1 Tessalonicenses 2
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Nuguɛjʉ, ʉm cjua̱da̱quijʉ, guí padijʉ bi jogui cja̱ bi bøni rá zö bbʉ ndú cʉtije pʉ jabʉ guí bbʉpjʉ cja̱ ndú xihquije cár palabra ca Ocja̱.
1 Irmãos, vocês sabem muito bem que a nossa chegada no meio de vocês não foi em vão.
2 Nuquɛjʉ, guí mbe̱nijʉ hne̱je̱ ja ncja ndrá sufribbe bbʉ ndrá bbʉbbe pʉ jar jni̱ni Filipo, nugö co car hermano Silvano. Bú ndo ttʉnguibbe cja̱ bú hmɛtigui ʉm tzöbbe. Cja̱ bbʉ ndú pønibbe pʉ, pé dá mɛbbe pʉ jabʉ grá bbʉpjʉ. Nu ca Ocja̱ pé bi ddajquibbe cam ttzɛdibbe pa dú xihquibbe car tzi ddadyo jña̱. Dú purabbe, dú xihquibbe rá zö, jin dá ntzu̱bbe, macja̱ pé mí cja juɛni cja̱ pé mí ttøjtiguibbe tu̱jni por rá ngue nʉr evangelio.
2 Pelo contrário, apesar de maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, tivemos ousada confiança em nosso Deus para anunciar a vocês o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Nuquɛjʉ, guí pa̱dijʉ, jin gur bbɛtjri car mensaje ca xtú xihquijʉ. Jí̱ xtá nquivocaje ca xtá e̱me̱göje nʉr evangelio, cja̱ göhtjo pʉ jabʉ dí xijme yʉ cja̱hni nʉr evangelio, dí xijme ca ncjua̱ni. Nim pa to dí øhtibitjoje ntjöti. Guejtjo jin di jongöje ja grá cjajpije yʉ cja̱hni pa da ddajquije domi.
3 Pois a nossa exortação não procede de erro ou de intenções impuras, nem se baseia no engano.
4 Guejtsjɛ ca Ocja̱ bi nzojquigö pa gu xij yʉ cja̱hni nʉ́r palabra guegue, cja̱ i pa̱ guegue, dí xij‑yʉ́ nʉr palabra rá zö nʉ dí e̱me̱jʉ, como dí mbeni ja ncja gu øti cam bbɛfi pa da tzøh ca Ocja̱. Jin dí jongö car manera ja gár johtitjo yʉ cja̱hni pa da dɛngui.
4 Pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de ele nos confiar o evangelho, assim falamos, não para agradar as pessoas, e sim para agradar a Deus, que prova o nosso coração.
5 Guejtjo guí pa̱dijʉ, nugö, jin dá xihquijʉ palabra gá ntjöti pa güi hñemejʉ ca ndí ma̱. Nugöbbe, jin dá jojtiquitjojʉ cja̱ jin dá jonibbe car manera pa güi ddajquibbe domi. Bí janti ca Ocja̱ cierto nʉ dí ma̱.
5 A verdade, como vocês sabem, é que nunca usamos de linguagem de bajulação, nem de pretextos gananciosos. Deus é testemunha disso.
6 Guejtjo jin dá jongö ja gua ncjabbe pa di hñi̱zquigöbbe cʉ cja̱hni, ni diguehquɛjʉ ni digue cʉ pe dda cja̱hni, masque mír ntzöhui di tti̱zquigö, hne̱je̱. ʉ́r jmandaderoguigö car Cristo, como guegue‑ca̱ bi hñi̱xquigö gá apóstole.
6 Também jamais andamos buscando elogios das pessoas, nem de vocês, nem de outros.
7 Nugö, jin dá hñi̱xtsjɛ. Jin dá hmʉy ncjahmʉ dir lamogöjʉ. Ndí nú̱quijʉ cor tti̱jqui ncja hnar bbɛjña̱ ca i nú̱ quí ba̱jtzi.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter feito exigências, preferimos ser carinhosos quando estivemos aí com vocês, assim como uma mãe que acaricia os próprios filhos.
8 Ndí ndo ma̱hquijʉ, cja̱ ndí ne gua dé gua u̱jtiquijʉ cár tzi palabra ca Ocja̱. Bbʉ di nesta, gua döjma̱ja̱ cam vida pa gua föxquijʉ.
8 Assim, com muito afeto, estávamos prontos a lhes oferecer não somente o evangelho de Deus, mas até mesmo a própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Nuquɛjʉ, cjua̱da̱, guí mbe̱nijʉ ja ncja ndí pɛbbe pá ʉr xu̱y pa gua pɛhtzibbe te gua tzibbe cja̱ pa pé di ttajquibbe lugar gua u̱jtiquijʉ cár palabra ca Ocja̱. Jí̱ ndí ne pa to di wi̱nguitjobbe gá grati.
9 Pois vocês com certeza se lembram, irmãos, do nosso esforço e fadiga, e de como, trabalhando de noite e de dia para não vivermos à custa de nenhum de vocês, proclamamos a vocês o evangelho de Deus.
10 Nuquɛjʉ, como ngu̱ xquí hñemejʉ car tzi ddadyo jña̱, gú cca̱htijʉ ja mí ncja cam vidagö bbʉ ndár bbʉpjʉ pʉ Tesalónica. Gú cjajʉ ncja ngu̱ testigo. Guejtjo bí janti ca Ocja̱, már tzi limpio cam vidagö. Jin to te ndí tu̱jpi cja̱ jí̱ mí tzö to di queja, xcrú øhtibi ca rá nttzo.
10 Vocês e Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira piedosa, justa e irrepreensível em relação a vocês, os que creem.
11 Ndí ju̱jtiqui quir tzi mʉyjʉ, cja̱ ndí ddahquijʉ car hñu̱, ngu̱‑hnaa ngu̱‑hnaa. Dú nzohquijʉ ncja hnar ta ga nzoh quí ba̱jtzi.
11 E vocês sabem muito bem que tratamos cada um de vocês como um pai trata os seus filhos,
12 Segue ndí xihquijʉ ja da ncja grí hmʉpjʉ, como ya xquí cjajʉ í ba̱jtziquijʉ ca Ocja̱. Guegue xí nzohquijʉ pa gui tɛnijʉ car Jesucristo cja̱ gui cʉtijʉ pʉ jabʉ bí bbʉy, pʉ jabʉ rá tzi zö, cja̱ gui cca̱htibijʉ cár tzi tjay.
12 exortando, consolando e admoestando vocês a viverem de uma maneira digna de Deus, que os chama para o seu Reino e a sua glória.
13 Eso, bbʉ dí oraje, segue dí öjpije mpöjcje ca Ocja̱ por rá nguehquɛjʉ. Porque bbʉ ngú dyødejʉ car mensaje ca dú xihquijʉ, gú meyajʉ güí hñe̱h ca Ocja̱. Gú pa̱dijʉ, i ntjumʉy car palabra‑cá̱, cja̱ jin gú ma̱jmʉ dúr palabra tema cja̱hnitjo. Eso gú hñemejʉ, cja̱ hasta rá pa ya, i fa̱di, rá nzɛh cár palabra ca Ocja̱, como xí pötiqui quir vidajʉ.
13 Temos mais uma razão para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, ao receberem a palavra que de nós ouviram, que é de Deus, vocês a acolheram não como palavra humana, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual está atuando eficazmente em vocês, os que creem.
14 Nuquɛjʉ, pé xí ncjahquijʉ ncja ngu̱ gá ncjajpi cʉm cja̱hnije cʉ rá bbʉh pʉ Judea, tzʉdi, cʉ israelita cʉ bi hñe̱me̱ nʉr evangelio. Guegue‑cʉ, ca gá hñemejʉ car Jesucristo, cʉ pe dda judio cʉ rá bbʉh pʉ bi ndo ʉnijʉ. Hne̱hquiguɛjʉ, xí ndo ʉnquijʉ hne̱je̱ quir mi̱ngu̱jʉ.
14 Tanto é assim, irmãos, que vocês se tornaram imitadores das igrejas de Deus que se encontram na Judeia e que estão em Cristo Jesus; porque também vocês sofreram, da parte de seus patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Mí gue cʉm cja̱hnigöje, cʉ judio, cʉ jí̱ mí ne di hñeme cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Mí øtijʉ ncja ngu nguá dyøti cʉ ndo í titajʉ. Guejti guegue‑cʉ bi möhti cʉ jmandadero cʉ mbá pɛjni ca Ocja̱. Cʉ pá cʉ cja xí tjogui, cʉm mi̱nga̱‑judioje cʉ jin gui e̱me̱ mbá tøncaddijigöje, como ndí xijme cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Guegue‑cʉ, segue i cjajpijʉ da zøti ʉ́r mʉy ca Ocja̱, cja̱ i ʉjʉ göhtjo cʉ pe dda cja̱hni cʉ jin gui tɛn cár religión gueguejʉ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, não agradam a Deus e são adversários de todos,
16 Nugöje, dí ne gu nzojme cʉ cja̱hni cʉ jin gui judio, gue cʉ jin gui pa̱dijʉ ja i ncja ca Ocja̱. Dí ne gu nzojme‑cʉ, pa da dötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue. Nu cʉ judio cʉ jin gui e̱me̱ nʉr evangelio, jin gui ne da jiɛgui gu nzoh cʉ pe dda cja̱hni. Gueguejʉ desde ya má yabbʉ xí ntøxtihui ca Ocja̱, cja̱ nuya, más rá ndo nttzo ca xí dyøhtibijʉ. Cʉ cjeya rá ngu̱ cʉ xí tjogui, ca Ocja̱ xí ndo mɛhtzibi paciencia, pe nuya, ya xí nzʉh car castigo ca mír ntzöhui di ttunijʉ. Rá ndo nttzo car castigo‑cá̱.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, caiu sobre eles, definitivamente.
17 Nuquiguɛjʉ cjua̱da̱, bbʉ ya xquí tzi cja mpa ca xtá weguejʉ, ndí ndo mbe̱nquijʉ, cja̱ ndí jonquijʉ. Ndí ndo ne pé gua ncca̱htijʉ pa pé gua ña̱jʉ. Masque ya xtá pøngö pʉ jabʉ grá bbʉpjʉ, ncjahmʉ nguí bbʉjtijʉ jam tzi mʉygö.
17 E nós, irmãos, estando separados de vocês por breve tempo, ficando longe dos olhos, mas perto do coração, com muito mais empenho e com grande desejo procuramos ir vê-los pessoalmente.
18 Nugö, dúr Pablo, dú jon car manera tengu vez ja guá ma pʉ, pa gua cca̱jtiquijʉ tzʉ́. Nu ca Jin Gui Jo bi ccaxquigö, eso, jin gá jogui gua magö pʉ.
18 Por isso, quisemos ir até vocês — pelo menos eu, Paulo, por mais de uma vez —, porém Satanás nos barrou o caminho.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou a coroa em que nos gloriamos na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não é verdade que são vocês?
20 — ausente —
20 Sim, vocês são realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.