Atos 2

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nu bbʉ mí zøh car pa gá Pentecostés, bi mpɛjni göhtjo cʉ hermano. Mí hnaadi pʉ jabʉ bi mpɛjnijʉ. Guejtjo mí hnaadi cár mfe̱ni ca mí mbe̱nijʉ.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Cja̱ bi hna dyødejʉ, mbá ndo jia jar ji̱tzi, ncja bbʉ i dyo hnar ndo nda̱ji̱. Már ndo jia göhtjo pʉ jar ngu̱ pʉ jabʉ már ju̱jʉ.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Diguebbʉ ya, bú hna jøh cʉ mí ncja ʉr tzibi, gá ndöh pʉ jabʉ már ju̱ cʉ hermano. Cja̱ bi mfonti cʉ tzibi, bi tzoxi hnar tzibi cár ña̱ cada hnaa cʉ hermano.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Cja̱ bi guati car Espíritu Santo göhtjo cʉ már bbʉh pʉ, cja̱ nucʉ, bi mʉdi bi ña̱jʉ hnahño jña̱, como car Espíritu Santo bi cjajpi bi ña̱jʉ cʉ jña̱‑cʉ.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Cʉ pa‑cʉ, cʉ cja̱hni cʉ mí tɛnijʉ cár religión cʉ judio már tzöjʉ hnar mbaxcjua. Ya xquí jmuntzi pʉ Jerusalén már ngu̱ cʉ judio cʉ mí tzu̱jʉ ca Ocja̱. Xcuí hñe̱jmʉ göhtjo cʉ dda jñi̱ni cja̱ co rá ngu̱ cʉ jöy pa di zöjʉ car mbaxcjua‑ca̱.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Cʉ cja̱hni‑cʉ́, bbʉ mí dyøh cʉ hermano, már xöjtibijʉ ca Ocja̱, bú e̱jmʉ nttzɛdi, bi guatijʉ pʉ jabʉ már bbʉh‑cʉ́. Gueguejʉ mí mi̱ngu̱jʉ hnahño jñi̱ni cja̱ co hnahño jöy, cja̱ bi dyødejʉ, már ña̱ cʉ hermano cada hnáa hnar jña̱ digue cʉ mí ña̱ gueguejʉ. Nubbʉ́, bi ndo hño í mʉyjʉ, bbʉ.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Bi ndo hñöntsjɛjʉ, ¿ter bɛh ca̱ xquí ncja? hasta mí ntzu̱jʉ. Már ma̱jmʉ:
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 ¿Sá dí ødejʉ, ya xná ña̱‑yʉ́ cʉ jña̱ dí ña̱jʉ, cada hnáaguijʉ pʉ jabʉ dí mi̱ngu̱jʉ?
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 Nuguigöjʉ, hnahño jabʉ dí mi̱ngu̱jʉ. I bbʉj yʉ ddaa, mi̱ngu̱jʉ Parto, co yʉ ddaa, mi̱ngu̱jʉ Elam, cja̱ co yʉ ddaa yʉ xcuá hñe̱h pʉ Mesopotamia, cja̱ co nʉ Judea, cja̱ co pʉ Capadocia, cja̱ co pʉ Ponto, cja̱ co pʉ Asia.
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 I bbʉj yʉ ddáa, xpá hñe̱h pʉ jar jöy Frigia, co ni pʉ Panfilia, co ni pʉ Egipto. Guejtjo i bbʉj yʉ ddáa, mi̱ngu̱ cár parte car jöy Africa ca pé rí ncjadi pʉ Cirene. Guejtjo i bbʉjcua yʉ dda mi̱ngu̱ Roma. Yʉ ddaaguigöjʉ, mí judio cʉm tajʉ, eso xtú nacejʉ gá judio. Nu yʉ pé ddáa, jin gá hmʉy gá judio, nu guegue‑yʉ́ xí ñʉtitsjɛjʉ nʉm religiónjʉ.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 Yʉ ddaaguigöjʉ mi̱ngu̱ Creta, cja̱ yʉ pé ddáa ya, mi̱ngu̱ Arabia. Göhtjoguigöjʉ, dí mi̱ngu̱jʉ hnahño jöy, cja̱ dí ña̱jʉ rá ngu̱ clase yʉ jña̱. Cada hnar jöy i mböh cár jña̱. Pe nuya, dí ødejʉ yʉ hñøjø‑yʉ́, ya xná ña̱ cʉm jña̱göjʉ. I xijcöjʉ te tza rá nzɛh ca Ocja̱, cja̱ co te tza rá ndo zö ca xí dyøte.― Bi ncjapʉ gá ma̱n cʉ cja̱hni‑cʉ́.
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Bi ndo hño í mʉyjʉ, bi hñöntsjɛjʉ ter bɛh ca̱ már ncja. Cʉ ddáa mí ma̱jmʉ:
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Nu cʉ pé ddáa mí ma̱jmʉ:
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Már bböh pʉ cʉ once quí möxte car Jesús. Guejti car Pedro már yojmʉ cʉ pé ddaa, cja̱ guegue‑ca̱ bi ña̱ nzajqui, bi nzoh cʉ cja̱hni, bi xijmʉ:
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Nugöje, jin dí nti̱je, ncja ngu̱ gri mbe̱nijʉ, como nxu̱ditjo, cja xqui las nueve. Jin gui gue na̱r hora‑na̱ ga nti̱ yʉ cja̱hni ya.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Nuya, ya xí nzʉh ca bi ma̱n ca hnár jmandadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi múr Joel, i̱na̱:
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 Bbʉ xta zøh cʉ pa cʉ rí ga̱tzi, bi ma̱n ca Ocja̱,
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Cʉ pa‑cʉ́, gu pɛjni cam Espíritu pa da yojmi cár ttzɛdi göhtjo cʉ to i sirvegui, bbɛjña̱ cja̱ co hñøjø, cja̱ guegue‑cʉ da nzoh cʉ cja̱hni, da xijmʉ cam palabragö.
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Gu u̱jtiquijʉ maravilla jar ji̱tzi, pa gui ndo mbe̱nijʉ,
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Nʉr jiadi da hmɛxu̱y, cja̱ nʉr za̱na̱ da tjɛnguitjo, ncja ʉr cji, ante que da zøh car pa bbʉ xtu e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ. Bbʉ xtu e̱h‑ca̱, da ndo hño í mʉy yʉ cja̱hni, göhtjo da ntzu̱jʉ.
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Nu cʉ cja̱hni göhtjo cʉ to da hñe̱me̱ cam Tzi Jmu̱jʉ cja̱ da nzojtibi cár tzi tju̱ju̱, ca Ocja̱ da gʉhtzibijʉ ca rá nttzo.
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 Cja̱ pé bi ma̱n car Pedro, hne̱je̱:
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 Nu car Jesús, bi ndö jer dyɛjʉ, ncja ngu̱ gá mbe̱n car Tzi Ta ji̱tzi, como ya má yabbʉ, ya xquí mbe̱ni guegue‑ca̱ ja di ncja göhtjo. Nuquɛjʉ, guí hñøjøjʉ, guí mandadobijʉ yʉ cja̱hni israelita, guehquɛjʉ gú tzʉdijʉ car Jesús cja̱ gú döjtijʉ jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ jin gui tzu̱ ca Ocja̱, pa bi ddøti pʉ jar ponti, bi bböhti.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 Nu car Tzi Ta ji̱tzi, bbʉ ya xquí du̱ car Jesús, pé bi xotzi, pé bi un cár nzajqui. Jí̱ mí tzö di ttza̱mi‑cá̱ pʉ jar ohtzi, como más már ndo nzɛdi.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 I bbʉh ca hnar salmo pʉ jabʉ bi ma̱n car David, jin di goh pʉ jar ohtzi cár cuerpo car hñøjø ca di hñi̱x car Tzi Ta ji̱tzi pa di mandadobi yí cja̱hni. I ma̱ ncjahua car salmo‑cá̱:
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 I mpöj nʉm tzi mʉy, cja̱ dí xöjtibi ca Ocja̱ co ni nʉm ne.
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Nuquɛ, ʉm Tzi Taqui, dí tøpiqui gui xoxquigö. Jin gui jiɛj nʉm tzi mʉy pʉ jabʉ i bbʉh quí nda̱ji̱ cʉ ánima.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Nuquɛ, xcú u̱jtigui ja grá hño pa gu tzøm pʉ jabʉ i cja car nzajqui ca jin da tjegue.
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 Nuquɛjʉ ya, cjua̱da̱, rá zö gu xihquijʉ ya, cam titajʉ, car David, bi du̱, cja̱ bi cjöti cár ndodyo pʉ jár ngu̱ gá ánima, bi mfɛjöy. Nuca̱ i bbʉjcua Jerusalén, hua jabʉ dí bbʉpjʉ, ncja ngu̱ gri pa̱dijʉ. Hasta rá pa ya, dí cca̱htijʉ cár ngu̱ gá ánima.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Nu car David múr profeta, eso, ya má yabbʉ mí ma̱ ter bɛh ca̱ di ncja. Mí ña̱ digue ca hnar hñøjø ca xquí ma̱n car Tzi Ta ji̱tzi di mɛjni hua jar jöy. Car Tzi Ta ji̱tzi xquí prometebi car David di hmʉh ca hnar hñøjø ca di hñe̱je̱ jár cji guegue‑ca̱ pa di cja ʉr rey, ncja ngu̱ car David, cja̱ di mandado göhtjo ʉr tiempo.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Ya má yabbʉ bi ma̱n car David ja di ncja car Cristo bbʉ xti hñe̱je̱. Ncjahmʉ ya xquí cca̱hti ja drí nantzi car Jesús bbʉ ya xtrú ndu̱. Eso, bi jñu̱x pʉ jar salmo, jin di dya cár ndodyo car Cristo, cja̱ cár tzi mʉy jin di gojti pʉ jabʉ i bbʉh quí nda̱ji̱ cʉ ánima.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Car palabra ca bi ma̱n car David, cierto ya xí ncja. Göhtjoguigöje, dí testigoje, dí pa̱dije, cierto bi jña̱ ʉ́r jña̱ car Jesús.
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Car Tzi Ta ji̱tzi bi xotzi co cár ttzɛdi cja̱ bi hñi̱x pʉ jar ji̱tzi, hnanguadi pʉ jabʉ bí ju̱ guegue. Nubbʉ́, car Cristo bi ña̱hui cár Tzi Ta ji̱tzi pa bú pɛjni car Tzi Espíritu Santo hua jar jöy, ncja ngu̱ gá promete. Cja̱ nuya, guejnʉ xí nguajquije‑nʉ́. Rí hñe̱h car Espíritu Santo göhtjo nʉ guí cca̱htijʉ cja̱ guí ødejʉ na̱r hora ya.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Car tzi salmo ca xtú xihquijʉ, jin gui ña̱ digue car David, como jin gá mbøx pʉ ji̱tzi‑cá̱. Pe guegue pé bi jñu̱xi pé hnar tzi palabra i ma̱ ncjahua:
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 Hasta bbʉ gu mföxihui gu mandadohui, xtá cjajpigö quir contra du e̱je̱
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Cja̱ guejtjo bi ma̱n car Pedro:
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Cja̱ bbʉ mí dyøj ya‑ca̱ cʉ judio cʉ már ødejʉ, bi ndo ntzøtijʉ, bbʉ, cja̱ bi dyön car Pedro co ni cʉ pé dda apóstole, bi hñi̱mbijʉ:
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Bi da̱j ya car Pedro, bi xijmʉ:
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 Guehquitjoguɛjʉ xí xihquijʉ car Tzi Ta ji̱tzi da jogui gui yojmʉ car Espíritu Santo, cja̱ co hne̱h quir ba̱jtzijʉ cja̱ co quir bbɛjtojʉ. Guejti cʉ cja̱hni cʉ i bbʉ yanʉ, cʉ jí̱ bbe i pa̱di ja i ncja ca Ocja̱, hasta göhtjo cʉ to i ne car Tzi Ta ji̱tzi da nzofo, guejti‑cʉ́ da yojmʉ car Espíritu Santo, hne̱je̱. Da yojmʉ car Tzi Espíritu göhtjo cʉ cja̱hni cʉ du tzí car Tzi Ta ji̱tzi pa da hñe̱me̱jʉ car Jesucristo.― Ncjapʉ gá ma̱n car Pedro.
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Bi pura car Pedro, bi nzoh cʉ cja̱hni, bi xijmʉ pé dda palabra rá ngu̱. Bi xijmʉ:
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Már ngu̱ cʉ cja̱hni cʉ bi dyøde te mí ma̱n car Pedro car pa‑ca̱, bi hñe̱me̱jʉ cja̱ bi xixtjejʉ. Pé jabʉ mí tres mil cja̱hni cʉ bi hñe̱me̱jʉ, eso, bi ndo ngu̱jqui cʉ hermano car pa‑ca̱.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Göhtjo cʉ hermano bi hñe̱me̱ car palabra ca mí u̱jti cʉ once quí möxte car Jesús cʉ xquí tti̱tzi gá apóstole, cja̱ göhtjo mí ntzixihui‑cʉ́. Segue mí jmu̱ntzijʉ, mí øh car palabra ca mí u̱jti cʉ apóstole, mí tzijʉ car Santa Cena, cja̱ mí nzojmʉ ca Ocja̱.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Bi dyøh cʉ cja̱hni te xquí ncja, cja̱ göhtjo bi ndo hño í mʉyjʉ. Nu cʉ apóstole mí ndo yojmʉ cár ttzɛdi ca Ocja̱. Mí ndo xoxijʉ rá ngu̱ cʉ döhtji, cja̱ mí øtijʉ pé dda milagro rá ngu̱, eso, mí ndo tti̱htzibijʉ.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni cʉ xquí hñe̱me̱ car Jesucristo mí ndo ntzixijʉ. Bbʉ to te mí nesta, mí föx cʉ dda hermano cʉ mí tzi ja̱.
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 Guegue‑cʉ mí pö cʉ mí pɛhtzijʉ cja̱ mí jejquibijʉ car domi cʉ ddaa cʉ mí nestajʉ.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Göhtjo ʉr pa cʉ hermano mí jmu̱ntzi pʉ jár ndo templo cʉ judio. Guejtjo mí mpɛjni pʉ jáy ngu̱tsjɛjʉ, mí tzijʉ tju̱jme̱. Mí ndo mpöjmʉ cja̱ mí ndo öjpijʉ mpöjcje ca Ocja̱.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Mí xöjtibijʉ ca Ocja̱, cja̱ göhtjo cʉ cja̱hni bi cca̱hti cʉ hermano, már zö nguá hmʉpjʉ, cja̱ bi respetajʉ. Cada mpa mbá cuati pé dda cja̱hni cʉ mí ne di dötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue. Nucʉ́, ca Ocja̱ xquí nzojtibi quí mʉyjʉ pa bi hñe̱me̱jʉ. Cja̱ ddahtzʉ mír jñu̱x car número cʉ cja̱hni cʉ má e̱me̱.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.