Apocalipse 19

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Diguebbʉ ya, dú øde mbí ña̱ pʉ ji̱tzi hnar ndo jmundo cʉ cja̱hni. Mbí ña̱jʉ nzajqui, mbí ma̱jmʉ:
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 ʉr jogui nzöya‑ca̱, i øti jujticia.
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Diguebbʉ ya, pé bi ma̱jmʉ car ndo jmundo cʉ cja̱hni:
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Nubbʉ́, cʉ veinticuatro tita co cʉ gojo ángele cʉ mí jñɛjmi zu̱we̱, bi nda̱ndiña̱jmu̱ cerca pʉ jar trono, pʉ jabʉ mí ju̱x car Tzi Ta ji̱tzi, cja̱ bi ma̱jmʉ:
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Cja̱ pé bi ni̱gui pé hnar jña̱, mbí ña̱ pʉ jabʉ mbí ju̱x car Tzi Ta ji̱tzi, mbí ma̱:
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Cja̱ diguebbʉ ya, pé dú øde már ña̱ hnar ndo jmundo cʉ cja̱hni. Mí ni̱gui quí jña̱jʉ ncja bbʉ i jia cʉ nzøjtje, guejtjo mí ni̱gui ncja bbʉ i ñʉntzi nzajqui car dye. Mí ma̱jmʉ:
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 Gu mpöjmʉ ya, gu xöjtibijʉ ca Ocja̱, cja̱ gu øtijʉ mbaxcjua,
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 Como xí ttun cár da̱jtu̱jʉ ʉr tzi fino cja̱ rá tzi nttaxi, cja̱ xí jiejʉ.
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 Diguebbʉ ya, pé bi xijqui car ángele:
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 Diguebbʉ ya, dú nda̱ndiña̱jmu̱ pʉ jáy hua car ángele, ya xcua nda̱ne. Nu guegue‑ca̱ bi ccaxqui, i̱na̱:
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Diguebbʉ ya dú janti, ya xquí xoh car ji̱tzi, cja̱ bi ni̱gui pʉ hnar ttaxfani cja̱ co cár tøgue. Nu car tøgue i pɛhtzi cár cargo pa da mandado cja̱ i tsjifi “Ca hnáa ca i øti jujticia cja̱ i ma̱n ca ncjua̱ni.” Da dyøhtibi jujticia göhtjo cʉ cja̱hni jar jöy, cja̱ ba ja̱ guerra pa da castiga quí contra.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Mí zø quí dö ncja ʉr tzibi, cja̱ mí mfi̱xi corona jár ña̱, como már ngu̱ quí cargo mí pɛhtzi. I bbʉh ca hnár tju̱ju̱ car rey‑ca̱ cja̱ jin to i pa̱h car tju̱ju̱‑ca̱, jøña̱ guejtsjɛ guegue.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Car da̱jtu̱ ca mí je, xquí tsjixi cji. Car tøgue‑ca̱, i tsjifi “Car Jña̱ ca rí hñe̱h car Tzi Ta ji̱tzi.”
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Már ngu̱ cʉ ángele mí tɛnijʉ car tøgue. Már ngu̱‑cʉ́, ncja hnar ejército, cja̱ mí jejʉ ttaxi da̱tu̱, már tzi limpio cja̱ már tzi zö. Guejti‑cʉ mí tøjmʉ ttaxi fani hne̱je̱.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 Nu car tøgue ca i mandadobi cʉ pé ddaa, mí pøxi jár ne hnar espada rá njo pa drí fʉjqui cʉ nación cʉ jin gui ne da hñemejʉ, como guegue da mandadobi göhtjo co cár ttzɛdi. Car Tzi Ta ji̱tzi ʉr Da̱nzöya ca i pɛhtzi cár poder rá ngu̱, ddatsjɛ guegue i mandado, cja̱ jin to i xifi ja da cjajpi. Guegue xí mandado tema castigo da ttun cʉ cja̱hni. Nu car tøgue ca ba ja̱ guerra, guegue‑ca̱ da un cʉ cja̱hni cár castigojʉ. Eso, da mföni cji rá ngu̱, ncja ngu̱ ga mbøn cár nguí cʉ uva bbʉ i ddɛhmi.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 Car tøgue‑ca̱, i ju̱xi hnar tju̱ju̱ jár da̱jtu̱, pʉ jabʉ i cohmpi cár xintje. Gue ná̱r tju̱ju̱‑na̱: “Gue na̱r Rey i mandadobi cʉ pé dda rey. Gue na̱r Tzi Jmu̱ i mandadobi göhtjo cʉ to i pɛhtzi quí cargojʉ.”
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 Diguebbʉ ya, pé dú janti pé hnar ángele, már bböjti pʉ xøtze car jiadi, cja̱ bi mafi nzajqui, bi mahti göhtjo cʉ ttzʉntzʉ cʉ mbí dyo pʉ jar ji̱tzi, bi xifi:
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 Gui ma gui tzajʉ ngø rá ngu̱. Gui tzajpijʉ cár ngø cʉ rey co cʉ capitán, cja̱ co cár ngø cʉ cja̱hni rá nzɛdi, cár ngø cʉ fani co cʉ tøgue, cár ngø göhtjo tema cja̱hni, cʉ i pɛjtsjɛ cár bbɛfijʉ, co cʉ i pɛjpi quí jmu̱jʉ, cja̱ cʉ cja̱hni cʉ i ja̱ cár cargojʉ, co cʉ tzi cja̱hnitjo.―
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Cja̱ diguebbʉ ya, dú cca̱hti car tzate zu̱we̱ co cʉ rey cʉ i mandado jar jöy co cʉ ejército cʉ i tɛnijʉ guegue. Nucʉ́, xquí jmu̱ntzijʉ pa di ntu̱jnihui car Rey ca mí tøh car ttaxifani co car ejército ca i tɛn‑ca̱. Eso, bi ntu̱jnijʉ, bi ncja guerra. Cja̱ bi da̱h car tøgue ca mí tøh car ttaxfani.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Bi ttzʉh car tzate zu̱we̱ co hne̱h car jiöjte profeta. Car jiöjte profeta xquí ntzixihui car tzate zu̱we̱, xquí dyøti milagro, xquí jiöti cʉ cja̱hni pa bi hñemejʉ car zu̱we̱‑ca̱. Cʉ cja̱hni cʉ xquí jñɛgui xquí ncuajtibijʉ cár seña car tzate zu̱we̱ cja̱ xquí nda̱nebijʉ cár ídolo, guegue‑cʉ bi tjöti. Nu car tzate zu̱we̱ yojmi car jiöjte profeta bi bbotihui pʉ jar zabi gá tzibi ca mí yojmi azufre, mí cjadi ʉ́r nzajquihui. Vivotjo bi bbotihui pʉ.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Diguebbʉ ya, car tøgue ca múr Rey bi möhti cʉ cja̱hni cʉ xquí dɛnijʉ car tzate zu̱we̱ co car jiöjte profeta. Bi fʉ́jqui co car ndo espada mír bøni jár ne. Nubbʉ, bú ca̱y göhtjo cʉ ttzʉntzʉ, bi zajpi quí ngø cʉ ánima, bi ñi̱ña̱jʉ rá zö.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.