Atos 16
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVI
1 Diguebbʉ ya, car Pablo co car Silas bi zøtihui jar jñi̱ni Derbe cja̱ pé gá mɛhui pʉ jar jñi̱ni Listra. Nu pʉ Listra, már bbʉh hnar ba̱jtzi hñøjø, mí e̱me̱ car evangelio, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Timoteo. Cár me múr judia, cja̱ guejti‑ca̱ ya xquí hñe̱me̱ car Jesucristo, hne̱je̱. Nu cár ta ya, múr gentile‑cá̱.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Cʉ cjua̱da̱ cʉ már bbʉh pʉ Listra co ni pʉ Iconio, mí i̱htzibijʉ car Timoteo, mí ma̱jmʉ már zö cár vida.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Car Pablo mí ne di zix car Timoteo pa di mötzi co cár bbɛfi ca Ocja̱. Nu cʉ judio cʉ mí bbʉh pʉ Listra co cʉ pé dda jñi̱ni cʉ mí nzøtitjohui, göhtjo mí pa̱dijʉ, múr gentile cár ta car Timoteo. Pa jin di ntsjeya cʉ cja̱hni‑cʉ́, car Pablo bi cjajpi car Timoteo car seña gá circuncisión, pa di jogui di zitzi gá möxte pʉ jabʉ mí ne di má.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Diguebbʉ ya, bi bøn car Pablo co ni car Silas cja̱ co car Timoteo, bi tjojmʉ cʉ pé dda jñi̱ni pʉ jabʉ mí bbʉ hermano, bi xih cʉ gentile cʉ xquí hñe̱me̱jʉ, ter bɛh ca̱ mí ma̱n car carta ca xquí dyøti car Santiago, yojmi cʉ pé dda apóstole cja̱ co cʉ tita cʉ mí pɛhtzi cár cargojʉ entre cʉ hermano pʉ Jerusalén.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Cja̱ bbʉ mí dyødejʉ cʉ hermano‑cʉ́, bi ntiendejʉ rá zö ja i ncja nʉr evangelio, cja̱ bi zɛh ca mír hñe̱me̱jʉ. Cja̱ göhtjo ʉr pa, má ngu̱jqui cár número cʉ cja̱hni cʉ mí e̱me̱.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 — ausente —
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 — ausente —
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Nubbʉ́, pé gá ngojmi, gá tjojtihui pʉ jar jöy Misia, cja̱ bi zøtihui jar jñi̱ni Troas, pʉ jár nttza̱ni car mar.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Bbʉ ya xi már bbʉbi pʉ, ca hnaxu̱y bi wi̱ car Pablo. Bi wi̱ hnar hñøjø, múr mi̱ngu̱ Macedonia, mír hmöh hnanguadi, mí nzoh car Pablo, mí xifi: “Gui tjoh tzʉ hua nʉr jöy Macedonia, pa gui föxquije,” bi hñi̱mbi ncjapʉ. Nubbʉ́, bi jña̱ ʉr huɛnda car Pablo, ca Ocja̱ mír nzofo por rá ngue ca bi cca̱hti bbʉ már wi̱.
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Diguebbʉ ya dú mpɛguije, dú pønije dá möjme Macedonia, como dú pa̱dije ntju̱mʉy xquí nzojquije ca Ocja̱ pa gua möjme grí tʉnguije car evangelio pʉ jar estado Macedonia. Car estado‑cá̱ i pertene car jöy Grecia.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Nubbʉ́, dú pønije pʉ Troas, pé dú ddaxije car már, dú möjme derecho jar isla Samotracia. Cja̱ diguebbʉ ya, car jiax ya‑cá̱, pé dú ddaxije, dá tzøtije pʉ Neápolis.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Ma ya, dú pønije jar jñini Neápolis, dá möjme pʉ jar jñi̱ni Filipos. Car jñi̱ni‑cá̱ más mí jmeya digue göhtjo cʉ jñi̱ni pʉ jar estado Macedonia. Cʉ autoridad cʉ mí mandado pʉ, mí pertene car gobierno pʉ Roma. Cja̱ dú hmʉpje pʉ Filipos tengu̱ tzi mpa.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Ca hnar pa gá nttzöya, dú pønije jár goxtji car jñi̱ni, dá möjme jar da̱tje, como mí jmu̱ntzi pʉ jar neda̱tje cʉ cja̱hni cʉ mí e̱me̱jʉ ca Ocja̱. Guehpʉ mí nzojmʉ ca Ocja̱ pʉ. Dú cuatije cʉ bbɛjña̱ cʉ xquí jmuntzi pʉ, dú mi̱pje, dú ña̱je‑cʉ́. Dú xijme car evangelio.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Már øh ca hnar bbɛjña̱, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Lidia. Nucá̱ múr mi̱ngu̱ Tiatira, pʉ jar jöy Asia, cja̱ mí pö da̱jtu̱ már ncjʉjpöy cja̱ mí tzi fino. Car Lidia mí i̱htzibi ca Ocja̱, cja̱ guegue‑ca̱ bi nzojtibi cár tzi mʉy bbʉ már øh cár palabra. Bi dyøde rá zö car palabra ca mbá ja̱ car Pablo. Exque bi hñe̱me̱ car Jesucristo car pa‑cá̱.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Cja̱ bi xixtje car Lidia, göhtjo co quí familia. Nubbʉ, bi dyöjquije favor, bi hñi̱na̱:
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Ca hnajpa, bbʉ ya xi ndár möjme, gua má nzojme ca Ocja̱, dú ntjɛje hnar ba̱jtzi bbɛjña̱, múr dyøti‑tjoni. Mí yojmi hnar demonio gá adivinador, cja̱ nucá̱ mí cjajpi göhtjo te di ba̱di. Mí bbʉh quí jmu̱ cʉ mí pɛjpi, cja̱ car bbɛjña̱ mí ta̱ domi rá ngu̱. Gue quí jmu̱ mí ttu̱n car domi ca mí ta̱ja̱.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Bbʉ ndú ntjɛje car bbɛjña̱‑cá̱, bi mʉdi bi dɛnguigöje. Bi ña̱ nzajqui, bi hñi̱na̱:
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Dé mí tɛnguije, rá ngu̱ mpa, mí ma̱ ncjapʉ, hasta bi zøti ʉ́r mʉy car Pablo. Nubbʉ́, bi bböti car Pablo, bi huɛnti car ttzonda̱ji̱ ca mí yojmi car bbɛjña̱, bi hñi̱mbi:
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Nu quí jmu̱ car bbɛjña̱‑ca̱, bbʉ mí ba̱dijʉ, ya jí̱ mí tzö di da̱ domi guegue, bi tsjeyabijʉ car Pablo co car Silas. Bi ma bú tzʉjmʉ bbʉ, bi dyɛnijʉ jar juzgado pʉ jabʉ már bbʉh cʉ nzöya.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Bi presentabi cʉ nzöya cja̱ bi xijmʉ:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Nuyʉ́, i xij yʉ cja̱hni cʉ dda mandamiento cʉ jí̱ rí ntzöhui gu e̱me̱jʉ, cja̱ jí̱ rí ntzöhui gu tɛnijʉ, como dí romanogöjʉ.― Ncjapʉ gá ma̱n quí jmu̱ car bbɛjña̱ ca múr dyøti‑tjoni jma̱ja̱.
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Cja̱ bi ndo ntsjeya cʉ cja̱hni cʉ már øjmʉ, mí ne di ʉnijʉ car Pablo co car Silas. Nu cʉ nzöya bi mandado di bbøjquibi quí da̱jtu̱ cʉ mí jehui cja̱ di tjʉtihui co za.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Bbʉ ya xquí ndo jiʉtijʉ, bi dyɛtijʉ jar födi, bi bbɛjpi car hñøjø ca már föh car födi di goti rá zö.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Cja̱ guegue bi dyøte ncja ngu̱ gá hmɛjpi, bi dyɛtihui jar födi pʉ más ya mbo. Bi dyʉhtibi quí huahui hnar za mí bbʉh quí ojqui. Jí̱ mí tzö di hña̱nihui.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Bbʉ mí zʉ madé ʉr xu̱y, már mahtihui ca Ocja̱ car Pablo co car Silas, már xödihui tsjödi, cja̱ cʉ pé dda preso már ødejʉ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Nubbʉ́, bi hna hñodi hnar hña̱mijöy, sta mí ndo jua̱n quí cimiento car födi. Cja̱ diguebbʉ ya, xní hna xojtsjɛ göhtjo cʉ goxtji, cja̱ xní jiø göhtjo cʉ cadena.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Cja̱ bi hna zö car guardia. Bi cca̱hti, ya xi már xojti cʉ goxtji jar födi. Xní ccohtzi hnar ndo cjuaytsjɛ, mí ne di mpöhtitsjɛ, ngá ma̱, ya göhtjo xquí bøn cʉ preso, xquí ddagui.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Nu car Pablo bi mahti nzajqui, bi hñi̱mbi:
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Nubbʉ́, car hñøjø ca mí föh car födi bi dyöh hnar tzibi, bi ñʉti pʉ mbo, mí ndo ntzu̱ sta mí jua̱. Bi nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua car Pablo co car Silas.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ma ya, bi gʉjquihui pʉ tji cja̱ bi dyönihui:
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Cja̱ gueguehui bi hñi̱mbihui:
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Nubbʉ́, bi xijmi car palabra digue cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús, bi xih car guardia cja̱ co göhtjo quí familia.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Cja̱ mismo car hora‑cá̱, car guardia bi zix car Pablo co ni car Silas, bi ma bú xʉjquibi quí xʉtjahui, pʉ jabʉ xquí bbɛhtibihui. Diguebbʉ ya, bi xixtje guegue cja̱ co göhtjo quí familia.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ma ya, car guardia pé bi zix car Pablo co car Silas pʉ jár ngu̱, cja̱ bú wi̱nihui. Cja̱ bi mpö guegue, göhtjo co quí familia, porque ya xi mí e̱me̱jʉ ca Ocja̱. Diguebbʉ ya, pé bi ma bú tzoh car Pablo co ni car Silas pʉ jar födi.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Bbʉ mí jiax ya, cʉ nzöya bi gu̱pjʉ cʉ nzʉttabi, bi xijmʉ:
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Cja̱ car hñøjø ca mí föh car födi bi xih car Pablo ca xquí ma̱n cʉ nzöya, bi hñi̱mbi:
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Nu car Pablo bi da̱di, bi hñi̱na̱:
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Diguebbʉ ya cʉ nzʉttabi bi ma gá ngoji, bú xih cʉ nzöya ca xcuí ma̱n car Pablo. Cja̱ cʉ nzöya bi zu̱jʉ bbʉ mí dyødejʉ mí ciudadano romano car Pablo co car Silas.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Nubbʉ́, bú e̱h cʉ nzöya, bbʉ, bi johtijʉ car Pablo, bi gʉjquijʉ, yojmi car Silas, cja̱ bi dyödijʉ di bønihui tzʉ jar jñi̱ni‑cá̱.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Nu car Pablo co car Silas, bbʉ mí bøxihui jar fö̱di, bi mɛhui gá ñʉtihui jár ngu̱ car bbɛjña̱ ca mí tsjifi ʉr Lidia. Bi cca̱htihui cʉ pé dda cjua̱da̱ cja̱ bi jñu̱htibihui quí mʉyjʉ. Cja̱ diguebbʉ ya, bi bønihui jar jñi̱ni Filipos.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.