João 12
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Bbʉ mí bbɛjti ddajto mpa pa di tzo car mbaxcjua, car Jesús bi ma pʉ jar tzi jñini Betania, pʉ jabʉ mí bbʉh car Lázaro. Guegue‑ca̱ xquí du̱, cja̱ car Jesús, pé xquí xotzi.
1 Seis dias antes da Páscoa, Jesus foi para Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
2 Pʉ jár ngu̱jʉ car Lázaro co cʉ yojo quí ncju̱, bi ttøhtibi car Jesús hnar jñu̱ni. Car Marta bi dö car jñu̱ni. Nu car Lázaro már ju̱bi cʉ pe dda cja̱hni pʉ jar mexa, már tzijʉ.
2 Prepararam-lhe, ali, uma ceia. Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com Jesus.
3 Diguebbʉ ya bi ñʉti car María, mbá tu̱ madé litro ʉr perfume ca mí tsjifi ʉr nardo, már ndo ma̱di. Bi xihtzibi quí hua car Jesús, cja̱ bi du̱jquibi quí hua co ni quí xta̱. Cja̱ car ngu̱ ya bi ndʉ cár jña̱ car perfume.
3 Então Maria, pegando um frasco de perfume de nardo puro, muito precioso, ungiu os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E toda a casa se encheu com o cheiro do perfume.
4 Már bbʉh pʉ hne̱je̱ ca hnaa quí möxte car Jesús ca mí tsjifi Judas Iscariote, cár ttʉ car Simón. Guegue di dö car Jesús. Bi ma̱n car Judas, i̱na̱:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que estava para trair Jesus, disse:
5 ―¿Dyoca̱ xí mfön nʉr perfume‑nʉ? Di jogui di bbö por jñu̱ ciento ʉr domi, cja̱ di tjejquibi cʉ tzi probe.―
5 — Por que este perfume não foi vendido por trezentos denários e o valor não foi dado aos pobres?
6 Car Judas bi ma̱ nʉr palabra‑nʉ ncjahmʉ de vera mí jui̱jqui cʉ probe, hne̱ jí̱ mí jui̱jqui. Jøntjo gá ma̱ntjo, como guegue mí tu̱ car ddøza̱ pʉ jabʉ mí ttʉti car domi, cja̱ mí ja̱jqui hna parte car domi, mí pe̱.
6 Ele disse isso não porque se preocupava com os pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa do dinheiro, tirava o que era colocado nela.
7 Nu car Jesús bi ma̱:
7 Mas Jesus disse:
8 Göhtjo ʉr tiempo da hmʉj yʉ tzi probe pa gui föxjʉ‑yʉ, pe nugö, jin gui göhtjo ʉr tiempo gu hmʉpjʉ.―
8 Porque os pobres estão sempre com vocês, mas a mim vocês nem sempre terão.
9 Rá ndo ngu̱ cʉ judio bi dyødejʉ, már bbʉh pʉ Betania car Jesús, cja̱ bi hñɛjʉ bi möjmʉ pʉ, jin gui jøntsjɛ pa di cca̱htijʉ car Jesús, pe guejti car Lázaro, como car Jesús xquí cjajpi xquí jña̱ ʉ́r jña̱.
9 Uma numerosa multidão dos judeus ficou sabendo que Jesus estava em Betânia. Eles foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado dentre os mortos.
10 Por rá nguehca̱, quí jefe cʉ möcja̱ bi mbe̱nijʉ di möhtijʉ car Lázaro hne̱je̱.
10 Mas os principais sacerdotes resolveram matar também Lázaro,
11 Como guehca̱ gá jña̱ ʉ́r jña̱ car Lázaro, ya jin tza mí ddɛn cʉ möcja̱ cʉ mí pɛhtzi cár cargojʉ. Már ngu̱ cʉ cja̱hni, ya xi mí tɛnijʉ car Jesús cja̱ mí e̱me̱jʉ guegue.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, voltavam crendo em Jesus.
12 Már ndo ngu̱ cja̱hni xquí möjmʉ Jerusalén pa di zöjʉ car mbaxcjua ca ya xti ncja pʉ. Cʉ ddaa cja̱hni‑cʉ́, bi möjmʉ pʉ Betania, bi ma bú cca̱htijʉ car Jesús cja̱ co car Lázaro, cja̱ pé bú cojmʉ pʉ Jerusalén. Diguebbʉ ya, ca rá yojpa, bi dyøh cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ Jerusalén, ya xti zøm pʉ car Jesús hne̱je̱.
12 No dia seguinte, a numerosa multidão que tinha vindo à festa, tendo ouvido que Jesus estava a caminho de Jerusalém,
13 Nubbʉ́, bi bønijʉ du tja̱jmʉ car Jesús, cja̱ bú tʉjquijʉ quí xi cʉ dɛntji, mí pøjmʉ pʉ jar hñu̱ pʉ jabʉ mbá e̱h car Jesús. Guejtjo mí ndo majmʉ nzajqui, mí i̱na̱jʉ:
13 pegou ramos de palmeiras e saiu ao encontro dele, clamando: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor e que é Rei de Israel!”
14 Car Jesús ya bi döti hnar tzi burrotjo, cja̱ bi tøgue. Ncjapʉ gá nzʉh car palabra ca i ma̱m pʉ jar Escritura:
14 E Jesus, tendo conseguido um jumentinho, montou-o, segundo está escrito:
15 Dyo guí ntzu̱jʉ, guí mi̱ngu̱jʉ Jerusalén,
15 “Não tema, filha de Sião, eis que o seu Rei está vindo, montado num filho de jumenta.”
16 Jin te gá mbe̱n quí möxte car Jesús car hora ca má cʉti pʉ Jerusalén ncja ngu̱ hnar rey, má tøh car tzi burrotjo. Hasta guehpʉ mí ttzi̱x car Jesús pʉ ji̱tzi, nubbʉ, bi mbe̱nijʉ cja̱ bi ba̱dijʉ, por rá ngue ca xquí ncja, xquí zʉdi ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura.
16 Seus discípulos a princípio não compreenderam isso. Mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que essas coisas estavam escritas a respeito dele e também de que tinham feito isso com ele.
17 Cʉ cja̱hni cʉ mí yojmʉ car Jesús bbʉ mí xox car Lázaro, bi ndo ngöxtejʉ, bi xih cʉ pe dda cja̱hni te xcuí cca̱htijʉ.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele chamou Lázaro do túmulo e o levantou dentre os mortos dava testemunho.
18 Eso, bi bøm pʉ Jerusalén cʉ pe dda cja̱hni rá ngu̱, bi ma bú ntjɛjʉ car Jesús, como xquí dyødejʉ, guegue‑ca̱ xquí xoxi hnar ánima.
18 Por causa disso, também, a multidão saiu ao encontro de Jesus, pois ouviu que ele tinha feito esse sinal.
19 Nubbʉ́, más mí ndo ntzøtijʉ cʉ fariseo. Mí ña̱tsjɛjʉ, mí ma̱jmʉ:
19 Então os fariseus disseram entre si: — Vocês podem ver que não estão conseguindo nada! Eis que o mundo vai atrás dele.
20 Cʉ cja̱hni israelita cʉ xquí ma pʉ Jerusalén, xquí möjmʉ car mbaxcjua pa di nda̱nejʉ ca Ocja̱. Guejtjo mí yojmʉ cʉ dda griego.
20 Ora, entre os que foram para adorar durante a festa, havia alguns gregos.
21 Cʉ cja̱hni‑cʉ bi guatijʉ ca hnár möxte car Jesús ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Felipe. Guegue car Felipe múr mi̱ngu̱ car jñini Betsaida, pʉ jar estado Galilea. Nu cʉ griego bi dyöjpi ʉr tsjɛjqui car Felipe pa di cca̱htijʉ car Jesús, bi hñi̱mbijʉ:
21 Estes se dirigiram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e lhe pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Diguebbʉ ya car Felipe bi ma bú xih car Andrés, cja̱ gueguehui ya, bi mɛhui bú xijmi car Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e André e Filipe o comunicaram a Jesus.
23 Nu car Jesús bi xih quí möxte:
23 Então Jesus se dirigiu a eles, dizendo:
24 Dyøjma̱jʉ na̱ gu xihquijʉ. Nugö dí jñɛbbe hnar ttɛy. Bbʉ da bboni jar jöy hnar ttɛy, da mbödi, cja̱ pé da føtze, da te. Nubbʉ, pé da ndo nxa̱nti rá ngu. Pe bbʉ da bbɛhtzitjo cja̱ jin da bboni, segue da hnaadi car ttɛy, jin jabʉ drí ngu̱jqui, bbʉ.
24 Em verdade, em verdade lhes digo: se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, produz muito fruto.
25 Ca to i föh cár vida hua jar mundo, eso, jin gui ne da dɛngui, nde̱jma̱ da bbɛh cár vida. Nu ca to jin gui jiøjqui cár vida hua jar mundo, pe i ungui ʉ́r mʉy da dɛngui, masque da ncjajpi ca te da ncjajpi, guegue da mɛhtzi car nzajqui ca jin da tjegue.
25 Quem ama a sua vida perde-a; mas aquele que odeia a sua vida neste mundo irá preservá-la para a vida eterna.
26 Ca to i ne da sirvegui, i nesta da dɛngui, cja̱ nupʉ jabʉ gu hmʉjcö, guejti guegue da hmʉh pʉ hne̱je̱. Ca to da pɛjpiguigö, cam Tzi Ta ji̱tzi da nú̱ rá zö car cja̱hni‑ca̱.
26 Se alguém me serve, siga-me, e, onde eu estou, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Nuya, i ndo mbe̱n nʉm mʉy ja gu ncja. ¿Ter bɛh ca̱ gu xih cam Tzi Ta? ¿Cja gu öjpi: “Nuquɛ, Tzi Ta, föxqui tzʉ, pa jin gu nesta gu tu̱”? Jin da jogui gu öjpi ncjapʉ, como guehca̱ xtá e̱h‑ca̱.―
27 — Agora a minha alma está angustiada, e o que direi? “Pai, salva-me desta hora”? Não, pois foi precisamente com este propósito que eu vim para esta hora.
28 Diguebbʉ ya car Jesús bi nzoh ca Ocja̱, bi xifi:
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu: — Eu já o glorifiquei e ainda o glorificarei.
29 Nu cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, bbʉ mbí ña̱ car Tzi Ta pʉ jar ji̱tzi, bi dyødejʉ hnar ndo ruido. Cʉ ddáa ya, mí ma̱jmʉ, xquí mføjni car ji̱tzi. Nu cʉ pé ddaa ya mí ma̱jmʉ, múr anxe ca Ocja̱ már nzoh car Jesús.
29 A multidão que ali estava e que ouviu aquela voz dizia ter havido um trovão. Outros diziam: — Foi um anjo que lhe falou.
30 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xijmʉ:
30 Então Jesus explicou:
31 Nuya, ya xí nzøh car hora gu tu̱, cja̱ por rá nguehca̱, car Tzi Ta ji̱tzi da juejqui yʉ cja̱hni yʉ i bbʉjcua jar jöy. Car hora ca xtá tu̱gö, xta tja̱jquibi cár cargo ca Jin Gui Jo. Xta tja̱jquibi ca rí mandado hua jar mundo.
31 Chegou o momento de este mundo ser julgado, e agora o seu príncipe será expulso.
32 Cja̱ nugö, bbʉ xta ddøjtigui pʉ ña̱ pʉ jabʉ da jiantigui cʉ cja̱hni, gu nzojtibi quí tzi mʉy göhtjo cʉ cja̱hni, sa̱nta̱ du e̱jmʉ pa da ba̱dijʉ toguigö.―
32 E eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim.
33 Nʉr palabra nʉ bi ma̱n car Jesús mí ne di ma̱ ja ncja dír du̱.
33 Ele dizia isto, significando com que tipo de morte estava para morrer.
34 Nu cʉ cja̱hni cʉ már ødejʉ bi da̱jtijʉ:
34 A multidão disse: — Nós ouvimos da Lei que o Cristo permanece para sempre. Como, então, você diz que é necessário que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Diguebbʉ ya pé bi ma̱n car Jesús:
35 Jesus respondeu:
36 Nugö, dí ncja ngu̱ car jiahtzi. Gui hñemeguijʉ menta guí cca̱jtiguijʉ, pa da hmʉh car jiahtzi mbo ir tzi mʉyjʉ.―
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz, para que se tornem filhos da luz. Depois de dizer isso, Jesus foi embora e ocultou-se deles.
37 Nu cʉ cja̱hni‑cʉ́, masque ya xquí cca̱htijʉ ndu̱ntji milagro cʉ xquí dyøti car Jesús, pe jin gá hñemejʉ, ¿cja xcuí hñeh ca Ocja̱ guegue?
37 E, embora tivesse feito tantos sinais na presença deles, não creram nele,
38 Ncjapʉ gá nzʉh car palabra ca xquí ma̱n car profeta Isaías pʉ jar Escritura: I ma̱ ncjahua:
38 para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que diz: “Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?”
39 Eso, jí̱ mí tzö di hñeme car Jesús cʉ cja̱hni rá ngu̱, como ya xquí mbe̱n ca Ocja̱ di ncjajʉ pʉ. Bi ncjá ncja ngu̱ ga ma̱ na̱ pe hnar palabra na̱ bi escribi car profeta Isaías. I ma̱ ncjahua:
39 Por isso, não podiam crer, porque Isaías disse ainda:
40 Ca Ocja̱ bi gojtibi quí döjʉ, pa jin di cca̱htijʉ,
40 “Cegou os olhos deles e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos, nem entendam com o coração, e se convertam, e sejam por mim curados.”
41 Bi ncjanʉ gá ma̱n car profeta Isaías, como guegue bi ba̱di ja di ncja car Cristo ca di hñe̱je̱. Bi cca̱hti te tza drá ji̱tzi car cargo di mɛhtzi‑ca̱.
41 Isaías disse isso porque viu a glória dele e falou a respeito dele.
42 Pe nde̱jma̱ bi hñeme car Jesús cʉ ddáa quí jefe cʉ judio. Nucʉ́, jí̱ mí ncjua̱nijʉ má̱s mí e̱me̱jʉ, como mí tzu̱jʉ cʉ fariseo. Ya xquí ma̱n cʉ fariseo, bbʉ to di ma̱, guegue car Jesús múr Cristo ca xquí hñi̱x ca Ocja̱, di fongui jár templojʉ.
42 No entanto, muitos dentre as próprias autoridades creram em Jesus, mas, por causa dos fariseus, não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Cʉ jefe cʉ bi hñemejʉ, jin gá ncjua̱nijʉ, como mí ndo nejʉ pa di tti̱htzibijʉ, cja̱ jin tza mí nejʉ di hmʉpjʉ pa di tzøh ca Ocja̱.
43 Porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Diguebbʉ ya, car Jesús bi ña̱ nzajqui, bi ma̱:
44 E Jesus clamou, dizendo:
45 Guejtjo dí xihquijʉ, ca to i cca̱jtiguigö, ncjahmʉ ya xí cca̱hti cam Tzi Ta ca xpá mɛnquigö.
45 E quem vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Nugö, xtá e̱jcua jar mundo ncja ngu̱ hnar jiahtzi, pa jin da go jar bbɛxu̱y car cja̱hni ca da hñemegui.
46 Eu vim como luz para o mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ca to da dyøj yʉ palabra yʉ dí ma̱ cja̱ jin da dyøjte, da ttun cár castigo, pe jí̱ rí ntzöhui da ma̱ guegue, guejquigö dí un cár castigo. Nugö, jí̱ xtá e̱jcö hua jar jöy pa gu castiga yʉ cja̱hni. Xtá e̱je̱ pa gu un car nzajqui ca jin da tjegue.
47 Se alguém ouvir as minhas palavras e não as guardar, eu não o julgo. Porque eu não vim para julgar o mundo, e sim para salvá-lo.
48 Nu car cja̱hni ca jin gui ne da hñeme, ¿cja xpá mɛnquigö car Tzi Ta ji̱tzi? cja̱ jin gui ne da dyøjti yʉ palabra yʉ dí ma̱, cierto ba e̱h car pa bbʉ xta tsjifi, i ndu̱jpite, cja̱ xta ncastiga. Bbʉ xta mbe̱n yʉ palabra yʉ xtú ma̱, xta ba̱tsjɛ mbo ʉ́r mʉy, rí ntzöhui da ttun cár castigo, como rá nttzo ca xí dyøte.
48 Quem me rejeita e não recebe as minhas palavras tem quem o julgue; a própria palavra que falei, essa o julgará no último dia.
49 Jin gʉm mfe̱nitsjɛgö yʉ palabra yʉ dí xihquijʉ. Nu cam Tzi Ta ca xpá mɛnqui, guegue xí xijqui ter bɛh ca̱ gu ma̱, cja̱ co ja ncja gár nzoj yʉ cja̱hni.
49 Porque eu não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, esse me ordenou o que dizer e o que anunciar.
50 Dí pa̱di, por rá nguehca̱ dár øti ca i xijqui cam Tzi Ta ji̱tzi, dí pɛhtzi car nzajqui ca rí hñe̱ guegue, gue car nzajqui ca jin da tjegue. Eso, dí nzohquijʉ ncja ngu̱ ga xijqui cam Tzi Ta. Dí xihquijʉ göhtjo ca i bbɛjpigui guegue.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesus.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, as coisas que eu digo, digo exatamente assim como o Pai me falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.