Atos 2

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nu bbʉ mí zøh car pa gá Pentecostés, bi mpɛjni göhtjo cʉ hermano. Mí hnaadi pʉ jabʉ bi mpɛjnijʉ. Guejtjo mí hnaadi cár mfe̱ni ca mí mbe̱nijʉ.
1 E, cumprindo-se o dia de Pentecostes, estavam todos concordemente no mesmo lugar;
2 Cja̱ bi hna dyødejʉ, mbá ndo jia jar ji̱tzi, ncja bbʉ i dyo hnar ndo nda̱ji̱. Már ndo jia göhtjo pʉ jar ngu̱ pʉ jabʉ már ju̱jʉ.
2 E de repente veio do céu um som, como de um vento veemente e impetuoso, e encheu toda a casa em que estavam assentados.
3 Diguebbʉ ya, bú hna jøh cʉ mí ncja ʉr tzibi, gá ndöh pʉ jabʉ már ju̱ cʉ hermano. Cja̱ bi mfonti cʉ tzibi, bi tzoxi hnar tzibi cár ña̱ cada hnaa cʉ hermano.
3 E foram vistas por eles línguas repartidas, como que de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Cja̱ bi guati car Espíritu Santo göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, cja̱ nucʉ, bi mʉdi bi ña̱jʉ hnahño jña̱, como car Espíritu Santo bi cjajpi bi ña̱jʉ cʉ jña̱‑cʉ.
4 E todos foram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Cʉ pa‑cʉ, cʉ cja̱hni cʉ mí tɛnijʉ cár religión cʉ judio már tzöjʉ hnar mbaxcjua. Ya xquí jmuntzi pʉ Jerusalén már ngu̱ cʉ judio cʉ mí tzu̱jʉ ca Ocja̱. Xcuí hñe̱jmʉ göhtjo cʉ dda jñi̱ni cja̱ co rá ngu̱ cʉ jöy pa di zöjʉ car mbaxcjua‑ca̱.
5 E em Jerusalém estavam habitando judeus, homens religiosos, de todas as nações que estão debaixo do céu.
6 Cʉ cja̱hni‑cʉ́, bbʉ mí dyøh cʉ hermano, már xöjtibijʉ ca Ocja̱, bú e̱jmʉ nttzɛdi, bi guatijʉ pʉ jabʉ már bbʉh‑cʉ́. Gueguejʉ mí mi̱ngu̱jʉ hnahño jñi̱ni cja̱ co hnahño jöy, cja̱ bi dyødejʉ, már ña̱ cʉ hermano cada hnáa hnar jña̱ digue cʉ mí ña̱ gueguejʉ. Nubbʉ́, bi ndo hño í mʉyjʉ, bbʉ.
6 E, quando aquele som ocorreu, ajuntou-se uma multidão, e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Bi ndo hñöntsjɛjʉ, ¿ter bɛh ca̱ xquí ncja? hasta mí ntzu̱jʉ. Már ma̱jmʉ:
7 E todos pasmavam e se maravilhavam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses homens que estão falando?
8 ¿Sá dí ødejʉ, ya xná ña̱‑yʉ́ cʉ jña̱ dí ña̱jʉ, cada hnáaguijʉ pʉ jabʉ dí mi̱ngu̱jʉ?
8 Como, pois, os ouvimos, cada um, na nossa própria língua em que somos nascidos?
9 Nuguigöjʉ, hnahño jabʉ dí mi̱ngu̱jʉ. I bbʉj yʉ ddaa, mi̱ngu̱jʉ Parto, co yʉ ddaa, mi̱ngu̱jʉ Elam, cja̱ co yʉ ddaa yʉ xcuá hñe̱h pʉ Mesopotamia, cja̱ co nʉ Judea, cja̱ co pʉ Capadocia, cja̱ co pʉ Ponto, cja̱ co pʉ Asia.
9 Partos e medos, elamitas e os que habitam na Mesopotâmia, Judéia, Capadócia, Ponto e Asia,
10 I bbʉj yʉ ddáa, xpá hñe̱h pʉ jar jöy Frigia, co ni pʉ Panfilia, co ni pʉ Egipto. Guejtjo i bbʉj yʉ ddáa, mi̱ngu̱ cár parte car jöy Africa ca pé rí ncjadi pʉ Cirene. Guejtjo i bbʉjcua yʉ dda mi̱ngu̱ Roma. Yʉ ddaaguigöjʉ, mí judio cʉm tajʉ, eso xtú nacejʉ gá judio. Nu yʉ pé ddáa, jin gá hmʉy gá judio, nu guegue‑yʉ́ xí ñʉtitsjɛjʉ nʉm religiónjʉ.
10 E Frígia e Panfília, Egito e partes da Líbia, junto a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 Yʉ ddaaguigöjʉ mi̱ngu̱ Creta, cja̱ yʉ pé ddáa ya, mi̱ngu̱ Arabia. Göhtjoguigöjʉ, dí mi̱ngu̱jʉ hnahño jöy, cja̱ dí ña̱jʉ rá ngu̱ clase yʉ jña̱. Cada hnar jöy i mböh cár jña̱. Pe nuya, dí ødejʉ yʉ hñøjø‑yʉ́, ya xná ña̱ cʉm jña̱göjʉ. I xijcöjʉ te tza rá nzɛh ca Ocja̱, cja̱ co te tza rá ndo zö ca xí dyøte.― Bi ncjapʉ gá ma̱n cʉ cja̱hni‑cʉ́.
11 Cretenses e árabes, todos nós temos ouvido em nossas próprias línguas falar das grandezas de Deus.
12 Bi ndo hño í mʉyjʉ, bi hñöntsjɛjʉ ter bɛh ca̱ már ncja. Cʉ ddáa mí ma̱jmʉ:
12 E todos se maravilhavam e estavam suspensos, dizendo uns para os outros: Que quer isto dizer?
13 Nu cʉ pé ddáa mí ma̱jmʉ:
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Már bböh pʉ cʉ once quí möxte car Jesús. Guejti car Pedro már yojmʉ cʉ pé ddaa, cja̱ guegue‑ca̱ bi ña̱ nzajqui, bi nzoh cʉ cja̱hni, bi xijmʉ:
14 Pedro, porém, pondo-se em pé com os onze, levantou a sua voz, e disse-lhes: Homens judeus, e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Nugöje, jin dí nti̱je, ncja ngu̱ gri mbe̱nijʉ, como nxu̱ditjo, cja xqui las nueve. Jin gui gue na̱r hora‑na̱ ga nti̱ yʉ cja̱hni ya.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, sendo a terceira hora do dia.
16 Nuya, ya xí nzʉh ca bi ma̱n ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi múr Joel, i̱na̱:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 Bbʉ xta zøh cʉ pa cʉ rí ga̱tzi, bi ma̱n ca Ocja̱,
17 E nos últimos dias acontecerá, diz Deus, Que do meu Espírito derramarei sobre toda a carne; E os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, Os vossos jovens terão visões, E os vossos velhos sonharão sonhos;
18 Cʉ pa‑cʉ́, gu pɛjni cam Espíritu pa da yojmi cár ttzɛdi göhtjo cʉ to i sirvegui, bbɛjña̱ cja̱ co hñøjø, cja̱ guegue‑cʉ da nzoh cʉ cja̱hni, da xijmʉ cam palabragö.
18 E também do meu Espírito derramarei sobre os meus servos e as minhas servas naqueles dias, e profetizarão;
19 Gu u̱jtiquijʉ maravilla jar ji̱tzi, pa gui ndo mbe̱nijʉ,
19 E farei aparecer prodígios em cima, no céu; E sinais em baixo na terra, Sangue, fogo e vapor de fumo.
20 Nʉr jiadi da hmɛxu̱y, cja̱ nʉr za̱na̱ da tjɛnguitjo, ncja ʉr cji, ante que da zøh car pa bbʉ xtu e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ. Bbʉ xtu e̱h‑ca̱, da ndo hño í mʉy yʉ cja̱hni, göhtjo da ntzu̱jʉ.
20 O sol se converterá em trevas, E a lua em sangue, Antes de chegar o grande e glorioso dia do Senhor;
21 Nu cʉ cja̱hni göhtjo cʉ to da hñe̱me̱ cam Tzi Jmu̱jʉ cja̱ da nzojtibi cár tzi tju̱ju̱, ca Ocja̱ da gʉhtzibijʉ ca rá nttzo.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Cja̱ pé bi ma̱n car Pedro, hne̱je̱:
22 Homens israelitas, escutai estas palavras: A Jesus Nazareno, homem aprovado por Deus entre vós com maravilhas, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Nu car Jesús, bi ndö jer dyɛjʉ, ncja ngu̱ gá mbe̱n car Tzi Ta ji̱tzi, como ya má yabbʉ, ya xquí mbe̱ni guegue‑ca̱ ja di ncja göhtjo. Nuquɛjʉ, guí hñøjøjʉ, guí mandadobijʉ yʉ cja̱hni israelita, guehquɛjʉ gú tzʉdijʉ car Jesús cja̱ gú döjtijʉ jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ jin gui tzu̱ ca Ocja̱, pa bi ddøti pʉ jar ponti, bi bböhti.
23 A este que vos foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, prendestes, crucificastes e matastes pelas mãos de injustos;
24 Nu car Tzi Ta ji̱tzi, bbʉ ya xquí du̱ car Jesús, pé bi xotzi, pé bi un cár nzajqui. Jí̱ mí tzö di ttza̱mi‑cá̱ pʉ jar ohtzi, como más már ndo nzɛdi.
24 Ao qual Deus ressuscitou, soltas as ânsias da morte, pois não era possível que fosse retido por ela;
25 I bbʉh ca hnar salmo pʉ jabʉ bi ma̱n car David, jin di goh pʉ jar ohtzi cár cuerpo car hñøjø ca di hñi̱x car Tzi Ta ji̱tzi pa di mandadobi yí cja̱hni. I ma̱ ncjahua car salmo‑cá̱:
25 Porque dele disse Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, Porque está à minha direita, para que eu não seja comovido;
26 I mpöj nʉm tzi mʉy, cja̱ dí xöjtibi ca Ocja̱ co ni nʉm ne.
26 Por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; E ainda a minha carne há de repousar em esperança;
27 Nuquɛ, ʉm Tzi Taqui, dí tøpiqui gui xoxquigö. Jin gui jiɛj nʉm tzi mʉy pʉ jabʉ i bbʉh quí nda̱ji̱ cʉ ánima.
27 Pois não deixarás a minha alma no inferno, Nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Nuquɛ, xcú u̱jtigui ja grá hño pa gu tzøm pʉ jabʉ i cja car nzajqui ca jin da tjegue.
28 Fizeste-me conhecidos os caminhos da vida; Com a tua face me encherás de júbilo.
29 Nuquɛjʉ ya, cjua̱da̱, rá zö gu xihquijʉ ya, cam titajʉ, car David, bi du̱, cja̱ bi cjöti cár ndodyo pʉ jár ngu̱ gá ánima, bi mfɛjöy. Nuca̱ i bbʉjcua Jerusalén, hua jabʉ dí bbʉpjʉ, ncja ngu̱ gri pa̱dijʉ. Hasta rá pa ya, dí cca̱htijʉ cár ngu̱ gá ánima.
29 Homens irmãos, seja-me lícito dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Nu car David múr profeta, eso, ya má yabbʉ mí ma̱ ter bɛh ca̱ di ncja. Mí ña̱ digue ca hnar hñøjø ca xquí ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi di mɛjni hua jar jöy. Car Tzi Ta ji̱tzi xquí prometebi car David di hmʉh ca hnar hñøjø ca di hñe̱je̱ jár cji guegue‑ca̱ pa di cja ʉr rey, ncja ngu̱ car David, cja̱ di mandado göhtjo ʉr tiempo.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que do fruto de seus lombos, segundo a carne, levantaria o Cristo, para o assentar sobre o seu trono,
31 Ya má yabbʉ bi ma̱n car David ja di ncja car Cristo bbʉ xti hñe̱je̱. Ncjahmʉ ya xquí cca̱hti ja drí nantzi car Jesús bbʉ ya xtrú ndu̱. Eso, bi jñu̱x pʉ jar salmo, jin di dya cár ndodyo car Cristo, cja̱ cár tzi mʉy jin di gojti pʉ jabʉ i bbʉh quí nda̱ji̱ cʉ ánima.
31 Nesta previsão, disse da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Car palabra ca bi ma̱n car David, cierto ya xí ncja. Göhtjoguigöje, dí testigoje, dí pa̱dije, cierto bi jña̱ ʉ́r jña̱ car Jesús.
32 Deus ressuscitou a este Jesus, do que todos nós somos testemunhas.
33 Car Tzi Ta ji̱tzi bi xotzi co cár ttzɛdi cja̱ bi hñi̱x pʉ jar ji̱tzi, hnanguadi pʉ jabʉ bí ju̱ guegue. Nubbʉ́, car Cristo bi ña̱hui cár Tzi Ta ji̱tzi pa bú pɛjni car Tzi Espíritu Santo hua jar jöy, ncja ngu̱ gá promete. Cja̱ nuya, guejnʉ xí nguajquije‑nʉ́. Rí hñe̱h car Espíritu Santo göhtjo nʉ guí cca̱htijʉ cja̱ guí ødejʉ na̱r hora ya.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Car tzi salmo ca xtú xihquijʉ, jin gui ña̱ digue car David, como jin gá mbøx pʉ ji̱tzi‑cá̱. Pe guegue pé bi jñu̱xi pé hnar tzi palabra i ma̱ ncjahua:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio diz:Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,
35 Hasta bbʉ gu mföxihui gu mandadohui, xtá cjajpigö quir contra du e̱je̱
35 Até que ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Cja̱ guejtjo bi ma̱n car Pedro:
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Cja̱ bbʉ mí dyøj ya‑ca̱ cʉ judio cʉ már ødejʉ, bi ndo ntzøtijʉ, bbʉ, cja̱ bi dyön car Pedro co ni cʉ pé dda apóstole, bi hñi̱mbijʉ:
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, homens irmãos?
38 Bi da̱j ya car Pedro, bi xijmʉ:
38 E disse-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para perdão dos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo;
39 Guehquitjoguɛjʉ xí xihquijʉ car Tzi Ta ji̱tzi da jogui gui yojmʉ car Espíritu Santo, cja̱ co hne̱h quir ba̱jtzijʉ cja̱ co quir bbɛjtojʉ. Guejti cʉ cja̱hni cʉ i bbʉ yanʉ, cʉ jí̱ bbe i pa̱di ja i ncja ca Ocja̱, hasta göhtjo cʉ to i ne car Tzi Ta ji̱tzi da nzofo, guejti‑cʉ́ da yojmʉ car Espíritu Santo, hne̱je̱. Da yojmʉ car Tzi Espíritu göhtjo cʉ cja̱hni cʉ du tzí car Tzi Ta ji̱tzi pa da hñe̱me̱jʉ car Jesucristo.― Ncjapʉ gá ma̱n car Pedro.
39 Porque a promessa vos diz respeito a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe, a tantos quantos Deus nosso Senhor chamar.
40 Bi pura car Pedro, bi nzoh cʉ cja̱hni, bi xijmʉ pé dda palabra rá ngu̱. Bi xijmʉ:
40 E com muitas outras palavras isto testificava, e os exortava, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ bi dyøde te mí ma̱n car Pedro car pa‑ca̱, bi hñe̱me̱jʉ cja̱ bi xixtjejʉ. Pé jabʉ mí tres mil cja̱hni cʉ bi hñe̱me̱jʉ, eso, bi ndo ngu̱jqui cʉ hermano car pa‑ca̱.
41 De sorte que foram batizados os que de bom grado receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas,
42 Göhtjo cʉ hermano bi hñe̱me̱ car palabra ca mí u̱jti cʉ once quí möxte car Jesús cʉ xquí tti̱tzi gá apóstole, cja̱ göhtjo mí ntzixihui‑cʉ́. Segue mí jmu̱ntzijʉ, mí øh car palabra ca mí u̱jti cʉ apóstole, mí tzijʉ car Santa Cena, cja̱ mí nzojmʉ ca Ocja̱.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos, e na comunhão, e no partir do pão, e nas orações.
43 Bi dyøh cʉ cja̱hni te xquí ncja, cja̱ göhtjo bi ndo hño í mʉyjʉ. Nu cʉ apóstole mí ndo yojmʉ cár ttzɛdi ca Ocja̱. Mí ndo xoxijʉ rá ngu̱ cʉ döhtji, cja̱ mí øtijʉ pé dda milagro rá ngu̱, eso, mí ndo tti̱htzibijʉ.
43 E em toda a alma havia temor, e muitas maravilhas e sinais se faziam pelos apóstolos.
44 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ xquí hñe̱me̱ car Jesucristo mí ndo ntzixijʉ. Bbʉ to te mí nesta, mí föx cʉ dda hermano cʉ mí tzi ja̱.
44 E todos os que criam estavam juntos, e tinham tudo em comum.
45 Guegue‑cʉ mí pö cʉ mí pɛhtzijʉ cja̱ mí jejquibijʉ car domi cʉ ddaa cʉ mí nestajʉ.
45 E vendiam suas propriedades e bens, e repartiam com todos, segundo cada um havia de mister.
46 Göhtjo ʉr pa cʉ hermano mí jmu̱ntzi pʉ jár ndo templo cʉ judio. Guejtjo mí mpɛjni pʉ jáy ngu̱tsjɛjʉ, mí tzijʉ tju̱jme̱. Mí ndo mpöjmʉ cja̱ mí ndo öjpijʉ mpöjcje ca Ocja̱.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam juntos com alegria e singeleza de coração,
47 Mí xöjtibijʉ ca Ocja̱, cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni bi cca̱hti cʉ hermano, már zö nguá hmʉpjʉ, cja̱ bi respetajʉ. Cada mpa mbá cuati pé dda cja̱hni cʉ mí ne di dötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue. Nucʉ́, ca Ocja̱ xquí nzojtibi quí mʉyjʉ pa bi hñe̱me̱jʉ. Cja̱ ddahtzʉ mír jñu̱x car número cʉ cja̱hni cʉ má e̱me̱.
47 Louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E todos os dias acrescentava o Senhor à igreja aqueles que se haviam de salvar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.