Apocalipse 19
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs VC
1 Diguebbʉ ya, dú øde mbí ña̱ pʉ ji̱tzi hnar ndo jmundo cʉ cja̱hni. Mbí ña̱jʉ nzajqui, mbí ma̱jmʉ:
1 Depois disso, ouvi no céu como que um imenso coro que cantava: Aleluia! A nosso Deus a salvação, a glória e o poder,
2 ʉr jogui nzöya‑ca̱, i øti jujticia.
2 porque os seus juízos são verdadeiros e justos. Ele executou a grande Prostituta que corrompia a terra com a sua prostituição, e pediu-lhe contas do sangue dos seus servos.
3 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱jmʉ car ndo jmundo cʉ cja̱hni:
3 Depois recomeçaram: Aleluia! Sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Nubbʉ́, cʉ veinticuatro tita co cʉ gojo ángele cʉ mí jñɛjmi zu̱we̱, bi nda̱ndiña̱jmu̱ cerca pʉ jar trono, pʉ jabʉ mí ju̱x car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ bi ma̱jmʉ:
4 Então os vinte e quatro Anciãos e os quatro Animais prostraram-se e adoraram a Deus que se assenta no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Cja̱ pé bi ni̱gui pé hnar jña̱, mbí ña̱ pʉ jabʉ mbí ju̱x car Tzi Ta ji̱tzi, mbí ma̱:
5 Do trono saiu uma voz que dizia: Cantai ao nosso Deus, vós todos, seus servos que o temeis, pequenos e grandes.
6 Cja̱ diguebbʉ ya, pé dú øde már ña̱ hnar ndo jmundo cʉ cja̱hni. Mí ni̱gui quí jña̱jʉ ncja bbʉ i jia cʉ nzøjtje, guejtjo mí ni̱gui ncja bbʉ i ñʉntzi nzajqui car dye. Mí ma̱jmʉ:
6 Nisto ouvi como que um imenso coro, sonoro como o ruído de grandes águas e como o ribombar de possantes trovões, que cantava: Aleluia! Eis que reina o Senhor, nosso Deus, o Dominador!
7 Gu mpöjmʉ ya, gu xöjtibijʉ ca Ocja̱, cja̱ gu øtijʉ mbaxcjua,
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe glória, porque se aproximam as núpcias do Cordeiro. Sua Esposa está preparada.
8 Como xí ttun cár da̱jtu̱jʉ ʉr tzi fino cja̱ rá tzi nttaxi, cja̱ xí jiejʉ.
8 Foi-lhe dado revestir-se de linho puríssimo e resplandecente. {Pois o linho são as boas obras dos santos.}
9 Diguebbʉ ya, pé bi xijqui car ángele:
9 Ele me diz, então: Escreve: Felizes os convidados para a ceia das núpcias do Cordeiro. Disse-me ainda: Estas são palavras autênticas de Deus.
10 Diguebbʉ ya, dú nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua car ángele, ya xcua nda̱ne. Nu guegue‑ca̱ bi ccaxqui, i̱na̱:
10 Prostrei-me aos seus pés para adorá-lo, mas ele me diz: Não faças isso! Eu sou um servo, como tu e teus irmãos, possuidores do testemunho de Jesus. Adora a Deus. Porque o espírito profético não é outro que o testemunho de Jesus.
11 Diguebbʉ ya dú janti, ya xquí xoh car ji̱tzi, cja̱ bi ni̱gui pʉ hnar ttaxfani cja̱ co cár tøgue. Nu car tøgue i pɛhtzi cár cargo pa da mandado cja̱ i tsjifi “Ca hnáa ca i øti jujticia cja̱ i ma̱n ca ncjua̱ni.” Da dyøhtibi jujticia göhtjo cʉ cja̱hni jar jöy, cja̱ ba ja̱ guerra pa da castiga quí contra.
11 Vi ainda o céu aberto: eis que aparece um cavalo branco. Seu cavaleiro chama-se Fiel e Verdadeiro, e é com justiça que ele julga e guerreia.
12 Mí zø quí dö ncja ʉr tzibi, cja̱ mí mfi̱xi corona jár ña̱, como már ngu̱ quí cargo mí pɛhtzi. I bbʉh ca hnár tju̱ju̱ car rey‑ca̱ cja̱ jin to i pa̱h car tju̱ju̱‑ca̱, jøña̱ guejtsjɛ guegue.
12 Tem olhos flamejantes. Há em sua cabeça muitos diademas e traz escrito um nome que ninguém conhece, senão ele.
13 Car da̱jtu̱ ca mí je, xquí tsjixi cji. Car tøgue‑ca̱, i tsjifi “Car Jña̱ ca rí hñe̱h car Tzi Ta ji̱tzi.”
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome é Verbo de Deus.
14 Már ngu̱ cʉ ángele mí tɛnijʉ car tøgue. Már ngu̱‑cʉ́, ncja hnar ejército, cja̱ mí jejʉ ttaxi da̱tu̱, már tzi limpio cja̱ már tzi zö. Guejti‑cʉ mí tøjmʉ ttaxi fani hne̱je̱.
14 Seguiam-no em cavalos brancos os exércitos celestes, vestidos de linho fino e de uma brancura imaculada.
15 Nu car tøgue ca i mandadobi cʉ pé ddaa, mí pøxi jár ne hnar espada rá njo pa drí fʉjqui cʉ nación cʉ jin gui ne da hñemejʉ, como guegue da mandadobi göhtjo co cár ttzɛdi. Car Tzi Ta ji̱tzi ʉr Da̱nzöya ca i pɛhtzi cár poder rá ngu̱, ddatsjɛ guegue i mandado, cja̱ jin to i xifi ja da cjajpi. Guegue xí mandado tema castigo da ttun cʉ cja̱hni. Nu car tøgue ca ba ja̱ guerra, guegue‑ca̱ da un cʉ cja̱hni cár castigojʉ. Eso, da mföni cji rá ngu̱, ncja ngu̱ ga mbøn cár nguí cʉ uva bbʉ i ddɛhmi.
15 De sua boca sai uma espada afiada, para com ela ferir as nações pagãs, porque ele deve governá-las com cetro de ferro e pisar o lagar do vinho da ardente ira do Deus Dominador.
16 Car tøgue‑ca̱, i ju̱xi hnar tju̱ju̱ jár da̱jtu̱, pʉ jabʉ i cohmpi cár xintje. Gue ná̱r tju̱ju̱‑na̱: “Gue na̱r Rey i mandadobi cʉ pé dda rey. Gue na̱r Tzi Jmu̱ i mandadobi göhtjo cʉ to i pɛhtzi quí cargojʉ.”
16 Ele traz escrito no manto e na coxa: Rei dos reis e Senhor dos senhores!
17 Diguebbʉ ya, pé dú janti pé hnar ángele, már bböjti pʉ xøtze car jiadi, cja̱ bi mafi nzajqui, bi mahti göhtjo cʉ ttzʉntzʉ cʉ mbí dyo pʉ jar ji̱tzi, bi xifi:
17 Vi, então, um anjo de pé sobre o sol, a chamar em alta voz a todas as aves que voam pelo meio dos céus: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Gui ma gui tzajʉ ngø rá ngu̱. Gui tzajpijʉ cár ngø cʉ rey co cʉ capitán, cja̱ co cár ngø cʉ cja̱hni rá nzɛdi, cár ngø cʉ fani co cʉ tøgue, cár ngø göhtjo tema cja̱hni, cʉ i pɛjtsjɛ cár bbɛfijʉ, co cʉ i pɛjpi quí jmu̱jʉ, cja̱ cʉ cja̱hni cʉ i ja̱ cár cargojʉ, co cʉ tzi cja̱hnitjo.―
18 para comerdes carnes de reis, carnes de generais e carnes de poderosos; carnes de cavalos e cavaleiros; carnes de homens, livres e escravos, pequenos e grandes.
19 Cja̱ diguebbʉ ya, dú cca̱hti car tzate zu̱we̱ co cʉ rey cʉ i mandado jar jöy co cʉ ejército cʉ i tɛnijʉ guegue. Nucʉ́, xquí jmu̱ntzijʉ pa di ntu̱jnihui car Rey ca mí tøh car ttaxifani co car ejército ca i tɛn‑ca̱. Eso, bi ntu̱jnijʉ, bi ncja guerra. Cja̱ bi da̱h car tøgue ca mí tøh car ttaxfani.
19 Eu vi a Fera e os reis da terra com os seus exércitos reunidos para fazer guerra ao Cavaleiro e ao seu exército.
20 Bi ttzʉh car tzate zu̱we̱ co hne̱h car jiöjte profeta. Car jiöjte profeta xquí ntzixihui car tzate zu̱we̱, xquí dyøti milagro, xquí jiöti cʉ cja̱hni pa bi hñemejʉ car zu̱we̱‑ca̱. Cʉ cja̱hni cʉ xquí jñɛgui xquí ncuajtibijʉ cár seña car tzate zu̱we̱ cja̱ xquí nda̱nebijʉ cár ídolo, guegue‑cʉ bi tjöti. Nu car tzate zu̱we̱ yojmi car jiöjte profeta bi bbotihui pʉ jar zabi gá tzibi ca mí yojmi azufre, mí cjadi ʉ́r nzajquihui. Vivotjo bi bbotihui pʉ.
20 Mas a Fera foi presa, e com ela o falso profeta, que realizara prodígios sob o seu controle, com os quais seduzira aqueles que tinham recebido o sinal da Fera e se tinham prostrado diante de sua imagem. Ambos foram lançados vivos no lago de fogo sulfuroso.
21 Diguebbʉ ya, car tøgue ca múr Rey bi möhti cʉ cja̱hni cʉ xquí dɛnijʉ car tzate zu̱we̱ co car jiöjte profeta. Bi fʉ́jqui co car ndo espada mír bøni jár ne. Nubbʉ, bú ca̱y göhtjo cʉ ttzʉntzʉ, bi zajpi quí ngø cʉ ánima, bi ñi̱ña̱jʉ rá zö.
21 Os demais foram mortos pelo Cavaleiro, com a espada que lhe saía da boca. E todas as aves fartaram-se da suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.