Marcos 14

Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mí bbɛjti yojpa pa di zøh car mbaxcjua ca mí tsjifi ʉr Pascua, bbʉ mí tzijʉ car tju̱jme̱ ca jin te mí yojmi levadura. Nubbʉ́, cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley, bi mpɛguijʉ, mí jonijʉ ja drí dyøhtibijʉ car Jesús hnar trampa pa di zʉdijʉ cja̱ di möhtijʉ.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Pe mí ma̱jmʉ: ―Jin gu pöhtijʉ yʉ pa ya i cja mbaxcjua, pa jin te da cjaguijʉ yʉ cja̱hni.―
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Nu car Jesús mí bbʉh pʉ Betania, pʉ jár ngu̱ hnar hñøjø ca mí tsjifi múr Simón. Nucá̱, xquí tzöhui car jñi̱ni lepra. Car Jesús már ju̱h pʉ jar mexa pʉ jabʉ már tzijʉ. Cja̱ bú e̱h hnar bbɛjña̱, mbá tu̱ hnar botella már tzi zö, mí po hnar perfume ca már ndo ma̱di cja̱ mí yʉni rá tzi ncʉji. Car bbɛjña̱ bi wajqui car botella, bi xihtzibi car perfume jár ña̱ car Jesús.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Már bbʉh pʉ cʉ dda cja̱hni cʉ bi ntsjeyɛjʉ, bi ma̱jmʉ: ―Jiøjquitjo nʉr perfume nʉ xí fön nʉr bbɛjña̱‑nʉ. Már ndo ma̱di, cja̱ xí bbɛjtjo. ¿Dyoca̱ xí dyøte ncjanʉ?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Bbʉ di bbö, di tjo tresciento denario car domi di nccu̱hti, cja̱ di jogui di ttun car domi cʉ tzi probe.― Ncjapʉ gá ma̱n cʉ cja̱hni, ngá nzohmijʉ car bbɛjña̱.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Nu car Jesús bi xih‑cʉ́: ―Gui jiɛguijʉ‑nʉ́. Dyo te guí xijmʉ. Rá zö ca xí dyøjtiguigö‑nʉ́.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Göhtjo ʉr pa guí bbʉpjʉ cʉ tzi probe cʉ jin te i ja̱. Göhtjo tema pá da jogui gui föxjʉ‑cʉ́. Nuguigö, jin gu hmʉpjʉ göhtjo ʉr tiempo.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Nʉr bbɛjña̱ xí dyøjtigui göhtjo ca mí tzö mbo ʉ́r mʉy. Xí xizqui na̱r perfume na̱m ndodyo, ncjahmʉ gá hñögui, masque jim be dí tu̱.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Dí xihquijʉ ncjua̱ni, göhtjo pʉ jabʉ da jma̱ nʉr tzi ddadyo jña̱, göhtjo cʉ lugar hua jar jöy, guejtjo hne̱je̱ da jma̱n ca xí dyøti nʉr bbɛjña̱‑nʉ́, pa da fe̱ni guegue.―
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Diguebbʉ ya, car Judas Iscariote, hnáa digue cʉ doce hñøjø cʉ mí ntzixihui car Jesús, bi ma pʉ jabʉ már bbʉh cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, bi xijmʉ: ―Nugö, bbʉ gui cju̱jtiguijʉ, xtá döquijʉ car Jesús.―
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Cja̱ bi ndo mpöh cʉ möcja̱, bbʉ, bi xijmʉ car Judas tengu̱ di gu̱htijʉ bbʉ di dö car Jesús. Bbʉ ya xquí gojmʉ acuerdo, pé bi ma car Judas, bbʉ, cja̱ desde guebbʉ, bi jioni ja drí dö car Jesús.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Car primero car pa ca mí tzijʉ cʉ tju̱jme̱ cʉ jin te mí yojmi levadura, bbʉ mí pöhtijʉ cʉ tzi dɛti gá mbaxcjua, quí möxte car Jesús bi dyönijʉ‑cá̱: ―¿Jabʉ guí ne grá möjme gu jojquije pa gu tzöjʉ car mbaxcjua?―
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Guegue ya bi gu̱ yojo quí möxte, bi xijmi: ―Gui mɛhui pʉ jar ciudad, xquí ntjɛjʉ hnar hñøjø ba tu̱ hnar xøni i po deje. Gui tɛnihui car hñøjø‑cá̱,
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 cja̱ pʉ jabʉ da ñʉti, gui cʉtihui hne̱je̱, cja̱ gui xijmi car mi̱ngu̱: “I ma̱n cam maestroje, i̱na̱: ¿Jabʉ i bbʉh car cuarto pʉ jabʉ gu tzi car jñu̱ni gá mbaxcjua, nugö co yʉ hñøjø yʉ dí yobbe?”
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Nubbʉ́, car mi̱ngu̱ xta u̱jtiquihui hnar cuarto rá nojo, bí bbʉh pʉ ña̱. Ya xná bbʉh pʉ göhtjo ca te gu nestajʉ. Guehpʉ jar cuarto‑cá̱ gui jojquihui pa gu tzöjʉ car mbaxcjua.―
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Bi ma cʉ yojo quí möxte, bbʉ, gá nzøjmi jar ciudad, bi döti göhtjo ncja ngu̱ gá tsjijmi, cja̱ bi jojquihui ca mí nesta pa di zöjʉ car mbaxcjua.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Mí zøh car nde‑cá̱, car Jesús bi mɛhui cʉ doce quí möxte, cja̱ bi zønijʉ pʉ jabʉ xquí tjojqui.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Cja̱ bi mi̱pjʉ pʉ jar mexa, bi mʉdi bi zijʉ. Bbʉ már tzijʉ, bi ma̱n car Jesús: ―Dí göhtjojʉ dár tzijʉ hua, pe i bbʉhquiguɛjʉ ca hnaa ca da döguigö.―
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Diguebbʉ ya, quí möxte car Jesús bi mʉdi bi jmi̱du̱jʉ, cja̱ mí ma̱jmʉ ngu̱‑hna ngu̱‑hna, mí önijʉ car Jesús: ―¿Cja guejquigö gua øtigö‑ca̱?, ¿Cja guejquigö?―
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Diguebbʉ ya, car Jesús pé bi da̱di: ―Hnaa diguehquɛjʉ, guí doce ʉm möxtequijʉ, xta dyøjtigui ncjapʉ. Guegue ra tjʉhmi cár tju̱jme̱ hnaadi na̱r moji hua dár tjʉhmi cam tju̱jme̱gö hne̱je̱.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Cierto, ya xí ma̱n ca Ocja̱ i nesta gu tu̱, ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura, como guejquigö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy. Pe nde̱jma̱ dí ndo jui̱jqui car hñøjø ca da döguigö jáy dyɛ cʉ cja̱hni cʉ da möjtigui. Más di joh bbʉ jin di hmʉh car hñøjø‑ca̱.―
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Már ju̱jʉ jar mexa, már tzijʉ, cja̱ car Jesús bi jña̱ hnar tju̱jme̱, bi dyöjpi ca Ocja̱ di bendeci. Diguebbʉ ya, bi xɛjqui, cja̱ bi un quí möxte hna‑hnár tzi pedazo. Bi xijmʉ: ―Gui jña̱guɛjʉ, cja̱ gui tzijʉ. Na̱r tju̱jme̱‑na̱, ʉm cuerpogö.―
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Diguebbʉ ya, bi du̱u̱ car vaso, cja̱ guejtjo bi dyöjpi mpöjcje ca Ocja̱ por rá ngue car vino. Ma ya bi uni hna‑hna quí möxte, cja̱ cada hnaa bi zi hna tzi tʉjqui ʉr vino.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Nubbʉ, bi xijmʉ: ―Na̱r vino‑na̱, gue cam cji bbʉ xta mföni. Bbʉ xta ncja‑ca̱, xta ttøti hnar ddadyo acuerdo pa yʉ cja̱hni rá ngu̱, pa sa̱nta̱ da döti car nzajqui ca jin da tjegue.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Dí xihquijʉ ncjua̱ni, ya jin gu yojpi gu tzigö vino hasta car pá bbʉ xtá fʉdi xtá mandadogöbbe co cam Tzi Ta. Nubbʉ, cja xtá tzigöjʉ car ddadyo vino pʉ jabʉ i mandado ca Ocja̱.―
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Diguebbʉ ya, car Jesús, yojmi quí möxte, bi xödijʉ hnar tsjödi, cja̱ bi bønijʉ gá möjmʉ jar ttøø ca mí tsjifi Olivos.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Nubbʉ́, car Jesús bi xih quí möxte: ―Göhtjoquiguɛjʉ, gui ma gui wembiguijʉ rá nxu̱nya, como ngu̱ ga ma̱m pʉ jar Escritura. I ma̱ ncjahua: “Da bböhti car mödi, cja̱ tje da mfonti cʉ dɛjti.”
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Pe bbʉ ya xcrú nantzigö, gu hmɛto, pe grá ma pʉ Galilea, cja̱ nuquiguɛjʉ, xquí tɛnguijʉ xcrí ntjɛjʉ pʉ́.―
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Diguebbʉ, car Pedro bi xih car Jesús: ―Masque da wembiqui göhtjo yʉ ddáa, pe nugö, jin gu wembiqui.―
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Nu car Jesús bi xifi: ―Dí xihqui ntju̱mʉy, nuquiguɛ, nuya rá nxu̱nya, ante que da mah car ndøxca yo vez, xquí cøngui jñu̱ vez, xquí ma̱ jin guí meyagui.―
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Nubbʉ́, bi zøti ʉ́r mʉy car Pedro, cja̱ bi da̱di nzajqui: ―¡Ji̱na̱! Masque i nesta gu tu̱hui, nim pa gu cønqui ca dár meyaqui.― Diguebbʉ ya göhtjo cʉ dda quí möxte bi ma̱ndijʉ ncjapʉ hne̱je̱.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Ma ya bi zøtijʉ hnar huerto ca mí tsjifi Getsemaní. Cja̱ car Jesús bi xih quí möxte, bbʉ: ―Gui mi̱pjʉ hua, gár magö nʉ rá cjanʉ, gu ma nzoh ca Ocja̱.―
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Cja̱ guegue bi zix car Pedro co car Jacobo co car Juan, bi ma nʉ rá tzi cjanʉ, nu car Jesús bi mʉdi bi ndo ntzøte cja̱ bi jmi̱du̱ rá ngu̱.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Cja̱ bi xih cʉ jñu̱ quí möxte cʉ xquí zitzi: ―I ndo jmi̱du̱ nʉm tzi mʉy, ya xtá tu̱. Nuquɛjʉ, gui tøhmijʉ hua, gui tzödijʉ.―
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Cja̱ guegue pé bi ma tzi yanʉ, cja̱ bi hmɛmfo jar jöy, bi nzoh ca Ocja̱. Bi dyöjpi ¿cja jin di jogui di gʉhtzibi ca mír nesta di du̱?
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Bi ma̱: ―Nuquiguɛ, ʉm Tzi Taqui, guí pa̱di ja gui cjajpi göhtjo yʉ cosa. Gui cjʉzqui tzʉ nʉr prueba‑nʉ́. Pe nde̱jma̱, jin da ttøti ca dí negö. Da ttøti ca guí neguɛ.―
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Diguebbʉ ya, bú coh pʉ jabʉ már bbʉh cʉ jñu̱ quí möxte, már a̱h‑cʉ́. Cja̱ car Jesús bi xih car Pedro: ―Nuquɛ, Simón, ¿cja gár a̱quɛ hne̱je̱? ¿Cja jí̱ mí tzö güi tzödiguɛ, ma̱di hna hora?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Gui tzödijʉ cja̱ gui nzojmʉ ca Ocja̱, pa bbʉ xta zʉhquijʉ hnar prueba, jin da da̱hquijʉ. Mbo ir mʉyjʉ, guí ne gui dyøtijʉ ca rá zö. Nu yir cuerpojʉ jin gui ne da jiɛhqui gui tzɛjtijʉ prueba.―
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Diguebbʉ ya, pé bi ma car Jesús, bi ma bú nzoh ca Ocja̱ nʉ rá cjanʉ. Cja̱ pé bi yojpi bi ma̱n cʉ palabra cʉ ya xquí ma̱.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Cja̱ pé bú coh pʉ jabʉ már bbʉh quí möxte. Pe bi dötitjo már a̱h‑cʉ́, como mí ndo ca̱di tta̱ja̱ quí döjʉ. Cja̱ bbʉ mí nzojmʉ car Jesús, gueguejʉ jí̱ mí pa̱di te drí da̱dijʉ. Car Jesús pe bi ma gá ngoh bbʉ, pé bú ora.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Diguebbʉ ya, pe hna tzi rato, pé bú e̱h ca xtrá jñu̱ vez, cja̱ bi xih quí möxte: ―¿Cja gár a̱tijʉ? ¿Cja jí̱ xcá jogui güi tzödijʉ? Ya co guehca̱. Jiantijma̱jʉ, ya xí nzʉh car hora. Ya xta ndöguigö jáy dyɛ yʉ cja̱hni yʉ i ndu̱jpite, guejquigö dúr cja̱hni xpá bbɛnqui hua jar jöy.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Gui nantzijʉ ya, gu möjö. Tji ya‑nʉ́, ya xpa e̱j nʉ to da döguigö.―
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Bbʉ már ña̱di car Jesús, bi zøh car Judas Iscariote pʉ jabʉ már bbʉ guegue. Car Judas mí yojma̱hui cʉ pé dda once quí möxte car Jesús. Guejtjo pé mbá e̱ pé dda cja̱hni rá ngu̱, mbá tɛnijʉ car Judas. Mbá cʉjʉ espada, co za. Cʉ möcja̱ cʉ mí mandado co cʉ maestro cʉ mí nxöh car ley, cja̱ co cʉ tita cʉ mí pɛhtzi cár cargojʉ, göhtjo‑cʉ xcuí gu̱jmʉ cʉ cja̱hni rá ngu̱ pa di mföxijʉ di zʉdijʉ car Jesús.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Car Judas Iscariote ya xquí xih cʉ pé dda cja̱hni hnar seña pa drí meyajʉ toca̱ di pɛntijʉ. Guegue xquí ma̱: ―Car hñøjø ca gu nda̱ne, guehcá̱ gui pɛntijʉ, cja̱ jin gui jiɛjmʉ da ddagui.―
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Cja̱ car Judas, bbʉ mí zøm pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús, bi guati nttzɛdi, bi zɛngua, bi xifi: ―Nuquiguɛ, Maestro, ¿cja guí bbʉjtjo?― Cja̱ bi ndo nda̱ne rá ngu̱.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Diguebbʉ ya, cʉ to mbá yojmi car Judas bi pɛntijʉ car Jesús.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Hna cʉ hñøjø cʉ mí yojmi car Jesús, bi gʉx cár espada, bi dyojquibi ca hnár gu̱ hnar muzo ca már bböh pʉ. Nucá̱ mí pɛjpi car möcja̱ ca más mí ja̱ cár cargo.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Nu car Jesús bi xih cʉ cja̱hni cʉ xcuí hñe̱je̱, bi hñi̱mbi: ―¿Dyoca̱ xcú e̱jmʉ gui tzʉjquijʉ, ncjahmʉ gur be̱gö, guá cʉjʉ espada co za?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Göhtjo ʉr pa ndár dégö pʉ jar templo, ndár u̱jti cʉ cja̱hni pʉ́, cja̱ nuquiguɛjʉ, jin te gú cjaguijʉ. Cja̱ nuya, ya xcú tzʉjquijʉ, pa da zʉh ca i ma̱m pʉ jar Escritura.―
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Bbʉ mí ttzʉh car Jesús, göhtjo quí möxte bi wembijʉ, bi ddajmʉ.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Guejtjo már bbʉh pʉ hnar ba̱jtzi hñøjø, mí tɛn car Jesús hne̱je̱. Jøña̱ hnar sábana mí pöti‑cá̱. Cʉ cja̱hni bi pɛnti‑cá̱ hne̱je̱.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Nucá̱ bi ddagui, bi zoh cár sábana, ya jin te mí je.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Nubbʉ́, bi ttzix car Jesús pʉ jabʉ már bbʉh car möcja̱ ca más mí pɛhtzi cár cargo. Cja̱ bi jmu̱ntzijʉ hne̱je̱ göhtjo cʉ dda möcja̱ cʉ mí pɛhtzi cargo, co cʉ tita, co cʉ maestro cʉ mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Car Pedro xquí dɛni yapʉ, xquí zøti pʉ jár tji car ngu̱ pʉ jabʉ mí bbʉh car da̱möcja̱. Már ju̱hui cʉ policía, már pahtijʉ pʉ jar tzibi.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Nu cʉ möcja̱ cʉ mí mandado, cja̱ co car junta cʉ tita cʉ mí pɛhtzi cargo jár templo cʉ judio, már jonijʉ tema cosa rá nttzo xtrú dyøti car Jesús, pa di tja̱mpi ʉr huɛnda cja̱ di ttuni sentencia pa drí bböhti. Pe jin gá ndöhtibijʉ te xtrú dyøte.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Már ngu̱ cʉ jiöjte testigo cʉ mí xohtzibi bbɛtjri car Jesús, bi jiøxjʉ ca te xtrú dyøti‑ca̱, pero jin gá ntjɛhui cʉ palabra cʉ mí ma̱jmʉ.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Diguebbʉ ya, pé bi bböh cʉ ddaa ya, pé bi xohtzibi pé dda bbɛtjri guegue, bi ma̱jmʉ:
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 ―Nugöje, dú øjme ngá ma̱ nʉr cja̱hni‑nʉ: “Gu yøhti nʉr templo nʉ xí dyøti yʉ cja̱hni. Diguebbʉ ca xtrá jñu̱jpa, pé gár xoxcö pé hnaa ca jí̱ xtrú dyøti yʉ cja̱hni.”―
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Cja̱ guejti cʉ testigo‑cʉ, jin gá ntjɛhui ca mí ma̱jmʉ.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Diguebbʉ ya, car da̱möcja̱ bi hmöh pʉ madé cʉ pé dda möcja̱ co cʉ tita cʉ xquí jmu̱ntzi, cja̱ bi dyön car Jesús, bi hñi̱mbi: ―Xiquiguɛ, ¿cja jin guí ne gui tja̱di? ¿Cja cierto xcú dyøti cʉ cosa cʉ i ma̱n yʉ cja̱hni‑yʉ?―
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Nu car Jesús jin te gá nda̱di. Ma ya, pé bi dyön car da̱möcja̱: ―¿Cja guehquiguɛ, xí hñi̱xqui ca Ocja̱ pa gui mandadoguije? ¿Cja ʉ́r Ttʉqui ca Ocja̱ ca rá nttzu̱jpi?―
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Bi da̱j ya car Jesús, bi xifi: ―Guejquigö. Nuquiguɛjʉ, xquí jiantiguijʉ bbʉ ya xcuá e̱cö já gu̱y pʉ jar ji̱tzi. Guejtjo xquí jiantiguijʉ, xcár mi̱jcö pʉ jár jogui dyɛ car Tzi Ta ji̱tzi, xcár mföxibbe bbʉ xta mandado. Guejquigö dúr cja̱hni, xpá bbɛnquigö hua jar jöy.―
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Diguebbʉ ya, car da̱möcja̱ bi ndo ntzøte, bi xɛjqui quí da̱jtu̱. Cja̱ bi xih cʉ ddaa cʉ már bbʉh pʉ: ―¿Dyoca̱ dí jongöjʉ pé dda testigo?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Ya xcú dyødejʉ te xí ma̱ nʉr hñøjø‑nʉ. I ne da cjatsjɛ Ocja̱. Xiquɛjʉ, ¿ja ncja guir mbe̱nijʉ? ¿Te da ncjajpi?― Cja̱ göhtjo bi da̱dijʉ: ―¡Rí ntzöhui da bböhti!―
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Cʉ ddaa cʉ már bbʉh pʉ, bi mʉdi bi zoxjʉ car Jesús. Bi gojtibijʉ quí dö, cja̱ bi føjnijʉ. Bi xijmʉ: ―Pa̱quɛ ya, ¿Toca̱ xí føjnqui?― Cja̱ guejti cʉ policia bi mɛhtibijʉ cár jmi car Jesús.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Car Pedro már bbʉh pʉ jöy, pʉ jar tji. Cja̱ bú e̱h ca hnar muza ca mí pɛjpi car da̱möcja̱.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Bi jianti car Pedro, már pahti pʉ jar tzibi, bi ju̱dö cja̱ bi xifi: ―Nuquiguɛ, hne̱je̱, nguí yojmi car Jesús, car mi̱ngu̱ Nazaret.―
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Nu car Pedro bi gøni, bi ma̱: ―Jin dí meyagö‑cá̱, cja̱ jin dí ntiendegö ca guí ma̱.― Ma ya bi bøm pʉ jar goxtji, cja̱ nubbʉ́, bi mah car ndøxca.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Car muza pé bi ntjɛhui car Pedro, cja̱ pé bi mʉdi bi xih cʉ már bbʉh pʉ: ―Guejti‑nʉ, mí tɛn car Jesús.―
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Nu car Pedro pé bi yojpi bi gøni. Diguebbʉ hna tzi rato, cʉ cja̱hni cʉ már bbʉh pʉ pé bi xijmʉ car Pedro: ―Ncjua̱ni, nuquiguɛ nguí yojmi quí möxte guegue, como gúr mi̱ngu̱ Galilea hne̱je̱. Guí ña̱ ncja ngu̱ ga ña̱ gueguejʉ.―
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Nubbʉ́, car Pedro bi ndo pura bi gøni, cja̱ bi ma̱ nzajqui: ―Dí hñi̱jcö ca Ocja̱ gá testigo, jin dí meyagö car hñøjø ca guí ma̱jmʉ.―
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Cja̱ car hora‑cá̱ bi mah car ndøxca ca xtrá yo vez. Diguebbʉ ya, car Pedro bi mbe̱n cʉ palabra cʉ xquí ma̱n car Jesús: “Ante que da mah car ndøxca yo vez, xquí cøngui jñu̱ vez.” Cja̱ bi ndo nzoni bbʉ.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.