Apocalipse 10
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARIB
1 Diguebbʉ ya, pé dú cca̱hti pé hnar ángele rá nzɛdi, mbá ca̱h pʉ ji̱tzi. Mbá mpöxihui hnar gu̱y, cja̱ mí juɛx hnar arco iris, mí cohmpi cár ña̱. Cár jmi̱ car ángele mí yoti ncja nʉr jiadi, cja̱ quí hua mí jñɛjmi yojo pilar, mí juɛtzi ncja ʉr tzibi.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Mí ca̱h hnar jɛhmi xquí bbantzi, pe ya xi mí xogui. Car ángele bi hmöh pʉ jabʉ már nzøtihui car jöy co car mar. Bi hñi̱h cár jogui hua xøtze car mar, nu cár nccuarga, bi hñi̱h pʉ jar jöy.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Bi mafi nzajqui, cja̱ bi ni̱gui cár jña̱ ncjahmʉ már mah hnar león. Cja̱ bbʉ mí jui̱j ya ca mír mafi, bi ñʉntzi yojto vez.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Nugö, dú øde te mí jma̱ bbʉ mí ñʉntzi yojto vez, cja̱ ya xcua ju̱tzi. Pe bi hna nzojqui hnar jña̱, mbí ña̱ pʉ jar ji̱tzi, bi ccaxquigö, i̱na̱:
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Diguebbʉ ya, ca hnar ángele ca már bböjti pʉ xøtze jar mar co pʉ jar jöy, bi pahtzi cár dyɛ jar ji̱tzi.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 Cja̱ bi nømbi cár tju̱ju̱ ca Ocja̱ ca i bbʉy pa göhtjo yʉ cjeya, nim pa jabʉ da mpu̱ni. Guegue bi dyøti nʉr ji̱tzi, co nʉr jöy, co hne̱j nʉr mar, co göhtjo yʉ i bbʉjcua jar mundo. Car ángele bi hñi̱h ca Ocja̱ gá testigo, bi ma̱:
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Bbʉ xta jʉxti cár tjʉxi car ángele ca rí cja yojto, nubbʉ ca Ocja̱ xta dyøte ncja ngu̱ gá mbe̱ni desde ya má yabbʉ. Yʉ cja̱hni jin gui pa̱dijʉ te da ncja, nu ca Ocja̱ xí xih cʉ profeta cʉ i pɛjpijʉ te da ncja.―
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Diguebbʉ ya, pé bi nzojqui car jña̱ ca güí hñe̱ ji̱tzi, bi xijqui:
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Nubbʉ́, dú ma cuati car ángele, dú öjpi di ddajqui car jɛhmi. Cja̱ bi xijqui:
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Diguebbʉ ya, dú ca̱ car jɛhmi ca mí ca̱ car ángele, cja̱ dú tza. Bbʉ mí ca̱di nʉm ne, már u̱ ncja car ttafi gá colimena. Pe bbʉ ndú tu̱ti cja̱ mí zøti mbo ʉm mʉy, nubbʉ, dú tzögö már ndo ncju̱.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Ma ya pé bi nzojqui ca Ocja̱, pé bi xijqui:
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.