Apocalipse 4
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Bbʉ ndú cjuadi ndú øti cʉ yojto carta, nubbʉ, dú janti hnar goxtji, mí xoh pʉ jar ji̱tzi. Cja̱ pé dú øh ca hnar jña̱ ca dú ø má̱hmɛto. Mí ni̱gui ncja hnar ndo tjʉxi. Mí nzojquigö, mí xijqui:
1 Depois destas coisas, olhei, e eis que havia uma porta aberta no céu. E a primeira voz que ouvi, que era como de trombeta ao falar comigo, disse:
2 Diguebbʉ ya, dú tzö ʉm mʉy, mí gue cár Tzi Espíritu ca Ocja̱, ncjahmʉ bi hna zixqui pʉ ji̱tzi, cja̱ dú cca̱hti te mbí ncja pʉ. Dú cca̱hti hnar ndo tju̱jnitsjɛ, cja̱ mbí ju̱x nʉ ca hnaa ca i mandado.
2 Imediatamente eu me achei no Espírito, e eis que havia um trono armado no céu, e alguém estava sentado no trono.
3 Guegue‑ca̱ mí juɛtzi már tzi nttaxi ncja hnar tzi doxto rá tzi zö ca i ju̱ cár tju̱ju̱ ʉr jaspe. Guejtjo mí juɛtzi már ntjɛni ncja ca pé hnar doxto rá tzi zö, i ju̱ cár tju̱ju̱ ʉr cornalina. Hnar arco iris mí bböh pʉ xøtze car ndo tju̱jnitsjɛ. Nuca̱ mí juɛtzi már nccangui, ncja hnar doxto rá tzi zö, i ju̱ cár tjuju ʉr esmeralda.
3 E esse que estava sentado era semelhante, no aspecto, à pedra de jaspe e ao sardônio, e ao redor do trono havia um arco-íris semelhante, no aspecto, à esmeralda.
4 Cja̱ pé mí bbʉ veinticuatro tju̱jni cʉ mí cotijʉ car ndo tju̱jnitsjɛ. Cja̱ mí ju̱x cʉ tju̱jni‑cʉ veinticuatro tita cʉ mí pɛhtzi quí cargojʉ. Mí jejʉ da̱jtu̱ már tzi nttaxi, cja̱ cada hnáa mí ju̱x cár corona, nxøgue gá oro.
4 Ao redor do trono havia também vinte e quatro tronos, e neles estavam sentados vinte e quatro anciãos, vestidos de branco e com coroas de ouro na cabeça.
5 Nupʉ jabʉ már bböh car ndo tju̱jnitsjɛ, mí juɛx cʉ rayo, mí jia, cja̱ mí ñʉntzi, ncja bbʉ i mføjni car dye. Mír ncca̱htihui car ndo tju̱jnitsjɛ yojto lámpara cʉ mí zø. Nucʉ, mí nda̱ji̱‑cʉ́, mí ni̱gui ncja lámpara, cja̱ göhtjo yojto i cja hnatjo ʉr Espíritu, gue cár Espíritu ca Ocja̱.
5 Do trono saíam relâmpagos, vozes e trovões, e, diante do trono, estavam acesas sete tochas de fogo, que são os sete espíritos de Deus.
6 Car lugar pʉ, már ndo nxi̱di, ncja ʉr mar mír ni̱gui, como cár piso mí nxøgue gá vidrio, mí juɛtzi már tzi nccangui. Hnanguadi mí bbʉh car ndo tjujni pʉ jabʉ már ju̱x ca Ocja̱.
6 Diante do trono havia algo como um mar de vidro, semelhante ao cristal. No meio do trono e à volta do trono havia também quatro seres viventes cheios de olhos por diante e por detrás.
7 Ca primero ʉr zu̱we̱ mí jñɛjmi hnar león. Ca rá yojo, mí jñɛjmi hnar nda̱ni. Nu ca rá jñu̱ ya, mí bbʉh cár cara ncja hnar cja̱hni. Cja̱ ca rí cja gojo ya, mí jñɛjmi hnar águila mír bontzi.
7 O primeiro ser vivente era semelhante a um leão, o segundo era semelhante a um novilho, o terceiro tinha o rosto semelhante ao de ser humano e o quarto ser vivente era semelhante à águia quando está voando.
8 Cja̱ cʉ gojo ángele cʉ mí jñɛjmi zu̱we̱, mí bbʉ ddajto quí jua cada hnáa. Göhtjo jáy cuerpojʉ co hne̱je̱ mbo quí juajʉ, mí nxøgue dö. Pá ʉ́r xu̱y mí xöjtibijʉ ca Ocja̱, nim pa mí tzöyajʉ, dé mí ma̱jmʉ:
8 E os quatro seres viventes, tendo cada um deles, respectivamente, seis asas, estavam cheios de olhos, ao redor e por dentro. Não tinham descanso, nem de dia nem de noite, proclamando: “Santo, santo, santo é o Senhor Deus, o Todo-Poderoso, aquele que era, que é e que há de vir.”
9 Ncjapʉ nguá ma̱jmʉ cʉ gojo ángele cʉ i jñɛjmi zu̱we̱. Mí i̱htizibijʉ car Tzi Ta ji̱tzi, mí ma̱jmʉ te tza ngu̱ cár poder cja̱ mí öjpijʉ cjama̱di. Guegue‑ca̱, bí ju̱j nʉ jar ndo tju̱jnitsjɛ, cja̱ i bbʉy göhtjo ʉr tiempo, jin da mpuni göhtjo cʉ cjeya cʉ ba e̱je̱.
9 Sempre que esses seres viventes davam glória, honra e ações de graças ao que está sentado no trono, ao que vive para todo o sempre,
10 Cada bbʉ nguá xöjtibijʉ ca Ocja̱ cʉ gojo ángele cʉ mí jñɛjmi zu̱we̱, cʉ veinticuatro tita mí nda̱nejʉ ca Ocja̱, como guegue i cja ʉ́r nzajqui göhtjo ʉr tiempo. Mí cʉjqui quí coronajʉ, mí pojmʉ nʉ jár hua car ndo tju̱jnitsjɛ, cja̱ mí xöjtibijʉ guegue, mí ma̱jmʉ:
10 os vinte e quatro anciãos se prostravam diante daquele que está sentado no trono, adoravam o que vive para todo o sempre e depositavam as suas coroas diante do trono, proclamando:
11 Nuquɛ Ocja̱, ʉm Tzi Jmu̱jquije, grí ntzöhui gu xöjtiquije cja̱ gu i̱zquije.
11 “Tu és digno, Senhor e Deus nosso, de receber a glória, a honra e o poder, porque criaste todas as coisas e por tua vontade elas vieram a existir e foram criadas.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.