João 20
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Car primero ʉr pa car semana, bi ma car María Magdalena ndo nxu̱ditjo pʉ jabʉ xquí cjöti cár cuerpo car Jesús. Jí̱ tza bbe mí ni̱gui bbʉ mí ma. Bi zøti pʉ jar cueva pʉ jabʉ xquí cjöti cár cuerpo, cja̱ bi cca̱hti, ya xquí ccʉhtzi car ndo me̱do pʉ jar goxtji, xquí ma hnanguadi.
1 No primeiro dia que se seguia ao sábado, Maria Madalena foi ao sepulcro, de manhã cedo, quando ainda estava escuro. Viu a pedra removida do sepulcro.
2 Bbʉ mí cca̱hti‑ca̱ car María, bi gʉ ʉr ddiji, bi ma pʉ jabʉ mí bbʉh car Pedro cja̱ co ca hnaa quí möxte car Jesús ca más mí ntzixihui, cja̱ bi xih‑cʉ:
2 Correu e foi dizer a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava: Tiraram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram!
3 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱, car Pedro co ca pé hnaa quí möxte car Jesús bi bøm pʉ jar ciudad, bi ma nttzɛdi gá mɛhui pʉ jar cueva.
3 Saiu então Pedro com aquele outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Bi tijmi car Pedro co ca pé hnar hñøjø ca más mí ntzixhui car Jesús. Cja̱ car Pedro bi ttzo xʉtja. Nu ca pé hnaa bi da̱ja̱, bbɛto bi zøti pʉ jabʉ xquí cjöhtibi cár cuerpo car Jesús.
4 Corriam juntos, mas aquele outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Cja̱ bi am pʉ jar goxtji car cueva, bi cca̱hti pʉ mbo, xquí ttzoh pʉ cʉ da̱jtu̱ cʉ xquí bbanti cár cuerpo car Jesús. Nu car möxte‑ca̱, jim be mí cʉti pʉ mbo car cueva.
5 Inclinou-se e viu ali os panos no chão, mas não entrou.
6 Diguebbʉ ya, pé bi zøti car Simón Pedro, mbá ntɛnihui ca pé hnaa. Guegue ya bi ñʉti jar cueva, cja̱ bi cca̱hti ja már ncja cʉ da̱jtu̱.
6 Chegou Simão Pedro que o seguia, entrou no sepulcro e viu os panos postos no chão.
7 Car bayo ca xquí hnu̱htibi cár ña̱ car Jesús, jí̱ mí yojmi cʉ pé ddaa. Hnani már bbʉy, xquí bbantzi.
7 Viu também o sudário que estivera sobre a cabeça de Jesus. Não estava, porém, com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Bbʉ ya xquí ñʉti pʉ mbo car Pedro, diguebbʉ ya, pé bi ñʉti ca pé hnaa ca bbɛto xquí zøte. Guejti‑ca̱ bi cca̱hti ja már ncja cʉ da̱jtu̱. Nubbʉ, bi hñeme car möxte‑cá̱, cierto ya xquí jña̱ ʉ́r jña̱ car Jesús.
8 Então entrou também o discípulo que havia chegado primeiro ao sepulcro. Viu e creu.
9 Hasta car hora‑ca̱, jí̱ bbe mí ntiendejʉ quí möxte car Jesús car palabra ca i ma̱m pʉ jar Escritura, bbʉ di hñe̱h ca hnar hñøjø ca xtrú hñi̱x ca Ocja̱, guegue mí nesta di du̱ cja̱ pé di nantzi. Nu car hora‑ca̱, bi ntiendejʉ cja̱ bi hñe̱mejʉ bbʉ́.
9 Em verdade, ainda não haviam entendido a Escritura, segundo a qual Jesus devia ressuscitar dentre os mortos.
10 Diguebbʉ ya cʉ yojo‑cʉ bi ma í ngu̱hui, bbʉ.
10 Os discípulos, então, voltaram para as suas casas.
11 Nu car María Magdalena xcuí goh pʉ jar cueva, pʉ jabʉ xquí cjöti car ánima már bböjti pʉ tji, már zontjo. Bi ani, bi cca̱hti pʉ mbo.
11 Entretanto, Maria se conservava do lado de fora perto do sepulcro e chorava. Chorando, inclinou-se para olhar dentro do sepulcro.
12 Bi cca̱hti yojo anxe mí je ttaxi da̱tu̱, már ju̱ pʉ mbo, pʉ jabʉ xquí cjötijma̱ car ánima. Ca hnaa már ju̱h pʉ jabʉ xquí cjöxjma̱ cár ña̱ car Jesús, nu ca pé hnaa ya már ju̱h pʉ jabʉ xquí bbojma̱ quí hua.
12 Viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde estivera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Guegue cʉ anxe bi xijmi car María:
13 Eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Bbʉ mí ma̱ ncjapʉ, car María bi bböti, bi cca̱hti car Jesús már bböh pʉ. Pe jin gá meya toca̱.
14 Ditas estas palavras, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não o reconheceu.
15 Ma ya, car Jesús pé bi dyön car María:
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem procuras? Supondo ela que fosse o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste e eu o irei buscar.
16 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nømbi cár tju̱ju̱, bi nzofo, i̱na̱:
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Voltando-se ela, exclamou em hebraico: Rabôni! {que quer dizer Mestre}.
17 Diguebbʉ ya car Jesús bi xifi:
17 Disse-lhe Jesus: Não me retenhas, porque ainda não subi a meu Pai, mas vai a meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Diguebbʉ ya car María Magdalena bi ma gá ma pʉ jabʉ már bbʉh quí möxte car Jesús, cja̱ bú xih‑cʉ́:
18 Maria Madalena correu para anunciar aos discípulos que ela tinha visto o Senhor e contou o que ele lhe tinha falado.
19 Bbʉ ya xquí nde, exque gue car pa‑ca̱, car primero ʉr pa car semana, bi jmuntzi quí möxte car Jesús, bi gotijʉ cʉ goxtji, como mí ntzu̱jʉ, certa di zʉdijʉ quí jefe cʉ judio. Nubbʉ, car Jesús bi hna ni̱guitjo pʉ jabʉ már bbʉh‑cʉ. Bi hmöh madé cja̱ bi nzofo, bi xijmʉ:
19 Na tarde do mesmo dia, que era o primeiro da semana, os discípulos tinham fechado as portas do lugar onde se achavam, por medo dos judeus. Jesus veio e pôs-se no meio deles. Disse-lhes ele: A paz esteja convosco!
20 Bbʉ xquí ma̱ ncjanʉ car Jesús, bi tʉngui quí dyɛ cja̱ bi xohtzi cár bbøtze, bi u̱jti‑cʉ. Cja̱ bi cca̱hti quí möxte, bi meyajʉ car Tzi Ta Jesús. Nubbʉ, bi ndo mpöjmʉ bbʉ.
20 Dito isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. Os discípulos alegraram-se ao ver o Senhor.
21 Ma ya, car Jesús pé bi xih‑cʉ:
21 Disse-lhes outra vez: A paz esteja convosco! Como o Pai me enviou, assim também eu vos envio a vós.
22 Bbʉ mí guadi mí ma̱n car palabra‑ca̱, bi juijni quí möxte, bi xijmʉ:
22 Depois dessas palavras, soprou sobre eles dizendo-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Guejtjo dí ddahqui quer cargojʉ pa gui xijmʉ cʉ cja̱hni cʉ da hñemegui, ca Ocja̱ ya xí perdonabi ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ. Guejti cʉ cja̱hni cʉ jin da hñemegui, dí ddahqui quer cargojʉ gui xijmʉ‑cʉ́, i tu̱di ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ. Ca Ocja̱ jin da perdonabi cʉ.―
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, ser-lhes-ão perdoados; àqueles a quem os retiverdes, ser-lhes-ão retidos.
24 Mí bbʉh ca hnaa quí möxte car Jesús, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Tomás, guejtjo mí tsjifi ʉr Cuate. Ca hna xu̱y bbʉ mí ni̱gui car Jesús pʉ jabʉ xquí jmuntzi quí möxte, jí̱ már bbʉh pʉ car Tomás.
24 Tomé, um dos Doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Eso, cʉ pé dda möxte bi xijmʉ car Tomás bbʉ mí ntjɛjʉ:
25 Os outros discípulos disseram-lhe: Vimos o Senhor. Mas ele replicou-lhes: Se não vir nas suas mãos o sinal dos pregos, e não puser o meu dedo no lugar dos pregos, e não introduzir a minha mão no seu lado, não acreditarei!
26 Cja̱ bbʉ mí zʉ ñojto, quí möxte car Jesús pé bi jmu̱ntzi pʉ mbo car ngu̱. Car pa‑ca̱, guejti car Tomás már bbʉbi cʉ pé ddaa. Car Jesús, pé hnar vez bi ñʉti pʉ jabʉ már bbʉpjʉ, már cjotitjo cʉ goxtji. Bi hmöh pʉ madé, cja̱ bi nzoh quí möxte, pé bi xijmʉ:
26 Oito dias depois, estavam os seus discípulos outra vez no mesmo lugar e Tomé com eles. Estando trancadas as portas, veio Jesus, pôs-se no meio deles e disse: A paz esteja convosco!
27 Ma ya bi nzoh car Tomás, bi xifi:
27 Depois disse a Tomé: Introduz aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos. Põe a tua mão no meu lado. Não sejas incrédulo, mas homem de fé.
28 Bi da̱j ya car Tomás, bi xifi:
28 Respondeu-lhe Tomé: Meu Senhor e meu Deus!
29 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xifi:
29 Disse-lhe Jesus: Creste, porque me viste. Felizes aqueles que crêem sem ter visto!
30 Car Jesús pé bi dyøti pé dda milagro már ngu̱, cja̱ bi cca̱htijʉ quí möxte. Jin gui ju̱xcua na̱r libro‑na̱ göhtjo cʉ milagro cʉ bi dyøte.
30 Fez Jesus, na presença dos seus discípulos, ainda muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Yʉ tengu̱tjo xtú ju̱xcua da sirve pa gui hñemejʉ, car Jesús mí gue car Cristo ca xquí hñi̱x ca Ocja̱, guegue múr Ttʉ‑ca̱. Xí ttøti na̱r libro‑na̱ pa gui hñemejʉ guegue, cja̱ pa gui pɛhtzijʉ car nzajqui ca jin da tjegue.
31 Mas estes foram escritos, para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais a vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.