Marcos 14

Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mí bbɛjti yojpa pa di zøh car mbaxcjua ca mí tsjifi ʉr Pascua, bbʉ mí tzijʉ car tju̱jme̱ ca jin te mí yojmi levadura. Nubbʉ́, cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley, bi mpɛguijʉ, mí jonijʉ ja drí dyøhtibijʉ car Jesús hnar trampa pa di zʉdijʉ cja̱ di möhtijʉ.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Pe mí ma̱jmʉ: ―Jin gu pöhtijʉ yʉ pa ya i cja mbaxcjua, pa jin te da cjaguijʉ yʉ cja̱hni.―
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Nu car Jesús mí bbʉh pʉ Betania, pʉ jár ngu̱ hnar hñøjø ca mí tsjifi múr Simón. Nucá̱, xquí tzöhui car jñi̱ni lepra. Car Jesús már ju̱h pʉ jar mexa pʉ jabʉ már tzijʉ. Cja̱ bú e̱h hnar bbɛjña̱, mbá tu̱ hnar botella már tzi zö, mí po hnar perfume ca már ndo ma̱di cja̱ mí yʉni rá tzi ncʉji. Car bbɛjña̱ bi wajqui car botella, bi xihtzibi car perfume jár ña̱ car Jesús.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Már bbʉh pʉ cʉ dda cja̱hni cʉ bi ntsjeyɛjʉ, bi ma̱jmʉ: ―Jiøjquitjo nʉr perfume nʉ xí fön nʉr bbɛjña̱‑nʉ. Már ndo ma̱di, cja̱ xí bbɛjtjo. ¿Dyoca̱ xí dyøte ncjanʉ?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Bbʉ di bbö, di tjo tresciento denario car domi di nccu̱hti, cja̱ di jogui di ttun car domi cʉ tzi probe.― Ncjapʉ gá ma̱n cʉ cja̱hni, ngá nzohmijʉ car bbɛjña̱.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Nu car Jesús bi xih‑cʉ́: ―Gui jiɛguijʉ‑nʉ́. Dyo te guí xijmʉ. Rá zö ca xí dyøjtiguigö‑nʉ́.
6 Mas Jesus disse:
7 Göhtjo ʉr pa guí bbʉpjʉ cʉ tzi probe cʉ jin te i ja̱. Göhtjo tema pá da jogui gui föxjʉ‑cʉ́. Nuguigö, jin gu hmʉpjʉ göhtjo ʉr tiempo.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Nʉr bbɛjña̱ xí dyøjtigui göhtjo ca mí tzö mbo ʉ́r mʉy. Xí xizqui na̱r perfume na̱m ndodyo, ncjahmʉ gá hñögui, masque jim be dí tu̱.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Dí xihquijʉ ncjua̱ni, göhtjo pʉ jabʉ da jma̱ nʉr tzi ddadyo jña̱, göhtjo cʉ lugar hua jar jöy, guejtjo hne̱je̱ da jma̱n ca xí dyøti nʉr bbɛjña̱‑nʉ́, pa da fe̱ni guegue.―
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Diguebbʉ ya, car Judas Iscariote, hnáa digue cʉ doce hñøjø cʉ mí ntzixihui car Jesús, bi ma pʉ jabʉ már bbʉh cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, bi xijmʉ: ―Nugö, bbʉ gui cju̱jtiguijʉ, xtá döquijʉ car Jesús.―
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Cja̱ bi ndo mpöh cʉ möcja̱, bbʉ, bi xijmʉ car Judas tengu̱ di gu̱htijʉ bbʉ di dö car Jesús. Bbʉ ya xquí gojmʉ acuerdo, pé bi ma car Judas, bbʉ, cja̱ desde guebbʉ, bi jioni ja drí dö car Jesús.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Car primero car pa ca mí tzijʉ cʉ tju̱jme̱ cʉ jin te mí yojmi levadura, bbʉ mí pöhtijʉ cʉ tzi dɛti gá mbaxcjua, quí möxte car Jesús bi dyönijʉ‑cá̱: ―¿Jabʉ guí ne grá möjme gu jojquije pa gu tzöjʉ car mbaxcjua?―
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Guegue ya bi gu̱ yojo quí möxte, bi xijmi: ―Gui mɛhui pʉ jar ciudad, xquí ntjɛjʉ hnar hñøjø ba tu̱ hnar xøni i po deje. Gui tɛnihui car hñøjø‑cá̱,
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 cja̱ pʉ jabʉ da ñʉti, gui cʉtihui hne̱je̱, cja̱ gui xijmi car mi̱ngu̱: “I ma̱n cam maestroje, i̱na̱: ¿Jabʉ i bbʉh car cuarto pʉ jabʉ gu tzi car jñu̱ni gá mbaxcjua, nugö co yʉ hñøjø yʉ dí yobbe?”
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Nubbʉ́, car mi̱ngu̱ xta u̱jtiquihui hnar cuarto rá nojo, bí bbʉh pʉ ña̱. Ya xná bbʉh pʉ göhtjo ca te gu nestajʉ. Guehpʉ jar cuarto‑cá̱ gui jojquihui pa gu tzöjʉ car mbaxcjua.―
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Bi ma cʉ yojo quí möxte, bbʉ, gá nzøjmi jar ciudad, bi döti göhtjo ncja ngu̱ gá tsjijmi, cja̱ bi jojquihui ca mí nesta pa di zöjʉ car mbaxcjua.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Mí zøh car nde‑cá̱, car Jesús bi mɛhui cʉ doce quí möxte, cja̱ bi zønijʉ pʉ jabʉ xquí tjojqui.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Cja̱ bi mi̱pjʉ pʉ jar mexa, bi mʉdi bi zijʉ. Bbʉ már tzijʉ, bi ma̱n car Jesús: ―Dí göhtjojʉ dár tzijʉ hua, pe i bbʉhquiguɛjʉ ca hnaa ca da döguigö.―
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi mʉdi bi jmi̱du̱jʉ, cja̱ mí ma̱jmʉ ngu̱‑hna ngu̱‑hna, mí önijʉ car Jesús: ―¿Cja guejquigö gua øtigö‑ca̱?, ¿Cja guejquigö?―
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi da̱di: ―Hnaa diguehquɛjʉ, guí doce ʉm möxtequijʉ, xta dyøjtigui ncjapʉ. Guegue ra tjʉhmi cár tju̱jme̱ hnaadi na̱r moji hua dár tjʉhmi cam tju̱jme̱gö hne̱je̱.
20 Jesus respondeu:
21 Cierto, ya xí ma̱n ca Ocja̱ i nesta gu tu̱, ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura, como guejquigö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy. Pe nde̱jma̱ dí ndo jui̱jqui car hñøjø ca da döguigö jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ da möjtigui. Más di joh bbʉ jin di hmʉh car hñøjø‑ca̱.―
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Már ju̱jʉ jar mexa, már tzijʉ, cja̱ car Jesús bi jña̱ hnar tju̱jme̱, bi dyöjpi ca Ocja̱ di bendeci. Diguebbʉ ya, bi xɛjqui, cja̱ bi un quí möxte hna‑hnár tzi pedazo. Bi xijmʉ: ―Gui jña̱guɛjʉ, cja̱ gui tzijʉ. Na̱r tju̱jme̱‑na̱, ʉm cuerpogö.―
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Diguebbʉ ya, bi du̱u̱ car vaso, cja̱ guejtjo bi dyöjpi mpöjcje ca Ocja̱ por rá ngue car vino. Ma ya bi uni hna‑hna quí möxte, cja̱ cada hnaa bi zi hna tzi tʉjqui ʉr vino.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Nubbʉ, bi xijmʉ: ―Na̱r vino‑na̱, gue cam cji bbʉ xta mföni. Bbʉ xta ncja‑ca̱, xta ttøti hnar ddadyo acuerdo pa yʉ cja̱hni rá ngu̱, pa sa̱nta̱ da döti car nzajqui ca jin da tjegue.
24 Então lhes disse:
25 Dí xihquijʉ ncjua̱ni, ya jin gu yojpi gu tzigö vino hasta car pá bbʉ xtá fʉdi xtá mandadogöbbe co cam Tzi Ta. Nubbʉ, cja xtá tzigöjʉ car ddadyo vino pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱.―
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Diguebbʉ ya, car Jesús, yojmi quí möxte, bi xödijʉ hnar tsjödi, cja̱ bi bønijʉ gá möjmʉ jar ttøø ca mí tsjifi Olivos.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Nubbʉ́, car Jesús bi xih quí möxte: ―Göhtjoquiguɛjʉ, gui ma gui wembiguijʉ rá nxu̱nya, como ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura. I ma̱ ncjahua: “Da bböhti car mödi, cja̱ tje da mfonti cʉ dɛjti.”
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Pe bbʉ ya xcrú nantzigö, gu hmɛto, pe grá ma pʉ Galilea, cja̱ nuquiguɛjʉ, xquí tɛnguijʉ xcrí ntjɛjʉ pʉ́.―
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Diguebbʉ, car Pedro bi xih car Jesús: ―Masque da wembiqui göhtjo yʉ ddáa, pe nugö, jin gu wembiqui.―
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Nu car Jesús bi xifi: ―Dí xihqui ntju̱mʉy, nuquiguɛ, nuya rá nxu̱nya, ante que da mah car ndøxca yo vez, xquí cøngui jñu̱ vez, xquí ma̱ jin guí meyagui.―
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Nubbʉ́, bi zøti ʉ́r mʉy car Pedro, cja̱ bi da̱di nzajqui: ―¡Ji̱na̱! Masque i nesta gu tu̱hui, nim pa gu cønqui ca dár meyaqui.― Diguebbʉ ya göhtjo cʉ dda quí möxte bi ma̱ndijʉ ncjapʉ hne̱je̱.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Ma ya bi zøtijʉ hnar huerto ca mí tsjifi Getsemaní. Cja̱ car Jesús bi xih quí möxte, bbʉ: ―Gui mi̱pjʉ hua, gár magö nʉ rá cjanʉ, gu ma nzoh ca Ocja̱.―
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Cja̱ guegue bi zix car Pedro co car Jacobo co car Juan, bi ma nʉ rá tzi cjanʉ, nu car Jesús bi mʉdi bi ndo ntzøte cja̱ bi jmi̱du̱ rá ngu̱.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Cja̱ bi xih cʉ jñu̱ quí möxte cʉ xquí zitzi: ―I ndo jmi̱du̱ nʉm tzi mʉy, ya xtá tu̱. Nuquɛjʉ, gui tøhmijʉ hua, gui tzödijʉ.―
34 E lhes disse:
35 Cja̱ guegue pé bi ma tzi yanʉ, cja̱ bi hmɛmfo jar jöy, bi nzoh ca Ocja̱. Bi dyöjpi ¿cja jin di jogui di gʉhtzibi ca mír nesta di du̱?
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Bi ma̱: ―Nuquiguɛ, ʉm Tzi Taqui, guí pa̱di ja gui cjajpi göhtjo yʉ cosa. Gui cjʉzqui tzʉ nʉr prueba‑nʉ́. Pe nde̱jma̱, jin da ttøti ca dí negö. Da ttøti ca guí neguɛ.―
36 E dizia:
37 Diguebbʉ ya, bú coh pʉ jabʉ már bbʉh cʉ jñu̱ quí möxte, már a̱h‑cʉ́. Cja̱ car Jesús bi xih car Pedro: ―Nuquɛ, Simón, ¿cja gár a̱quɛ hne̱je̱? ¿Cja jí̱ mí tzö güi tzödiguɛ, ma̱di hna hora?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Gui tzödijʉ cja̱ gui nzojmʉ ca Ocja̱, pa bbʉ xta zʉhquijʉ hnar prueba, jin da da̱hquijʉ. Mbo ir mʉyjʉ, guí ne gui dyøtijʉ ca rá zö. Nu yir cuerpojʉ jin gui ne da jiɛhqui gui tzɛjtijʉ prueba.―
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Diguebbʉ ya, pé bi ma car Jesús, bi ma bú nzoh ca Ocja̱ nʉ rá cjanʉ. Cja̱ pé bi yojpi bi ma̱n cʉ palabra cʉ ya xquí ma̱.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Cja̱ pé bú coh pʉ jabʉ már bbʉh quí möxte. Pe bi dötitjo már a̱h‑cʉ́, como mí ndo ca̱di tta̱ja̱ quí döjʉ. Cja̱ bbʉ mí nzojmʉ car Jesús, gueguejʉ jí̱ mí pa̱di te drí da̱dijʉ. Car Jesús pe bi ma gá ngoh bbʉ, pé bú ora.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Diguebbʉ ya, pe hna tzi rato, pé bú e̱h ca xtrá jñu̱ vez, cja̱ bi xih quí möxte: ―¿Cja gár a̱tijʉ? ¿Cja jí̱ xcá jogui güi tzödijʉ? Ya co guehca̱. Jiantijma̱jʉ, ya xí nzʉh car hora. Ya xta ndöguigö jáy dyɛ yʉ cja̱hni yʉ i ndu̱jpite, guejquigö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Gui nantzijʉ ya, gu möjö. Tji ya‑nʉ́, ya xpa e̱j nʉ to da döguigö.―
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Bbʉ már ña̱di car Jesús, bi zøh car Judas Iscariote pʉ jabʉ már bbʉ guegue. Car Judas mí yojma̱hui cʉ pé dda once quí möxte car Jesús. Guejtjo pé mbá e̱ pé dda cja̱hni rá ngu̱, mbá tɛnijʉ car Judas. Mbá cʉjʉ espada, co za. Cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley, cja̱ co cʉ tita cʉ mí pɛhtzi cár cargojʉ, göhtjo‑cʉ xcuí gu̱jmʉ cʉ cja̱hni rá ngu̱ pa di mföxijʉ di zʉdijʉ car Jesús.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Car Judas Iscariote ya xquí xih cʉ pé dda cja̱hni hnar seña pa drí meyajʉ toca̱ di pɛntijʉ. Guegue xquí ma̱: ―Car hñøjø ca gu nda̱ne, guehcá̱ gui pɛntijʉ, cja̱ jin gui jiɛjmʉ da ddagui.―
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Cja̱ car Judas, bbʉ mí zøm pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi guati nttzɛdi, bi zɛngua, bi xifi: ―Nuquiguɛ, Maestro, ¿cja guí bbʉjtjo?― Cja̱ bi ndo nda̱ne rá ngu̱.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Diguebbʉ ya, cʉ to mbá yojmi car Judas bi pɛntijʉ car Jesús.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Hna cʉ hñøjø cʉ mí yojmi car Jesús, bi gʉx cár espada, bi dyojquibi ca hnár gu̱ hnar muzo ca már bböh pʉ. Nucá̱ mí pɛjpi car möcja̱ ca más mí ja̱ cár cargo.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Nu car Jesús bi xih cʉ cja̱hni cʉ xcuí hñe̱je̱, bi hñi̱mbi: ―¿Dyoca̱ xcú e̱jmʉ gui tzʉjquijʉ, ncjahmʉ gur be̱gö, guá cʉjʉ espada co za?
48 Jesus lhes disse:
49 Göhtjo ʉr pa ndár dégö pʉ jar templo, ndár u̱jti cʉ cja̱hni pʉ́, cja̱ nuquiguɛjʉ, jin te gú cjaguijʉ. Cja̱ nuya, ya xcú tzʉjquijʉ, pa da zʉh ca i ma̱m pʉ jar Escritura.―
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Bbʉ mí ttzʉh car Jesús, göhtjo quí möxte bi wembijʉ, bi ddajmʉ.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Guejtjo már bbʉh pʉ hnar ba̱jtzi hñøjø, mí tɛn car Jesús hne̱je̱. Jøña̱ hnar sábana mí pöti‑cá̱. Cʉ cja̱hni bi pɛnti‑cá̱ hne̱je̱.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Nucá̱ bi ddagui, bi zoh cár sábana, ya jin te mí je.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Nubbʉ́, bi ttzix car Jesús pʉ jabʉ már bbʉh car möcja̱ ca más mí pɛhtzi cár cargo. Cja̱ bi jmu̱ntzijʉ hne̱je̱ göhtjo cʉ dda möcja̱ cʉ mí pɛhtzi cargo, co cʉ tita, co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Car Pedro xquí dɛni yapʉ, xquí zøti pʉ jár tji car ngu̱ pʉ jabʉ mí bbʉh car da̱möcja̱. Már ju̱hui cʉ policía, már pahtijʉ pʉ jar tzibi.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, cja̱ co car junta cʉ tita cʉ mí pɛhtzi cargo jár templo cʉ judio, már jonijʉ tema cosa rá nttzo xtrú dyøti car Jesús, pa di tja̱mpi ʉr huɛnda cja̱ di ttuni sentencia pa drí bböhti. Pe jin gá ndöhtibijʉ te xtrú dyøte.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Már ngu̱ cʉ jiöjte testigo cʉ mí xohtzibi bbɛtjri car Jesús, bi jiøxjʉ ca te xtrú dyøti‑ca̱, pero jin gá ntjɛhui cʉ palabra cʉ mí ma̱jmʉ.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Diguebbʉ ya, pé bi bböh cʉ ddaa ya, pé bi xohtzibi pé dda bbɛtjri guegue, bi ma̱jmʉ:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 ―Nugöje, dú øjme ngá ma̱ nʉr cja̱hni‑nʉ: “Gu yøhti nʉr templo nʉ xí dyøti yʉ cja̱hni. Diguebbʉ ca xtrá jñu̱jpa, pé gár xoxcö pé hnaa ca jí̱ xtrú dyøti yʉ cja̱hni.”―
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Cja̱ guejti cʉ testigo‑cʉ, jin gá ntjɛhui ca mí ma̱jmʉ.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Diguebbʉ ya, car da̱möcja̱ bi hmöh pʉ madé cʉ pé dda möcja̱ co cʉ tita cʉ xquí jmu̱ntzi, cja̱ bi dyön car Jesús, bi hñi̱mbi: ―Xiquiguɛ, ¿cja jin guí ne gui tja̱di? ¿Cja cierto xcú dyøti cʉ cosa cʉ i ma̱n yʉ cja̱hni‑yʉ?―
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Nu car Jesús jin te gá nda̱di. Ma ya, pé bi dyön car da̱möcja̱: ―¿Cja guehquiguɛ, xí hñi̱xqui ca Ocja̱ pa gui mandadoguije? ¿Cja ʉ́r Ttʉqui ca Ocja̱ ca rá nttzu̱jpi?―
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Bi da̱j ya car Jesús, bi xifi: ―Guejquigö. Nuquiguɛjʉ, xquí jiantiguijʉ bbʉ ya xcuá e̱cö já gu̱y pʉ jar ji̱tzi. Guejtjo xquí jiantiguijʉ, xcár mi̱jcö pʉ jár jogui dyɛ car Tzi Ta ji̱tzi, xcár mföxibbe bbʉ xta mandado. Guejquigö dúr cja̱hni, xpá bbɛnquigö hua jar jöy.―
62 Jesus respondeu:
63 Diguebbʉ ya, car da̱möcja̱ bi ndo ntzøte, bi xɛjqui quí da̱jtu̱. Cja̱ bi xih cʉ ddaa cʉ már bbʉh pʉ: ―¿Dyoca̱ dí jongöjʉ pé dda testigo?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Ya xcú dyødejʉ te xí ma̱ nʉr hñøjø‑nʉ. I ne da cjatsjɛ Ocja̱. Xiquɛjʉ, ¿ja ncja guir mbe̱nijʉ? ¿Te da ncjajpi?― Cja̱ göhtjo bi da̱dijʉ: ―¡Rí ntzöhui da bböhti!―
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Cʉ ddaa cʉ már bbʉh pʉ, bi mʉdi bi zoxjʉ car Jesús. Bi gojtibijʉ quí dö, cja̱ bi føjnijʉ. Bi xijmʉ: ―Pa̱quɛ ya, ¿Toca̱ xí føjnqui?― Cja̱ guejti cʉ policia bi mɛhtibijʉ cár jmi car Jesús.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Car Pedro már bbʉh pʉ jöy, pʉ jar tji. Cja̱ bú e̱h ca hnar muza ca mí pɛjpi car da̱möcja̱.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Bi jianti car Pedro, már pahti pʉ jar tzibi, bi ju̱dö cja̱ bi xifi: ―Nuquiguɛ, hne̱je̱, nguí yojmi car Jesús, car mi̱ngu̱ Nazaret.―
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Nu car Pedro bi gøni, bi ma̱: ―Jin dí meyagö‑cá̱, cja̱ jin dí ntiendegö ca guí ma̱.― Ma ya bi bøm pʉ jar goxtji, cja̱ nubbʉ́, bi mah car ndøxca.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Car muza pé bi ntjɛhui car Pedro, cja̱ pé bi mʉdi bi xih cʉ már bbʉh pʉ: ―Guejti‑nʉ, mí tɛn car Jesús.―
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Nu car Pedro pé bi yojpi bi gøni. Diguebbʉ hna tzi rato, cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ pé bi xijmʉ car Pedro: ―Ncjua̱ni, nuquiguɛ nguí yojmi quí möxte guegue, como gúr mi̱ngu̱ Galilea hne̱je̱. Guí ña̱ ncja ngu̱ ga ña̱ gueguejʉ.―
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Nubbʉ́, car Pedro bi ndo pura bi gøni, cja̱ bi ma̱ nzajqui: ―Dí hñi̱jcö ca Ocja̱ gá testigo, jin dí meyagö car hñøjø ca guí ma̱jmʉ.―
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Cja̱ car hora‑cá̱ bi mah car ndøxca ca xtrá yo vez. Diguebbʉ ya, car Pedro bi mbe̱n cʉ palabra cʉ xquí ma̱n car Jesús: “Ante que da mah car ndøxca yo vez, xquí cøngui jñu̱ vez.” Cja̱ bi ndo nzoni bbʉ.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.