Lucas 1

Estado de México Otomi NT (OTS_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nuquɛ, ʉm tadaqui Teófilo, ya xná ngu̱ yʉ cja̱hni xí jñu̱x ca mí øti car Jesús bbʉ mí dyo hua jar jöy, pa gu pa̱dijʉ ter bɛh ca̱ bi ncja.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Mí bbʉh cʉ dda hñøjø cʉ xquí dɛn car Jesús desde jar mʉdi. Guegue‑cʉ bi cca̱hti göhtjo ja mí ncja, eso pé bi xijquije. Cja̱ nugöje, xtú e̱me̱bije cár palabrajʉ, como dí pa̱dijʉ, mí cierto ca mí ma̱jmʉ. Gueguejʉ bi möx cʉ to bi tʉngui car jña̱ digue car Jesús.
2 Segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde oprincípio, e foram ministros da palavra,
3 Nuguigö hne̱je̱, xtú hñöni rá zö, göhtjo ja mí ncja cár vida car Jesús, desde bbʉ mí mʉdi, cja̱ xtú mbe̱ni xtú ju̱xcö na̱r libro‑na̱, pa gui pa̱quɛ, tada Teófilo.
3 Pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelente Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio;
4 Por rá ngue na̱r libro‑na̱, tzö gui pa̱di, ntju̱mʉy car palabra xí tsjihqui.
4 Para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Bbʉ már mandado car rey Herodes pʉ jar jöy Judea, már bbʉh pʉ hnar möcja̱, mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr Zacarías. Mí pertené ca hnar grupo cʉ möcja̱ ca mí tsjifi ʉr Abías. Nu cár bbɛjña̱ car Zacarías mí tsjifi ʉr Elisabet. Guejti guegue xcuí hñe̱je̱ digue cár cji car da̱möcja̱ Aarón.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judéia, um sacerdote chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; e o seu nome era Isabel.
6 Car Zacarías co cár bbɛjña̱, göhtjo yojmi már zö cár hmʉyhui, mí jonihui ca Ocja̱. Mí øtihui göhtjo ca xquí ma̱n ca Ocja̱ pʉ jar ley, mí zøjtihui‑cá̱.
6 E eram ambos justos perante Deus, andando sem repreensão em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Pe jin tema ba̱jtzi mí hñiji, porque jí̱ mí ønte car Elisabet. Ya xquí nchujchu, guejti car Zacarías ya xquí ntita.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Diguebbʉ ya, car grupo cʉ möcja̱ pʉ jabʉ mí pertené car Zacarías, bi tocabi di möjmʉ pʉ jar ciudad Jerusalén, pa du sirvebijʉ ca Ocja̱ pʉ jar ndo ni̱cja̱ pʉ. Eso, ca hnajpa, car Zacarías már bbʉh pʉ jar ndo ni̱cja̱, már pɛjpi ca Ocja̱ gá möcja̱.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Cʉ möcja̱ mí echa suerte pa di tjajni toca̱ di da̱ja̱ pa di ñʉti pʉ jabʉ már nttzu̱jpi. Car pa‑ca̱, car suerte bi toca car Zacarías, eso, bi ñʉti pʉ mbo car ni̱cja̱, pʉ jabʉ már nttzu̱jpi. Bi dɛx car guitjoni, bi ña̱htibi ca Ocja̱.
9 Segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Nu cʉ cja̱hni rá ngu̱ mbí tøhmitjo pʉ tji, mbí orajʉ car hora bbʉ már ña̱hti car guitjoni car Zacarías.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Nu pʉ mbo ya, bi hna ni̱guitjo hnár anxe car Tzi Ta ji̱tzi, már bböh pʉ jár jogui dyɛ car arta, pʉ jabʉ mí ttʉ́x car guitjoni.
11 E um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Car Zacarías, bbʉ mí cca̱hti ya ca̱, bi ndo hño quí mfe̱ni cja̱ bi ndo ntzu̱.
12 E Zacarias, vendo-o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Nu car anxe bi xifi: ―Dyo guí tzu̱guɛ, Zacarías. Ca Ocja̱ xí dyøh ca xcú dyöjpi. Quer bbɛjña̱, car Elisabet, da hmʉh hnár tzi ttʉ. Gui jñu̱htibi cár tju̱ju̱ dur Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Nubbʉ́, gui mpöh bbʉ́. Nubbʉ́, da ddahqui gusto bbʉ́. Cja̱ bbʉ xta ncca̱hti quer tzi ba̱jtzi ca xta hmʉy, nubbʉ, guejtjo pé xta mpöh cʉ pé dda cja̱hni rá ngu̱.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Guegue da anunciabi cár palabra ca Ocja̱. Ca Ocja̱ da nú̱ rá zö quer ttʉ cja̱ da hñi̱tzi pa da pɛjpi. Jin da zi guegue yʉ cosa yʉ rí nti̱ yʉ cja̱hni, ni dur vino da zi. Göhtjo ʉ́r vida da yojmi car Espíritu Santo, desde bbʉ xta hmʉy.
15 Porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Da nzoj yʉ pé dda cja̱hni israelita pa da mbe̱nijʉ ca Ocja̱, cja̱ da jionijʉ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor seu Deus,
17 Guegue car Juan da hmɛto, pa da xij yʉ cja̱hni, ya xpa e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ. Da yojmi cár ttzɛdi ca Ocja̱ cja̱ co cár Tzi Espíritu. Da pɛjpi ncja ngu̱ ca hnár jma̱ndadero ca Ocja̱ ca mí tsjifi ʉr Elías. Da nzoh cʉ ndo cja̱hnitsjɛ cja̱ co ni quí ba̱jtzi, pa da ma̱dijʉ. Da nzoh cʉ cja̱hni cʉ xí wembi ca Ocja̱, pa pé du coh‑cʉ. Bbʉ ya xtrú ngoh‑cʉ, da dyøjtibijʉ cár palabra cʉ jogui cja̱hni cʉ i pɛhtzi mfe̱ni rá zö. Guegue quer ttʉ ca da hmʉy, da nzoj yʉ cja̱hni, pa bbʉ xtu e̱h cam Tzi Jmu̱jʉ, ya xtrá ngu̱ cja̱hni da guati cja̱ da hñemejʉ‑ca̱.― Bi ma̱ ncjapʉ car ángele‑ca̱.
17 E irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter os corações dos pais aos filhos, e os rebeldes à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Nubbʉ, car Zacarías bi dyön car ángele, i̱mbi: ―¿Tema seña gui ddajqui pa grá pa̱di, cja cierto da hmʉh hnam ttʉ? Ya xtúr titagö, co cam bbɛjña̱, ya xí nchujchu hne̱je̱.―
18 Disse então Zacarias ao anjo: Como saberei isto? pois eu já sou velho, e minha mulher avançada em idade.
19 Car ángele bi da̱di, bi ma̱: ―Nugö dúr Gabriel, dí cjajpi quí jmandado ca Ocja̱. Guegue‑ca̱ xpá ngu̱jqui xtú xihqui nʉr jogui jña̱, pa gui pa̱di.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Pe nuya, gui ngone, como jí̱ xquí hñe̱me̱gui ca xtú xihqui. Ya jin da nzö gui ña̱ hasta gue bbʉ xta hmʉh quer ba̱jtzi, ncja ngu̱ xtú xihqui, cja̱ nubbʉ, cja xta xoh quer ne, cja̱ xtí ña̱, bbʉ. Nde̱jma̱ da ncja nʉ xtú ma̱ bbʉ xta zʉh car tiempo.― Ncjanʉ gá ma̱n car ángele.
20 E eis que ficarás mudo, e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam; porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Cʉ cja̱hni már tøhmijʉ car Zacarías pʉ tji. Mí dyo quí mfe̱nijʉ, ¿te tza már pɛfi? como ya xcuí ndo de pʉ mbo car ni̱cja̱.
21 E o povo estava esperando a Zacarias, e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Guegue, bbʉ, bú pøh pʉ mbo car ni̱cja̱, pe jí̱ mí tzö te di xih cʉ cja̱hni, como ya xcuí ngone. Eso, bi fa̱di, pé te xquí cjajpi ca Ocja̱ xcuí cca̱hti pʉ mbo car ni̱cja̱. Car Zacarías dé mí cjadi ʉr seña, pe jí̱ mí tzö di ña̱.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tinha tido uma visão no templo. E falava por acenos, e ficou mudo.
23 Bbʉ mí zøx cʉ pa cʉ mí tocabi di sirve jar ni̱cja̱, bi ma ʉ́r ngu̱ bbʉ́.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Diguebbʉ, bi hñʉ cár bbɛjña̱ car Zacarías, gue car Elisabet. Cʉtta za̱na̱ mí bbʉjti pʉ mbo ʉ́r ngu̱, jin tza mí pøni.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu, e por cinco meses se ocultou, dizendo:
25 Mí ma̱, i̱na̱: ―Nuya, xí jui̱guigui car Tzi Ta ji̱tzi, ya xí cjagui xtú hñʉ. Nuya, ya jin da dengui yʉ cja̱hni, ya jin da xijqui jin dí ønte.― Bi ma̱ ncjapʉ car Elisabet.
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Bbʉ mí zʉ ddajto za̱na̱ mí hñʉ car Elisabet, nubbʉ, ca Ocja̱ pé bi gu̱h car anxe Gabriel, gá ma pʉ jar tzi jñi̱ni Nazaret, nu pʉ jar estado Galilea.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Bi ma pʉ jár ngu̱ ca hnar ba̱jtzi bbɛjña̱tjo ca jí̱ bbe mí yojmi hnar hñøjø. Mí ju̱ cár tju̱ju̱ múr María. Ya xquí cja ttöjte, gue car José bi dyödi pa di cjajpi ʉ́r bbɛjña̱. Car José ya, xcuí hñe̱je̱ digue cár familia ca ndor David.
27 A uma virgem desposada com um homem, cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Car anxe bi ñʉti car ngu̱, bi xih car María: ―Jatzi, María. Xí ndo nequi ca Ocja̱, cja̱ guegue da möxqui. Más drá ndo zö car favor ca da dyøjtiqui ni ndra ngue cʉ pé dda bbɛjña̱.―
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Car María bi zu̱ cʉ palabra‑cʉ, mí ndo dyo ʉ́r mʉy, mí mbe̱ni: “¿Ja i ncja car ttzɛnguate‑cá̱?”
29 E, vendo-o ela, turbou-se muito com aquelas palavras, e considerava que saudação seria esta.
30 Bi ma̱n car anxe, bbʉ: ―Dyo guí tzu̱guɛ, María. Ca Ocja̱ i ndo tzøhqui, xta möxqui.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus.
31 Dyøjma̱ja̱ ya, gui ma gui hñʉ, cja̱ da hmʉh quer ttʉ. Gui jñu̱htibi cár tju̱ju̱ dur Jesús.
31 E eis que em teu ventre conceberás e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Guegue‑cá̱ da cja ʉr nda̱, cja̱ da tsjifi ʉ́r Ttʉ ca Ocja̱ ca bí bbʉ ji̱tzi. Car Tzi Ta ca dí i̱htzibijʉ da un cár cargo pa da mandado como ngu̱ nguá mandado ca ndór tita, David, como da hmʉy digue cár cji‑ca̱.
32 Este será grande, e será chamado filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Göhtjo ʉr pá da mandadoquijʉ, guí cja̱hnijʉ israelita. Da mandado göhtjo ʉr tiempo, cja̱ jin da bøn cár cargo ca da ttuni.― Gue yʉ palabra‑yʉ bi ma̱n car ángele.
33 E reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu reino não terá fim.
34 Car María bi da̱di, bi dyön car anxe, i̱na̱: ―¿Ja drí hmʉh cam ba̱jtzi, siendo jí̱ bbe dí yobbe hnar hñøjø?―
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isto, visto que não conheço homem algum?
35 Bi da̱h car anxe, bbʉ, bi xifi: ―Car Espíritu Santo da guahqui pa gui hñʉ. Gue cár ttzɛdi car Tzi Ta ji̱tzi gui yojmi pa da hmʉh quer ba̱jtzi. Por rá nguehca̱, drá nttzu̱jpi quer tzi ba̱jtzi, cja̱ da tsjifi ʉ́r Ttʉ ca Ocja̱.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; por isso também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Dyøjma̱ja̱, guejti quer prima cjujuɛ car Elisabet, ya xqui tu̱ cár ba̱jtzi hne̱je̱, cja̱ hne̱, ya xnʉr chujchu. Ya xca pa ddajto za̱na̱ i hñʉ, cja̱ mí tsjifi jin gui ønte.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril;
37 Rá nzɛh ca Ocja̱, jin te i tzöjpi rá ntji̱. I øte göhtjo ncja ngu̱ ga ma̱.― Guehca̱ bi ma̱n car anxe.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Car María bi ma̱n ya bbʉ: ―Nugö, ʉ́r muzaguigö ca Ocja̱. Nuya guegue da cjagui como ngu̱ xcá ma̱.― Diguebbʉ, bi hna wen car ángele, bbʉ.
38 Disse então Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Bbʉ mí tsjih car María, ya xi mí tu̱ cár ba̱jtzi car Elisabet, nguetica̱ bi bøni gá ma jar estado Judea, pʉ jabʉ mí cja ttøø. Bi ma jár ngu̱ car Zacarías co car Elisabet. Bbʉ mí zøti jar jñi̱ni jabʉ mí bbʉ gueguehui, bi ñʉti pʉ jár ngu̱hui, bi zɛngua car Elisabet.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 — ausente —
40 E entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Cja̱ bbʉ mí dyøh car Elisabet már nzɛnguate car María, xní hñá̱n car ba̱jtzi pʉ mbo ʉ́r mʉy. Mismo car hora‑ca̱, car Espíritu Santo bi hna guatitjo car Elisabet, bi xij yʉ palabra yʉ bi ma̱ guegue.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo.
42 Nubbʉ, bi ña̱ nzajqui car Elisabet, bi xih car María, i̱na̱: ―Nuquiguɛ, María, más da tti̱zquiguɛ ni digue yʉ pé dda bbɛjña̱, cja̱ da ndo tti̱htzibi quer ba̱jtzi ca da hmʉy.
42 E exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre.
43 Guehquiguɛ, ʉ́r mequi cam Tzi Jmu̱jʉ, cja̱ nugö, jin te dí ntju̱mʉygö.
43 E de onde me provém isto a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Ca xtá øde xquí zɛnguagui, exque xí hñá̱n nʉm ba̱jtzi mbo nʉm mʉy, como xí ndo mpöjö.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Cja̱ hne̱hquiguɛ, rí ntzöhui gui mpöjquɛ, hne̱je̱, porque xcú hñe̱me̱ ca xí tsjihqui. Nde̱jma̱ da ncja como ngu xcá xihqui ca Ocja̱.― Ncjapʉ gá ma̱n car Elisabet.
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas.
46 — ausente —
46 Disse então Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 E o meu espírito se alegra em Deus meu Salvador;
48 — ausente —
48 Porque atentou na baixeza de sua serva; Pois eis que desde agora todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; E santo é seu nome.
50 — ausente —
50 E a sua misericórdia é de geração em geração Sobre os que o temem.
51 — ausente —
51 Com o seu braço agiu valorosamente; Dissipou os soberbos no pensamento de seus corações.
52 — ausente —
52 Depôs dos tronos os poderosos, E elevou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de bens os famintos, E despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Auxiliou a Israel seu servo, Recordando-se da sua misericórdia;
55 Ncjapʉ gá ma̱n car María, ngá xöjtibi ca Ocja̱.
55 Como falou a nossos pais, Para com Abraão e a sua posteridade, para sempre.
56 Diguebbʉ, car María bi døhmi pʉ jár ngu̱ car Elisabet. Bi hmʉjti pʉ jñu̱zna̱, sta gue bbʉ mí hmʉh cár ba̱jtzi car Elisabet, cja̱ nubbʉ, bi ma ʉ́r ngu̱, bbʉ.
56 E Maria ficou com ela quase três meses, e depois voltou para sua casa.
57 Ncjapʉ bi zøx cʉ pá, pa bi jñin car Elisabet, cja̱ bi hmʉh cár tzi ttʉ.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Bbʉ mí dyøh quí vecino co ni quí pariente, guejtjo bi mpöjmʉ, cja̱ bi möjmʉ pʉ jár ngu̱ car Zacarías pa di cca̱htijʉ. Bi ma̱jmʉ gueguejʉ: ―¡Te tza ngu̱ xí möx ca Ocja̱ nʉr Elisabet, eso, xí hmʉh cár ba̱jtzi!―
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia, e alegraram-se com ela.
59 Bbʉ mí zʉ ñojto, bi ttøhtibi car ba̱jtzi car seña gá circuncisión, ncja ngu̱ ga ma̱m pʉ jár ley cʉ israelita. Cja̱ cʉ cja̱hni mí ne di jñu̱htibi cár tju̱ju̱ car ba̱jtzi dur Zacarías, pa di dɛmbitjo cár tju̱ju̱ cár ta.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino, e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Nu cár me ya, jin gá ne‑cá̱. Bi ma̱n ya bbʉ, i̱na̱: ―Jin da joh cár tju̱ju̱ dur Zacarías. Da tju̱htibi cár tju̱ju̱ dur Juan.―
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Cʉ pé dda cja̱hni bi da̱dijʉ ya bbʉ, i̱na̱jʉ: ―¿Dyoca̱ guí ne gui jñu̱htibi cár tju̱ju̱ dur Juan, cuando jin te i bbʉ ir familia ca di tsjifi ncjapʉ?―
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Nubbʉ, bi cjajpitjo ʉr seña cár ta car ba̱jtzi, bbʉ, bi ttöni tema tju̱ju̱ mí ne guegue‑ca̱.
62 E perguntaram por acenos ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Car Zacarías bi dyöh hnar tzi tabla cja̱ bi jñu̱x pʉ cár tju̱ju̱ car ba̱jtzi, i̱na̱: ―Da tju̱htibi cár tju̱ju̱ dur Juan.― Cʉ cja̱hni bi ndo mbe̱nijʉ‑ca̱, bbʉ.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Cja̱ nubbʉ, bi hna xoh cár ne car Zacarías, bbʉ, cja̱ bi ña̱. Bi xöjtibi ca Ocja̱, bi ndo dyöjpi mpöjcje.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Mí ndo dyo í mʉyjʉ quí vecino, göhtjojʉ. Cja̱ bi ntʉngui car jña̱ ca te xquí ncja, hasta bi ttøh pʉ já ttøø, guehpʉ jar estado Judea. Bi dyøde göhtjo cʉ cja̱hni, ca Ocja̱, guehca̱ xquí uni car tzi ba̱jtzi pa di hmʉy.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judéia foram divulgadas todas estas coisas.
66 Cʉ to bi dyøde, bi ndo mbe̱nijʉ‑ca̱. Cja̱ bi hñönijʉ: ―¿Te tza göhtjo da dyøti car ba̱jtzi‑ca̱ bbʉ xta té?― Mí ma̱ ncjapʉ cʉ cja̱hni, como ca Ocja̱ bi ndo bendeci car tzi ba̱jtzi.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seus corações, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Car Espíritu Santo bi hna guati car Zacarías, cár ta car ba̱jtzi, cja̱ bi uni palabra pa drí xöjtibi ca Ocja̱. Bi ma̱n ya car Zacarías, bbʉ, i̱na̱:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo, e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito o Senhor Deus de Israel, Porque visitou e remiu o seu povo,
69 — ausente —
69 E nos levantou uma salvação poderosa Na casa de Davi seu servo.
70 — ausente —
70 Como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo;
71 — ausente —
71 Para nos livrar dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam;
72 — ausente —
72 Para manifestar misericórdia a nossos pais, E lembrar-se da sua santa aliança,
73 — ausente —
73 E do juramento que jurou a Abraão nosso pai,
74 — ausente —
74 De conceder-nos que, Libertados da mão de nossos inimigos, o serviríamos sem temor,
75 — ausente —
75 Em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, Porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos;
77 — ausente —
77 Para dar ao seu povo conhecimento da salvação, Na remissão dos seus pecados;
78 — ausente —
78 Pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, Com que o oriente do alto nos visitou;
79 Ncjapʉ gá ma̱n car Zacarías, bbʉ már xöjtibi ca Ocja̱.
79 Para iluminar aos que estão assentados em trevas e na sombra da morte; A fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Cja̱ bi te car ba̱jtzi ya, car tzi Juan, bi ndo ncja ʉ́r mʉy, cja̱ mí ndo tɛn ca Ocja̱. Mí dyo pʉ jabʉ jin to mí hñá̱ni. Bi døhmi pʉ hasta gue bbʉ bi xih car Tzi Ta ji̱tzi di nzoh quí mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ, tzʉdi, cʉ cja̱hni israelita.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito. E esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.