Gálatas 4
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Nuya, gu mbe̱nijʉ ja i ncja yʉ ba̱jtzi hua jar jöy hne̱ ja i ncja yí ba̱jtzi ca Ocja̱. Bbʉ di bbʉh hnar tzi hñøjø, cja̱ di ma̱n cár ta, guegue‑ca̱ da uni gá herencia göhtjo ca i pɛhtzi, nde̱jma̱ jin di uni hasta bbʉ ya xtrú hñøjø. Menta ʉr ba̱jtzitjo cár ttʉ, jin tema cargo i ja̱ pʉ jár ngu̱. I cja jmandado ncja hnar muzo, masque guegue da cjajpi ʉ́r mɛjti göhtjo cʉ i bbʉh pʉ jár ngu̱ cár ta.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Guejtjo i bbʉh car möxte ca i föh car ba̱jtzi cja̱ i nú̱, hasta bbʉ xta zøh car pa ca xí ma̱n cár ta, bbʉ ya xtrú te.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Nugöje, dí judioje, ndí ncjaje ncja ngu̱ ba̱jtzi, cʉ cjeya cʉ xí tjogui, bbʉ jí̱ bbe ndí pa̱dije digue car Jesucristo. Mí tsjijquije te gua øtije, como cja ndí fʉdije ndí nxöjme ter bɛh ca̱ rá zö, ter bɛh ca̱ jin gui tzö.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Pe bbʉ mí zøh car tiempo ca xquí mbe̱n car Tzi Ta ji̱tzi, guegue bú pɛjni cár Ttʉ hua jar jöy. Hnar bbɛjña̱ bi un cár nzajqui, cja̱ bi hmʉh cár tzi ba̱jtzi, mí gue car Jesús. Guegue‑ca̱ múr judio, bi cumpli göhtjo ca i ma̱n car ley ca bi zoguije car Moisés.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Eso, bi jogui dú mbödije guegue, göhtjoguigöje yʉ ndí tɛnije car ley. Como bbʉ mí du̱ car Jesucristo, bi tzöhui car castigo ca di ttajquigöje. Nubbʉ cja dú hmʉpje libre. Nuya, car Tzi Ta ji̱tzi xí cjagui í ba̱jtziguije, í ttʉguije o í tti̱xu̱guije. Ya jin dí ncjaje ncja ngu̱ muzo ya.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Nuquiguɛjʉ, como ya xcú cjajʉ í ttʉquijʉ ca Ocja̱, guegue‑ca̱ xpá mɛjnquijʉ car Espíritu Santo. Guejti‑ca̱ mí yojmi car Jesucristo, cár Ttʉ ca Ocja̱, cja̱ nuya i bbʉ mbo ir tzi mʉyjʉ. Nuya, bbʉ dí nzojmʉ ca Ocja̱, dí xijmʉ: “ʉm Tzi Taquije,” como gue car Tzi Espíritu Santo ca i ña̱.
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Nuya, ya jin guí muzojʉ ya, como í ttʉquijʉ o í tti̱xu̱quijʉ ca Ocja̱. Ca ya xquí cuatijʉ jár dyɛ car Jesucristo, guí yojmʉ guegue ya ca̱. Nuya, car Tzi Ta ji̱tzi i cca̱jtiquijʉ ncja ngu̱ ga cca̱hti cár Tzi Ttʉ, cja̱ da jequijʉ car herencia ca da un cár Ttʉ.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Má̱hmɛto bbʉ jí̱ bbe nguí meyajʉ ca Ocja̱, nguí ncjajʉ ncja muzo, cja̱ mí mandadoquijʉ cʉ dda cjá̱a̱ cʉ jin te i bbʉ ʉ́r nzajqui.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Pe nuya, ya xquí meyajʉ ca Ocja̱ ca ntjumʉy i bbʉy, o mejor, gu ma̱jmʉ, guegue xí nzoh quir tzi mʉyjʉ. Xi ya ¿dyoca̱ guí ne gui cojmʉ xʉtja pa pé gui tɛnijʉ cʉ dda mandamiento cʉ jin te i ddajquijʉ nzajqui, cja̱ jin gui föxquijʉ pa gu øtijʉ ca rá zö? ¿Dyoca̱ pé guí ne gui jñɛguijʉ pa pé da mandadoquijʉ cʉ mandamiento‑cʉ?
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Guí tzu̱jpitjojʉ cʉ pá cʉ i tsjifi rá ma̱di, cʉ mbaxcjua gá ddadyo za̱na̱, co cʉ tiempo rá nttzu̱jpi. Guí i̱htzibitjojʉ ca rá yojto cjeya bbʉ jin guí pɛjpijʉ nʉr jöy.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Dí ntzøtigö ca guír tɛndijʉ cʉ costumbre‑cʉ, cja̱ dí tzu̱gö, má̱s xí bbɛh cam bbɛfi ca dá xihquijʉ car evangelio.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Dí öhquijʉ tzʉ, ʉm cjua̱da̱quijʉ, gui jiɛjmʉ ya cár ley car Moisés, ncja ngu̱guigö, xtú jɛgui. Má̱hmɛto ndí tɛngö ca̱, pe dú jɛgui pa gua hmʉy ncja ngu̱quiguɛjʉ, guí cja̱hnitjojʉ, jin guí judiojʉ. Jin tema cosa rá nttzo gú dyøjtiguijʉ bbʉ ndí bbʉjcö pʉ. Ndí bbʉpjʉ rá zö.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Guí pa̱dijʉ, bbʉ ndú tzøti pʉ jabʉ guí bbʉpjʉ car primera vez, ndí jñini, eso jin dá tjojtjo, dú hmʉjti pʉ dú xihquijʉ car evangelio.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Már nttzo car jñini ca ndí tzöbbe, pe nuquiguɛjʉ, jin gú despreciaguijʉ por rá nguehca̱. Nde̱jma̱ gú cuajtiguijʉ ncjahmʉ ndúr ángele xtrú mɛjni ca Ocja̱ pʉ ji̱tzi. Gú nu̱guijʉ rá zö, ncja ngu̱ güi recibijʉ guejtsjɛ car Jesucristo.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 Nguí ndo mpöjmʉ ca dá hmʉpjʉ tzʉ. Xi ya ¿dyoca̱ ya jin dí mpöjmʉ ya? Cierto dí xihquijʉ, cʉ pa cʉ ndí bbʉpjʉ, bbʉ di cjá manera, güi cʉhmi quir döjʉ cja̱ güi ddajquijʉ, güi dyøtijʉ ncjapʉ pa gua cca̱htigö rá zö, cja̱ nuquɛjʉ, güi ndo mpöjmʉ bbʉ.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 ¿Te xcú cjajʉ ya? ¿Cja huá guí ʉguijʉ ya porque xtú xihquijʉ ca ncjua̱ni?
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Nu cʉ dda cja̱hni cʉ i nzohquijʉ, i ndo jonijʉ ja guír ntzixijʉ, pe jin gui tzö ca i mbe̱nijʉ. I joni ja drí jueguijʉ pa ya jin gu jojʉ, cja̱ pa jøña̱ guegue‑cʉ́ gui tɛnijʉ.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Bbʉ di ntju̱mʉy di ma̱hquijʉ cʉ cja̱hni cʉ i ne gui ntzixijʉ, nubbʉ́, di ma̱hquijʉ göhtjo ʉr tiempo, cja̱ jin gui jøntsjɛ bbʉ dí pagö pʉ. Nubbʉ́, drá zö cár mfe̱nijʉ, bbʉ. Nugö, dí ma̱hquijʉ göhtjo mbo ʉm mʉy, masque jin gui tzö gu hmʉjcö pʉ. Nu cʉ to i nzohquijʉ pa gui ntzixijʉ‑cʉ́, jøntsjɛtjo porque i hui̱zquigö, guegue‑cʉ́, jin te ntju̱mʉy ga ma̱hquijʉ.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 ʉm tzi ba̱jtziquijʉ, bbʉ dí mbe̱nquijʉ, dí ndo ntzøte. I ddajqui ʉr du̱mʉy ncja ngu̱ hnar bbɛjña̱ bbʉ ya xta odi. Jin da jñu̱ ʉm mʉygö hasta bbʉ xtá pa̱di, cierto, xcrú hñemebijʉ cár tzi tti̱jqui car Jesucristo, jøña̱‑ca̱.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Quiera gra bbʉjcö pʉ jabʉ gár bbʉpjʉ, pa di jogui gri ña̱jʉ tzʉ, cja̱ pa gua pa̱di ja pé grá nzohquijʉ pa gui dyødejʉ. I ndo dyo ʉm mʉygö, ¿dyoca̱ xí mböh quir mfe̱nijʉ ya bbʉ?
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Nuquiguɛjʉ, yʉ to i ne da dɛnijʉ car ley ca bi ma̱n car Moisés, ¿cja jí̱ bbe guí ødejʉ te i ma̱? Gu xihquijʉ ya ja i ncja.
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Porque i ma̱m pʉ jar Escritura, car Abraham, mí hñi̱ yojo quí ttʉ. Ca hnaa ya, múr ttʉ cár muza, cja̱ ca pé hnaa ya, mʉr ttʉ ca mero ʉ́r bbɛjña̱ car Abraham. Cár bbɛjña̱ car Abraham mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Sara. Nu cár muza mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Agar.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Car Abraham bi yojmi cár muza como bi mbe̱ni, guegue‑ca̱ di ømbi hnár ba̱jtzi. Cja̱ cierto bi hmʉh cár ttʉ cár muza, múr Ismael. Nu cár ttʉ ca mero ʉ́r bbɛjña̱ car Abraham, bi hmʉy pa di zʉh ca xquí promete ca Ocja̱. Guegue múr Isaac. Bbʉ mí hmʉh car ba̱jtzi‑ca̱, ya xquí nchujchu rá zö cár me, cja̱ jí̱ mí ønte göhtjo ʉ́r vida.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 — ausente —
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 — ausente —
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Car promesa‑ca̱ güí hñe̱h pʉ ji̱tzi pʉ jabʉ i tsjifi car ddadyo Jerusalén, cja̱ nu pʉ ji̱tzi, ya jin gui ttøhtibi ncaso car ley ca bi ma̱n car Moisés. Eso, i jñɛjmi ncja hnam mejʉ car ddadyo Jerusalén, como rí hñe̱h pʉ car ddadyo nzajqui ca dí pɛhtzijʉ ya.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 I bbʉh ca hnar palabra ca bi jñu̱x car profeta Isaías, ncjahmʉ i ña̱ digue car ddadyo Jerusalén, i tjɛquihui hnar bbɛjña̱. I i̱na̱:
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Nugöjʉ, cjua̱da̱, dí jñɛjmʉ car Isaac, ca múr ttʉ car Sara. Como xtú e̱me̱bijʉ cár promesa ca Ocja̱ ncja ngu̱ gá hñemebi car Abraham, car Tzi Ta ji̱tzi i nu̱guijʉ ncjahmʉ í ba̱jtziguijʉ guegue‑ca̱.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Cʉ pa cʉ mí bbʉh car Abraham, jin gá johui cʉ yojo quí ttʉ. Ca hnaa ca múr ba̱jtzi car muza bi ʉhui car Isaac. Nu ca Ocja̱ jin gá xih car Abraham di cuajti cár muza gá bbɛjña̱. Guejtsjɛhui yojmi bi mbe̱nihui‑ca̱. Nu car Isaac bi hmʉy porque guehca̱ xquí ma̱n ca Ocja̱. Car Abraham co ni car Sara bi hñemehui car promesa ca xquí tsjijmi, cja̱ ca Ocja̱ bi un cár ba̱jtzihui. Guejti yʉ pa ya, cʉ cja̱hni cʉ i tɛndijʉ car ley i ʉguijʉ, como jøña̱ cár promesa ca Ocja̱ dí e̱me̱bijʉ.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 ¿Te i ma̱n car Escritura digue cʉ yojo ba̱jtzi‑cʉ? I xijquijʉ ncjahua: “Gui fongui car muza, da bøni, da zix cár ttʉ. Jin gui ma gui jiɛh cár ttʉ car muza da hui̱mbi cár herencia ca mero ir ttʉ. Gui uni cár ttʉ ca mero ir bbɛjña̱.”
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Nugöjʉ cjua̱da̱, bbʉ ya xtú e̱me̱bijʉ cár tti̱jqui car Jesucristo, ya jí̱ rí ntzöhui gu e̱me̱bijʉ car ley, pa da ddajqui ʉm nzajquijʉ. Nuya, dí jñɛjmʉ cár ttʉ car Sara. Jí̱ múr muza guegue‑ca̱. Ya xtí pɛhtzijʉ car nzajqui ca i ntjumʉy pa gu hmʉpjʉ libre.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.