sabe todas as coisas. Sabe que eu o amo”. Jesus disse: “Então alimente minhas ovelhas.
18 Dyøjma̱ja̱ nʉr palabra nʉ gu xihqui, bbʉ ngúr ba̱tjzi hñøjøtjo, nguí cøjtsjɛ quir da̱jtu̱, nguí pa pʉ jabʉ nguí ne. Pe bbʉ ya xcrú ntita ya, xquí tʉnguitjo quir dyɛ, cja̱ pé hnar cja̱hni da cøjtiquitjo quir da̱jtu̱ cja̱ da zixqui pʉ jabʉ jin gui ne gui ma.―
18 “Eu lhe digo a verdade: quando você era jovem, podia agir como bem entendia; vestia-se e ia aonde queria. Mas, quando for velho, estenderá as mãos e outros o vestirão e o levarão aonde você não quer ir”.
19 Bbʉ mí ma̱ ncjapʉ car Jesús, mí ne di ma̱ ja ncja drí du̱ car Pedro. Nucá̱ di ndo hñeme car Jesús göhtjo mbo ʉ́r mʉy, hasta di bböhti por rá nguehca̱. Nu car Jesús, bbʉ ya xquí xih car Pedro ncjapʉ, pé bi xifi:
19 Jesus disse isso para informá-lo com que tipo de morte ele iria glorificar a Deus. Então Jesus lhe disse: “Siga-me”.
20 Má bbɛtohui car Pedro co car Jesús, cja̱ má tɛn ca hnaa ca más mí ntzixihui car Jesús. Guegue‑ca̱ xquí mi̱h pʉ jár lado car Jesús bbʉ már tzijma̱jʉ car cena. Guejtjo xquí guati pʉ jabʉ már bbʉjma̱ja̱ car Jesús, cja̱ xquí dyöni: “Nuquɛ, Tzi Jmu̱, ¿toca̱ da döqui?” Car Pedro bi bböti, bi cca̱hti car möxte‑ca̱ mbá tɛni guegue.
20 Pedro se virou e viu atrás deles o discípulo a quem Jesus amava, aquele que havia se reclinado perto de Jesus durante a ceia e perguntado: “Senhor, quem o trairá?”.
21 Nubbʉ, car Pedro bi dyön car Jesús:
21 Pedro perguntou a Jesus: “Senhor, e quanto a ele?”.
22 Cja̱ bi da̱j ya car Jesús:
22 Jesus respondeu: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa? Quanto a você, siga-me”.
23 Nubbʉ, bi ntʉngui car palabra ca xquí jma̱ digue car möxte‑ca̱. Mí ma̱n cʉ ddaa cʉ mí tɛnijʉ car Jesús, jin di du̱ ca hnaa hasta bbʉ pé xtu e̱h car Cristo. Pe jí̱ mí guehca̱ xquí ma̱n car Jesús‑ca̱, jøntsjɛtjo xquí ma̱: “Bbʉ dí ne pa da døhmi‑nʉ hasta pé xcuá e̱cö, ¿te cja, bbʉ?”
23 Por isso espalhou-se entre a comunidade dos irmãos o rumor de que esse discípulo não morreria. Não foi isso, porém, o que Jesus disse. Ele apenas disse: “Se eu quiser que ele permaneça vivo até eu voltar, o que lhe importa?”.
24 Nugö, xtú øti na̱r libro‑na̱, dúr möxtegö mí ndo ma̱jqui car Jesús, cja̱ guejcö bi xijqui ncjanʉ. Dú cca̱htitsjɛgö car Jesús bbʉ mí dyøti yʉ cosa yʉ i ju̱xcua. Eso, dí pa̱di, cierto göhtjo yʉ xtú ju̱xcua.
24 Este é o discípulo que dá testemunho destes acontecimentos e que os registrou aqui. E sabemos que seu relato é fiel.
25 Guejtjo i bbʉ pé dda cosa rá ngu̱ cʉ bi dyøti car Jesús. Jin to di jiöti di jñu̱tzi göhtjo‑cʉ. Cja̱ bbʉ to di jñu̱x‑cʉ, dí i̱ngö ni mpa di ntzöhui hua jar mundo cʉ libro cʉ di ttøte. Amén.
25 Jesus também fez muitas outras coisas. Se todas fossem registradas, suponho que nem o mundo inteiro poderia conter todos os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.