Atos 2

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nu bbʉ mí zøh car pa gá Pentecostés, bi mpɛjni göhtjo cʉ hermano. Mí hnaadi pʉ jabʉ bi mpɛjnijʉ. Guejtjo mí hnaadi cár mfe̱ni ca mí mbe̱nijʉ.
1 Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Cja̱ bi hna dyødejʉ, mbá ndo jia jar ji̱tzi, ncja bbʉ i dyo hnar ndo nda̱ji̱. Már ndo jia göhtjo pʉ jar ngu̱ pʉ jabʉ már ju̱jʉ.
2 De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Diguebbʉ ya, bú hna jøh cʉ mí ncja ʉr tzibi, gá ndöh pʉ jabʉ már ju̱ cʉ hermano. Cja̱ bi mfonti cʉ tzibi, bi tzoxi hnar tzibi cár ña̱ cada hnaa cʉ hermano.
3 Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.
4 Cja̱ bi guati car Espíritu Santo göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, cja̱ nucʉ, bi mʉdi bi ña̱jʉ hnahño jña̱, como car Espíritu Santo bi cjajpi bi ña̱jʉ cʉ jña̱‑cʉ.
4 Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Cʉ pa‑cʉ, cʉ cja̱hni cʉ mí tɛnijʉ cár religión cʉ judio már tzöjʉ hnar mbaxcjua. Ya xquí jmuntzi pʉ Jerusalén már ngu̱ cʉ judio cʉ mí tzu̱jʉ ca Ocja̱. Xcuí hñe̱jmʉ göhtjo cʉ dda jñi̱ni cja̱ co rá ngu̱ cʉ jöy pa di zöjʉ car mbaxcjua‑ca̱.
5 Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Cʉ cja̱hni‑cʉ́, bbʉ mí dyøh cʉ hermano, már xöjtibijʉ ca Ocja̱, bú e̱jmʉ nttzɛdi, bi guatijʉ pʉ jabʉ már bbʉh‑cʉ́. Gueguejʉ mí mi̱ngu̱jʉ hnahño jñi̱ni cja̱ co hnahño jöy, cja̱ bi dyødejʉ, már ña̱ cʉ hermano cada hnáa hnar jña̱ digue cʉ mí ña̱ gueguejʉ. Nubbʉ́, bi ndo hño í mʉyjʉ, bbʉ.
6 Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Bi ndo hñöntsjɛjʉ, ¿ter bɛh ca̱ xquí ncja? hasta mí ntzu̱jʉ. Már ma̱jmʉ:
7 Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?
8 ¿Sá dí ødejʉ, ya xná ña̱‑yʉ́ cʉ jña̱ dí ña̱jʉ, cada hnáaguijʉ pʉ jabʉ dí mi̱ngu̱jʉ?
8 Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Nuguigöjʉ, hnahño jabʉ dí mi̱ngu̱jʉ. I bbʉj yʉ ddaa, mi̱ngu̱jʉ Parto, co yʉ ddaa, mi̱ngu̱jʉ Elam, cja̱ co yʉ ddaa yʉ xcuá hñe̱h pʉ Mesopotamia, cja̱ co nʉ Judea, cja̱ co pʉ Capadocia, cja̱ co pʉ Ponto, cja̱ co pʉ Asia.
9 Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,
10 I bbʉj yʉ ddáa, xpá hñe̱h pʉ jar jöy Frigia, co ni pʉ Panfilia, co ni pʉ Egipto. Guejtjo i bbʉj yʉ ddáa, mi̱ngu̱ cár parte car jöy Africa ca pé rí ncjadi pʉ Cirene. Guejtjo i bbʉjcua yʉ dda mi̱ngu̱ Roma. Yʉ ddaaguigöjʉ, mí judio cʉm tajʉ, eso xtú nacejʉ gá judio. Nu yʉ pé ddáa, jin gá hmʉy gá judio, nu guegue‑yʉ́ xí ñʉtitsjɛjʉ nʉm religiónjʉ.
10 a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,
11 Yʉ ddaaguigöjʉ mi̱ngu̱ Creta, cja̱ yʉ pé ddáa ya, mi̱ngu̱ Arabia. Göhtjoguigöjʉ, dí mi̱ngu̱jʉ hnahño jöy, cja̱ dí ña̱jʉ rá ngu̱ clase yʉ jña̱. Cada hnar jöy i mböh cár jña̱. Pe nuya, dí ødejʉ yʉ hñøjø‑yʉ́, ya xná ña̱ cʉm jña̱göjʉ. I xijcöjʉ te tza rá nzɛh ca Ocja̱, cja̱ co te tza rá ndo zö ca xí dyøte.― Bi ncjapʉ gá ma̱n cʉ cja̱hni‑cʉ́.
11 judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!
12 Bi ndo hño í mʉyjʉ, bi hñöntsjɛjʉ ter bɛh ca̱ már ncja. Cʉ ddáa mí ma̱jmʉ:
12 Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?
13 Nu cʉ pé ddáa mí ma̱jmʉ:
13 Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.
14 Már bböh pʉ cʉ once quí möxte car Jesús. Guejti car Pedro már yojmʉ cʉ pé ddaa, cja̱ guegue‑ca̱ bi ña̱ nzajqui, bi nzoh cʉ cja̱hni, bi xijmʉ:
14 Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.
15 Nugöje, jin dí nti̱je, ncja ngu̱ gri mbe̱nijʉ, como nxu̱ditjo, cja xqui las nueve. Jin gui gue na̱r hora‑na̱ ga nti̱ yʉ cja̱hni ya.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.
16 Nuya, ya xí nzʉh ca bi ma̱n ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi múr Joel, i̱na̱:
16 Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Bbʉ xta zøh cʉ pa cʉ rí ga̱tzi, bi ma̱n ca Ocja̱,
17 Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.
18 Cʉ pa‑cʉ́, gu pɛjni cam Espíritu pa da yojmi cár ttzɛdi göhtjo cʉ to i sirvegui, bbɛjña̱ cja̱ co hñøjø, cja̱ guegue‑cʉ da nzoh cʉ cja̱hni, da xijmʉ cam palabragö.
18 Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.
19 Gu u̱jtiquijʉ maravilla jar ji̱tzi, pa gui ndo mbe̱nijʉ,
19 Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.
20 Nʉr jiadi da hmɛxu̱y, cja̱ nʉr za̱na̱ da tjɛnguitjo, ncja ʉr cji, ante que da zøh car pa bbʉ xtu e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ. Bbʉ xtu e̱h‑ca̱, da ndo hño í mʉy yʉ cja̱hni, göhtjo da ntzu̱jʉ.
20 O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Nu cʉ cja̱hni göhtjo cʉ to da hñe̱me̱ cam Tzi Jmu̱jʉ cja̱ da nzojtibi cár tzi tju̱ju̱, ca Ocja̱ da gʉhtzibijʉ ca rá nttzo.
21 E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.
22 Cja̱ pé bi ma̱n car Pedro, hne̱je̱:
22 Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,
23 Nu car Jesús, bi ndö jer dyɛjʉ, ncja ngu̱ gá mbe̱n car Tzi Ta ji̱tzi, como ya má yabbʉ, ya xquí mbe̱ni guegue‑ca̱ ja di ncja göhtjo. Nuquɛjʉ, guí hñøjøjʉ, guí mandadobijʉ yʉ cja̱hni israelita, guehquɛjʉ gú tzʉdijʉ car Jesús cja̱ gú döjtijʉ jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ jin gui tzu̱ ca Ocja̱, pa bi ddøti pʉ jar ponti, bi bböhti.
23 depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.
24 Nu car Tzi Ta ji̱tzi, bbʉ ya xquí du̱ car Jesús, pé bi xotzi, pé bi un cár nzajqui. Jí̱ mí tzö di ttza̱mi‑cá̱ pʉ jar ohtzi, como más már ndo nzɛdi.
24 Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.
25 I bbʉh ca hnar salmo pʉ jabʉ bi ma̱n car David, jin di goh pʉ jar ohtzi cár cuerpo car hñøjø ca di hñi̱x car Tzi Ta ji̱tzi pa di mandadobi yí cja̱hni. I ma̱ ncjahua car salmo‑cá̱:
25 Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 I mpöj nʉm tzi mʉy, cja̱ dí xöjtibi ca Ocja̱ co ni nʉm ne.
26 Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,
27 Nuquɛ, ʉm Tzi Taqui, dí tøpiqui gui xoxquigö. Jin gui jiɛj nʉm tzi mʉy pʉ jabʉ i bbʉh quí nda̱ji̱ cʉ ánima.
27 pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.
28 Nuquɛ, xcú u̱jtigui ja grá hño pa gu tzøm pʉ jabʉ i cja car nzajqui ca jin da tjegue.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.
29 Nuquɛjʉ ya, cjua̱da̱, rá zö gu xihquijʉ ya, cam titajʉ, car David, bi du̱, cja̱ bi cjöti cár ndodyo pʉ jár ngu̱ gá ánima, bi mfɛjöy. Nuca̱ i bbʉjcua Jerusalén, hua jabʉ dí bbʉpjʉ, ncja ngu̱ gri pa̱dijʉ. Hasta rá pa ya, dí cca̱htijʉ cár ngu̱ gá ánima.
29 Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.
30 Nu car David múr profeta, eso, ya má yabbʉ mí ma̱ ter bɛh ca̱ di ncja. Mí ña̱ digue ca hnar hñøjø ca xquí ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi di mɛjni hua jar jöy. Car Tzi Ta ji̱tzi xquí prometebi car David di hmʉh ca hnar hñøjø ca di hñe̱je̱ jár cji guegue‑ca̱ pa di cja ʉr rey, ncja ngu̱ car David, cja̱ di mandado göhtjo ʉr tiempo.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.
31 Ya má yabbʉ bi ma̱n car David ja di ncja car Cristo bbʉ xti hñe̱je̱. Ncjahmʉ ya xquí cca̱hti ja drí nantzi car Jesús bbʉ ya xtrú ndu̱. Eso, bi jñu̱x pʉ jar salmo, jin di dya cár ndodyo car Cristo, cja̱ cár tzi mʉy jin di gojti pʉ jabʉ i bbʉh quí nda̱ji̱ cʉ ánima.
31 É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.
32 Car palabra ca bi ma̱n car David, cierto ya xí ncja. Göhtjoguigöje, dí testigoje, dí pa̱dije, cierto bi jña̱ ʉ́r jña̱ car Jesús.
32 A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.
33 Car Tzi Ta ji̱tzi bi xotzi co cár ttzɛdi cja̱ bi hñi̱x pʉ jar ji̱tzi, hnanguadi pʉ jabʉ bí ju̱ guegue. Nubbʉ́, car Cristo bi ña̱hui cár Tzi Ta ji̱tzi pa bú pɛjni car Tzi Espíritu Santo hua jar jöy, ncja ngu̱ gá promete. Cja̱ nuya, guejnʉ xí nguajquije‑nʉ́. Rí hñe̱h car Espíritu Santo göhtjo nʉ guí cca̱htijʉ cja̱ guí ødejʉ na̱r hora ya.
33 Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.
34 Car tzi salmo ca xtú xihquijʉ, jin gui ña̱ digue car David, como jin gá mbøx pʉ ji̱tzi‑cá̱. Pe guegue pé bi jñu̱xi pé hnar tzi palabra i ma̱ ncjahua:
34 Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 Hasta bbʉ gu mföxihui gu mandadohui, xtá cjajpigö quir contra du e̱je̱
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
36 Cja̱ guejtjo bi ma̱n car Pedro:
36 Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.
37 Cja̱ bbʉ mí dyøj ya‑ca̱ cʉ judio cʉ már ødejʉ, bi ndo ntzøtijʉ, bbʉ, cja̱ bi dyön car Pedro co ni cʉ pé dda apóstole, bi hñi̱mbijʉ:
37 Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?
38 Bi da̱j ya car Pedro, bi xijmʉ:
38 Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Guehquitjoguɛjʉ xí xihquijʉ car Tzi Ta ji̱tzi da jogui gui yojmʉ car Espíritu Santo, cja̱ co hne̱h quir ba̱jtzijʉ cja̱ co quir bbɛjtojʉ. Guejti cʉ cja̱hni cʉ i bbʉ yanʉ, cʉ jí̱ bbe i pa̱di ja i ncja ca Ocja̱, hasta göhtjo cʉ to i ne car Tzi Ta ji̱tzi da nzofo, guejti‑cʉ́ da yojmʉ car Espíritu Santo, hne̱je̱. Da yojmʉ car Tzi Espíritu göhtjo cʉ cja̱hni cʉ du tzí car Tzi Ta ji̱tzi pa da hñe̱me̱jʉ car Jesucristo.― Ncjapʉ gá ma̱n car Pedro.
39 Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.
40 Bi pura car Pedro, bi nzoh cʉ cja̱hni, bi xijmʉ pé dda palabra rá ngu̱. Bi xijmʉ:
40 Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!
41 Már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ bi dyøde te mí ma̱n car Pedro car pa‑ca̱, bi hñe̱me̱jʉ cja̱ bi xixtjejʉ. Pé jabʉ mí tres mil cja̱hni cʉ bi hñe̱me̱jʉ, eso, bi ndo ngu̱jqui cʉ hermano car pa‑ca̱.
41 que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.
42 Göhtjo cʉ hermano bi hñe̱me̱ car palabra ca mí u̱jti cʉ once quí möxte car Jesús cʉ xquí tti̱tzi gá apóstole, cja̱ göhtjo mí ntzixihui‑cʉ́. Segue mí jmu̱ntzijʉ, mí øh car palabra ca mí u̱jti cʉ apóstole, mí tzijʉ car Santa Cena, cja̱ mí nzojmʉ ca Ocja̱.
42 Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.
43 Bi dyøh cʉ cja̱hni te xquí ncja, cja̱ göhtjo bi ndo hño í mʉyjʉ. Nu cʉ apóstole mí ndo yojmʉ cár ttzɛdi ca Ocja̱. Mí ndo xoxijʉ rá ngu̱ cʉ döhtji, cja̱ mí øtijʉ pé dda milagro rá ngu̱, eso, mí ndo tti̱htzibijʉ.
43 De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.
44 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ xquí hñe̱me̱ car Jesucristo mí ndo ntzixijʉ. Bbʉ to te mí nesta, mí föx cʉ dda hermano cʉ mí tzi ja̱.
44 Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.
45 Guegue‑cʉ mí pö cʉ mí pɛhtzijʉ cja̱ mí jejquibijʉ car domi cʉ ddaa cʉ mí nestajʉ.
45 Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Göhtjo ʉr pa cʉ hermano mí jmu̱ntzi pʉ jár ndo templo cʉ judio. Guejtjo mí mpɛjni pʉ jáy ngu̱tsjɛjʉ, mí tzijʉ tju̱jme̱. Mí ndo mpöjmʉ cja̱ mí ndo öjpijʉ mpöjcje ca Ocja̱.
46 Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,
47 Mí xöjtibijʉ ca Ocja̱, cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni bi cca̱hti cʉ hermano, már zö nguá hmʉpjʉ, cja̱ bi respetajʉ. Cada mpa mbá cuati pé dda cja̱hni cʉ mí ne di dötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue. Nucʉ́, ca Ocja̱ xquí nzojtibi quí mʉyjʉ pa bi hñe̱me̱jʉ. Cja̱ ddahtzʉ mír jñu̱x car número cʉ cja̱hni cʉ má e̱me̱.
47 louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.