2 Coríntios 2
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NVT
1 Eso, dú mbe̱ntsjɛ, mejor ya jin gua má visitaquijʉ cʉ pa‑cʉ, pa ya jin gua huɛntiquijʉ, cja̱ nuquɛjʉ, pe güi pɛhtzi ir tzöjʉ, como ya xtá magö pʉ ca hnar vez cja̱ dú huɛntiquijʉ bbʉ.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Porque bbʉ gu cjahquijʉ da ddahquijʉ ʉr du̱mʉy, nubbʉ́, da ddajquigö ʉr du̱mʉy hne̱je̱. ¿Toca̱ da pöjpigui nʉm tzi mʉy bbʉ gu cjahquijʉ gui ndu̱mʉyjʉ? Jin te gua mpöjcö digue car visita ca gua øte, bbʉ.
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Por eso, dú mbe̱ni, dú escribitjo ca hnar carta ca dú pɛnquijʉ, pa güi jojquitsjɛjʉ cʉ cosa cʉ jí̱ mí tzö. Jin dá ne dá ma cca̱jtiquijʉ cʉ pa‑cʉ, pa jin gua du̱mʉygö pe hnar vez. Nuquɛjʉ, ncjahmʉ ʉm ba̱jtziquijʉ, rí ntzöhui gui pöjpiguijʉ nʉm tzi mʉy. Bbʉ gri tɛnguɛjʉ rá zö nʉ́r palabra ca Ocja̱, gua ndo mpöjcö, cja̱ dí i̱na̱, guejtiquɛjʉ, güi mpöjmʉ hne̱je̱.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Bbʉ ndú escribiquijʉ car carta‑ca̱, ndí ndo ntzøte cja̱ ndí du̱mʉy, hasta ndí zoni. Dú huɛntiquijʉ, pe jí̱ ndí ne jøntsjɛ gua cjahqui güi ntristejʉ. Dú nzohquijʉ pa güi pa̱dijʉ hne̱je̱, dí nequijʉ göhtjo mbo ʉm tzi mʉy, eso dí ndo ne pa gui dyøtijʉ ca rá zö.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Nu car cja̱hni ca bi dyøti ca rá nttzo, jin te gá cjaguigö, pa gua perdonabi. Guehquiguɛjʉ, ncjahmʉ xí dyøjtiquijʉ ca rá nttzo, göhtjoquiguɛjʉ. Masque pe ntoja i bbʉhquiguɛjʉ tengu̱ cʉ jí̱ xtrú unijʉ du̱mʉy, hne̱je̱.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Digue car hñøjø‑ca̱, ya xní ntzöhui gui nú̱jʉ cor tti̱jqui. Como bi ttun cár castigo bbʉ ngú jmu̱ntzijʉ pʉ jar templo, car mayoríaquiguɛjʉ. Bi ncastiga, cja̱ nuya, ya xí repenti.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Eso, gui perdonabitjojʉ ya, gui jñu̱htibijʉ ʉ́r mʉy, pa jin da ndo ntristetjo, cja̱ jin da ma̱: “Exque gu jɛj nʉ́r hñu̱ ca Ocja̱.”
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Ya xní ntzöhui gui nzojmʉ guegue, gui xijmʉ, guí ma̱jtijʉ.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Ca hnar carta ca dú pɛnquijʉ, cʉ pa cʉ xí tjogui, dú nzohquijʉ digue nʉr asunto‑nʉ, dú øjtiquijʉ hnar prueba pa gua pa̱di ¿cja guí øtijʉ göhtjo ca dí mandadoquijʉ? Cja̱ nuya dí pa̱di, cierto, guí øjtiguijʉ.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Nuya, car cja̱hni ca xcú perdonabijʉ, dí perdonabi hne̱je̱. Masque jin te xcá dyøjtigui guegue, pe dí perdonabi ca rá nttzo ca bi dyøjtiquijʉ. Nuya, bí janti cam Tzi Jmu̱jʉ Jesucristo, ya jin gu mbe̱n car cosa ca bi dyøti guegue.
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 I nesta gu perdonabijʉ car cja̱hni‑ca̱, cja̱ gu nzojmʉ cor tti̱jqui, pa jin da da̱guijʉ car Satanás. Como ya xtí pa̱dijʉ ja i ncja cʉ trampa cʉ i øjtiguijʉ guegue.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Nugö, dú e̱cua jar estado Macedonia. Bbʉ ndú tzøti pʉ jar ciudad ca i tsjifi ʉr Troas, pa gua ma̱ nʉ́r palabra ca Ocja̱, mí ndo cuajqui cʉ cja̱hni pa di dyøde, cja̱ jin to mí ccaxquigö.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 Pe jin gá conforme nʉm tzi mʉy gua dé pʉ, gua u̱jti cʉ cja̱hni, como jin dá ntjɛbbe car cjua̱da̱ Tito, ncja ngu̱ xtá ña̱bbe. Eso, jin dá dé pʉ, dú hñi̱jcö cʉ hermano, cja̱ dú ddatzi dá e̱jcua jar jöy Macedonia.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Dí ndo öjpi mpöjcje ca Ocja̱, como guegue i föxquigö dár tʉngui cár tzi palabra göhtjo pʉ jabʉ dí dyo. Como dí yobbe car Jesucristo, göhtjo pʉ jabʉ dí pa, ncjahmʉ i pa guegue hne̱je̱, cja̱ por rá nguejquigö i jmeya ja i ncja. Ncjapʉ ga tti̱htzibi cam Tzi Tajʉ pʉ ji̱tzi. Nu car Cristo i jñɛjmi hnar rey ca xí nda̱pi quí contra, ya xpá ngoh car guerra, cja̱ nuya, i ttøhtibi cár mbaxcjua. Nugöjʉ, yí cja̱hniguijʉ, dí jñɛjmʉ cʉ to ba tu̱ car guitjoni pʉ jabʉ i tjoh car rey, como guejcöjʉ i ncca̱jtiguijʉ, cja̱ i fa̱di, dí e̱me̱bijʉ cár tzi palabra car Jesucristo.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 Yʉ pe dda cja̱hni ncjahmʉ i pá̱jmʉ cár olor car guitjoni bbʉ dár tjojmʉ. Yʉ ddaa i tzøjø, nu yʉ pe ddaa i ttzojʉ. Por rá nguejcöjʉ, i ja̱jʉ ʉr huɛnda ja i ncja nʉ́r tzi palabra car Jesucristo.
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 Cʉ cja̱hni cʉ jin gui ne da hñeme, bbʉ i pá̱jmʉ cár jña̱, i ma̱jmʉ rá í ga yʉni, co guehca̱ drí du̱jʉ‑ca̱. I ma̱jmʉ ncjapʉ, como ya xní ma da bbɛdijʉ. Nu yʉ ya xí hñeme car Jesucristo, bbʉ i pa̱h car jña̱, lugar di ma̱jmʉ, di pöhti, más rí un cár nzajquijʉ. Bbʉ jí̱ xtrú ddajqui cam cargo ca Ocja̱ pa gu xij yʉ cja̱hni nʉr evangelio, gua tzu̱tjo, jin gua tzö ʉm mʉy gua øti nʉr bbɛfi‑nʉ.
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 I bbʉ rá ngu̱ cja̱hni cʉ i ma̱ndijʉ, i tʉnguijʉ nʉ́r palabra ca Ocja̱, pe gueguejʉ i tzi pöti car mensaje pa da tzøj yʉ cja̱hni. I hua̱ni pe dda palabra cʉ jí̱ rí hñe̱h ca Ocja̱. Nugö, dí tʉnguitjo nʉr evangelio, pe jin dí øte gá negocio, ncja ngu̱ ga dyøti cʉ ddaa. Dí ma̱ göhtjo ca ncjua̱ni, como xpá mɛnqui ca Ocja̱, xí ddajquigö nʉm cargo, cja̱ bí janti göhtjo ca dí øte. Guejtjo, dí yobbe car Jesucristo, eso jin to dí øhtibi ntjöti.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.