Apocalipse 10

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Diguebbʉ ya, pé dú cca̱hti pé hnar ángele rá nzɛdi, mbá ca̱h pʉ ji̱tzi. Mbá mpöxihui hnar gu̱y, cja̱ mí juɛx hnar arco iris, mí cohmpi cár ña̱. Cár jmi̱ car ángele mí yoti ncja nʉr jiadi, cja̱ quí hua mí jñɛjmi yojo pilar, mí juɛtzi ncja ʉr tzibi.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça; o rosto era como o sol, e as pernas, como colunas de fogo;
2 Mí ca̱h hnar jɛhmi xquí bbantzi, pe ya xi mí xogui. Car ángele bi hmöh pʉ jabʉ már nzøtihui car jöy co car mar. Bi hñi̱h cár jogui hua xøtze car mar, nu cár nccuarga, bi hñi̱h pʉ jar jöy.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o esquerdo, sobre a terra,
3 Bi mafi nzajqui, cja̱ bi ni̱gui cár jña̱ ncjahmʉ már mah hnar león. Cja̱ bbʉ mí jui̱j ya ca mír mafi, bi ñʉntzi yojto vez.
3 e bradou em grande voz, como ruge um leão, e, quando bradou, desferiram os sete trovões as suas próprias vozes.
4 Nugö, dú øde te mí jma̱ bbʉ mí ñʉntzi yojto vez, cja̱ ya xcua ju̱tzi. Pe bi hna nzojqui hnar jña̱, mbí ña̱ pʉ jar ji̱tzi, bi ccaxquigö, i̱na̱:
4 Logo que falaram os sete trovões, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: Guarda em segredo as coisas que os sete trovões falaram e não as escrevas.
5 Diguebbʉ ya, ca hnar ángele ca már bböjti pʉ xøtze jar mar co pʉ jar jöy, bi pahtzi cár dyɛ jar ji̱tzi.
5 Então, o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 Cja̱ bi nømbi cár tju̱ju̱ ca Ocja̱ ca i bbʉy pa göhtjo yʉ cjeya, nim pa jabʉ da mpu̱ni. Guegue bi dyøti nʉr ji̱tzi, co nʉr jöy, co hne̱j nʉr mar, co göhtjo yʉ i bbʉjcua jar mundo. Car ángele bi hñi̱h ca Ocja̱ gá testigo, bi ma̱:
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles existe: Já não haverá demora,
7 Bbʉ xta jʉxti cár tjʉxi car ángele ca rí cja yojto, nubbʉ ca Ocja̱ xta dyøte ncja ngu̱ gá mbe̱ni desde ya má yabbʉ. Yʉ cja̱hni jin gui pa̱dijʉ te da ncja, nu ca Ocja̱ xí xih cʉ profeta cʉ i pɛjpijʉ te da ncja.―
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, cumprir-se-á, então, o mistério de Deus, segundo ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Diguebbʉ ya, pé bi nzojqui car jña̱ ca güí hñe̱ ji̱tzi, bi xijqui:
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: Vai e toma o livro que se acha aberto na mão do anjo em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Nubbʉ́, dú ma cuati car ángele, dú öjpi di ddajqui car jɛhmi. Cja̱ bi xijqui:
9 Fui, pois, ao anjo, dizendo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: Toma-o e devora-o; certamente, ele será amargo ao teu estômago, mas, na tua boca, doce como mel.
10 Diguebbʉ ya, dú ca̱ car jɛhmi ca mí ca̱ car ángele, cja̱ dú tza. Bbʉ mí ca̱di nʉm ne, már u̱ ncja car ttafi gá colimena. Pe bbʉ ndú tu̱ti cja̱ mí zøti mbo ʉm mʉy, nubbʉ, dú tzögö már ndo ncju̱.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo e o devorei, e, na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 Ma ya pé bi nzojqui ca Ocja̱, pé bi xijqui:
11 Então, me disseram: É necessário que ainda profetizes a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.