Lucas 1
Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs NVI
1 Nuquɛ, ʉm tadaqui Teófilo, ya xná ngu̱ yʉ cja̱hni xí jñu̱x ca mí øti car Jesús bbʉ mí dyo hua jar jöy, pa gu pa̱dijʉ ter bɛh ca̱ bi ncja.
1 Muitos já se dedicaram a elaborar um relato dos fatos que se cumpriram entre nós,
2 Mí bbʉh cʉ dda hñøjø cʉ xquí dɛn car Jesús desde jar mʉdi. Guegue‑cʉ bi cca̱hti göhtjo ja mí ncja, eso pé bi xijquije. Cja̱ nugöje, xtú e̱me̱bije cár palabrajʉ, como dí pa̱dijʉ, mí cierto ca mí ma̱jmʉ. Gueguejʉ bi möx cʉ to bi tʉngui car jña̱ digue car Jesús.
2 conforme nos foram transmitidos por aqueles que desde o início foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Nuguigö hne̱je̱, xtú hñöni rá zö, göhtjo ja mí ncja cár vida car Jesús, desde bbʉ mí mʉdi, cja̱ xtú mbe̱ni xtú ju̱xcö na̱r libro‑na̱, pa gui pa̱quɛ, tada Teófilo.
3 Eu mesmo investiguei tudo cuidadosamente, desde o começo, e decidi escrever-te um relato ordenado, ó excelentíssimo Teófilo,
4 Por rá ngue na̱r libro‑na̱, tzö gui pa̱di, ntju̱mʉy car palabra xí tsjihqui.
4 para que tenhas a certeza das coisas que te foram ensinadas.
5 Bbʉ már mandado car rey Herodes pʉ jar jöy Judea, már bbʉh pʉ hnar möcja̱, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Zacarías. Mí pertené ca hnar grupo cʉ möcja̱ ca mí tsjifi ʉr Abías. Nu cár bbɛjña̱ car Zacarías mí tsjifi ʉr Elisabet. Guejti guegue xcuí hñe̱je̱ digue cár cji car da̱möcja̱ Aarón.
5 No tempo de Herodes, rei da Judéia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que pertencia ao grupo sacerdotal de Abias; Isabel, sua mulher, também era descendente de Arão.
6 Car Zacarías co cár bbɛjña̱, göhtjo yojmi már zö cár hmʉyhui, mí jonihui ca Ocja̱. Mí øtihui göhtjo ca xquí ma̱n ca Ocja̱ pʉ jar ley, mí zøjtihui‑cá̱.
6 Ambos eram justos aos olhos de Deus, obedecendo de modo irrepreensível a todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Pe jin tema ba̱jtzi mí hñiji, porque jí̱ mí ønte car Elisabet. Ya xquí nchujchu, guejti car Zacarías ya xquí ntita.
7 Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril; e ambos eram de idade avançada.
8 Diguebbʉ ya, car grupo cʉ möcja̱ pʉ jabʉ mí pertené car Zacarías, bi tocabi di möjmʉ pʉ jar ciudad Jerusalén, pa du sirvebijʉ ca Ocja̱ pʉ jar ndo ni̱cja̱ pʉ. Eso, ca hnajpa, car Zacarías már bbʉh pʉ jar ndo ni̱cja̱, már pɛjpi ca Ocja̱ gá möcja̱.
8 Certa vez, estando de serviço o seu grupo, Zacarias estava servindo como sacerdote diante de Deus.
9 Cʉ möcja̱ mí echa suerte pa di tjajni toca̱ di da̱ja̱ pa di ñʉti pʉ jabʉ már nttzu̱jpi. Car pa‑ca̱, car suerte bi toca car Zacarías, eso, bi ñʉti pʉ mbo car ni̱cja̱, pʉ jabʉ már nttzu̱jpi. Bi dɛx car guitjoni, bi ña̱htibi ca Ocja̱.
9 Ele foi escolhido por sorteio, de acordo com o costume do sacerdócio, para entrar no santuário do Senhor e oferecer incenso.
10 Nu cʉ cja̱hni rá ngu̱ mbí tøhmitjo pʉ tji, mbí orajʉ car hora bbʉ már ña̱hti car guitjoni car Zacarías.
10 Chegando a hora de oferecer incenso, o povo todo estava orando do lado de fora.
11 Nu pʉ mbo ya, bi hna ni̱guitjo hnár anxe car Tzi Ta ji̱tzi, már bböh pʉ jár jogui dyɛ car arta, pʉ jabʉ mí ttʉ́x car guitjoni.
11 Então um anjo do Senhor apareceu a Zacarias, à direita do altar do incenso.
12 Car Zacarías, bbʉ mí cca̱hti ya ca̱, bi ndo hño quí mfe̱ni cja̱ bi ndo ntzu̱.
12 Quando Zacarias o viu, perturbou-se e foi dominado pelo medo.
13 Nu car anxe bi xifi: ―Dyo guí tzu̱guɛ, Zacarías. Ca Ocja̱ xí dyøh ca xcú dyöjpi. Quer bbɛjña̱, car Elisabet, da hmʉh hnár tzi ttʉ. Gui jñu̱htibi cár tju̱ju̱ dur Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Zacarias; sua oração foi ouvida. Isabel, sua mulher, lhe dará um filho, e você lhe dará o nome de João.
14 Nubbʉ́, gui mpöh bbʉ́. Nubbʉ́, da ddahqui gusto bbʉ́. Cja̱ bbʉ xta ncca̱hti quer tzi ba̱jtzi ca xta hmʉy, nubbʉ, guejtjo pé xta mpöh cʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱.
14 Ele será motivo de prazer e de alegria para você, e muitos se alegrarão por causa do nascimento dele,
15 Guegue da anunciabi cár palabra ca Ocja̱. Ca Ocja̱ da nú̱ rá zö quer ttʉ cja̱ da hñi̱tzi pa da pɛjpi. Jin da zi guegue yʉ cosa yʉ rí nti̱ yʉ cja̱hni, ni dur vino da zi. Göhtjo ʉ́r vida da yojmi car Espíritu Santo, desde bbʉ xta hmʉy.
15 pois será grande aos olhos do Senhor. Ele nunca tomará vinho nem bebida fermentada, e será cheio do Espírito Santo desde antes do seu nascimento.
16 Da nzoj yʉ pé dda cja̱hni israelita pa da mbe̱nijʉ ca Ocja̱, cja̱ da jionijʉ.
16 Fará retornar muitos dentre o povo de Israel ao Senhor, o seu Deus.
17 Guegue car Juan da hmɛto, pa da xij yʉ cja̱hni, ya xpa e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ. Da yojmi cár ttzɛdi ca Ocja̱ cja̱ co cár Tzi Espíritu. Da pɛjpi ncja ngu̱ ca hnár jma̱ndadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Elías. Da nzoh cʉ ndo cja̱hnitsjɛ cja̱ co ni quí ba̱jtzi, pa da ma̱dijʉ. Da nzoh cʉ cja̱hni cʉ xí wembi ca Ocja̱, pa pé du coh‑cʉ. Bbʉ ya xtrú ngoh‑cʉ, da dyøjtibijʉ cár palabra cʉ jogui cja̱hni cʉ i pɛhtzi mfe̱ni rá zö. Guegue quer ttʉ ca da hmʉy, da nzoj yʉ cja̱hni, pa bbʉ xtu e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ, ya xtrá ngu̱ cja̱hni da guati cja̱ da hñemejʉ‑ca̱.― Bi ma̱ ncjapʉ car ángele‑ca̱.
17 E irá adiante do Senhor, no espírito e no poder de Elias, para fazer voltar o coração dos pais a seus filhos e os desobedientes à sabedoria dos justos, para deixar um povo preparado para o Senhor".
18 Nubbʉ, car Zacarías bi dyön car ángele, i̱mbi: ―¿Tema seña gui ddajqui pa grá pa̱di, cja cierto da hmʉh hnam ttʉ? Ya xtúr titagö, co cam bbɛjña̱, ya xí nchujchu hne̱je̱.―
18 Zacarias perguntou ao anjo: "Como posso ter certeza disso? Sou velho, e minha mulher é de idade avançada".
19 Car ángele bi da̱di, bi ma̱: ―Nugö dúr Gabriel, dí cjajpi quí jmandado ca Ocja̱. Guegue‑ca̱ xpá ngu̱jqui xtú xihqui nʉr jogui jña̱, pa gui pa̱di.
19 O anjo respondeu: "Sou Gabriel, o que está sempre na presença de Deus. Fui enviado para lhe transmitir estas boas novas.
20 Pe nuya, gui ngone, como jí̱ xquí hñe̱me̱gui ca xtú xihqui. Ya jin da nzö gui ña̱ hasta gue bbʉ xta hmʉh quer ba̱jtzi, ncja ngu̱ xtú xihqui, cja̱ nubbʉ, cja xta xoh quer ne, cja̱ xtí ña̱, bbʉ. Nde̱jma̱ da ncja nʉ xtú ma̱ bbʉ xta zʉh car tiempo.― Ncjanʉ gá ma̱n car ángele.
20 Agora você ficará mudo. Não poderá falar até o dia em que isso acontecer, porque não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no tempo oportuno".
21 Cʉ cja̱hni már tøhmijʉ car Zacarías pʉ tji. Mí dyo quí mfe̱nijʉ, ¿te tza már pɛfi? como ya xcuí ndo de pʉ mbo car ni̱cja̱.
21 Enquanto isso, o povo esperava por Zacarias, estranhando sua demora no santuário.
22 Guegue, bbʉ, bú pøh pʉ mbo car ni̱cja̱, pe jí̱ mí tzö te di xih cʉ cja̱hni, como ya xcuí ngone. Eso, bi fa̱di, pé te xquí cjajpi ca Ocja̱ xcuí cca̱hti pʉ mbo car ni̱cja̱. Car Zacarías dé mí cjadi ʉr seña, pe jí̱ mí tzö di ña̱.
22 Quando saiu, não conseguia falar nada; o povo percebeu então que ele tivera uma visão no santuário. Zacarias fazia sinais para eles, mas permanecia mudo.
23 Bbʉ mí zøx cʉ pa cʉ mí tocabi di sirve jar ni̱cja̱, bi ma ʉ́r ngu̱ bbʉ́.
23 Quando se completou seu período de serviço, ele voltou para casa.
24 Diguebbʉ, bi hñʉ cár bbɛjña̱ car Zacarías, gue car Elisabet. Cʉtta za̱na̱ mí bbʉjti pʉ mbo ʉ́r ngu̱, jin tza mí pøni.
24 Depois disso, Isabel, sua mulher, engravidou e durante cinco meses não saiu de casa.
25 Mí ma̱, i̱na̱: ―Nuya, xí jui̱guigui car Tzi Ta ji̱tzi, ya xí cjagui xtú hñʉ. Nuya, ya jin da dengui yʉ cja̱hni, ya jin da xijqui jin dí ønte.― Bi ma̱ ncjapʉ car Elisabet.
25 E ela dizia: "Isto é obra do Senhor fez! Agora ele olhou para mim com favor, para desfazer a minha humilhação perante o povo. "
26 Bbʉ mí zʉ ddajto za̱na̱ mí hñʉ car Elisabet, nubbʉ, ca Ocja̱ pé bi gu̱h car anxe Gabriel, gá ma pʉ jar tzi jñi̱ni Nazaret, nu pʉ jar estado Galilea.
26 No sexto mês Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, cidade da Galiléia,
27 Bi ma pʉ jár ngu̱ ca hnar ba̱jtzi bbɛjña̱tjo ca jí̱ bbe mí yojmi hnar hñøjø. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr María. Ya xquí cja ttöjte, gue car José bi dyödi pa di cjajpi ʉ́r bbɛjña̱. Car José ya, xcuí hñe̱je̱ digue cár familia ca ndor David.
27 a uma virgem prometida em casamento a certo homem chamado José, descendente de Davi. O nome da virgem era Maria.
28 Car anxe bi ñʉti car ngu̱, bi xih car María: ―Jatzi, María. Xí ndo nequi ca Ocja̱, cja̱ guegue da möxqui. Más drá ndo zö car favor ca da dyøjtiqui ni ndra ngue cʉ pé dda bbɛjña̱.―
28 O anjo, aproximando-se dela, disse: "Alegre-se, agraciada! O Senhor está com você! "
29 Car María bi zu̱ cʉ palabra‑cʉ, mí ndo dyo ʉ́r mʉy, mí mbe̱ni: “¿Ja i ncja car ttzɛnguate‑cá̱?”
29 Maria ficou perturbada com essas palavras, pensando no que poderia significar esta saudação.
30 Bi ma̱n car anxe, bbʉ: ―Dyo guí tzu̱guɛ, María. Ca Ocja̱ i ndo tzøhqui, xta möxqui.
30 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Maria; você foi agraciada por Deus!
31 Dyøjma̱ja̱ ya, gui ma gui hñʉ, cja̱ da hmʉh quer ttʉ. Gui jñu̱htibi cár tju̱ju̱ dur Jesús.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, e lhe porá o nome de Jesus.
32 Guegue‑cá̱ da cja ʉr nda̱, cja̱ da tsjifi ʉ́r Ttʉ ca Ocja̱ ca bí bbʉ ji̱tzi. Car Tzi Ta ca dí i̱htzibijʉ da un cár cargo pa da mandado como ngu̱ nguá mandado ca ndór tita, David, como da hmʉy digue cár cji‑ca̱.
32 Ele será grande e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi,
33 Göhtjo ʉr pá da mandadoquijʉ, guí cja̱hnijʉ israelita. Da mandado göhtjo ʉr tiempo, cja̱ jin da bøn cár cargo ca da ttuni.― Gue yʉ palabra‑yʉ bi ma̱n car ángele.
33 e ele reinará para sempre sobre o povo de Jacó; seu Reino jamais terá fim".
34 Car María bi da̱di, bi dyön car anxe, i̱na̱: ―¿Ja drí hmʉh cam ba̱jtzi, siendo jí̱ bbe dí yobbe hnar hñøjø?―
34 Perguntou Maria ao anjo: "Como acontecerá isso, se sou virgem? "
35 Bi da̱h car anxe, bbʉ, bi xifi: ―Car Espíritu Santo da guahqui pa gui hñʉ. Gue cár ttzɛdi car Tzi Ta ji̱tzi gui yojmi pa da hmʉh quer ba̱jtzi. Por rá nguehca̱, drá nttzu̱jpi quer tzi ba̱jtzi, cja̱ da tsjifi ʉ́r Ttʉ ca Ocja̱.
35 O anjo respondeu: "O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Assim, aquele que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Dyøjma̱ja̱, guejti quer prima cjujuɛ car Elisabet, ya xqui tu̱ cár ba̱jtzi hne̱je̱, cja̱ hne̱, ya xnʉr chujchu. Ya xca pa ddajto za̱na̱ i hñʉ, cja̱ mí tsjifi jin gui ønte.
36 Também Isabel, sua parenta, terá um filho na velhice; aquela que diziam ser estéril já está em seu sexto mês de gestação.
37 Rá nzɛh ca Ocja̱, jin te i tzöjpi rá ntji̱. I øte göhtjo ncja ngu̱ ga ma̱.― Guehca̱ bi ma̱n car anxe.
37 Pois nada é impossível para Deus".
38 Car María bi ma̱n ya bbʉ: ―Nugö, ʉ́r muzaguigö ca Ocja̱. Nuya guegue da cjagui como ngu̱ xcá ma̱.― Diguebbʉ, bi hna wen car ángele, bbʉ.
38 Respondeu Maria: "Sou serva do Senhor; que aconteça comigo conforme a tua palavra". Então o anjo a deixou.
39 Bbʉ mí tsjih car María, ya xi mí tu̱ cár ba̱jtzi car Elisabet, nguetica̱ bi bøni gá ma jar estado Judea, pʉ jabʉ mí cja ttøø. Bi ma jár ngu̱ car Zacarías co car Elisabet. Bbʉ mí zøti jar jñi̱ni jabʉ mí bbʉ gueguehui, bi ñʉti pʉ jár ngu̱hui, bi zɛngua car Elisabet.
39 Naqueles dias, Maria preparou-se e foi depressa para a uma cidade da região montanhosa da Judéia,
40 — ausente —
40 onde entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Cja̱ bbʉ mí dyøh car Elisabet már nzɛnguate car María, xní hñá̱n car ba̱jtzi pʉ mbo ʉ́r mʉy. Mismo car hora‑ca̱, car Espíritu Santo bi hna guatitjo car Elisabet, bi xij yʉ palabra yʉ bi ma̱ guegue.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê agitou-se em seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Nubbʉ, bi ña̱ nzajqui car Elisabet, bi xih car María, i̱na̱: ―Nuquiguɛ, María, más da tti̱zquiguɛ ni digue yʉ pé dda bbɛjña̱, cja̱ da ndo tti̱htzibi quer ba̱jtzi ca da hmʉy.
42 Em alta voz exclamou: "Bendita é você entre as mulheres, e bendito é o filho que você dará à luz!
43 Guehquiguɛ, ʉ́r mequi cam Tzi Jmu̱jʉ, cja̱ nugö, jin te dí ntju̱mʉygö.
43 Mas por que sou tão agraciada, a ponto de me visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ca xtá øde xquí zɛnguagui, exque xí hñá̱n nʉm ba̱jtzi mbo nʉm mʉy, como xí ndo mpöjö.
44 Logo que a sua saudação chegou aos meus ouvidos, o bebê que está em meu ventre agitou-se de alegria.
45 Cja̱ hne̱hquiguɛ, rí ntzöhui gui mpöjquɛ, hne̱je̱, porque xcú hñe̱me̱ ca xí tsjihqui. Nde̱jma̱ da ncja como ngu xcá xihqui ca Ocja̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Elisabet.
45 Feliz é aquela que creu que se cumprirá aquilo que o Senhor lhe disse! "
46 — ausente —
46 Então disse Maria: "Minha alma engrandece ao Senhor
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 pois atentou para a humildade da sua serva. De agora em diante, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 pois o Poderoso fez grandes coisas em meu favor; santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia estende-se aos que o temem, de geração em geração.
51 — ausente —
51 Ele realizou poderosos feitos com seu braço; dispersou os que são soberbos no mais íntimo do coração.
52 — ausente —
52 Derrubou governantes dos seus tronos, mas exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de coisas boas os famintos, mas despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Ajudou a seu servo Israel, lembrando-se da sua misericórdia
55 Ncjapʉ gá ma̱n car María, ngá xöjtibi ca Ocja̱.
55 para com Abraão e seus descendentes para sempre, como dissera aos nossos antepassados".
56 Diguebbʉ, car María bi døhmi pʉ jár ngu̱ car Elisabet. Bi hmʉjti pʉ jñu̱zna̱, sta gue bbʉ mí hmʉh cár ba̱jtzi car Elisabet, cja̱ nubbʉ, bi ma ʉ́r ngu̱, bbʉ.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses e depois voltou para casa.
57 Ncjapʉ bi zøx cʉ pá, pa bi jñin car Elisabet, cja̱ bi hmʉh cár tzi ttʉ.
57 Ao se completar o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Bbʉ mí dyøh quí vecino co ni quí pariente, guejtjo bi mpöjmʉ, cja̱ bi möjmʉ pʉ jár ngu̱ car Zacarías pa di cca̱htijʉ. Bi ma̱jmʉ gueguejʉ: ―¡Te tza ngu̱ xí möx ca Ocja̱ nʉr Elisabet, eso, xí hmʉh cár ba̱jtzi!―
58 Seus vizinhos e parentes ouviram falar da grande misericórdia que o Senhor lhe havia demonstrado e se alegraram com ela.
59 Bbʉ mí zʉ ñojto, bi ttøhtibi car ba̱jtzi car seña gá circuncisión, ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jár ley cʉ israelita. Cja̱ cʉ cja̱hni mí ne di jñu̱htibi cár tju̱ju̱ car ba̱jtzi dur Zacarías, pa di dɛmbitjo cár tju̱ju̱ cár ta.
59 No oitavo dia foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome do pai, Zacarias;
60 Nu cár me ya, jin gá ne‑cá̱. Bi ma̱n ya bbʉ, i̱na̱: ―Jin da joh cár tju̱ju̱ dur Zacarías. Da tju̱htibi cár tju̱ju̱ dur Juan.―
60 mas sua mãe tomou a palavra e disse: "Não! Ele será chamado João".
61 Cʉ pé dda cja̱hni bi da̱dijʉ ya bbʉ, i̱na̱jʉ: ―¿Dyoca̱ guí ne gui jñu̱htibi cár tju̱ju̱ dur Juan, cuando jin te i bbʉ ir familia ca di tsjifi ncjapʉ?―
61 Disseram-lhe: "Você não há nenhum parente com esse nome".
62 Nubbʉ, bi cjajpitjo ʉr seña cár ta car ba̱jtzi, bbʉ, bi ttöni tema tju̱ju̱ mí ne guegue‑ca̱.
62 Então fizeram sinais ao pai do menino, para saber como queria que a criança se chamasse.
63 Car Zacarías bi dyöh hnar tzi tabla cja̱ bi jñu̱x pʉ cár tju̱ju̱ car ba̱jtzi, i̱na̱: ―Da tju̱htibi cár tju̱ju̱ dur Juan.― Cʉ cja̱hni bi ndo mbe̱nijʉ‑ca̱, bbʉ.
63 Ele pediu uma tabuinha e, para admiração de todos, escreveu: "O nome dele é João".
64 Cja̱ nubbʉ, bi hna xoh cár ne car Zacarías, bbʉ, cja̱ bi ña̱. Bi xöjtibi ca Ocja̱, bi ndo dyöjpi mpöjcje.
64 Imediatamente sua boca se abriu, sua língua se soltou e ele começou a falar, louvando a Deus.
65 Mí ndo dyo í mʉyjʉ quí vecino, göhtjojʉ. Cja̱ bi ntʉngui car jña̱ ca te xquí ncja, hasta bi ttøh pʉ já ttøø, guehpʉ jar estado Judea. Bi dyøde göhtjo cʉ cja̱hni, ca Ocja̱, guehca̱ xquí uni car tzi ba̱jtzi pa di hmʉy.
65 Todos os vizinhos ficaram cheios de temor, e por toda a região montanhosa da Judéia se falava sobre essas coisas.
66 Cʉ to bi dyøde, bi ndo mbe̱nijʉ‑ca̱. Cja̱ bi hñönijʉ: ―¿Te tza göhtjo da dyøti car ba̱jtzi‑ca̱ bbʉ xta té?― Mí ma̱ ncjapʉ cʉ cja̱hni, como ca Ocja̱ bi ndo bendeci car tzi ba̱jtzi.
66 Todos os que ouviam falar disso se perguntavam: "O que vai ser este menino? " Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Car Espíritu Santo bi hna guati car Zacarías, cár ta car ba̱jtzi, cja̱ bi uni palabra pa drí xöjtibi ca Ocja̱. Bi ma̱n ya car Zacarías, bbʉ, i̱na̱:
67 Seu pai, Zacarias, foi cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 — ausente —
68 "Louvado seja o Senhor, o Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo.
69 — ausente —
69 Ele promoveu poderosa salvação para nós, na linhagem do seu servo Davi,
70 — ausente —
70 ( como falara pelos seus santos profetas, na antigüidade ),
71 — ausente —
71 salvando-nos dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 — ausente —
72 para mostrar sua misericórdia aos nossos antepassados e lembrar sua santa aliança,
73 — ausente —
73 o juramento que fez ao nosso pai Abraão:
74 — ausente —
74 resgatar-nos da mão dos nossos inimigos para servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, diante dele todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, pois irá adiante do Senhor, para lhe preparar o caminho,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo o conhecimento da salvação, mediante o perdão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 por causa das ternas misericórdias de nosso Deus, pelas quais do alto nos visitará o sol nascente
79 Ncjapʉ gá ma̱n car Zacarías, bbʉ már xöjtibi ca Ocja̱.
79 para brilhar sobre aqueles que estão vivendo nas trevas e na sombra da morte, e guiar nossos pés no caminho da paz".
80 Cja̱ bi te car ba̱jtzi ya, car tzi Juan, bi ndo ncja ʉ́r mʉy, cja̱ mí ndo tɛn ca Ocja̱. Mí dyo pʉ jabʉ jin to mí hñá̱ni. Bi døhmi pʉ hasta gue bbʉ bi xih car Tzi Ta ji̱tzi di nzoh quí mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ, tzʉdi, cʉ cja̱hni israelita.
80 E o menino crescia e se fortalecia no espírito; e viveu no deserto, até aparecer publicamente a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.