João 20
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA
1 Car primero ʉr pa car semana, bi ma car María Magdalena ndo nxu̱ditjo pʉ jabʉ xquí cjöti cár cuerpo car Jesús. Jí̱ tza bbe mí ni̱gui bbʉ mí ma. Bi zøti pʉ jar cueva pʉ jabʉ xquí cjöti cár cuerpo, cja̱ bi cca̱hti, ya xquí ccʉhtzi car ndo me̱do pʉ jar goxtji, xquí ma hnanguadi.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Bbʉ mí cca̱hti‑ca̱ car María, bi gʉ ʉr ddiji, bi ma pʉ jabʉ mí bbʉh car Pedro cja̱ co ca hnaa quí möxte car Jesús ca más mí ntzixihui, cja̱ bi xih‑cʉ:
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱, car Pedro co ca pé hnaa quí möxte car Jesús bi bøm pʉ jar ciudad, bi ma nttzɛdi gá mɛhui pʉ jar cueva.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Bi tijmi car Pedro co ca pé hnar hñøjø ca más mí ntzixhui car Jesús. Cja̱ car Pedro bi ttzo xʉtja. Nu ca pé hnaa bi da̱ja̱, bbɛto bi zøti pʉ jabʉ xquí cjöhtibi cár cuerpo car Jesús.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Cja̱ bi am pʉ jar goxtji car cueva, bi cca̱hti pʉ mbo, xquí ttzoh pʉ cʉ da̱jtu̱ cʉ xquí bbanti cár cuerpo car Jesús. Nu car möxte‑ca̱, jim be mí cʉti pʉ mbo car cueva.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Diguebbʉ ya, pé bi zøti car Simón Pedro, mbá ntɛnihui ca pé hnaa. Guegue ya bi ñʉti jar cueva, cja̱ bi cca̱hti ja már ncja cʉ da̱jtu̱.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Car bayo ca xquí hnu̱htibi cár ña̱ car Jesús, jí̱ mí yojmi cʉ pé ddaa. Hnani már bbʉy, xquí bbantzi.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Bbʉ ya xquí ñʉti pʉ mbo car Pedro, diguebbʉ ya, pé bi ñʉti ca pé hnaa ca bbɛto xquí zøte. Guejti‑ca̱ bi cca̱hti ja már ncja cʉ da̱jtu̱. Nubbʉ, bi hñeme car möxte‑cá̱, cierto ya xquí jña̱ ʉ́r jña̱ car Jesús.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Hasta car hora‑ca̱, jí̱ bbe mí ntiendejʉ quí möxte car Jesús car palabra ca i ma̱m pʉ jar Escritura, bbʉ di hñe̱h ca hnar hñøjø ca xtrú hñi̱x ca Ocja̱, guegue mí nesta di du̱ cja̱ pé di nantzi. Nu car hora‑ca̱, bi ntiendejʉ cja̱ bi hñe̱mejʉ bbʉ́.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Diguebbʉ ya cʉ yojo‑cʉ bi ma í ngu̱hui, bbʉ.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Nu car María Magdalena xcuí goh pʉ jar cueva, pʉ jabʉ xquí cjöti car ánima már bböjti pʉ tji, már zontjo. Bi ani, bi cca̱hti pʉ mbo.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Bi cca̱hti yojo anxe mí je ttaxi da̱tu̱, már ju̱ pʉ mbo, pʉ jabʉ xquí cjötijma̱ car ánima. Ca hnaa már ju̱h pʉ jabʉ xquí cjöxjma̱ cár ña̱ car Jesús, nu ca pé hnaa ya már ju̱h pʉ jabʉ xquí bbojma̱ quí hua.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Guegue cʉ anxe bi xijmi car María:
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Bbʉ mí ma̱ ncjapʉ, car María bi bböti, bi cca̱hti car Jesús már bböh pʉ. Pe jin gá meya toca̱.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Ma ya, car Jesús pé bi dyön car María:
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nømbi cár tju̱ju̱, bi nzofo, i̱na̱:
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Diguebbʉ ya car Jesús bi xifi:
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Diguebbʉ ya car María Magdalena bi ma gá ma pʉ jabʉ már bbʉh quí möxte car Jesús, cja̱ bú xih‑cʉ́:
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Bbʉ ya xquí nde, exque gue car pa‑ca̱, car primero ʉr pa car semana, bi jmuntzi quí möxte car Jesús, bi gotijʉ cʉ goxtji, como mí ntzu̱jʉ, certa di zʉdijʉ quí jefe cʉ judio. Nubbʉ, car Jesús bi hna ni̱guitjo pʉ jabʉ már bbʉh‑cʉ. Bi hmöh madé cja̱ bi nzofo, bi xijmʉ:
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Bbʉ xquí ma̱ ncjanʉ car Jesús, bi tʉngui quí dyɛ cja̱ bi xohtzi cár bbøtze, bi u̱jti‑cʉ. Cja̱ bi cca̱hti quí möxte, bi meyajʉ car Tzi Ta Jesús. Nubbʉ, bi ndo mpöjmʉ bbʉ.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Ma ya, car Jesús pé bi xih‑cʉ:
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Bbʉ mí guadi mí ma̱n car palabra‑ca̱, bi juijni quí möxte, bi xijmʉ:
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Guejtjo dí ddahqui quer cargojʉ pa gui xijmʉ cʉ cja̱hni cʉ da hñemegui, ca Ocja̱ ya xí perdonabi ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ. Guejti cʉ cja̱hni cʉ jin da hñemegui, dí ddahqui quer cargojʉ gui xijmʉ‑cʉ́, i tu̱di ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ. Ca Ocja̱ jin da perdonabi cʉ.―
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Mí bbʉh ca hnaa quí möxte car Jesús, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Tomás, guejtjo mí tsjifi ʉr Cuate. Ca hna xu̱y bbʉ mí ni̱gui car Jesús pʉ jabʉ xquí jmuntzi quí möxte, jí̱ már bbʉh pʉ car Tomás.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Eso, cʉ pé dda möxte bi xijmʉ car Tomás bbʉ mí ntjɛjʉ:
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Cja̱ bbʉ mí zʉ ñojto, quí möxte car Jesús pé bi jmu̱ntzi pʉ mbo car ngu̱. Car pa‑ca̱, guejti car Tomás már bbʉbi cʉ pé ddaa. Car Jesús, pé hnar vez bi ñʉti pʉ jabʉ már bbʉpjʉ, már cjotitjo cʉ goxtji. Bi hmöh pʉ madé, cja̱ bi nzoh quí möxte, pé bi xijmʉ:
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Ma ya bi nzoh car Tomás, bi xifi:
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Bi da̱j ya car Tomás, bi xifi:
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xifi:
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Car Jesús pé bi dyøti pé dda milagro már ngu̱, cja̱ bi cca̱htijʉ quí möxte. Jin gui ju̱xcua na̱r libro‑na̱ göhtjo cʉ milagro cʉ bi dyøte.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Yʉ tengu̱tjo xtú ju̱xcua da sirve pa gui hñemejʉ, car Jesús mí gue car Cristo ca xquí hñi̱x ca Ocja̱, guegue múr Ttʉ‑ca̱. Xí ttøti na̱r libro‑na̱ pa gui hñemejʉ guegue, cja̱ pa gui pɛhtzijʉ car nzajqui ca jin da tjegue.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.