2 Coríntios 2
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH
1 Eso, dú mbe̱ntsjɛ, mejor ya jin gua má visitaquijʉ cʉ pa‑cʉ, pa ya jin gua huɛntiquijʉ, cja̱ nuquɛjʉ, pe güi pɛhtzi ir tzöjʉ, como ya xtá magö pʉ ca hnar vez cja̱ dú huɛntiquijʉ bbʉ.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 Porque bbʉ gu cjahquijʉ da ddahquijʉ ʉr du̱mʉy, nubbʉ́, da ddajquigö ʉr du̱mʉy hne̱je̱. ¿Toca̱ da pöjpigui nʉm tzi mʉy bbʉ gu cjahquijʉ gui ndu̱mʉyjʉ? Jin te gua mpöjcö digue car visita ca gua øte, bbʉ.
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 Por eso, dú mbe̱ni, dú escribitjo ca hnar carta ca dú pɛnquijʉ, pa güi jojquitsjɛjʉ cʉ cosa cʉ jí̱ mí tzö. Jin dá ne dá ma cca̱jtiquijʉ cʉ pa‑cʉ, pa jin gua du̱mʉygö pe hnar vez. Nuquɛjʉ, ncjahmʉ ʉm ba̱jtziquijʉ, rí ntzöhui gui pöjpiguijʉ nʉm tzi mʉy. Bbʉ gri tɛnguɛjʉ rá zö nʉ́r palabra ca Ocja̱, gua ndo mpöjcö, cja̱ dí i̱na̱, guejtiquɛjʉ, güi mpöjmʉ hne̱je̱.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Bbʉ ndú escribiquijʉ car carta‑ca̱, ndí ndo ntzøte cja̱ ndí du̱mʉy, hasta ndí zoni. Dú huɛntiquijʉ, pe jí̱ ndí ne jøntsjɛ gua cjahqui güi ntristejʉ. Dú nzohquijʉ pa güi pa̱dijʉ hne̱je̱, dí nequijʉ göhtjo mbo ʉm tzi mʉy, eso dí ndo ne pa gui dyøtijʉ ca rá zö.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 Nu car cja̱hni ca bi dyøti ca rá nttzo, jin te gá cjaguigö, pa gua perdonabi. Guehquiguɛjʉ, ncjahmʉ xí dyøjtiquijʉ ca rá nttzo, göhtjoquiguɛjʉ. Masque pe ntoja i bbʉhquiguɛjʉ tengu̱ cʉ jí̱ xtrú unijʉ du̱mʉy, hne̱je̱.
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 Digue car hñøjø‑ca̱, ya xní ntzöhui gui nú̱jʉ cor tti̱jqui. Como bi ttun cár castigo bbʉ ngú jmu̱ntzijʉ pʉ jar templo, car mayoríaquiguɛjʉ. Bi ncastiga, cja̱ nuya, ya xí repenti.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Eso, gui perdonabitjojʉ ya, gui jñu̱htibijʉ ʉ́r mʉy, pa jin da ndo ntristetjo, cja̱ jin da ma̱: “Exque gu jɛj nʉ́r hñu̱ ca Ocja̱.”
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Ya xní ntzöhui gui nzojmʉ guegue, gui xijmʉ, guí ma̱jtijʉ.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Ca hnar carta ca dú pɛnquijʉ, cʉ pa cʉ xí tjogui, dú nzohquijʉ digue nʉr asunto‑nʉ, dú øjtiquijʉ hnar prueba pa gua pa̱di ¿cja guí øtijʉ göhtjo ca dí mandadoquijʉ? Cja̱ nuya dí pa̱di, cierto, guí øjtiguijʉ.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 Nuya, car cja̱hni ca xcú perdonabijʉ, dí perdonabi hne̱je̱. Masque jin te xcá dyøjtigui guegue, pe dí perdonabi ca rá nttzo ca bi dyøjtiquijʉ. Nuya, bí janti cam Tzi Jmu̱jʉ Jesucristo, ya jin gu mbe̱n car cosa ca bi dyøti guegue.
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 I nesta gu perdonabijʉ car cja̱hni‑ca̱, cja̱ gu nzojmʉ cor tti̱jqui, pa jin da da̱guijʉ car Satanás. Como ya xtí pa̱dijʉ ja i ncja cʉ trampa cʉ i øjtiguijʉ guegue.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 Nugö, dú e̱cua jar estado Macedonia. Bbʉ ndú tzøti pʉ jar ciudad ca i tsjifi ʉr Troas, pa gua ma̱ nʉ́r palabra ca Ocja̱, mí ndo cuajqui cʉ cja̱hni pa di dyøde, cja̱ jin to mí ccaxquigö.
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 Pe jin gá conforme nʉm tzi mʉy gua dé pʉ, gua u̱jti cʉ cja̱hni, como jin dá ntjɛbbe car cjua̱da̱ Tito, ncja ngu̱ xtá ña̱bbe. Eso, jin dá dé pʉ, dú hñi̱jcö cʉ hermano, cja̱ dú ddatzi dá e̱jcua jar jöy Macedonia.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Dí ndo öjpi mpöjcje ca Ocja̱, como guegue i föxquigö dár tʉngui cár tzi palabra göhtjo pʉ jabʉ dí dyo. Como dí yobbe car Jesucristo, göhtjo pʉ jabʉ dí pa, ncjahmʉ i pa guegue hne̱je̱, cja̱ por rá nguejquigö i jmeya ja i ncja. Ncjapʉ ga tti̱htzibi cam Tzi Tajʉ pʉ ji̱tzi. Nu car Cristo i jñɛjmi hnar rey ca xí nda̱pi quí contra, ya xpá ngoh car guerra, cja̱ nuya, i ttøhtibi cár mbaxcjua. Nugöjʉ, yí cja̱hniguijʉ, dí jñɛjmʉ cʉ to ba tu̱ car guitjoni pʉ jabʉ i tjoh car rey, como guejcöjʉ i ncca̱jtiguijʉ, cja̱ i fa̱di, dí e̱me̱bijʉ cár tzi palabra car Jesucristo.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 Yʉ pe dda cja̱hni ncjahmʉ i pá̱jmʉ cár olor car guitjoni bbʉ dár tjojmʉ. Yʉ ddaa i tzøjø, nu yʉ pe ddaa i ttzojʉ. Por rá nguejcöjʉ, i ja̱jʉ ʉr huɛnda ja i ncja nʉ́r tzi palabra car Jesucristo.
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 Cʉ cja̱hni cʉ jin gui ne da hñeme, bbʉ i pá̱jmʉ cár jña̱, i ma̱jmʉ rá í ga yʉni, co guehca̱ drí du̱jʉ‑ca̱. I ma̱jmʉ ncjapʉ, como ya xní ma da bbɛdijʉ. Nu yʉ ya xí hñeme car Jesucristo, bbʉ i pa̱h car jña̱, lugar di ma̱jmʉ, di pöhti, más rí un cár nzajquijʉ. Bbʉ jí̱ xtrú ddajqui cam cargo ca Ocja̱ pa gu xij yʉ cja̱hni nʉr evangelio, gua tzu̱tjo, jin gua tzö ʉm mʉy gua øti nʉr bbɛfi‑nʉ.
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 I bbʉ rá ngu̱ cja̱hni cʉ i ma̱ndijʉ, i tʉnguijʉ nʉ́r palabra ca Ocja̱, pe gueguejʉ i tzi pöti car mensaje pa da tzøj yʉ cja̱hni. I hua̱ni pe dda palabra cʉ jí̱ rí hñe̱h ca Ocja̱. Nugö, dí tʉnguitjo nʉr evangelio, pe jin dí øte gá negocio, ncja ngu̱ ga dyøti cʉ ddaa. Dí ma̱ göhtjo ca ncjua̱ni, como xpá mɛnqui ca Ocja̱, xí ddajquigö nʉm cargo, cja̱ bí janti göhtjo ca dí øte. Guejtjo, dí yobbe car Jesucristo, eso jin to dí øhtibi ntjöti.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.