1 Tessalonicenses 2

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nuguɛjʉ, ʉm cjua̱da̱quijʉ, guí padijʉ bi jogui cja̱ bi bøni rá zö bbʉ ndú cʉtije pʉ jabʉ guí bbʉpjʉ cja̱ ndú xihquije cár palabra ca Ocja̱.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Nuquɛjʉ, guí mbe̱nijʉ hne̱je̱ ja ncja ndrá sufribbe bbʉ ndrá bbʉbbe pʉ jar jni̱ni Filipo, nugö co car hermano Silvano. Bú ndo ttʉnguibbe cja̱ bú hmɛtigui ʉm tzöbbe. Cja̱ bbʉ ndú pønibbe pʉ, pé dá mɛbbe pʉ jabʉ grá bbʉpjʉ. Nu ca Ocja̱ pé bi ddajquibbe cam ttzɛdibbe pa dú xihquibbe car tzi ddadyo jña̱. Dú purabbe, dú xihquibbe rá zö, jin dá ntzu̱bbe, macja̱ pé mí cja juɛni cja̱ pé mí ttøjtiguibbe tu̱jni por rá ngue nʉr evangelio.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Nuquɛjʉ, guí pa̱dijʉ, jin gur bbɛtjri car mensaje ca xtú xihquijʉ. Jí̱ xtá nquivocaje ca xtá e̱me̱göje nʉr evangelio, cja̱ göhtjo pʉ jabʉ dí xijme yʉ cja̱hni nʉr evangelio, dí xijme ca ncjua̱ni. Nim pa to dí øhtibitjoje ntjöti. Guejtjo jin di jongöje ja grá cjajpije yʉ cja̱hni pa da ddajquije domi.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Guejtsjɛ ca Ocja̱ bi nzojquigö pa gu xij yʉ cja̱hni nʉ́r palabra guegue, cja̱ i pa̱ guegue, dí xij‑yʉ́ nʉr palabra rá zö nʉ dí e̱me̱jʉ, como dí mbeni ja ncja gu øti cam bbɛfi pa da tzøh ca Ocja̱. Jin dí jongö car manera ja gár johtitjo yʉ cja̱hni pa da dɛngui.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Guejtjo guí pa̱dijʉ, nugö, jin dá xihquijʉ palabra gá ntjöti pa güi hñemejʉ ca ndí ma̱. Nugöbbe, jin dá jojtiquitjojʉ cja̱ jin dá jonibbe car manera pa güi ddajquibbe domi. Bí janti ca Ocja̱ cierto nʉ dí ma̱.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Guejtjo jin dá jongö ja gua ncjabbe pa di hñi̱zquigöbbe cʉ cja̱hni, ni diguehquɛjʉ ni digue cʉ pe dda cja̱hni, masque mír ntzöhui di tti̱zquigö, hne̱je̱. ʉ́r jmandaderoguigö car Cristo, como guegue‑ca̱ bi hñi̱xquigö gá apóstole.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Nugö, jin dá hñi̱xtsjɛ. Jin dá hmʉy ncjahmʉ dir lamogöjʉ. Ndí nú̱quijʉ cor tti̱jqui ncja hnar bbɛjña̱ ca i nú̱ quí ba̱jtzi.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ndí ndo ma̱hquijʉ, cja̱ ndí ne gua dé gua u̱jtiquijʉ cár tzi palabra ca Ocja̱. Bbʉ di nesta, gua döjma̱ja̱ cam vida pa gua föxquijʉ.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Nuquɛjʉ, cjua̱da̱, guí mbe̱nijʉ ja ncja ndí pɛbbe pá ʉr xu̱y pa gua pɛhtzibbe te gua tzibbe cja̱ pa pé di ttajquibbe lugar gua u̱jtiquijʉ cár palabra ca Ocja̱. Jí̱ ndí ne pa to di wi̱nguitjobbe gá grati.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Nuquɛjʉ, como ngu̱ xquí hñemejʉ car tzi ddadyo jña̱, gú cca̱htijʉ ja mí ncja cam vidagö bbʉ ndár bbʉpjʉ pʉ Tesalónica. Gú cjajʉ ncja ngu̱ testigo. Guejtjo bí janti ca Ocja̱, már tzi limpio cam vidagö. Jin to te ndí tu̱jpi cja̱ jí̱ mí tzö to di queja, xcrú øhtibi ca rá nttzo.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ndí ju̱jtiqui quir tzi mʉyjʉ, cja̱ ndí ddahquijʉ car hñu̱, ngu̱‑hnaa ngu̱‑hnaa. Dú nzohquijʉ ncja hnar ta ga nzoh quí ba̱jtzi.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Segue ndí xihquijʉ ja da ncja grí hmʉpjʉ, como ya xquí cjajʉ í ba̱jtziquijʉ ca Ocja̱. Guegue xí nzohquijʉ pa gui tɛnijʉ car Jesucristo cja̱ gui cʉtijʉ pʉ jabʉ bí bbʉy, pʉ jabʉ rá tzi zö, cja̱ gui cca̱htibijʉ cár tzi tjay.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Eso, bbʉ dí oraje, segue dí öjpije mpöjcje ca Ocja̱ por rá nguehquɛjʉ. Porque bbʉ ngú dyødejʉ car mensaje ca dú xihquijʉ, gú meyajʉ güí hñe̱h ca Ocja̱. Gú pa̱dijʉ, i ntjumʉy car palabra‑cá̱, cja̱ jin gú ma̱jmʉ dúr palabra tema cja̱hnitjo. Eso gú hñemejʉ, cja̱ hasta rá pa ya, i fa̱di, rá nzɛh cár palabra ca Ocja̱, como xí pötiqui quir vidajʉ.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Nuquɛjʉ, pé xí ncjahquijʉ ncja ngu̱ gá ncjajpi cʉm cja̱hnije cʉ rá bbʉh pʉ Judea, tzʉdi, cʉ israelita cʉ bi hñe̱me̱ nʉr evangelio. Guegue‑cʉ, ca gá hñemejʉ car Jesucristo, cʉ pe dda judio cʉ rá bbʉh pʉ bi ndo ʉnijʉ. Hne̱hquiguɛjʉ, xí ndo ʉnquijʉ hne̱je̱ quir mi̱ngu̱jʉ.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Mí gue cʉm cja̱hnigöje, cʉ judio, cʉ jí̱ mí ne di hñeme cam Tzi Jmu̱jʉ Jesús. Mí øtijʉ ncja ngu nguá dyøti cʉ ndo í titajʉ. Guejti guegue‑cʉ bi möhti cʉ jmandadero cʉ mbá pɛjni ca Ocja̱. Cʉ pá cʉ cja xí tjogui, cʉm mi̱nga̱‑judioje cʉ jin gui e̱me̱ mbá tøncaddijigöje, como ndí xijme cʉ cja̱hni cár palabra ca Ocja̱. Guegue‑cʉ, segue i cjajpijʉ da zøti ʉ́r mʉy ca Ocja̱, cja̱ i ʉjʉ göhtjo cʉ pe dda cja̱hni cʉ jin gui tɛn cár religión gueguejʉ.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Nugöje, dí ne gu nzojme cʉ cja̱hni cʉ jin gui judio, gue cʉ jin gui pa̱dijʉ ja i ncja ca Ocja̱. Dí ne gu nzojme‑cʉ, pa da dötijʉ car nzajqui ca jin da tjegue. Nu cʉ judio cʉ jin gui e̱me̱ nʉr evangelio, jin gui ne da jiɛgui gu nzoh cʉ pe dda cja̱hni. Gueguejʉ desde ya má yabbʉ xí ntøxtihui ca Ocja̱, cja̱ nuya, más rá ndo nttzo ca xí dyøhtibijʉ. Cʉ cjeya rá ngu̱ cʉ xí tjogui, ca Ocja̱ xí ndo mɛhtzibi paciencia, pe nuya, ya xí nzʉh car castigo ca mír ntzöhui di ttunijʉ. Rá ndo nttzo car castigo‑cá̱.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Nuquiguɛjʉ cjua̱da̱, bbʉ ya xquí tzi cja mpa ca xtá weguejʉ, ndí ndo mbe̱nquijʉ, cja̱ ndí jonquijʉ. Ndí ndo ne pé gua ncca̱htijʉ pa pé gua ña̱jʉ. Masque ya xtá pøngö pʉ jabʉ grá bbʉpjʉ, ncjahmʉ nguí bbʉjtijʉ jam tzi mʉygö.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Nugö, dúr Pablo, dú jon car manera tengu vez ja guá ma pʉ, pa gua cca̱jtiquijʉ tzʉ́. Nu ca Jin Gui Jo bi ccaxquigö, eso, jin gá jogui gua magö pʉ.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 — ausente —
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 — ausente —
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.