João 12
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ACF
1 Bbʉ mí bbɛjti ddajto mpa pa di tzo car mbaxcjua, car Jesús bi ma pʉ jar tzi jñini Betania, pʉ jabʉ mí bbʉh car Lázaro. Guegue‑ca̱ xquí du̱, cja̱ car Jesús, pé xquí xotzi.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da páscoa a betânia, onde estava Lázaro, o que falecera, e a quem ressuscitara dentre os mortos.
2 Pʉ jár ngu̱jʉ car Lázaro co cʉ yojo quí ncju̱, bi ttøhtibi car Jesús hnar jñu̱ni. Car Marta bi dö car jñu̱ni. Nu car Lázaro már ju̱bi cʉ pe dda cja̱hni pʉ jar mexa, már tzijʉ.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Diguebbʉ ya bi ñʉti car María, mbá tu̱ madé litro ʉr perfume ca mí tsjifi ʉr nardo, már ndo ma̱di. Bi xihtzibi quí hua car Jesús, cja̱ bi du̱jquibi quí hua co ni quí xta̱. Cja̱ car ngu̱ ya bi ndʉ cár jña̱ car perfume.
3 Então Maria, tomando um arrátel de ungüento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus, e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do ungüento.
4 Már bbʉh pʉ hne̱je̱ ca hnaa quí möxte car Jesús ca mí tsjifi Judas Iscariote, cár ttʉ car Simón. Guegue di dö car Jesús. Bi ma̱n car Judas, i̱na̱:
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 ―¿Dyoca̱ xí mfön nʉr perfume‑nʉ? Di jogui di bbö por jñu̱ ciento ʉr domi, cja̱ di tjejquibi cʉ tzi probe.―
5 Por que não se vendeu este ungüento por trezentos dinheiros e não se deu aos pobres?
6 Car Judas bi ma̱ nʉr palabra‑nʉ ncjahmʉ de vera mí jui̱jqui cʉ probe, hne̱ jí̱ mí jui̱jqui. Jøntjo gá ma̱ntjo, como guegue mí tu̱ car ddøza̱ pʉ jabʉ mí ttʉti car domi, cja̱ mí ja̱jqui hna parte car domi, mí pe̱.
6 Ora, ele disse isto, não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Nu car Jesús bi ma̱:
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto;
8 Göhtjo ʉr tiempo da hmʉj yʉ tzi probe pa gui föxjʉ‑yʉ, pe nugö, jin gui göhtjo ʉr tiempo gu hmʉpjʉ.―
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Rá ndo ngu̱ cʉ judio bi dyødejʉ, már bbʉh pʉ Betania car Jesús, cja̱ bi hñɛjʉ bi möjmʉ pʉ, jin gui jøntsjɛ pa di cca̱htijʉ car Jesús, pe guejti car Lázaro, como car Jesús xquí cjajpi xquí jña̱ ʉ́r jña̱.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dentre os mortos.
10 Por rá nguehca̱, quí jefe cʉ möcja̱ bi mbe̱nijʉ di möhtijʉ car Lázaro hne̱je̱.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro;
11 Como guehca̱ gá jña̱ ʉ́r jña̱ car Lázaro, ya jin tza mí ddɛn cʉ möcja̱ cʉ mí pɛhtzi cár cargojʉ. Már ngu̱ cʉ cja̱hni, ya xi mí tɛnijʉ car Jesús cja̱ mí e̱me̱jʉ guegue.
11 Porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Már ndo ngu̱ cja̱hni xquí möjmʉ Jerusalén pa di zöjʉ car mbaxcjua ca ya xti ncja pʉ. Cʉ ddaa cja̱hni‑cʉ́, bi möjmʉ pʉ Betania, bi ma bú cca̱htijʉ car Jesús cja̱ co car Lázaro, cja̱ pé bú cojmʉ pʉ Jerusalén. Diguebbʉ ya, ca rá yojpa, bi dyøh cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ Jerusalén, ya xti zøm pʉ car Jesús hne̱je̱.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão, que viera à festa, que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Nubbʉ́, bi bønijʉ du tja̱jmʉ car Jesús, cja̱ bú tʉjquijʉ quí xi cʉ dɛntji, mí pøjmʉ pʉ jar hñu̱ pʉ jabʉ mbá e̱h car Jesús. Guejtjo mí ndo majmʉ nzajqui, mí i̱na̱jʉ:
13 Tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Car Jesús ya bi döti hnar tzi burrotjo, cja̱ bi tøgue. Ncjapʉ gá nzʉh car palabra ca i ma̱m pʉ jar Escritura:
14 E achou Jesus um jumentinho, e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 Dyo guí ntzu̱jʉ, guí mi̱ngu̱jʉ Jerusalén,
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Jin te gá mbe̱n quí möxte car Jesús car hora ca má cʉti pʉ Jerusalén ncja ngu̱ hnar rey, má tøh car tzi burrotjo. Hasta guehpʉ mí ttzi̱x car Jesús pʉ ji̱tzi, nubbʉ, bi mbe̱nijʉ cja̱ bi ba̱dijʉ, por rá ngue ca xquí ncja, xquí zʉdi ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isto no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito dele, e que isto lhe fizeram.
17 Cʉ cja̱hni cʉ mí yojmʉ car Jesús bbʉ mí xox car Lázaro, bi ndo ngöxtejʉ, bi xih cʉ pe dda cja̱hni te xcuí cca̱htijʉ.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura, testificava que ele o ressuscitara dentre os mortos.
18 Eso, bi bøm pʉ Jerusalén cʉ pe dda cja̱hni rá ngu̱, bi ma bú ntjɛjʉ car Jesús, como xquí dyødejʉ, guegue‑ca̱ xquí xoxi hnar ánima.
18 Por isso a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Nubbʉ́, más mí ndo ntzøtijʉ cʉ fariseo. Mí ña̱tsjɛjʉ, mí ma̱jmʉ:
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que toda a gente vai após ele.
20 Cʉ cja̱hni israelita cʉ xquí ma pʉ Jerusalén, xquí möjmʉ car mbaxcjua pa di nda̱nejʉ ca Ocja̱. Guejtjo mí yojmʉ cʉ dda griego.
20 Ora, havia alguns gregos, entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Cʉ cja̱hni‑cʉ bi guatijʉ ca hnár möxte car Jesús ca mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Felipe. Guegue car Felipe múr mi̱ngu̱ car jñini Betsaida, pʉ jar estado Galilea. Nu cʉ griego bi dyöjpi ʉr tsjɛjqui car Felipe pa di cca̱htijʉ car Jesús, bi hñi̱mbijʉ:
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Diguebbʉ ya car Felipe bi ma bú xih car Andrés, cja̱ gueguehui ya, bi mɛhui bú xijmi car Jesús.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e então André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Nu car Jesús bi xih quí möxte:
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem há de ser glorificado.
24 Dyøjma̱jʉ na̱ gu xihquijʉ. Nugö dí jñɛbbe hnar ttɛy. Bbʉ da bboni jar jöy hnar ttɛy, da mbödi, cja̱ pé da føtze, da te. Nubbʉ, pé da ndo nxa̱nti rá ngu. Pe bbʉ da bbɛhtzitjo cja̱ jin da bboni, segue da hnaadi car ttɛy, jin jabʉ drí ngu̱jqui, bbʉ.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Ca to i föh cár vida hua jar mundo, eso, jin gui ne da dɛngui, nde̱jma̱ da bbɛh cár vida. Nu ca to jin gui jiøjqui cár vida hua jar mundo, pe i ungui ʉ́r mʉy da dɛngui, masque da ncjajpi ca te da ncjajpi, guegue da mɛhtzi car nzajqui ca jin da tjegue.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ca to i ne da sirvegui, i nesta da dɛngui, cja̱ nupʉ jabʉ gu hmʉjcö, guejti guegue da hmʉh pʉ hne̱je̱. Ca to da pɛjpiguigö, cam Tzi Ta ji̱tzi da nú̱ rá zö car cja̱hni‑ca̱.
26 Se alguém me serve, siga-me, e onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 Nuya, i ndo mbe̱n nʉm mʉy ja gu ncja. ¿Ter bɛh ca̱ gu xih cam Tzi Ta? ¿Cja gu öjpi: “Nuquɛ, Tzi Ta, föxqui tzʉ, pa jin gu nesta gu tu̱”? Jin da jogui gu öjpi ncjapʉ, como guehca̱ xtá e̱h‑ca̱.―
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isto vim a esta hora.
28 Diguebbʉ ya car Jesús bi nzoh ca Ocja̱, bi xifi:
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Nu cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ, bbʉ mbí ña̱ car Tzi Ta pʉ jar ji̱tzi, bi dyødejʉ hnar ndo ruido. Cʉ ddáa ya, mí ma̱jmʉ, xquí mføjni car ji̱tzi. Nu cʉ pé ddaa ya mí ma̱jmʉ, múr anxe ca Ocja̱ már nzoh car Jesús.
29 Ora, a multidão que ali estava, e que a ouvira, dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Diguebbʉ ya, car Jesús bi xijmʉ:
30 Respondeu Jesus, e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Nuya, ya xí nzøh car hora gu tu̱, cja̱ por rá nguehca̱, car Tzi Ta ji̱tzi da juejqui yʉ cja̱hni yʉ i bbʉjcua jar jöy. Car hora ca xtá tu̱gö, xta tja̱jquibi cár cargo ca Jin Gui Jo. Xta tja̱jquibi ca rí mandado hua jar mundo.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Cja̱ nugö, bbʉ xta ddøjtigui pʉ ña̱ pʉ jabʉ da jiantigui cʉ cja̱hni, gu nzojtibi quí tzi mʉy göhtjo cʉ cja̱hni, sa̱nta̱ du e̱jmʉ pa da ba̱dijʉ toguigö.―
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Nʉr palabra nʉ bi ma̱n car Jesús mí ne di ma̱ ja ncja dír du̱.
33 E dizia isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Nu cʉ cja̱hni cʉ már ødejʉ bi da̱jtijʉ:
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei, que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu que convém que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Diguebbʉ ya pé bi ma̱n car Jesús:
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Nugö, dí ncja ngu̱ car jiahtzi. Gui hñemeguijʉ menta guí cca̱jtiguijʉ, pa da hmʉh car jiahtzi mbo ir tzi mʉyjʉ.―
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Estas coisas disse Jesus e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Nu cʉ cja̱hni‑cʉ́, masque ya xquí cca̱htijʉ ndu̱ntji milagro cʉ xquí dyøti car Jesús, pe jin gá hñemejʉ, ¿cja xcuí hñeh ca Ocja̱ guegue?
37 E, ainda que tinha feito tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Ncjapʉ gá nzʉh car palabra ca xquí ma̱n car profeta Isaías pʉ jar Escritura: I ma̱ ncjahua:
38 Para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Eso, jí̱ mí tzö di hñeme car Jesús cʉ cja̱hni rá ngu̱, como ya xquí mbe̱n ca Ocja̱ di ncjajʉ pʉ. Bi ncjá ncja ngu̱ ga ma̱ na̱ pe hnar palabra na̱ bi escribi car profeta Isaías. I ma̱ ncjahua:
39 Por isso não podiam crer, entào Isaías disse outra vez:
40 Ca Ocja̱ bi gojtibi quí döjʉ, pa jin di cca̱htijʉ,
40 Cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, A fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, E se convertam, E eu os cure.
41 Bi ncjanʉ gá ma̱n car profeta Isaías, como guegue bi ba̱di ja di ncja car Cristo ca di hñe̱je̱. Bi cca̱hti te tza drá ji̱tzi car cargo di mɛhtzi‑ca̱.
41 Isaías disse isto quando viu a sua glória e falou dele.
42 Pe nde̱jma̱ bi hñeme car Jesús cʉ ddáa quí jefe cʉ judio. Nucʉ́, jí̱ mí ncjua̱nijʉ má̱s mí e̱me̱jʉ, como mí tzu̱jʉ cʉ fariseo. Ya xquí ma̱n cʉ fariseo, bbʉ to di ma̱, guegue car Jesús múr Cristo ca xquí hñi̱x ca Ocja̱, di fongui jár templojʉ.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Cʉ jefe cʉ bi hñemejʉ, jin gá ncjua̱nijʉ, como mí ndo nejʉ pa di tti̱htzibijʉ, cja̱ jin tza mí nejʉ di hmʉpjʉ pa di tzøh ca Ocja̱.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Diguebbʉ ya, car Jesús bi ña̱ nzajqui, bi ma̱:
44 E Jesus clamou, e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Guejtjo dí xihquijʉ, ca to i cca̱jtiguigö, ncjahmʉ ya xí cca̱hti cam Tzi Ta ca xpá mɛnquigö.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Nugö, xtá e̱jcua jar mundo ncja ngu̱ hnar jiahtzi, pa jin da go jar bbɛxu̱y car cja̱hni ca da hñemegui.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ca to da dyøj yʉ palabra yʉ dí ma̱ cja̱ jin da dyøjte, da ttun cár castigo, pe jí̱ rí ntzöhui da ma̱ guegue, guejquigö dí un cár castigo. Nugö, jí̱ xtá e̱jcö hua jar jöy pa gu castiga yʉ cja̱hni. Xtá e̱je̱ pa gu un car nzajqui ca jin da tjegue.
47 E se alguém ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Nu car cja̱hni ca jin gui ne da hñeme, ¿cja xpá mɛnquigö car Tzi Ta ji̱tzi? cja̱ jin gui ne da dyøjti yʉ palabra yʉ dí ma̱, cierto ba e̱h car pa bbʉ xta tsjifi, i ndu̱jpite, cja̱ xta ncastiga. Bbʉ xta mbe̱n yʉ palabra yʉ xtú ma̱, xta ba̱tsjɛ mbo ʉ́r mʉy, rí ntzöhui da ttun cár castigo, como rá nttzo ca xí dyøte.
48 Quem me rejeitar a mim, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último dia.
49 Jin gʉm mfe̱nitsjɛgö yʉ palabra yʉ dí xihquijʉ. Nu cam Tzi Ta ca xpá mɛnqui, guegue xí xijqui ter bɛh ca̱ gu ma̱, cja̱ co ja ncja gár nzoj yʉ cja̱hni.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Dí pa̱di, por rá nguehca̱ dár øti ca i xijqui cam Tzi Ta ji̱tzi, dí pɛhtzi car nzajqui ca rí hñe̱ guegue, gue car nzajqui ca jin da tjegue. Eso, dí nzohquijʉ ncja ngu̱ ga xijqui cam Tzi Ta. Dí xihquijʉ göhtjo ca i bbɛjpigui guegue.― Ncjapʉ gá ma̱n car Jesus.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.