João 20

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Car primero ʉr pa car semana, bi ma car María Magdalena ndo nxu̱ditjo pʉ jabʉ xquí cjöti cár cuerpo car Jesús. Jí̱ tza bbe mí ni̱gui bbʉ mí ma. Bi zøti pʉ jar cueva pʉ jabʉ xquí cjöti cár cuerpo, cja̱ bi cca̱hti, ya xquí ccʉhtzi car ndo me̱do pʉ jar goxtji, xquí ma hnanguadi.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, enquanto ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Bbʉ mí cca̱hti‑ca̱ car María, bi gʉ ʉr ddiji, bi ma pʉ jabʉ mí bbʉh car Pedro cja̱ co ca hnaa quí möxte car Jesús ca más mí ntzixihui, cja̱ bi xih‑cʉ:
2 Correu e encontrou Simão Pedro e o outro discípulo, aquele a quem Jesus amava, e disse: “Tiraram do túmulo o corpo do Senhor, e não sabemos onde o colocaram!”.
3 Bbʉ mí dyøj ya‑ca̱, car Pedro co ca pé hnaa quí möxte car Jesús bi bøm pʉ jar ciudad, bi ma nttzɛdi gá mɛhui pʉ jar cueva.
3 Pedro e o outro discípulo foram ao túmulo.
4 Bi tijmi car Pedro co ca pé hnar hñøjø ca más mí ntzixhui car Jesús. Cja̱ car Pedro bi ttzo xʉtja. Nu ca pé hnaa bi da̱ja̱, bbɛto bi zøti pʉ jabʉ xquí cjöhtibi cár cuerpo car Jesús.
4 Os dois corriam, mas o outro discípulo foi mais rápido que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Cja̱ bi am pʉ jar goxtji car cueva, bi cca̱hti pʉ mbo, xquí ttzoh pʉ cʉ da̱jtu̱ cʉ xquí bbanti cár cuerpo car Jesús. Nu car möxte‑ca̱, jim be mí cʉti pʉ mbo car cueva.
5 Abaixou-se, olhou para dentro e viu ali as faixas de linho, mas não entrou.
6 Diguebbʉ ya, pé bi zøti car Simón Pedro, mbá ntɛnihui ca pé hnaa. Guegue ya bi ñʉti jar cueva, cja̱ bi cca̱hti ja már ncja cʉ da̱jtu̱.
6 Então Simão Pedro chegou e entrou. Também viu ali as faixas de linho
7 Car bayo ca xquí hnu̱htibi cár ña̱ car Jesús, jí̱ mí yojmi cʉ pé ddaa. Hnani már bbʉy, xquí bbantzi.
7 e notou que o pano que cobria a cabeça de Jesus estava dobrado e colocado à parte.
8 Bbʉ ya xquí ñʉti pʉ mbo car Pedro, diguebbʉ ya, pé bi ñʉti ca pé hnaa ca bbɛto xquí zøte. Guejti‑ca̱ bi cca̱hti ja már ncja cʉ da̱jtu̱. Nubbʉ, bi hñeme car möxte‑cá̱, cierto ya xquí jña̱ ʉ́r jña̱ car Jesús.
8 O discípulo que havia chegado primeiro ao túmulo também entrou, viu e creu.
9 Hasta car hora‑ca̱, jí̱ bbe mí ntiendejʉ quí möxte car Jesús car palabra ca i ma̱m pʉ jar Escritura, bbʉ di hñe̱h ca hnar hñøjø ca xtrú hñi̱x ca Ocja̱, guegue mí nesta di du̱ cja̱ pé di nantzi. Nu car hora‑ca̱, bi ntiendejʉ cja̱ bi hñe̱mejʉ bbʉ́.
9 Pois até então não haviam compreendido as Escrituras segundo as quais era necessário que Jesus ressuscitasse dos mortos.
10 Diguebbʉ ya cʉ yojo‑cʉ bi ma í ngu̱hui, bbʉ.
10 Os discípulos voltaram para casa.
11 Nu car María Magdalena xcuí goh pʉ jar cueva, pʉ jabʉ xquí cjöti car ánima már bböjti pʉ tji, már zontjo. Bi ani, bi cca̱hti pʉ mbo.
11 Maria estava do lado de fora do túmulo. Chorando, abaixou-se, olhou para dentro
12 Bi cca̱hti yojo anxe mí je ttaxi da̱tu̱, már ju̱ pʉ mbo, pʉ jabʉ xquí cjötijma̱ car ánima. Ca hnaa már ju̱h pʉ jabʉ xquí cjöxjma̱ cár ña̱ car Jesús, nu ca pé hnaa ya már ju̱h pʉ jabʉ xquí bbojma̱ quí hua.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados à cabeceira e aos pés do lugar onde tinha estado o corpo de Jesus.
13 Guegue cʉ anxe bi xijmi car María:
13 Os anjos lhe perguntaram: “Mulher, por que você está chorando?”. Ela respondeu: “Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o colocaram”.
14 Bbʉ mí ma̱ ncjapʉ, car María bi bböti, bi cca̱hti car Jesús már bböh pʉ. Pe jin gá meya toca̱.
14 Então, ao virar-se para sair, viu alguém em pé. Era Jesus, mas ela não o reconheceu.
15 Ma ya, car Jesús pé bi dyön car María:
15 “Mulher, por que está chorando?”, perguntou ele. “A quem você procura?” Pensando que fosse o jardineiro, ela disse: “Se o senhor o levou embora, diga-me onde o colocou, e eu irei buscá-lo”.
16 Diguebbʉ ya, car Jesús bi nømbi cár tju̱ju̱, bi nzofo, i̱na̱:
16 “Maria!”, disse Jesus. Ela se voltou para ele e exclamou: “Rabôni!” (que, em aramaico, quer dizer “Mestre!”).
17 Diguebbʉ ya car Jesús bi xifi:
17 Jesus lhe disse: “Não se agarre a mim, pois ainda não subi ao Pai. Mas vá procurar meus irmãos e diga-lhes: ‘Eu vou subir para meu Pai e Pai de vocês, para meu Deus e Deus de vocês’”.
18 Diguebbʉ ya car María Magdalena bi ma gá ma pʉ jabʉ már bbʉh quí möxte car Jesús, cja̱ bú xih‑cʉ́:
18 Maria Madalena encontrou os discípulos e lhes disse: “Vi o Senhor!”. Então contou o que Jesus havia falado.
19 Bbʉ ya xquí nde, exque gue car pa‑ca̱, car primero ʉr pa car semana, bi jmuntzi quí möxte car Jesús, bi gotijʉ cʉ goxtji, como mí ntzu̱jʉ, certa di zʉdijʉ quí jefe cʉ judio. Nubbʉ, car Jesús bi hna ni̱guitjo pʉ jabʉ már bbʉh‑cʉ. Bi hmöh madé cja̱ bi nzofo, bi xijmʉ:
19 Ao entardecer daquele primeiro dia da semana, os discípulos estavam reunidos com as portas trancadas, por medo dos líderes judeus. De repente, Jesus surgiu no meio deles e disse: “Paz seja com vocês!”.
20 Bbʉ xquí ma̱ ncjanʉ car Jesús, bi tʉngui quí dyɛ cja̱ bi xohtzi cár bbøtze, bi u̱jti‑cʉ. Cja̱ bi cca̱hti quí möxte, bi meyajʉ car Tzi Ta Jesús. Nubbʉ, bi ndo mpöjmʉ bbʉ.
20 Enquanto falava, mostrou-lhes as feridas nas mãos e no lado. Eles se encheram de alegria quando viram o Senhor.
21 Ma ya, car Jesús pé bi xih‑cʉ:
21 Mais uma vez, ele disse: “Paz seja com vocês! Assim como o Pai me enviou, eu os envio”.
22 Bbʉ mí guadi mí ma̱n car palabra‑ca̱, bi juijni quí möxte, bi xijmʉ:
22 Então soprou sobre eles e disse: “Recebam o Espírito Santo.
23 Guejtjo dí ddahqui quer cargojʉ pa gui xijmʉ cʉ cja̱hni cʉ da hñemegui, ca Ocja̱ ya xí perdonabi ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ. Guejti cʉ cja̱hni cʉ jin da hñemegui, dí ddahqui quer cargojʉ gui xijmʉ‑cʉ́, i tu̱di ca rá nttzo ca xí dyøtijʉ. Ca Ocja̱ jin da perdonabi cʉ.―
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, eles estarão perdoados. Se não perdoarem, eles não estarão perdoados”.
24 Mí bbʉh ca hnaa quí möxte car Jesús, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Tomás, guejtjo mí tsjifi ʉr Cuate. Ca hna xu̱y bbʉ mí ni̱gui car Jesús pʉ jabʉ xquí jmuntzi quí möxte, jí̱ már bbʉh pʉ car Tomás.
24 Um dos Doze, Tomé, apelidado de Gêmeo, não estava com os outros quando Jesus surgiu no meio deles.
25 Eso, cʉ pé dda möxte bi xijmʉ car Tomás bbʉ mí ntjɛjʉ:
25 Eles lhe disseram: “Vimos o Senhor!”. Ele, porém, respondeu: “Não acreditarei se não vir as marcas dos pregos em suas mãos e não puser meus dedos nelas e minha mão na marca em seu lado”.
26 Cja̱ bbʉ mí zʉ ñojto, quí möxte car Jesús pé bi jmu̱ntzi pʉ mbo car ngu̱. Car pa‑ca̱, guejti car Tomás már bbʉbi cʉ pé ddaa. Car Jesús, pé hnar vez bi ñʉti pʉ jabʉ már bbʉpjʉ, már cjotitjo cʉ goxtji. Bi hmöh pʉ madé, cja̱ bi nzoh quí möxte, pé bi xijmʉ:
26 Oito dias depois, os discípulos estavam juntos novamente e, dessa vez, Tomé estava com eles. As portas estavam trancadas, mas, de repente, como antes, Jesus surgiu no meio deles. “Paz seja com vocês!”, disse ele.
27 Ma ya bi nzoh car Tomás, bi xifi:
27 Então, disse a Tomé: “Ponha seu dedo aqui, e veja minhas mãos. Ponha sua mão na marca em meu lado. Não seja incrédulo. Creia!”.
28 Bi da̱j ya car Tomás, bi xifi:
28 “Meu Senhor e meu Deus!”, disse Tomé.
29 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xifi:
29 Então Jesus lhe disse: “Você crê porque me viu. Felizes são aqueles que creem sem ver”.
30 Car Jesús pé bi dyøti pé dda milagro már ngu̱, cja̱ bi cca̱htijʉ quí möxte. Jin gui ju̱xcua na̱r libro‑na̱ göhtjo cʉ milagro cʉ bi dyøte.
30 Os discípulos viram Jesus fazer muitos outros sinais além dos que se encontram registrados neste livro.
31 Yʉ tengu̱tjo xtú ju̱xcua da sirve pa gui hñemejʉ, car Jesús mí gue car Cristo ca xquí hñi̱x ca Ocja̱, guegue múr Ttʉ‑ca̱. Xí ttøti na̱r libro‑na̱ pa gui hñemejʉ guegue, cja̱ pa gui pɛhtzijʉ car nzajqui ca jin da tjegue.
31 Estes, porém, estão registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo nele, tenham vida pelo poder do seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.