2 Coríntios 7
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Como ya xí xijquijʉ ca Ocja̱ í ttʉgöjʉ, cja̱ guegue ʉm Tajʉ, como xí xijquijʉ i nesta gu hmʉpjʉ hnar vida rá zö pa gár yojmʉ guegue, nuya dí nzohquijʉ, ʉm tzi cjua̱da̱quijʉ, pa gui jiɛjmʉ göhtjo tema cosa rá nttzo. Ya jin gu øtijʉ ca te di ttzon nʉm cuerpojʉ, ni digue ca te di ttzon nʉm tzi mʉyjʉ. Gu tzu̱jʉ ca Ocja̱, cja̱ gu hmʉpjʉ hnar vida ca da tzø guegue.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 Nuquɛjʉ, cjua̱da̱, bbʉ guí neguijʉ, gui dyødejʉ tzʉ ca gu xihquijʉ ya, cja̱ gui mbe̱nijʉ, ¿cja jin gui cierto? Nugö, nim pa hnaaquiguɛjʉ gua øjtiquijʉ ca rá nttzo. Nim pa hnaaquiguɛjʉ gua xöjpiquijʉ güi dyøtijʉ ca rá nttzo hne̱je̱. Guejtjo jin dá cjahquijʉ gá fuerza güi föxquigöjʉ.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Guejtjo jin dí xihquijʉ, guehquiguɛjʉ xcrú dyøtijʉ yʉ cosa dí ma̱ngua. Como ngu̱ dá xihquijʉ bbɛto, dí yojpi dí xihquijʉ ya, dí nequijʉ göhtjo mbo ʉm tzi mʉy, cja̱ jin gu jɛh ca dár ma̱hquijʉ, hasta bbʉ xtá tu̱gö, masque da ncja ca te da ncja.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 Nuya, dí mpöjö, como dí pa̱di, guí øtijʉ ca dí bbɛjpiquijʉ. Ya xí jñu̱ ʉm mʉy, como ya xí tsjijqui, gár bbʉpjʉ rá zö. Macja̱ dí sufri hua, nde̱jma̱ xí ndo mpöj nʉm tzi mʉy por rá nguehquɛjʉ.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 Xtá e̱jcö pʉ Troas, porque jin dá ntjɛbbe pʉ car hermano Tito. Cja̱ bbʉ ndú tzøcua Macedonia, guejti hua, dé ndí mbe̱ntjo, porque ndí hñöntsjɛ mbo ʉm tzi mʉy, ¿dyoca̱ jí̱ xcuá hñe̱h car Tito? Guejtjo ndí mbe̱nquijʉ, ndí ma̱ntsjɛ, ¿xi bbʉ ya xtrú jiɛjmʉ ca Ocja̱ cʉ hermano pʉ Corinto? Cja̱ guejti hua, mí ttøjtigui tu̱jni, jí̱ mí ncca̱jtigui rá zö.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 Nu ca Ocja̱ i pöjpi í tzi mʉy yʉ to i du̱mʉy, cja̱ guegue xí möxquigö ca xcuá ngu̱j nʉr Tito, eso xí nzøcua jabʉ dí bbʉy.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 Cja̱ más xí ndo mpöj nʉm mʉy, porque nʉr Tito xpá jña̱nqui razön diguequɛjʉ. I xijqui, nuquɛjʉ, nguí nejʉ güi cca̱jtiguijʉ, cja̱ ya xi mí ddahquijʉ ʉr du̱mʉy, como nguí ma̱jmʉ, jí̱ mí tzö ca xquí jiɛjtijʉ car cja̱hni ca xquí dyøti ca rá nttzo. Guejtjo xí xijqui nʉr Tito, ya xi nguí nejʉ güi dyøtijʉ ca dú bbɛjpiquijʉ.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Nuya dí pa̱di bi joh car carta ca dú pɛnquijʉ bbʉ ndú huɛntiquijʉ, masque bi ddahquijʉ ʉr du̱mʉy cʉ tengu̱ mpa. Guejtigö mí ddajqui ʉr du̱mʉy bbʉ ya xtá pɛnquijʉ car carta‑ca̱, cja̱ mí bbɛjtjo pa di zø razón, ter bɛh ca̱ xcrú dyøtijʉ. Pe como ya xtú øde ja xquí nú̱jʉ car asunto, nuya, ya jin gui ddajqui ʉr du̱mʉy.
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Jin dí mpöjcö ca gá ddahquijʉ ʉr du̱mʉy cam carta. Nugö dí mpöjö ca xcú ntzohmitsjɛjʉ, már nttzo car cosa ca nguí consentijʉ, cja̱ nuya, ya xcú jojquijʉ car asunto como ngu̱ ga ne ca Ocja̱. Jí̱ mí nttzo ca dá cjahquijʉ gú du̱mʉyjʉ. Bbʉ jin gua huɛntiquijʉ, nubbʉ, más gua ndo øjtiquijʉ mal, bbʉ.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 Ca to i du̱mʉy, bbʉ jin gui mbe̱n ca Ocja̱ cja̱ jin gui ntzohmitsjɛ, ¿ter bɛh ca̱ xí dyøte? guegue más da ndo dyøti ca rá nttzo, cja̱ drí ga̱x ya, da bbɛdi. Nu car cja̱hni ca i ungui ʉr du̱mʉy porque i tzu̱ ca Ocja̱ cja̱ i pa̱di xí dyøti ca rá nttzo, car du̱mʉy da mötzi pa da jiɛh ca rá nttzo cja̱ pé da jion ca Ocja̱. Ca to i øti ncjapʉ, da mɛhtzi car nzajqui ca jin da tjegue.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 Nuquɛjʉ, bbʉ ngú cca̱htijʉ ca hnar carta dú pɛnquijʉ, bi ddahquijʉ ʉr du̱mʉy, cja̱ gú tzu̱jʉ ca Ocja̱. Nubbʉ, gú ntzøtijʉ, cja̱ gú dyöjquijʉ perdón. Guejtjo gú tsjeyabijʉ car cja̱hni ca xquí dyøti ca rá nttzo. Gú ntzu̱jʉ, ncjahmʉ gú hñöntsjɛjʉ, ¿xi bbʉ jin gu castigajʉ, ter bɛh ca̱ da ncja, bbʉ? Diguebbʉ ya, pé gú mbe̱nijʉ güi dyøtijʉ ca gua xihquijʉ bbʉ gri bbʉjcö pʉ. Ma ya, gú mpɛjnijʉ, cja̱ gú dyɛmbijʉ cár castigo car cja̱hni ca xquí dyøti ca rá nttzo. Cja̱ nuya, ya xqui fa̱di, ya xcú jojquijʉ rá zö car asunto, ya jin te guí ndu̱jpitejʉ.
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 Bbʉ ndú pɛnquijʉ car carta‑ca̱, nde̱jma̱ ndí ntzøte por rá ngue car cja̱hni ca xquí dyøti ca rá nttzo. Pe más ndí ndo ntzøte por guehquɛjʉ, cja̱ dú øjtiquijʉ hnar prueba pa gua pa̱di, ¿cja cierto nguí neguijʉ? ¿Cja nguí bbʉpjʉ dispuesto pa güi dyøtijʉ ca dú bbɛjpiquijʉ?
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Eso, bbʉ ndú øde, ya xquí jojquijʉ car asunto‑ca̱, dú mpöjö.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Ante que di ma pʉ nʉr Tito, ya xtá xifi ja guí ncjajʉ, guí jogui cja̱hnijʉ. Cja̱ nuya guegue xí cca̱htitsjɛ, jí̱ múr bbɛtjri ca dú xifi, como gú recibijʉ rá zö, cja̱ jin dá nesta gua pɛhtzi ʉm tzö por rá nguehquɛjʉ. Como ngu̱ mí cierto göhtjo ca dú xihquijʉ, guejtjo mí cierto ca dú xij nʉr Tito hne̱je̱.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 Nuya i mbe̱nquitjojʉ nʉr hermano Tito cja̱ guejtsjɛ guegue i ma̱hquijʉ, como gú recibijʉ rá zö. I mbe̱ni ja ncja guí dyøtijʉ ca dú bbɛjpiquijʉ, co guejtjo ja ncja guí cca̱htijʉ bbʉ mí zøti pʉ. Gú nu̱jʉ cor pöjö, cja̱ gú respetajʉ guegue, como guejcö xtá pɛjnigö pʉ.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Nuya dí ndo mpöjö, porque dí pa̱di, guí nú̱jʉ rá zö cʉ te i cja pʉ jar templo.
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.